Capital Investment 4

Szczęśliwy z pieniędzmi? Chyba nie. W życiu liczy się więcej. Ale powiedziałbym, że na pewno mogę żyć naprawdę komfortowo i być zadowolony z 3000 € netto - ale to już dość hojna kwota.

Mój Dom... Mój samochód.... Mój jacht....
wszystko sfinansowane kredytem, niestety tak wiele osób żyje.
Rób to, co sprawia Ci przyjemność, otaczaj się miłymi ludźmi i ciesz się
krótkim życiem w pełni (i nie chodzi o federalną kolej...)

Zarabiając ponad 2 000 euro netto, można zrobić wiele rzeczy, moim zdaniem.

Myślę, że to zależy głównie od sytuacji. W kraju, gdzie społeczeństwo nie jest tak bardzo nastawione na pieniądze, mogłabym być również zadowolona z bardzo małej ilości pieniędzy =).

Myślę, że jest to zawsze zależne od konkretnego kraju, w którym się mieszka, oraz związanych z tym kosztów utrzymania. Na przykład w Szwajcarii są one wyższe niż w Niemczech.

Ogólnie uważam, że odpowiednie wynagrodzenie powinno pokrywać wszystkie koszty, umożliwiać inwestycje i nadal pozostawiać wystarczająco dużo pieniędzy, aby móc sobie pozwolić na droższe formy spędzania wolnego czasu!

Myślę, że zawsze zależy to od konkretnego kraju, w którym się mieszka i związanych z tym kosztów utrzymania. Na przykład w Szwajcarii są one wyższe niż w Niemczech.

Ogólnie uważam, że adekwatne wynagrodzenie jest takie, które pokrywa wszystkie koszty, umożliwia inwestycje i pozostawia wystarczająco dużo pieniędzy na droższe spędzanie własnego czasu wolnego!

Zgadzam się z tym w pełni! Świetnie ujęte.

Cześć ludzie,

Najlepsza jest jednak wolność finansowa.
Macie 480 000€ i inwestujecie je w akcje, Fundusze inwestycyjne i nieruchomości.
To powinno zapewnić Wam miesięczny dochód w postaci odsetek w wysokości 2000€/miesiąc.

Nie chcę teraz robić reklamy

nic innego nie robisz. Bardzo cienko.

Na szczęście ludzie jak ty zazwyczaj szybko znika. Jestem zaskoczony.

Myślę, że to się różni w zależności od osoby. Im więcej ktoś zarabia, tym więcej wydaje. Zawsze dostosowujemy się do naszych zarobków, nawet jeśli ktoś zarabia 10 tysięcy miesięcznie, nadejdzie czas, kiedy te pieniądze przestaną wystarczać, ponieważ rosną nasze potrzeby.

Uważam, że to całkowicie zależy. Im więcej się zarabia, tym więcej się wydaje. Zawsze dostosowuje się do swojej pensji, nawet jeśli zarabia się 10 tysięcy miesięcznie, nadejdzie taki moment, kiedy nie będzie się już z tym radzić, ponieważ poziom wymagań wzrasta.

Ostatnio przeczytałem interesująwy wywiad w ZEIT z Jürgenem Heraeusem, w którym on gorliwie próbował potwierdzić swoją rzekomą przyziemność.

Tak, mogę tylko potwierdzić to, co mówi Otario. Z tym wyjątkiem, że jeśli od dzieciństwa się dostaje pieniądze, to od razu ma się wysokie oczekiwania i potem oczekiwania raczej spadają.

Jakoś ludzie wydają się być różni w niemal wszystkim, zwłaszcza w podejściu/doznaniu pieniędzy...

Znam ludzi, którzy pod koniec miesiąca mają tylko trochę więcej niż kwotę z Hartz4 minus stałe koszty, ale mimo to żyją zadowoleni z od czasu do czasu małego luksusu. Inni zarabiają prawie sześciocyfrowe roczne zarobki, ale ciągle narzekają, że ledwo wiążą koniec z końcem.

Tak samo jak są tacy, którzy pomimo raczej niskich dochodów zawsze potrzebują największego auta, najnowszej technologii i najmodniejszych ubrań (jakkolwiek to robią), podczas gdy znam przynajmniej kilku ludzi, którzy zarabiają naprawdę dobrze, ale mieszkają w pokoju w mieszkaniu współdzielonym, jeżdżą rowerem zamiast Mercedesa i wolą spacer po lesie niż imprezowanie w klubach.

Ja sam też żyję raczej skromnie, z trzycyfrowym budżetem na miesiąc daję sobie radę i oszczędzam ponad 50% mojej pensji netto, nie celując w to specjalnie...

Do tego potrzebne jest Rolls-Royce, kilka ślicznych dziewczyn i willa na Riwierze Francuskiej.
Ważniejsze niż pieniądze są moim zdaniem dobre kontakty społeczne i ogólne samopoczucie. Możesz mieć dużo pieniędzy, ale jeśli jesteś sam, to może to nieco pomóc, ale nie sądzę, że będzie cię to szczęśliwym.
Byłoby interesujące, gdyby tę kwestię odpowiedział miliarder, przeciętny obywatel nie ma szans sobie tego wyobrazić.

Cześć,

interesujące pytanie!
Myślę, że naprawdę potrzebujesz tylko tyle pieniędzy do życia. Osoba, która jest szczęśliwa tylko z pieniędzy, moim zdaniem ma mały problem z poczuciem własnej wartości...

To tylko moje zdanie. Trzeba również nauczyć się być szczęśliwym bez pieniędzy. Z drugiej strony na świecie z pewnością są ludzie, którzy potrzebują pieniędzy tylko dla bezpieczeństwa, aby na przykład móc otwarcie wyrażać swoje zdanie i nie być od nikogo zależnym.

Pozdrowienia,
Amy

Czy istniało badanie, które stwierdziło, że poczucie życiowej satysfakcji nie wzrasta już powyżej określonego poziomu dochodu?

Myślę, że to kwestia podejścia. Oczywiście, pieniądze ułatwiają wiele rzeczy i umożliwiają wiele przyjemności, ale przede wszystkim powinno się być zdrowym, mieć dobre życie rodzinne i przyjaciół. Mając solidne wsparcie, można przenieść góry. Niemniej jednak chciałbym podać pewną kwotę i sądzę, że w Niemczech można przeżyć z rocznym dochodem w wysokości 60 tysięcy euro dla rodziny 4-osobowej. Ale szczęśliwszy czuję się tylko mając więcej czasu i swobodę w zarządzaniu czasem, dlatego zdecydowałem się na pracę na własny rachunek, mimo mniejszych pieniędzy. Więcej czasu dla rodziny, przyjaciół i własnego zdrowia w zamian za (na razie) mniej pieniędzy.

Tylko niewielu udaje się wydostać z kołowrotka życia, dlaczego myślicie, że wielu aktorów i piosenkarzy, którzy odnoszą duży sukces finansowy, nadal ulegają uzależnieniu od narkotyków? Po prostu dlatego, że zbyt mocno zdefiniowali swoją wartość przez sukces i pieniądze, a potem zdają sobie sprawę, że te rzeczy nie mają tak dużego wpływu na ich własne szczęście. Ale oczywiście, pieniądze przynoszą spokój, o ile o to chodzi

W Niemczech moim zdaniem wynagrodzenie w wysokości 5 000 euro brutto byłoby bardzo miłe. Oczywiście, trzeba byłoby poświęcić trochę czasu wolnego za tę kwotę. Ale z 5 000 euro brutto można już wiele zrobić.

Ogólnie jednak obowiązuje zasada: im więcej zarabiasz, tym więcej odpowiedzialności ponosisz. Dlatego wielu osób, które zarabiają dużo, często jest bardzo zestresowanych i robią nerwowe wrażenie.

5000 euro brutto to w każdym razie bardzo dobry początek

Naprawdę nie trzeba tyle bajerów, ważne, żeby wystarczało na życie i nie trzeba było zbytnio pilnować portfela.

Połowę moich wydatków stanowią artykuły spożywcze, następnie 25% to ubrania, a reszta to różne drobiazgi.

Przez ostatnie 1,5 roku zarabiałem miesięcznie ponad 10 000 euro brutto, wliczając premie i akcje. Jednak cena była wysoka: ogromny stres, po normalnym dniu pracy musiałem pracować ze względu na różnice czasowe z siedzibą w USA. Nieustająca dostępność, zawsze musiałem być gotowy na spotkania i testy. Nie mogłem cieszyć się urlopem (także tutaj nieustająca dostępność).

Z chęcią będę wspominał ten czas jako okres, w którym nie musiałem martwić się o codzienne wydatki (jedzenie, ubrania, komputer, meble). W tym sensie była to pewna beztroska, której nigdy wcześniej nie znałem.

Jednak ogólnie rzecz biorąc, przez te 1,5 roku intensywnej pracy czuję się o 10 lat starszy. To ostatecznie nie wynagradza tego.

W kolejnej pracy wolałbym przyjąć stanowisko (ewentualnie znacznie) słabiej płatne, ale z lepszymi warunkami pracy, niż ponownie pozwolić się tak wykorzystać.

Chciałbym mieć wystarczająco dużo, aby po wszystkich miesięcznych opłatach (koszty stałe, utrzymanie, jedzenie, ubrania itp.) zostało mi 400-500 euro.

Teraz zarabiałem miesięcznie ponad 10 000 euro brutto przez około 1,5 roku, wliczając bonusy i akcje.
Jednak cena była bardzo wysoka: ogromny stres, praca z siedzibą w USA z powodu stref czasowych rozpoczynała się po normalnym dniu pracy. Stała dostępność, konieczność być zawsze dostępnym na spotkania i testy. Nie można już cieszyć się urlopem (również tu stała dostępność).

Chętnie będę wspominać ten czas jako okres, kiedy nie musiałem martwić się o codzienne wydatki (żywność, ubrania, komputer, meble).

W ten sposób doświadczyłem pewnego rodzaju beztroski, którego dotąd nie znałem.

Ale mimo wszystko po tych 1,5 latach intensywnej pracy czuję się o 10 lat starszy. I to w końcu nie jest tego warte.

W mojej kolejnej pracy wolałbym przyjąć stanowisko (ewentualnie znacznie) mniej opłacane, ale z lepszymi warunkami pracy niż pozwolić sobie na to jeszcze raz.

Dla mnie wystarczyłoby mieć na koncie po wszystkich miesięcznych kosztach (stałe opłaty, utrzymanie, jedzenie, ubrania itp.) około 400-500 euro na oszczędności.

To dobre podejście. Pieniądze to nie wszystko w życiu.

Przez ostatnie 1,5 roku zarabiałem brutto miesięcznie ponad 10 000 euro, uwzględniając premie i akcje.
Jednak cena była bardzo wysoka: ogromny stres, praca z siedzibą w USA, co oznaczało pracę po normalnym dniu roboczym ze względu na różnice czasowe. Ciągła dostępność, konieczność uczestniczenia w spotkaniach i testach. Nie mogłem już cieszyć się urlopem (także tutaj była wymóg dostępności).

Z przyjemnością będę wspominać ten okres jako czas, kiedy nie musiałem martwić się o codzienne sprawy (żywność, ubrania, komputer, meble).

W ten sposób doświadczyłem pewnego rodzaju beztroski, którego wcześniej nie znałem.

Jednak ogólnie czuję się o 10 lat starszy po tych 1,5 latach intensywnej pracy. I ostatecznie to nie rekompensuje.

W mojej kolejnej pracy wolę przyjąć stanowisko (ewentualnie znacznie) mniej płatne, ale z lepszymi warunkami pracy, niż po raz kolejny pozwolić się tak wyeksploatować.

Dla mnie wystarczyłoby, gdybym miał po odliczeniu wszystkich miesięcznych wydatków (koszty stałe, utrzymanie, żywność, ubrania, itp.) około 400-500 euro na koncie.

Całkowicie się zgadzam! Jakość życia i czas na ważne sprawy w życiu są bez wątpienia ważniejsze od pieniędzy! Przekonało mnie o tym ponownie wydarzenie sprzed 2 miesięcy, gdy przyjaciel, który przez lata harował i miał ogromny stres (chociaż bardzo dobrze na tym zarabiał), w wieku 30 lat doznał zawału serca.

Jestem zdania, że pytanie o to, ile pieniędzy sprawia szczęście, jest złe. Ja sam czuję się zadowolony, gdy nie muszę martwić się o to, czy mam dach nad głową i jedzenie w lodówce. A także trochę pieniędzy na przyjemności jak kino, elegancką kolację i czasem nowy ubiór.

To także zależy od tego, kiedy ktoś czuje szczęście. Na przykład zakup może sprawić szczęście przez kilka godzin, dni, tygodni. Więc osoba uzależniona od konsumpcjonizmu potrzebuje więcej pieniędzy niż ktoś, kto nie przywiązuje wagi do posiadania zawsze najnowszej mody, technologii, samochodu.

Dla mnie szczęście nie definiuje się poprzez zakupy, ale poprzez kochających ludzi w moim życiu, ludzi, którym mogę sprawić szczęście gestem, uśmiechem i na odwrót. Gdy ktoś myśli o mnie i sprawia mi radość lub ja jemu. Gdy siostrzeniec pierwszy raz wymówi twój imię, gdy babcia wraca do zdrowia - to momenty, które sprawiają szczęście i których nie da się zapłacić pieniędzmi.

U mnie szczęście nie definiuje się poprzez posiadane rzeczy, lecz przez kochane osoby w moim otoczeniu


Bardzo dobrze napisane, oczywiście pieniądze są ważne, ale co z tego, gdy ma się dużo pieniędzy, a nie można podzielić się swoim szczęściem z kimś?

Jaśnie powiedziałbym, tyle pieniędzy, aby pokryć swoje wydatki i utrzymać swój standard. Oczywiście jest to bardzo ogólna odpowiedź, ale chyba nie można precyzyjnie określić odpowiedzi na takie pytanie ani nie można tego uogólnić, ponieważ wiele zależy od zewnętrznych czynników

Myślę, że zależy to również od indywidualnej osoby. Są ludzie, którzy potrzebują tylko dachu nad głową i czegoś do jedzenia, aby być szczęśliwymi. Inni z kolei muszą mieć co najmniej dwa domy, basen i jacht. (Wybrałem skrajną wersję). Osobiście potrzebuję trochę więcej niż tylko to, co pokrywa moje utrzymanie. Oczywiście pieniądze to nie wszystko, ale na pewno człowiek jest szczęśliwszy, gdy nie musi martwić się o pieniądze.

Dwa razy w roku urlop i wszystko jest w porządku.

To zależy od tego, jakie standardy stawia się sobie w życiu, jeśli jest się zadowolonym z mniejszego, to potrzeba mniej, aby być szczęśliwym, i vice versa.

To na pewno bardzo nietypowe pytanie. Sądzę, że nie da się tego ująć w liczbach. Wszędzie panują inne podstawowe warunki. Na przykład ceny mieszkań są już różne w różnych miejscach. Jestem zadowolony z tego, co mam. Raz więcej, raz mniej, ale wystarczy.

Interesujący temat,

kiedyś czytałem, że dzieci powinny przynosić tyle szczęścia, co 100 000€ na koncie.

To dotyczy jednak tylko kobiet, czyż nie?

Więc potrzebuję dokładnie tyle, aby nie musieć odmawiać swojej rodzinie żadnych życzeń, a na szczęście wychowaliśmy nasze dzieci dobrze, aby nie żyły w utopii

@jule: Czy pytanie było poważne? Dlaczego miałoby to nie dotyczyć mężczyzn? Jednakże uważam, że trudno to porównać do konkretnej sumy...

Prawdę mówiąc, nie potrzebuję wiele...
1500 € powinno wystarczyć.

Płacić czynsz, kupować paliwo, oszczędzać trochę i od czasu do czasu wyjść zjeść...

Jednakowoż, nie jest nic złego w posiadaniu więcej.

Nie potrafię sobie po prostu wyobrazić, że można być naprawdę nieszczęśliwym mając dużo pieniędzy. Oczywiście pieniądze same w sobie nie sprawią szczęścia, to oczywiste. Ale pieniądze same w sobie też nie sprawią nieszczęścia.

Moim zdaniem zawsze towarzyszy temu zachowanie człowieka!

Uważam, że to pytanie jest dość dziwne, ponieważ wszystko zależy od punktu widzenia. Oczywiście posiadanie pełnego konta bankowego jest bardzo przyjemne i kto by nie chciał mieć kilku tysięcy euro do wydania co miesiąc. Jednak ja na przykład jestem zadowolony z tego, co mam, i to jest dla mnie w pełni wystarczające. Po prostu stawiam swoje priorytety gdzie indziej. Rodzina i przyjaciele są znacznie ważniejsi niż pełne konto bankowe.

Pomyśl, że granice są zawsze otwarte, ale pewnie istnieje kwota nasycenia, przy której wszyscy są zadowoleni

Smutne jest to, że w Niemczech coraz większe obawy budzi bieda w wieku starczym........... dlatego każdy jest już bardzo zadowolony z podstawowego zabezpieczenia, dzięki któremu może dalej utrzymać swoje obecne życie w podeszłym wieku......

To oczywiście zależy głównie od konkretnego miejsca zamieszkania. W Szwajcarii trzeba mieć około 5000 CHF netto (4120 euro) miesięcznie, aby móc dobrze żyć. W niektórych krajach azjatyckich można również wygodnie przeżyć nawet z 1000 euro.

W Niemczech powiedziałbym, że w zależności od miasta potrzebujesz między 2000€ netto (Berlin) a 2600€ netto (Monachium, Hamburg, Frankfurt) miesięcznie, aby móc żyć wygodnie.

Oczywiście te kwoty dotyczą singli, dla par należałoby doliczyć dodatkowo około 60%.

...........

2000 netto uważam za dość komfortowe w okolicach Frankfurtu nad Menem, ale nie w centrum.

Potrzebuję dokładnie tyle pieniędzy, żeby być szczęśliwym, że moje koszty stałe są pokryte i mam jeszcze 50-100€ na tydzień na życie (żywność itp.) i na dolce vita ?

Więc ogólnie rzecz biorąc minimum 1000€, lepiej 1500-2000€.

Tyle, że mogę wychodzić z moją żoną na kurczaka 3 razy w miesiącu!

Potrzebuję tyle pieniędzy, że od czasu do czasu mogę robić coś poza schematem, mam odpowiednią ilość ubrań i dach nad głową, który mi odpowiada.



Nie potrzebuję grubego konta oszczędnościowego ani innych aktywów. Jestem zadowolony z tego, co dostaję, i ciężko pracuję, aby to osiągnąć.

Jeśli twoim jedynym celem w życiu jest bogactwo/władza, to być może trudno jednocześnie być szczęśliwym.

Znamy to wszyscy. Chcemy czegoś za wszelką cenę (nowy samochód, nowy telewizor, nowy Dom...). Gdy już to mamy, po chwili odczuwamy satysfakcję. Ale najpóźniej po tygodniu przyzwyczajamy się i nic już nie jest wyjątkowe. I potrzebujemy czegoś więcej...

Dla mnie osobiście wystarczające jest opłacenie czynszu i jedzenia. Wszystko ponad to jest luksusem i nie ma znaczenia dla szczęścia.

Tak naprawdę nie potrzebuję ani tak wiele pieniędzy, ale raz w roku pozwalam sobie na duże wakacje, co jest dla mnie ważniejsze niż eleganckie auto czy inne luksusy.

Odległy kuzyn (sam zarobił dużo pieniędzy jako przedsiębiorca) miał interesujące podejście do pieniędzy. Kiedyś powiedział mi:

Nie należy popełniać błędu myślenia, że dużo pieniędzy automatycznie sprawia szczęście. Nie powinno się też oszukiwać siebie i tłumić pragnienia większych pieniędzy/wynagrodzenia, jeśli takie pragnienie faktycznie istnieje.

Faktycznie uważam to podejście za piękne.

Potrzebuję też niezbyt wiele luksusu w moim życiu. Gdy wszystkie rachunki są opłacone, zakupione są produkty spożywcze, a może raz w miesiącu zostaje trochę pieniędzy na serial lub kilka dobrych filmów na DVD, to wszystko jest w porządku. Zwłaszcza teraz, gdy robi się zimno, najchętniej siedzę na kanapie i oglądam telewizję.

Potrzeby podstawowe muszą być zaspokojone, aby w ogóle być szczęśliwym.

Ponadto więcej pieniędzy niekoniecznie sprawia, że jest się szczęśliwym, ale uspokaja bardzo, ponieważ mniej się obawiamy niespodziewanych sytuacji (pech: wypadki, awarie, choroby, szkody... itp.). W końcu nie wszystko można ubezpieczyć.

Przede wszystkim pieniądze są bardzo przydatne, gdy się je dobrze wykorzystuje.

To, co przyjąłem sobie za czasów studenckich, to że tak naprawdę nie potrzebuję tyle, ile się sądziło. OK, może 2000 czy coś w tym stylu, wtedy już jest się naprawdę w porządku. Muszę jednak przyznać innym rację, dużo pieniędzy nie oznacza dobrobytu. Prawdziwy dobrobyt dla mnie oznacza, że w restauracji nie muszę patrzeć na cenę.

Pieniądze nie sprawiają, że jesteś szczęśliwy, tylko pozwalają ci spokojnie spać i pozbywają się twoich trosk. Myślę, że 3k by mi wystarczyło, ale bez konieczności pracy =)