- sob gru 23, 2023 10:04 am
Wniosek o zwolnienie (FSA) ma wyłącznie na celu zmniejszenie kosztów. Z jednej strony ma to zmniejszyć obciążenia mnie podczas składania zeznań podatkowych, a z drugiej strony obciążenia dla banku inwestycyjnego, który nie musi za każdym razem obliczać podatku od dochodów kapitałowych i przekazywać go do urzędu skarbowego (FA), aby następnie odzyskać go podczas składania zeznań podatkowych.
Przykłady:
Mam wniosek o zwolnienie w 3 bankach na sumę 100 EUR i w każdym z nich mam dochód w wysokości 50 EUR - w przeciwnym razie nie generuję innych przychodów z kapitału. W takim przypadku nie muszę w ogóle podawać tych przychodów kapitałowych w zeznaniach podatkowych. Ani nie otrzymam zwrotu nadpłaconego podatku od dochodów kapitałowych, ani nie będę musiał dopłacić zbyt małej kwoty.
Z drugiej strony, jeśli mam wniosek o zwolnienie w 3 bankach na sumę 100 EUR, w dwóch bankach dochody wynoszą 50 EUR, ale w trzecim banku mam dochód 150 EUR, to trzeci bank opodatkuje 50 EUR, które przekraczają mój wniosek o zwolnienie, i prześle podatek od dochodów kapitałowych do urzędu skarbowego, pomimo że w sumie pozostałam znacznie poniżej mojego limitu zwolnienia (i w dwóch pozostałych bankach nadal istnieją nie wykorzystane wnioski o zwolnienie). Aby odzyskać nadpłacony podatek od dochodów kapitałowych od urzędu skarbowego, musiałabym teraz podać WSZYSTKIE swoje dochody kapitałowe w zeznaniach podatkowych, aby udowodnić, że pozostałam poniżej swojego limitu.
Podsumowanie
Niewykorzystany wniosek o zwolnienie nie jest więc niczym złym i początkowo nie ma dla mnie żadnych konsekwencji. Nawet można powiedzieć, że niewykorzystany wniosek o zwolnienie jest regułą! Kto co roku oblicza dokładnie w grosz swoje dochody kapitałowe na każdy bank i wtedy udziela wniosków o zwolnienie?
Raczej przekroczenie wniosku o zwolnienie generuje koszty (jak w przytoczonym przykładzie) i należałoby je w miarę możliwości unikać bądź dostosować.