Capital Investment 4

BGH, wyrok z dnia 16.03.2016 r. - VIII ZR 146/15 - opublikowany dzisiaj (Gwarancja najniższej ceny/Materac z wkładem kieszonkowym):



a) Konsumenci mogą swobodnie decydować, czy i z jakich powodów chcą skorzystać z prawa do odstąpienia od umowy w przypadku umowy zawartej na odległość.
b) Wyłączenie prawa do odstąpienia od umowy ze względu na nadużycie prawa lub niedopuszczalne korzystanie z prawa (§ 242 BGB) może mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach - pod kątem specjalnej ochrony przedsiębiorcy - na przykład w przypadku oszukańczego lub uciążliwego zachowania konsumenta (potwierdzenie i kontynuacja wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r. - VIII ZR 318/08, BGHZ 183, 235 par. 17, 20).


Zatem wszystko, co dotyczy nadużycia prawa i niedopuszczalnego korzystania z prawa (§ 242 BGB, naruszenie dobrej wiary) zostało już powiedziane.

Zgadzam się. Oto fragment uzasadnienia wyroku:

15
2. Bez powodzenia zarzuca się rewizji, że roszczeniu powoda stoi na przeszkodzie zarzut nadużycia prawa (§ 242 BGB), ponieważ skorzystał on z prawa do odstąpienia od umowy w sposób niespójny z przeznaczeniem zabezpieczającym zniżkę z tytułu gwarancji najniższej ceny udzielonej przez pozwaną.

16
a) Sens prawa do odstąpienia od umowy zawartej na odległość polega na tym, że konsumenci otrzymują prawo do jednostronnego odstąpienia od umowy bez konieczności spełnienia konkretnych warunków materialnych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r. VIII ZR 318/08, BGHZ 183, 235 par. 17 mwN). Zgodnie z orzecznictwem Sądu, wyłączenie prawa do odstąpienia od umowy ze względu na nadużycie prawa lub niedopuszczalne korzystanie z prawa (§ 242 BGB) może mieć miejsce tylko wyjątkowo - pod kątem specjalnej ochrony przedsiębiorcy - na przykład w przypadku oszukańczego zachowania konsumenta wobec przedsiębiorcy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r. VIII ZR 318/08, aaO par. 20).

17
Z ustaleń sądu apelacyjnego dotyczących zachowania powoda w kontekście odstąpienia od umowy nie wynikają jednak żadne wskazówki wskazujące na oszukańcze zachowanie powoda, na przykład na to, że zależało mu na szkodzeniu lub nękaniu pozwanemu. Wręcz przeciwnie, powód jedynie próbował negocjować korzystniejsze warunki umowy, korzystając z mu przysługujących praw (konsumenckich). Takie zachowanie jest zgodne z w/w przepisami prawnymi dotyczącymi prawa do odstąpienia konsumenta od umowy.

18
W szczególności nie ma znaczenia dla oceny prawnej, czy powód - jak zarzuca rewizja - zaniechał skorzystania z prawa do odstąpienia od umowy w zamian za udzielenie zniżki, która nie przysługiwała mu w pełnej wysokości zgodnie z gwarancją najniższej ceny pozwanego. Podobnie - w przeciwieństwie do stanowiska sądu apelacyjnego - nie ma znaczenia, kiedy powód zamówił materace u innego dostawcy i wykorzystał to jako pretekst do negocjacji z pozwanym. Takie zachowanie po prostu umożliwia nabywcy skorzystanie z prawa do odstąpienia od umowy na swoją korzyść. Granica między oszustwem a nękaniem nie została wtedy - oczywiście - przekroczona.

19
b) Zarzut rewizji, że z uwagi na (ograniczony) cel ochronny wynikający z § 242 BGB na skorzystanie z prawa do odstąpienia od umowy w niniejszym przypadku nałożone są ograniczenia, jest błędny. Wbrew stanowisku przedstawionemu przez rewizję, cel przewidzianego w przypadku umów zawartych na odległość prawa do odstąpienia od umowy nie sprowadza się jedynie do umożliwienia konsumentowi możliwości sprawdzenia towaru i jego zwrotu w przypadku niezadowolenia.

20
Ponieważ prawo do odstąpienia od umowy - jak wskazuje już brak wymogu uzasadnienia (§ 355 Abs. 1 Satz 2 BGB aF) - nie jest uzależnione od uzasadnionego interesu konsumenta (na przykład od niezadowolenia z towaru po jego sprawdzeniu), a jest pozostawione wyłącznie jego swobodnej decyzji, czy i z jakich powodów odstępuje od swojego oświadczenia woli. Tylko taka interpretacja odpowiada powyższemu sensowi prawa do odstąpienia od umowy zawartej na odległość, czyli zapewnienie konsumentowi prostego i skutecznego prawa do odstąpienia od umowy zawartej w ramach sprzedaży na odległość

21
Dla oceny prawnej nie ma znaczenia, czy konsument - jak w tym przypadku powód - porównał ceny po zamówieniu i negocjował z handlującym zrzeczenie się odstąpienia od umowy w zamian za zapłatę różnicy cen wynikającej z gwarancji najniższej ceny. Jest to jedynie następstwem konkurencyjnej sytuacji, która wynika z ogólnie udzielonego prawa do odstąpienia bez żadnych ograniczeń. Konsument ma prawo korzystać z tego na swoją korzyść, nie naruszając zarzutu nadużycia prawa.

Dziękuję bardzo za to! Ośmieliłem się dostosować tabelę (szerokość 100%) - patrz komentarz dotyczący powodu zmiany.

Coś jeszcze o przypisie, który znalazłem w informacji o produktach bankowych dotyczącej kredytu ratalnego w ING-DiBa z 2012 roku:

... W okresie między wypłatą a spłatą, w przypadku pełnego wykorzystania kredytu, należy zapłacić opłatę odsetkową w wysokości 0,00 euro1 za każdy dzień. Kwota ta zmniejsza się odpowiednio, jeśli kredyt został wykorzystany tylko częściowo.

1 ING-DiBa nie obliczy odsetek od umówionego oprocentowania w przypadku skorzystania z prawa do odstąpienia w ciągu 14 dni.

Całą informację o produktach bankowych zamieściłem w innym wątku (post #1390), ale chodzi mi tutaj o to, czy można w jakiś sposób wykorzystać informacje na temat oprocentowania.

ktoś stworzył przegląd decyzji, które są obliczane z 5% nad bazą?

tak tutaj (o ile mi wiadomo). Niestety, jeszcze nie dokończyłem linkowania.

https://widerruf-rueckabwicklung.jimdo.com/urteile/

co jest szczególnie warte uwagi.

Sąd Okręgowy w Berlinie, wyrok z dnia 13.07.2015 r., 38 O 214/14

czy ktoś nie utworzył wykazu decyzji, które są obliczane z 5% ponad bazą?

Teraz jeszcze raz wszystko razem:














Cytat od Gaertner

Dzień dobry,
Wejdź na post z Eugh, tam znajdziesz kilka linków, jeden z nich to Decyzje. Tam znajdziesz listę z wyrokami 5%.
Pozdrowienia, Gaertner







Cytat od eugh

Sprawdź naszą kolekcję: Kalkulatory, Statystyki, Bazy danych, Wzory tekstów, Wyroki => Post #6







Cytat od LGSaar

tak, tutaj znajdziesz (co było mi znane). Niestety nie skończyłem jeszcze linkowania.

https://widerruf-rueckabwicklung.jimdo.com/urteile/

co jest szczególnie warte przeczytania.

Sąd Okręgowy w Berlinie, wyrok z dnia 13.07.2015, 38 O 214/14

Znowu nowości na test.de z dzisiaj - Wielkie kino, uważam:

DKB Deutsche Kreditbank AG, Umowa z 12./20 stycznia 2004 r.
Sąd Okręgowy w Berlinie, wyrok z dnia 22.03.2016 r.
Numer akt: 21 O 200/15 (nieprawomocny)
Pełnomocnik powoda: Kancelaria Poppelbaum Geigenmüller, Berlin
Cecha szczególna: Była to umowa kredytowa na kwotę 87 000 euro. Zgodnie z pouczeniem termin na odstąpienie rozpoczynał się po otrzymaniu pouczenia, ale nie wcześniej niż po złożeniu oświadczenia woli przez kredytobiorców w celu zawarcia umowy kredytowej. Powód spłacił kredyt po zakończeniu okresu związania stopą procentową w 2014 r. bez kary umownej. Później odwołał umowę i wniósł pozew o zwrot korzyści związanych z odstąpieniem. Sąd zaakceptował jego obliczenia na podstawie ustaleń Trybunału Federalnego w postanowieniu z dnia 22.09.2015 r. nr sygn. XI ZR 116/15 z naliczaniem bankowych korzyści w wysokości 5 punktów powyżej stopy referencyjnej. Bank został zobowiązany do zapłaty kwoty 25 053,95 euro.
[nowe 25.04.2016]

Ponownie nowości na test.de z dzisiaj - Według mnie wielkie kino:

DKB Deutsche Kreditbank AG, umowa z 12./20 stycznia 2004 roku
Sąd Okręgowy w Berlinie, wyrok z 22.03.2016 roku
Numer akt: 21 O 200/15 (nieprawomocny)
Pełnomocnik powoda: Poppelbaum Geigenmüller Rechtsanwälte, Berlin
Szczególność: Była to umowa kredytowa na kwotę 87 000 euro. Zgodnie z pouczeniem, termin na odstąpienie zaczynał się po otrzymaniu pouczenia, ale „nie wcześniej niż po złożeniu oświadczenia woli ze strony kredytobiorców dotyczącego zawarcia umowy kredytowej”. Powód spłacił kredyt po zakończeniu okresu wiązania odsetek w 2014 roku bez kary za wcześniejszą spłatę. Później odwołał się od umowy i pozwał o zwrot korzyści z rozwiązania umowy. Sąd zatwierdził jego obliczenia na podstawie ustaleń Sądu Najwyższego w postanowieniu z 22.09.2015 r., nr akt: XI ZR 116/15, z korzyściami do udzielenia przez bank w wysokości 5 punktów powyżej oprocentowania bazowego. Bank został zobowiązany do zapłaty 25 053,95 euro.
[nowe 25.04.2016]

Wyrok byłby interesujący. Jak zostały złożone wnioski o świadczenie i jak została ustalona wartość sporu...

Ponieważ obliczenia zostały przeprowadzone zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego.


Będzie teraz coraz więcej takich spraw... Pozwy o świadczenie... ponieważ ostatnio udało się przeksztalić kredyty...

dla klientów korzystających z usług DSL:

@ BlueSkyX: o jakiej konkretnie chodzi ci w informacji o odstąpieniu od umowy? Czy mógłbyś to tutaj udostępnić?

@ Gaertner: czy masz już umówiony termin w Bonn?

@ Wszyscy klienci DSL: czy są jakieś nowe doświadczenia z Bankiem DSL?

o naszych doświadczeniach z DSL:

Mamy Odstąpienie od umowy z 2005 roku (najwcześniej) i zauważyliśmy, że od końca 2015 roku bank zrezygnował z blokady i stopniowo zwiększył skłonność do porozumienia, być może również w kontekście faktu, że LG Bonn regularnie uznaje to OD i jest teraz gotowy zapłacić odszkodowanie za DN (do tej pory jednak nie ma w tej sprawie żadnego wyroku). W 2014 roku mieliśmy zapłacić pięciocyfrową kwotę. Pod presją ta bank wydaje się teraz gotowy zrezygnować z tego w całości i wypuścić nas z umowy bez opłaty. To są pozytywne informacje.
Odmówiono jednak zapłacenia niewielkiego dodatkowego roszczenia jako rekompensaty za zwłokę.
Oferta jest warta rozważenia, ponieważ mamy bardzo atrakcyjną ofertę innej banku i moglibyśmy przenieść się bez opłaty do około trzech lat przed końcem umowy.
W przypadku wniesienia pozwu mielibyśmy rację przed LG Bonn, pytanie jednak czy sąd pozytywnie rozpatrzyłby roszczenie o odszkodowanie za przyszłość (wyższe odsetki za rok lub dwa) pozostaje raczej niepewne. Poza tym, oprócz tego przyjaznego konsumentom wyroku LG Regensburg (sprawa nr 40 1133/15(5), nie znam żadnego innego orzecznictwa w tej sprawie. Wy macie jakieś informacje? Jak wypadłby to przed OLG Kolonia?

Pozdrowienia, Gaertner

Sąd byłby interesujący. Jak zostały złożone wnioski o świadczenie i jak została ustalona wartość sporu...

Ponieważ obliczenia zostały przeprowadzone zgodnie z orzeczeniem BGH.

Teraz będzie coraz więcej pozwów dotyczących świadczeń... ponieważ obecnie można już przekształcić zobowiązania...

Proszę o przesłanie decyzji do biura?


Oto kilka przyjaznych dla klienta decyzji z Frankfurtu nad Menem dotyczących zwłoki w przyjęciu (udziały powodów w spółkach komandytowych, funduszach nieruchomości itp.):
LG FFM, wyrok z dnia 13.12.2013, nr az. nieznany - Commerzbank AGLG FFM, wyrok z dnia 14.11.2013, 2-05 O 24/13 - Bethmann Bank AGOLG FFM, wyrok z dnia 05.07.2013, 24 U 131/11 - Clerical Medical Investment Group Limited, DKB AGLG FFM, wyrok z dnia 18.01.2013, 2-05 O 6/12 - DZ Bank AG, DZ-Anlagegesellschaft mbHLG FFM, wyrok z dnia 28.09.2012, 2-07 O 4/12 - DZ Bank AG, DZ-Anlagegesellschaft mbHLG FFM, wyrok z dnia 24.08.2012, 2-25 O 543/11 - DZ Bank AG, DZ-Anlagegesellschaft mbHLG FFM, wyrok z dnia 09.12.2011, 2-12 O 553/10 - Commerzbank AGLG FFM, wyrok z dnia 28.09.2011, 2-19 O 481/10 - Commerzbank AGLG FFM, wyrok z dnia 27.05.2011, 2-12 O 485/09 - Commerzbank AGOLG FFM, wyrok z dnia 15.09.2010 - 19 U 69/10 => BGH, 26.02.2013 - XI ZR 345/10

Chodzi (praktycznie) głównie o błędną doradztwo inwestycyjne. Warto zauważyć (moim zdaniem), że w wyniku naruszenia obowiązków przez pozwaną banku dochodzi do odwrócenia ciężaru dowodu.

Czy można stąd wyciągnąć wnioski odnośnie błędnych WRBen i zaniechanych pouczeń końcowych? Banki również naruszyły tu swoje obowiązki i w wyniku powstałego zamieszania/niepewności klientów powstrzymały ich od odwołania się w ciągu zwykłych 2 tygodni. Teraz klienci odwołują swoje oświadczenia woli kierowane na DVe nadal skutecznie, ale mają trudności z przedstawieniem wystarczających dowodów/podstaw do przedstawienia, ponieważ księgi banków są oczywiście poufne. Teraz można by argumentować, że banki muszą dostarczyć dowody (czyli w świetle wtórnej ciężaru wykazania), lecz dodatkowo z powołaniem się na odwrócenie ciężaru dowodu wynikające z naruszenia ich obowiązków.

Dla prawników tutaj: Czy istnieje coś w tym kierunku? Dziękuję!

W ING jest to właściwie powszechne (odmienne pouczenie w ulotce informacyjnej), o ile chodzi o umowy zawarte po 11.06.2010 r.

na przykład w przypadku Picknicker i mnie również to drugie pouczenie zostało użyte przez ING w ramach wspomnianej ulotki europejskiej w 2010 r. i zostało włączone jako punkty ataku w projektach pozwów.

Świeży wpis na stronie test.de w dzisiejszej kronice:



Nie przyjrzałem się bliżej komputerowi, więc nie wiem dokładnie, co tam jest liczane. Jednak z tego, co tam czytam, nie jestem przekonany. No cóż...

Tutaj zastanawiam się nad stwierdzeniem, że wyniki według konwencjonalnej metody z 5% stopą zwrotu są blisko wyników według metody BGH z 2,5% stopą zwrotu: To może być prawda, ale dlaczego należy obliczać metodą BGH zaledwie z 2,5% stopą zwrotu?
@LGSaar: Proszę, nie denerwuj się!

Nie, nie denerwuję się już. Pan Herrmann z test.de, którego bardzo cenię, ma po prostu inne zdanie co do obliczanych korzyści niż ja. Jest zdania, że BGH ustali 2,5% dla kredytów hipotecznych. Ja jednak w to nie wierzę. Dotychczas w trzech spółdzielniach kredytowych obliczyłem średnie stawki odnawialności (średnią stawkę specyficzną dla instytutu) na podstawie sprawozdań finansowych. We wszystkich trzech bankach zbliżam się do 5% korzyści.

Uważam, że w wyroku LG Berlin znajduje się dobre i obszerne uzasadnienie, dlaczego nie można przyjąć 2,5%. Przeczytajcie to. Od strony 12 zaczyna się opis.

Sąd Okręgowy w Berlinie, wyrok z dnia 13.07.2015 r., 38 O 214/14

Znajdziesz tam wiele uzasadnień, które można wykorzystać do argumentowania na podstawie sprawozdań finansowych banku.

Nie, nie denerwuję się już. Pan Herr Herrmann z test.de, którego bardzo cenię, ma po prostu inną opinię na temat osiągniętych korzyści niż ja. Jest zdania, że BGH orzeknie 2,5% dla kredytów hipotecznych. Ja jednak w to nie wierzę. Do tej pory obliczyłem średnie stawki dochodowe (średnie specyficzne dla instytucji stawki procentowe) dla trzech kas oszczędnościowych na podstawie sprawozdań finansowych. We wszystkich trzech bankach dochodzę do zbliżonych 5% korzyści.

Według mnie w wyroku LG Berlin znajduje się dobra i szczegółowa wyjaśnienie, dlaczego 2,5% nie powinno być uwzględniane. Przeczytajcie to. Od strony 12 zaczyna się cała argumentacja.

Sąd Okręgowy w Berlinie, wyrok z dnia 13.07.2015 r., 38 O 214/14

Jest tam wiele argumentów, na podstawie których można uzasadnić prezentację na podstawie sprawozdań bankowych.

Dziękuję bardzo za pozytywne potwierdzenie i wyrok. Jednak na pierwszy rzut oka zaskoczyło mnie, że powód względem kosztów procesu miał obciążenie 3/4.

Ponadto nie rozumiem, co oznacza, że pozwana nie przyłączyła się do oświadczenia powoda dotyczącego 22 509,09 €. Czy mógłby ktoś to wyjaśnić? Dziękuję.

To, co mnie również zadziwia w tym wyroku, to długa wzmianka o tym, dlaczego LG Berlin nie uznaje, że DN jest winny DG całej pierwotnej sumy kredytu, ponieważ ten wykonał już spłaty. LG Berlin wyraźnie wskazuje również, że dotychczasowy orzecznictwo BGH wygląda inaczej (zgodnie z którym DN musi zwrócić całą sumę kredytu, a DG musi zwrócić całe spłaty - oczywiście także korzyści), ale ogranicza to do tego, że może to wynikać z faktu, iż orzeczenia BGH dotyczyły powiązanych transakcji. Więc nie rozumiem, o co chodziło LG Berlinowi w tym przypadku - dlaczego cała strona (10) na ten temat, skoro ostatecznie to nie ma znaczenia?

Co więcej, interesujące jest, że powód nie skorzystał z możliwości udowodnienia niższej (rynkowej) stawki procentowej. Czy to zostało zapomniane, czy też ostatecznie stawka procentowa dla nich była taka sama jak ta umownie uzgodniona?

Miło jest zauważyć, że już tutaj było obliczone po BGH (tak to przynajmniej rozumiem):



Ponadto, powód musi zwrócić wartość użytkową, którą uzyskał do momentu odwołania umowy kredytowej przez przekazanie wartości kredytu wciąż niespłaconego. W przypadku umowy kredytowej przekazanie wartości kredytu na określony czas stanowi otrzymaną przez pożyczkobiorcę i zasadniczo także zgodnie z § 346 BGB należną (główną) usługę do zwrotu.


Następnie wyjaśniono, że wraz z wejściem w życie WR strony muszą zaprzestać korzystania z otrzymanych rzeczy, a więc zwrócić otrzymane świadczenia:



Za okres od momentu wejścia w życie odwołania do faktycznego zwrotu jeszcze niespłaconej wartości kredytu powód nie musi już zapłacić wartości użytkowej z tytułu korzyści. Po przekształceniu w stosunek zwrotu strony zasadniczo są zobowiązane do zaprzestania korzystania z otrzymanych rzeczy (...). Ponadto przestaje się obowiązywać umówione przekazanie wartości użytkowej kredytu (MüKo-Berger, 6. wydanie 2012, § 488 BGB, Rn. 196 z orzecznictwem.). Z tego samego powodu również nie obowiązuje ewentualne zobowiązanie do zapłaty nienależnie nieodebranej korzyści. Strony są raczej zobowiązane od dnia odwołania jedynie do zwrotu wartości faktycznie pobranych korzyści oraz ewentualnie odsetek od zwłoki. Co i ewentualnie w jakiej wysokości strony faktycznie od dnia 09.01.2014 r. [Uwaga od eugh: 1 dzień po WR] pobrano korzyści z jeszcze niespłaconej wartości kredytu, pozwana nie przedstawiła. Ogólnie nie ma domniemania takiego zachowania u konsumentów.

doświadczenia z DSL:

Mamy WBR z 2005 roku (najwcześniej) i zauważyliśmy, że od końca 2015 roku bank porzucił swoje blokujące podejście i skłonność do porównywania stopniowo wzrastała, prawdopodobnie także dlatego, że LG Bonn regularnie skazuje tę WRB w swoim orzecznictwie i teraz jest gotowy zapłacić NWE za DN (jednakże dotąd nie ma wyroku w tej sprawie). W 2014 roku mieliśmy zapłacić pięciocyfrową karę. Pod tym naciskiem bank wydaje się teraz gotowy odpuścić całkowicie i uwolnić nas od umowy bez kary. Oto takie pozytywne aspekty.
Odmówiono nam zapłaty niskiego dodatkowego roszczenia jako rekompensaty za taktykę opóźniania.
Oferta jest warta uwagi, ponieważ mamy bardzo atrakcyjną ofertę innej banku i moglibyśmy przenieść się bez kary około trzy lata przed zakończeniem umowy.
W przypadku procesu sądowego mielibyśmy rację przed LG Bonn, jednakże jest raczej niepewne, czy sąd pozytywnie orzekłby żądanie odszkodowania za przyszłość (wyższe odsetki za rok lub dwa). Poza tym przyjaznym dla konsumenta orzeczeniem LG Regensburg (sprawa 40 1133/15(5), nie znam żadnego innego orzeczenia na ten temat. A Wy? Jak to wyglądałoby przed OLG Kolonia?

Pozdrowienia, Gaertner

Zaakceptować porównanie czy kontynuować?

Jaka jest wasza - amatorska - opinia na temat podniesionych przeze mnie pytań?

Dziękuję, Gaertner

Dzięki za pozytywne potwierdzenie również wyroku. Na pierwszy rzut oka zdziwiło mnie jednak, że powodowie musieli ponosić 3/4 kosztów procesu.

Ponadto nie rozumiem, co oznacza to, że pozwanie nie dołączyło do oświadczenia o załatwieniu powoda na 22.509,09 €. Czy ktoś mógłby to wyjaśnić? Dziękuję.

To, co mnie również zaskakuje w tym wyroku, to długi rozdział dotyczący tego, dlaczego Sąd Okręgowy w Berlinie nie uważa, że DN powinien zwrócić DG całkowitą pierwotną kwotę pożyczki, ponieważ już dokonał spłat. Sąd Okręgowy w Berlinie wyraźnie zaznacza, że dotychczasowe orzecznictwo BGH różni się (zgodnie z którym DN musi zwrócić całą kwotę pożyczki, a DG całe spłaty - oczywiście także korzyści), ale następnie ogranicza to, sugerując, że wynika to z faktu, iż orzeczenia BGH dotyczyły powiązanych transakcji. Nie rozumiem, o co Sąd Okręgowy w Berlinie tutaj chciał w tym kontekście powiedzieć - dlaczego cała strona (10) poświęcona temu tematowi, skoro w końcu to nie ma znaczenia?

świetny wyrok! Czyta się płynnie (prawie) jak dobra książka. Starannie, przekonująco, jasno zorganizowany, a także językowo dość przyjemny. Po prostu tak mnie wciągnęło w pociągu, że prawie przegapiłbym wysiadkę. Gdzie są słabe punkty tego wyroku?

Co do twoich dwóch pierwszych pytań, eugh:

Powodowie muszą ponieść 3/4 kosztów procesu, ponieważ przegrali 3/4:
Całkowita wartość sporu wynosi 35.994 EUR. Wygrana wyniosła 8.870 EUR. To około 1/4 z tej kwoty. Reszta = 3/4 = przegrana = udział kosztów powodów.

Pozwana nie dołączyła do oświadczenia o załatwieniu powoda na kwotę 22.509,09 €, ponieważ była zdania - słusznie - że powódka w tej kwestii była od samego początku niesłuszna. W ten sposób zmusiła sąd do sporu o kwestię dopuszczalności wniosku o zapłatę w drodze powrotnej w wyroku i musiała to szczegółowo uzasadnić. Tak postępuje się, kiedy jest się dość pewnym swojej sprawy. Jeśli plan się powiedzie, sąd odrzuci pozew w odniesieniu do części, która w opinii powoda została uregulowana, z obszernym uzasadnieniem, czy to jako niedopuszczalny jak tutaj, czy jako nieuzasadniony, i nałoży na niego koszty według § 91 ZPO (ewentualnie jak tutaj w połączeniu z 92 I ZPO). Jeśli jednak zamiast tego przyłączy się do oświadczenia powoda o załatwieniu, może się okazać, że nie uzyska precyzyjnego uzasadnienia dotyczącego załatwionego punktu sporu, a jedynie powierzchownie uzasadnione orzeczenie kosztowe zgodnie z § 91a ZPO. Może to być znacznie gorsze dla osoby, która faktycznie powinna była wygrać w załatwionej części sporu; sąd bowiem decyduje biorąc pod uwagę dotychczasowy stan faktyczny i prawny zgodnie z rozsądkiem.

Czy zaakceptować porównanie czy kontynuować?

Jaka jest Wasza - amatorska - opinia na temat zadanych przeze mnie pytań?

Dziękuję, Gaertner

Czy istnieje RSV i płaci?


Zwolnienie bez VFE to prawdopodobnie to, czego banki dążą jako maksimum... bez względu na to, DN ma jednak prawo do RAW...

Jakie jest stanowisko OLG w Kolonii? Postępowałbym zgodnie z nim, a nie tak jak sądzi Sąd Okręgowy, że musi mówić o polityce prawa...

Zawsze mogę tylko zalecać, aby odwiedzić negocjacje dotyczące odwołanych pożyczek w odpowiednim SO oraz OLG.

RSV dostępna i opłacalna?


Zwolnienie bez VFE to chyba to, czego banki dążą jako maksimum... niezależnie od tego, DN ma prawo do RAW...

Jak orzeka OLG w Kolonii? Tego bym się trzymał, a nie tego, co sąd niższej instancji uważa za konieczność mówienia o polityce prawnej...


Zawsze polecam odwiedzić negocjacje w sprawie odwołanych pożyczek w odpowiednim LG, a także OLG.

Dziękuję za Twoją opinię, ducnici. RSV nie jest obecna.

Pozdrowienia, Gaertner

Dziękuję za Twoją opinię, ducnici. RSV nie jest w grze.

Pozdrowienia, Gaertner

Jak już wcześniej napisałem, dowiedz się, jak OLG Kolonia traktuje tę WRB i rozważ...

Ale możesz też zaryzykować, złożyć pozew i poprosić o decyzję od LG Bonn, co w kontekście RAW, które LG Bonn dotychczas odmawiało, może być bardzo interesujące... i zatem raczej niekorzystne dla DSL Bank.

Wczoraj usłyszałem od prawnika z dużej kancelarii, że również DSL jest skłonna do zawierania ugód, ale robi to stopniowo metodą szynkową...

Jaka jest wartość sporu (dotychczasowe opłaty odsetkowe i spłaty rat, plus ewentualna hipoteka)?

Jak już napisałem, dowiedz się, jak działa OLG Köln w tej sprawie WRB i rozważ...

Ale możesz także zaryzykować, złożyć pozew i powiedzieć, że chcesz decyzji od LG Bonn, które w kontekście RAW, które dotychczas LG Bonn odmawiało, może być niezwykle interesujące... i tym samym naturalnie niekorzystne dla DSL Bank.

Wczoraj dowiedziałem się od adwokata z dużej kancelarii, że DSL również jest gotowa do zawierania porozumień, ale robi to stopniowo w taktyce salami...

O jaką wartość sporu (jak dotąd zapłacone odsetki i raty kapitałowe plus ewentualne zastaw hipoteczny) chodzi?

Wartość sporu wynosi około 70000€.

Pozdrowienia, Gaertner

Wartość sporu wynosi około 70000€.

Pozdrowienia, Gaertner

Już policzyłeś, jaka byłaby korzyść wynikająca z RAW?

Czy Sąd Apelacyjny w Kolonii potwierdził kiedykolwiek zwłokę w przyjęciu? Jeśli tak, to po WR pożyczka byłaby bezodsetkowa.


To byłyby też moje warunki w przypadku ugody. Uznanie wpłaconych rat po WR w 100% jako spłaty. I ewentualnie pełne pokrycie kosztów. Przecież to nie wina DN, że do tej pory nie udało się osiągnąć porozumienia

Cytat ducnici z określonych powodów

proszę o informacje na temat wszystkich znanych decyzji sądu wyższego dotyczących „informacji o odwołaniu”?

Dotyczy to umów zawartych po 11.06.2010 r.






Mam zapamiętane informacje na temat niekompletnych lub błędnych obowiązkowych informacji:

OLG Celle (postanowienie z dnia 02.12.2015 r., nr ref. 3 U 108/15)
OLG Monachium, wyrok z dnia 21.05.2015 r., nr ref. 17 U 334/15,
OLG Koblenz, postanowienie z dnia 15.10.2015 r., nr ref. 8 U 241/15, por. także LG Kolonia, wyrok z dnia 20 sierpnia 2015 r., nr ref. 22 O 150/15, LG Kolonia, wyrok z dnia 17.12.2015 r., nr ref. 22 O 274/15, LG Hamburg, wyrok z dnia 13.11.2015 r., nr ref. 329 O 174/15, Landgericht Nürnberg-Fürth, wyrok z dnia 15.10.2015 r., nr ref. 6 O 2628/15, zobacz ostatnio OLG Saarbrücken, postanowienie podczas rozprawy z dnia 07.04.2016 r., nr ref. 4 U 17/15.



Wj

Mam jeszcze nowy wyrok dotyczący błędnych informacji:

LG Nürnberg-Fürth, wyrok z dnia 25 lutego 2016 r. – 6 O 6071 15 –, juris

dodatkowa uwaga: wartość sporu inna niż określona przez BGH z dnia 12.01.2016 r.:

Cytat:
Zgodnie z § 48 ust. 1 zdanie 1 GKG, 3 ZPO istotnym ekonomicznym interesem kredytobiorcy
w odwołaniu umowy kredytowej jest oszczędność na odsetkach umownie ustalonych
w okresie po odwołaniu aż do całkowitej spłaty kredytu
(por. OLG Nürnberg, postanowienie z dnia 04.02.2016 r., 14 W 250/16). Dla roszczenia

1) kwota wynosi 41.200,00 € (zob. KSR 5).

aż do całkowitej spłaty kredytu

znów coś nowego, co nie ?

wj

Wspaniałe wyrok! Czyta się płynnie (prawie) jak dobra książka. Starannie, przekonująco, jasno zdefiniowane, a także językowo stosunkowo przyjemne. Dopiero w pociągu tak mnie przyciągnęło, że prawie przegapiłem wyjście. Gdzie leżą słabe strony tego wyroku?

Na twoje pierwsze dwie pytania, eugh:

Powodzenie sprawy spada na pokrycie 3/4 kosztów procesowych, ponieważ przegrali oni w 3/4 przypadków:
Całkowita wartość sporu 35,994 EUR. Wygrana 8,870 EUR. Jest to około 1/4 z tego. Reszta = 3/4 = przegrana = udział kosztów powoda.

Pozwanemu nie przyłączyła się oświadczenie o wykonaniu powodów w wysokości 22.509,09 €, ponieważ była zdania - słusznie - że pozew był początkowo niespójny. W ten sposób zmusiła sąd do rozstrzygnięcia kontrowersji dotyczących dopuszczalności wniosku uzależnienia wykonania od wykonania i uzasadniła to szczegółowo. Tak postępuje się w każdym razie, gdy jest się dość pewnym swojej sprawy. Ponieważ jeśli plan się powiedzie, sąd odrzuci pozew w zakresie części, która zdaniem powoda została wykonana, z obszernym uzasadnieniem, czy to jako niedopuszczalny jak tutaj, czy jako nieuzasadniony, i nakładając na niego koszty proporcjonalnie do § 91 Kodeksu Postępowania Cywilnego (ew. jak tutaj w połączeniu z 92 I KPC). Jeśli jednak dołączy się do oświadczenia o ugodzie powoda, może się okazać, że nie otrzyma się starannego uzasadnienia dotyczącego załatwionej kwestii sporu, a jedynie powierzchownie uzasadnioną decyzję kosztową zgodnie z § 91a KPC. Może to być znacznie gorsze dla osoby, która faktycznie powinna była wygrać tę część sporu; ponieważ sąd decyduje tylko uwzględniając dotychczasowy stan faktyczny i sporu, zgodnie z przyzwoitym uznaniem.

@claus47:









Jeszcze raz serdeczne podziękowania za twoje szczegółowe i zrozumiałe wyjaśnienie.

Podziękowania należą się również LGSaar, który opublikował ten wyrok tutaj (wpis #13083) oraz na swojej stronie internetowej.

Początkowo nie było dla mnie jasne, dlaczego powodowie byli w takim stopniu w mniejszości, ponieważ 3/4 to znaczny udział. Teraz jednak zrozumiałem, że było to głównie spowodowane nieudanym oświadczeniem o wykonaniu, które z kolei wynikało z częściowo niespójnego punktu pozwu. Można więc zobaczyć, jak mimo dobrych perspektyw dotyczących skutecznego odwołania spory znaczna część korzyści może zostać utracona w wyniku RAW. Co powinnieli byli zrobić/pamiętać powodowie/KV? Wydaje się, że nie jest to kwestia nieuczciwej decyzji sądu.


@Gaertner w odniesieniu do OLG Köln (z naszej kolekcji - wpis #7):
OLG Köln, 06.11.2015, Postanowienie w sprawie 13 U 113/15 - Sparkasse Aachen - brak zarzutu
OLG Köln, 21.05.2013, Postanowienie w sprawie 13 U 219/12 - Pozwana nieznana - brak zarzutu
OLG Köln, Postanowienie z dnia 05.08.2013 - 13 U 219/12 - potwierdza postanowienie z dnia 21.05.2013 (oddalenie apelacji pozwanej) OLG Köln, Wyrok z dnia 23.01.2013 - 13 U 218/11 - Sparkasse KölnBonn - brak fikcji ustawowej/skutków ochronnych; 5% więcej OLG Köln, Wyrok z dnia 23.01.2013 - 13 U 217/11 - Sparkasse KölnBonn - brak fikcji ustawowej/skutków ochronnych; 5% więcej OLG Köln, 23.01.2013 - 13 U 69/12, 13 U 217/11, 13 U 218/11 - Sparkasse KölnBonn - zwłoka przyjęcia

Najgorszy odstępstwo: OLG Köln, 09.12.2015, 13 U 127/15 - Pozwana nieznana - patrz wpis #11853:





Cytat z eugh

OLG Köln, 09.12.2015 - 13 U 127/15:



Dlatego powódka mogłaby domagać się zwolnienia zabezpieczeń tylko w przypadku, gdy pozwanabyłaby w zwłoce z przyjęciem oferty (§ 293 BGB). W każdym razie nie jest to przypadek wynikający ze skrypty z 15 lipca 2014 r., ponieważ uzależniła swoje wykonanie do wykonania przez pozwanego informacji o koncie, na które miałby zostać przelany kwota pożyczki (kartka 41). Z kolei współudziału pozwanego w formie uznania/potwierdzenia skuteczności odwołania nie było konieczne, ponieważ odwołanie to był prawem do układu. Również informacji o rachunku bankowym nie było potrzebne, ponieważ rachunek bankowy, na który był rozliczany kredyt, był znany powódce. Dodatkowo powódka nie określiła kwoty do zwrotu. Tam, gdzie zrobiła to w pozwie, zaoferowała zwrot pod warunkiem równej wymiany usług. W ten sposób nie zaoferowała wykonania obowiązku tak, jak było to wymagane.

Powódka nie może oprzeć się również na tym, że pozwanaby odrzuciła przyjęcie, ponieważ w piśmie z 6 czerwca 2014 r. pozwanawylasła tylko pogląd prawny, że odwołanie nie było skuteczne. Odmowa przyjęcia płatności za zwrot nie wynika z tego, chociaż pozwanawreszcie mógłaby traktować płatność prawnie inaczej niż chciała tego powódka. Odmowa przyjęcia nie wynika także z złożonych pozwów o odrzucenie pozwu lub odrzucenie apelacji. W każdym razie zwłoka w przyjęciu ustaje z obecnie zadeklarowaną gotowością przyjęcia przez pozwanego.

Dlatego nie ma tutaj znaczenia, czy powódka była w stanie, czy po dokonaniu nowego zadłużenia będzie w stanie pokryć kwotę, dlatego to niezależy od tego. Poza tym powódka nie przedstawiła konkretnych dowodów na to, że jest w stanie wywiązać się z obowiązku zwrotu, ponieważ nie przedstawiła zrozumiałego uzasadnienia obliczonej kwoty zwrotu. Odpowiedź była tymczasem potrzebna z uwagi na to, że pozwanastanowiąła, że kwota zwrotu przekraczająca kwotę pobranego kredytu.


Bardzo ostrzejsze, negatywne postanowienie! Czy ktoś wie, czy odwołanie zostało złożone?
Zapisuję:
Zgodnie z powyższym postanowieniem, propozycja uregulowania pozostałej kwoty nie może być uzależniona od niczego, nawet z zastrzeżeniem wykonania obowiązku w zamian (nawet jeśli kwota byłaby poprawnie podana!). Nie rozumiem tego w ogóle. Odrzucenie odwołania przez bankę nie jest według tego postanowienia dowodem na to, że bank odrzucił ofertę. Jest to w jaskrawym sprzeczności z innymi przywoływanymi orzeczeniami, gdzie właśnie odrzucenie odwołania przez bank lub jego stanowcze trwanie przy kontynuacji DV jest dowodem na to, że bank odrzuca oferowane przez klienta/dłużnika uregulowanie pozostałej kwoty i tym samym znajduje się w zwłoce. Tak samo jak tu: Precyzyjny opis obliczeń jest absolutnie konieczny. Również interesujące jest to, że zgodnie z powołanym postanowieniem powód powinien dokładnie przedstawić, dlaczego w ogóle miał możliwość uregulowania pozostałej kwoty. Innymi słowy: OLG Köln uznało, że było możliwe, aby powód za nisko oprocentował się, a pozwanabi nie zwróciłaby pozostałej kwoty. Stąd wyciągam wniosek, że trzeba bardzo uważnie zwracać uwagę na kształtowanie tej oferty, aby faktycznie doprowadzić do skutecznego zwłoki przyjęcia. Potrzebna jest bardzo dogłębna konsultacja z prawnikiem specjalizującym się w tej dziedzinie (jak zawsze, jasne). Nasze dyskusje na temat problemu niewłaściwej kwoty ze względu na sporne obliczenia są tylko częścią problemu.


Czy to postanowienie stało się prawomocne?
Dziwne jest, że OLG Köln w tym przypadku zdecydowało zupełnie inaczej w zakresie zwłoki przyjęcia, w porównaniu z trzema wyrokami sprzed 23.01.2013 r. - 13 U 69/12, 13 U 217/11, 13 U 218/11.

Tylko krótka uwaga na marginesie. Czy sprawdziłeś nasze Wytyczne? Znajdziesz tam wiele informacji na ten temat.

mam pytanie do wszystkich obecnych. Czy istnieją decyzje przeciwko DKB, które dotyczą nie tych, które używano wcześniej, ale tych z 2008 roku (m.in. ze szczególnym uwzględnieniem, że prawo do odwołania wygasa w przypadku wcześniejszego spełnienia)?

Ta instrukcja była dokładnie wczoraj przedmiotem rozprawy przeciwko DKB przed LG N-Fü,

sędzia RiínLG Eckert stwierdziła, że w jej opinii ten fragment nie był konieczny i dlatego prawdopodobnie nie można by było mówić o fikcji zgodności z prawem...

Niestety nie mam numeru sprawy...


@sebkoch,

Czy mógłbyś wrzucić kopię tej instrukcji tutaj?

inne pytanie do dyskusji.

Temat: Odszkodowanie

Często dyskutowano i uzgodniono, że banki powinny być pozwane do odszkodowania w ramach rozliczenia zwrotnego, z tytułu wyższych odsetek kredytowych w przyszłości. Postępowanie sądowe może się przeciągnąć na dwa do trzech lata.
Czy istnieje już ustalona orzecznictwo w tej sprawie? Znane mi jest tylko omawiane tutaj wyrok Sądu Rejonowego w Ratyzbonie z numerem akt 4 O 1133/15 (5).

Dziękuję za kompetentne opinie, Gaertner

O ile mi wiadomo, wtedy instrukcja była jeszcze dobrowolna. Obecnie, od marca 2016 roku, jest ona obowiązkowa. Jednakże jeśli została użyta, nie mogła zawierać innej informacji o prawie do odstąpienia od umowy. Zgodnie z wzorem, w polu Prawo odstąpienia powinno być tylko tak/nie, a w przypadku skorzystania z prawa odstąpienia: Praktyczne wskazówki dotyczące korzystania z prawa odstąpienia, m.in. adres, na który należy wysłać oświadczenie o odstąpieniu od umowy oraz konsekwencje braku skorzystania z tego prawa.

Ing-DIBA 2010

Jeszcze kilka słów na temat wartości spornego przedmiotu:

Jak już zostało wspomniane na stronie Test.de, odwołano się do postanowienia OLG Monachium z dnia 30.03.2016 nr sygn. 5 U 4741/15.

Według moich badań, to postanowienie nie zostało dotąd opublikowane.

Czy jest ktoś, kto ma to postanowienie i ewentualnie może je tutaj opublikować?

wj

kolejne pytanie dla wszystkich.

Temat: Odszkodowanie

Tutaj często dyskutowano i uzgodniono, że podczas rozliczeń banki powinny być także pozwanie do odszkodowania, w związku z wyższymi odsetkami kredytowymi w przyszłości. Postępowanie sądowe może trwać dwa do trzech lat.
Czy istnieje ustalona praktyka sądowa w tej sprawie? Znam tylko wyrok LG Regensburg w sprawie 4 O 1133/15 (5) omawiany tutaj.

Dziękuję za Wasze kompetentne wpisy, Gaertner

Istnieją również wyroki - zobacz także test.de:

Pozytywny:



Liga Bank eG, umowa kredytowa z 04./05.05.2009
Sąd w Landgericht Regensburg, wyrok z 26.10.2015 (nieprawomocny)
Numer akt: 4 O 1133/15 (5)
Pełnomocnik powoda: Kancelaria Prawna Hahn, Hamburg
Cechy szczególne: Sąd Uznaje odwołanie się od kredytu wysokiego na 950 000 euro za skuteczne. Ponadto nakazał bankowi wypłatę odszkodowania, ponieważ powód nie mógł zawrzeć korzystnej nowej umowy kredytowej z powodu odmowy prawa do odwołania się. Więcej szczegółów o wyroku na stronie internetowej Kancelarii Hahn.


Punkt III jest istotny jeśli chodzi o odszkodowanie za przyszłe rosnące stopy procentowe - bardzo interesujące:




Nie jestem pewien, czy w tym wyroku faktycznie mowa jest o odszkodowaniu za rosnące stopy procentowe, ale zostało to uznane za negatywne w kontekście odszkodowania (oraz w związku z odmową uznania stanu zwłoki bardzo niezadowalające):



Landesbank Baden-Württemberg LBBW, umowy z 18./25.05.2004
Sąd w Landgericht Stuttgart, wyrok z 07.04.2016
Numer akt: 29 O 84/16 (nieprawomocny)
Pełnomocnik powoda: Kancelaria Prawna Ruhnke Julier, Ludwigshafen nad Renem
Cechy szczególne: Sąd stwierdził, że umowa kredytowa została przekształcona w umowę zwrotną w wyniku odwołania. Pouczenie było błędne, a prawo do odwołania powoda nie zostało ani zrealizowane, ani nadużyte. Sąd odrzucił jednak wniosek o stwierdzenie, że bank znajduje się w zwłoce w sprawie rozliczenia i ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą. Bank nie wpadł w zwłokę przyjmując zwrócenie, ani nie było to naruszenie obowiązku banku zaakceptowania odwołania. Według sądu, jest to nawet prawdziwe w przypadku, gdy odwołanie jest uzasadnione, jak w obecnym przypadku. Dosłownie można przeczytać w uzasadnieniu wyroku: „Nie ma żadnego dodatkowego obowiązku umownego w współdzieleniu stanowiska prawidłowego partnera umowy.” W uzasadnieniu powołuje się na wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20.11.2002, numer akt: VIII ZR 65/02. Teza dotycząca tego orzeczenia brzmi: „Sprzeciw jednej strony umowy przeciwko uzasadnionemu wypowiedzeniu umowy przez inną stronę umowy sam w sobie nie stanowi pozytywnego naruszenia umowy.” test.de dodaje: Niemniej jednak musi ona zaakceptować stan prawny i wpada w zwłokę, jeśli nie spełnia uzasadnionych żądań. W końcu: Pomimo częściowego odrzucenia powództwa, bank musi ponieść wszystkie koszty postępowania sądowego.
[aktualizacja 18.04.2016]

Jeszcze co do wartości spornej:

Na stronie Test.de wskazano na postanowienie OLG Monachium z dnia 30.03.2016, sygn. akt 5 U 4741/15.

Według moich badań to postanowienie nie zostało dotąd opublikowane.

Czy jest ktoś, kto ma to postanowienie i ewentualnie może je tutaj opublikować?

wj

Proszę bardzo! Niestety nic z tego nie wynika...

OLG Monachium Postanowienie w sprawie wartości sporu 5 U 4741 15 bez uzasadnienia.pdf

Istnieją również wyroki w tej sprawie - zobacz również test.de:

Pozytywne:


Nie jestem pewien, czy w następującym orzeczeniu chodziło faktycznie o odszkodowanie w przypadku wzrostu stóp procentowych, ale było negatywne w zakresie odszkodowania:

Postępowanie przeciwko Liga-Bank jest prowadzone w OLG w Norymberdze, sygn. 14 U 2211/15

Proszę jeszcze raz zerknijcie na mój post nr 13099, gdzie właśnie dodałem 2 zrzuty ekranu z wyroku LG w Ratyzbonie z dnia 26.10.2015 r. - 4 O 1133/15 (5). Punkt III dotyczy oczywiście odszkodowania w związku z przyszłym wzrostem stóp procentowych. Kilka dodatkowych informacji można znaleźć także na stronie kancelarii.

Proszę bardzo! Niestety, nic z tego nie wynika...

Zalącznik 2507

Najpierw wielkie dzięki. Świetnie.

Zgadza się, niestety bez uzasadnienia.

Należałoby przyjrzeć się obu wyrokowi Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego w Monachium.

Nie mów, że też je masz



Skąd wziąłeś te wyroki tak szybko??

wj

Wielkie dzięki. Ekstra.

Zgadza się, niestety bez uzasadnienia.

Trzeba przejrzeć oba wyroki LG i OLG Monachium.

Nie mów, że także je masz


Skąd Ty bierzesz decyzje tak szybko??

wj

No cóż, nasz ducnici ma gorącą linię! Dzięki!


Zobacz także Chronik na stronie test.de - wpis z 07.04.2016:



... Według niektórych sądów - w tym, według informacji prawnika Dr. Christopha Lehnenego także Sąd Apelacyjny w Monachium (postanowienie z dnia 30.03.2016, numer akt: 5 U 4741/15) - wartość nominalna hipoteki ma być dodana. ...


Być może pan Lehnen ma inne pełne teksty?







Cytat od ducnici

Sprawa przeciwko Bankowi Ligi jest w OLG w Norymberdze, sygn. akt 14 U 2211/15


Dzięki! Wiesz coś również o terminach?

Nie jest ładnie:

OLG Karlsruhe, wyrok z dnia 10 lutego 2016 r. – 17 U 77/15 –, juris:

Teza


Przy rozliczaniu odwołanego umowy kredytu hipotecznego nie stosuje się faktycznej domniemanej korzyści wynikającej z odsetek uzyskanych przez kredytodawcę zgodnie z ogólnym wymaganym odsetkowym w wysokości zgodnie z § 288 ust. 1 zdanie 2 BGB. W przypadku kredytów hipotecznych do ustalania korzyści uzyskanej przez kredytodawcę należy stosować stopę odsetkową obniżoną zgodnie z § 497 ust. 1 zdanie 2 BGB a.F. na 2,5 punktu procentowego jako odniesienia.

Nie pięknie:

OLG Karlsruhe, wyrok z dnia 10 lutego 2016 r. – 17 U 77/15 –, juris:

Teza


Przy rozliczaniu odwołanego umowy kredytu hipotecznego nie obowiązuje faktyczna domniemanie, że pożyczkodawca czerpał korzyści z oprocentowania równego ogólnemu oprocentowaniu za zwłokę zgodnie z § 288 ust. 1 zdanie 2 BGB. Raczej do oceny korzyści czerpanych przez kredytodawcę z kredytów hipotecznych należy zastosować jako miarę obniżoną do 2,5 punktu procentowego stawkę zwłoki określoną w § 497 ust. 1 zdanie 2 BGB a.F. (= obecnie § 503 ust. 2 BGB).

To jednak nas naprawdę nie rusza, nie denerwujemy się tym już. Dopiero co LGSaar opublikował przekonujący wyrok LG Berlin z dnia 13.07.2015 r. - 38 O 214/14 - tutaj. Tam również jest napisane, dlaczego 5% RR są właściwe. Naprawdę, naprawdę warte przeczytania!

Nie jest ładnie :

OLG Karlsruhe, wyrok z dnia 10 lutego 2016 r. – 17 U 77/15 –, juris:

Teza


Przy rozliczaniu odwołanego umowy kredytu hipotecznego nie obowiązuje faktyczna domniemanie, że kredytodawca osiągnął korzyści w wysokości ogólnego odsetka ustawowego na rzecz opóźnienia zgodnie z § 288 Abs. 1 Satz 2 BGB z opłat odsetkowych, które otrzymał. W przypadku kredytów hipotecznych jako miary korzyści uzyskanych przez kredytodawcę należy przyjąć obniżony do 2,5 punktów procentowych odsetek za opóźnienie, zgodnie z § 497 Abs. 1 Satz 2 BGB a.F. (= obecnie § 503 Abs. 2 BGB).

46Pozwani nie mają prawa do dochodzonego roszczenia o rekompensatę za korzyści uzyskane. Po bezskutecznym powołaniu się na uzasadnienie zawarte w orzeczeniu BGHZ 180, 123, z którego wynika, że obowiązuje faktyczne domniemanie, iż banki mogą czerpać korzyści z opłat odsetkowych swoich kredytobiorców w kwocie standardowego (zwielokrotnionego) odsetka za opóźnienie.
47To uzasadnienie nie ma jednak zastosowania w przypadku umów kredytu hipotecznego. Odwołujący się do tego nie mogą z tego nic dla siebie wynieść, ponieważ domniemanie dotyczące korzyści obowiązuje jedynie w przypadku kredytów osobistych w operacjach powiązanych (OLG Stuttgart, wyrok z dnia 06.10.2015 r. - 6 U 148/14Rn. 57; Schnauder, a.a.O, s. 2692). XI. Zbiorowy sąd Bundesgerichtshof wskazał w powołanym przez powodów orzeczeniu na swoje orzeczenie w BGHZ 172, 157. Orzeczenie tego Sądu z dnia 12.05.1998 r. (BGH NJW 1998, 2529 = WM 1998, 1325, 1326 f.) wyraźnie stwierdza, że instytucje kredytowe są zobowiązane do oddania korzyści zgodnie z § 818 Abs. 1 BGB tylko w wysokości przepływających do nich aktywów, które mogą one wykorzystać ekonomicznie (punkt 1 b aa uzasadnienia z odwołaniem do BGHZ 115, 268, 270). Jednakże wyraźnie wyłączone z domniemania korzyści są właśnie kredyty hipoteczne. Dla nich nie można zakładać standardowej kwoty odszkodowania za opóźnienie (w wysokości 5 % ponad stopę dyskontową) (punkt 1 c aa [1] uzasadnienia).
48Jeśli chodzi o kredyty hipoteczne, łańcuszek dowodowy prowadzący do orzeczenia Sądu Zbiorowego XI z dnia 18.02.1992 r. (NJW 1992, 1620 = WM 1992, 566), w którym Sąd stwierdził, że w przypadku kredytu hipotecznego w przeciwieństwie do zwykłego kredytu konsumenckiego nie można określić standardowej stopy ponownej inwestycji na poziomie 5 % powyżej bieżącej stopy dyskontowej. Zarówno w odniesieniu do kosztów refinansowania, jak i kosztów obsługi kredytu, kredyty konsumenckie różnią się od kredytów hipotecznych o niższej oprocentowaniu. Sąd Zbiorowy XI w następnej kolejności w decyzji z dnia 19.09.2006 r. uznał, że odwołujący się kredytobiorca ma prawo do odsetek od spłaconych rat kredytowych, jednakże ponieważ jest to kredyt hipoteczny, wbrew stanowisku powodów nie można po prostu zakładać stopy procentowej 5 % powyżej stopy dyskontowej banku centralnego (BGH NJW 2007, 364 = WM 2006, 2303Rn. 14).
49Należy więc stwierdzić, że przy rozliczaniu odwołanego umowy kredytu hipotecznego nie obowiązuje faktyczne domniemanie, że kredytodawca osiągnął korzyści z otrzymanych odsetek w wysokości ogólnego odsetka ustawowego zgodnie z § 288 Abs. 1 Satz 2 BGB. Zamiast tego, zgodnie z sądem okręgowym w przypadku kredytów hipotecznych należy przyjąć, że korzystając z odsetek obniżonego do 2,5 punktów procentowych odsetek za opóźnienie zgodnie z § 497 Abs. 1 Satz 2 BGB a.F. (= obecnie § 503 Abs. 2 BGB) jako miary korzyści uzyskanych przez kredytodawcę. Ustawodawca zakładał przy ustalaniu standardowego odszkodowania ryczałtowego, że kredytodawcy hipoteczni tracą takie korzyści w przypadku braku rat kredytowych. Z tej ustawowej determinacji wynika górna granica dla faktycznego domniemania zaczerpnięcia korzyści z kredytu hipotecznego (tak teraz też OLG Nürnberg, wyrok z dnia 11.11.2015 r. - 14 U 2439/14 i Brandenburgisches OLG, wyrok z dnia 20.01.2016 r. - 4 U 79/15; por. również Müller/Fuchs, WM 2015, 1094, 1100).
50Z orzeczenia Sądu Zbiorowego XI z dnia 29.09.2015 r. (XI ZR 116/15) nie wynika nic innego. Decyzja ta, w której Bundesgerichtshof odrzucił wniosek o pomoc prawna, dotyczyła szczególnego przypadku częściowego powiązania między odwołanym umowy kredytu konsumenckiego a umową ubezpieczenia spłaty kredytu, podczas gdy tutaj rozpatrywana jest umowa kredytu hipotecznego.

wj

S.o.: LG Berlin vom 13.07.2015 - 38 O 214/14 - 5% üBZ są bardzo przekonujące.

Nie jest pięknie:

OLG Karlsruhe, wyrok z 10 lutego 2016 r. – 17 U 77/15 –, juris:

Teza


Przy rozliczaniu odwołanego umowy kredytu hipotecznego nie obowiązuje faktyczna domniemanie, że kredytodawca uzyskał korzyści z odsetek w wysokości ogólnego odsetkowego oprocentowania zgodnie z § 288 ust. 1 zd. 2 BGB. Natomiast dla kredytów hipotecznych jako miary korzyści uzyskanych przez kredytodawcę należy przyjąć 2,5 punktu procentowego stawkę odsetkową obniżoną na mocy § 497 ust. 1 zd. 2 BGB a.F. (= teraz § 503 ust. 2 BGB).

Widocznie znów był w grze sędzia Schnauder... już kilkakrotnie został zrównany z ziemią publicznie przez BGH... w swoich uchwałach...

Myślę, że BGH ucieszyłby się z zaskarżenia wyroku Schnaudera...


Ponieważ jest tu również przywoływany wyrok OLG Norymberga z 11.11.2015 r., 14 U 2439/15... tam było tylko 2,5% odsetek zwłocznych bo powódki nie przedłożyły konkretnej argumentacji...

I w tym miejscu chętnie odsyłam albo do mojego, przyznam, złożonego podejścia poprzez zakres odsetkowy i dochód z odsetek (co jednak dokładnie odpowiadałoby wywodom OLG KA, jeśli przyjmiemy, że tylko zakres odsetkowy jest aktywem do reinwestycji, ponieważ bank musiał się zrefinansować...)

albo pragmatycznie do wyroku

Wyrok OLG Stuttgart z odniesieniem do BGH, pkt. 74 z uzasadnieniem dla specyficznego dla instytucji średniego oprocentowania:


https://lrbw.juris.de/cgi-bin/laender...48&pos=0&anz=7


A to łatwe do ustalenia z rachunków zysków i strat oraz bilansów banków...

wygląda na to, że ponownie był w grze sędzia Schnauder...już było publicznie kilka razy ostro stłuczonych przez Sąd Najwyższy...w swoich postanowieniach...

Myślę, że Sąd Najwyższy ucieszyłby się z wniosku o rewizję w sprawie z udziałem Schnaudera...

OLG Karlsruhe, 10.02.2016 - do kiedy trwa termin na złożenie apelacji? 3 czy 6 miesięcy?

Jeszcze odnośnie przypisu znalezionego we WRB dotyczącym kredytu ratalnego ING-DiBa z 2012 roku:




... W okresie między wypłatą a spłatą, przy całkowitym wzięciu kredytu, należy płacić co najmniej 0,00 Euro1 odsetek dziennie. Kwota ta zmniejsza się proporcjonalnie, jeśli kredyt został wzięty tylko częściowo.

1 ING-DiBa nie będzie naliczać umówionych odsetek od kredytu podczas wykonywania prawa odstąpienia w ciągu 14 dni.


Całą WRB zamieściłem w innym wątku (post numer 1390), ale tutaj chodzi mi o to, czy można coś zrobić z informacją o odsetkach od kredytu.

Przepraszam, że to jeszcze raz przynoszę:









Czy można z tego coś wywnioskować? (cała WRB jest dostępna do przeczytania w linkowanym poście)

Sąd Okręgowy w Karlsruhe, 10.02.2016 - do kiedy trwa termin na odwołanie? 3 czy 6 miesięcy?

§ 548 ZPO: Termin na apelację 1 miesiąc od doręczenia uzasadnionego wyroku. Termin nie może być przedłużony.

§ 551 ZPO: Termin na uzasadnienie 2 miesiące od doręczenia uzasadnionego wyroku. Może być przedłużony.

Pytanie:
Dokładnie za tydzień odbędzie się nasze odwoławcze postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w Stuttgarcie. Niezależnie od tego, kto wygra odwoławcze postępowanie, jeśli zostanie przyznane zezwolenie na kasację i przegrany chciałby z niego skorzystać, jak szybko można uzyskać termin rozprawy przed Federalnym Trybunałem Sprawiedliwości w Niemczech? Czy ktoś ma doświadczenie w tej kwestii? 1 rok? Więcej? Mniej

Pytanie:
Dokładnie za tydzień odbędzie się nasze postępowanie odwoławcze przed OLG Stuttgart. Niezależnie od tego, kto wygra postępowanie odwoławcze, jeśli zostanie zezwolone na apelację i osoba przegrana chciałaby z niej skorzystać, jak szybko można dostać termin rozprawy przed BGH. Czy ktoś ma doświadczenie w tym temacie? 1 rok? Więcej? Mniej

więc ostatnim razem poszło szybko, tam werdykt OLG S był chyba z 09-2015 i teraz w marcu lub kwietniu miałaby odbyć się rozprawa przed BGH...


Jakiej WRB i banku używasz? Reiner Feststeller czy z RAW lub skargą o roszczenie? Jak zakończył się werdykt pierwszej instancji?

Nowości dzisiaj na stronie test.de:

DKB Deutsche Kreditbank AG, Umowy z dnia 26.01.2007
Sąd Krajowy w Berlinie, Wyrok z dnia 22.03.2016
Numer sprawy: 21 O 434/14 (nieprawomocne)
Pełnomocnik powoda: Adwokaci Hilliger & Müller, Jena
Szczególność: Rozwiązanie trzech umów kredytowych, w tym kredytu z programu KfW, z korzyściami przekazywanymi przez bank na poziomie 5 punktów powyżej podstawowej stopy procentowej. Saldo związane z odwołaniem wynosi łącznie ponad 54 000 euro mniej niż to, co należałoby zapłacić jako pozostałą kwotę w przypadku kontynuacji umowy.
[nowe 26.04.2016]

Mam pytanie odnośnie WRB IngDiba: Termin rozpoczyna się najwcześniej w dniu otrzymania podpisanego umowy pożyczki. Od 3 tygodni złożyłem oświadczenie o odstąpieniu od umowy, a bank je odrzucił. Mój prawnik złożył teraz wniosek o pokrycie szkód w moim ubezpieczeniu kredytowym, a ubezpieczyciel udzielił zgody na pokrycie. Teraz mój prawnik chce wiedzieć, czy dążę do zakończenia stosunku kredytowego bez opłat za wcześniejszą spłatę, dostosowania oprocentowania czy rozwiązania umowy (zazwyczaj tylko w postępowaniu sądowym). Moje pytanie brzmi: czy ktoś ma doświadczenie z tą WRB, czy co polecacie na podstawie swojego doświadczenia? Trochę się boję, że w przypadku sporu postępowanie może potrwać długo i oprocentowanie nie będzie już tak korzystne jak obecnie. Jak długo może trwać postępowanie sądowe? Dziękuję za odpowiedzi. Markus

więc ostatnim razem poszło szybko, kiedy wyrok Sądu Okręgowego S, wydany chyba w 09-2015, a teraz w marcu lub kwietniu miało być rozprawa przed Federalnym Sądem Najwyższym...

Jakie masz WRB i bank? Reiner Feststeller, czy z RAW lub powództwo o odszkodowanie? Jaki był wyrok w pierwszej instancji?

Dzięki za informację.

Wygraliśmy w LG Stuttgart przeciwko Sparda Bank (sygnatura sprawy 21 O 24/15; standardowe WRB Rozpoczęcie biegu terminu na odwołanie następuje dzień po otrzymaniu od ciebie...) --> Powództwo o stwierdzenie z RAW.

Nowości dzisiaj na test.de:

DKB Deutsche Kreditbank AG, umowy z 26.01.2007
Sąd Rejonowy w Berlinie, wyrok z 22.03.2016
Numer akt: 21 O 434/14 (nieprawomocny)
Przedstawiciel powoda: Kancelaria prawnicza Hilliger & Müller, Jena
Szczególność: Rozwód trzech umów kredytowych, w tym kredytu na cele rozwoju KfW udzielonego przez bank z odsetkami w wysokości 5 punktów powyżej stopy procentowej bazowej. Saldo z tytułu odstąpienia wynosi łącznie ponad 54 000 euro mniej, niż należałoby zapłacić jako pozostała kwota do spłacenia w przypadku kontynuowania umowy.
[aktualizacja z 26.04.2016]

Czy te informacje są już znane w szczegółach? Pełne teksty prawdopodobnie są dostępne dzisiaj na dejure (linki pod numerem aktu):





DKB Deutsche Kreditbank AG, umowa kredytowa z 27.02.2007
Sąd Rejonowy w Berlinie, wyrok z 02.10.2015 (nieprawomocny)
Numer aktu: 38 O 382/14
Przedstawiciel powoda: Poppelbaum Geigenmüller, Berlin
Szczególność: Sąd Rejonowy w Berlinie uznał, że klauzule informacyjne o odstąpieniu nie są zgodne z wzorcem ustawowym, ponieważ DKB pominięła podtytuły. Ponadto – w przeciwieństwie do dotychczasowych praktyk w Berlinie – rozliczenie rozwodu zostało przeprowadzone według metody Winneke. Bank nie musi zwracać odsetek z tytułu spłaty od długu. Z drugiej strony, bank może żądać odsetek tylko od pozostałej do spłacenia kwoty zadłużenia.


Z wyroku:



1. Stwierdza się, że umowa kredytowa nr. ▄ z pozwaną nr. 2 została zakończona w wyniku odstąpienia złożonego do pozwanego nr. 2 w dniu 10 grudnia 2014 r.
2. Stwierdza się, że powodowie zawdzięczają pozwanemu nr. 2 z tytułu kredytu ▄ jedynie zapłatę kwoty 126 871,23 euro,
3. Stwierdza się, że pozwanemu nr. 2 z chwilą przyjęcia płatności w wysokości 126 871,23 euro od 27.01.2015 r. znajduje się w zapóźnieniu z przyjęciem tej płatności,
4. Pozwana nr. 2 zostaje zobowiązana do wydania powodom kwitowalnego dowodu wykreślenia na podstawie §§ 1192 ust. 1, 1168 BGB dla wpisu hipoteki o wartości 156 770,00 euro w księdze wieczystej Sądu Rejonowego Charlottenburg pod numerem ▄, w zamian za zapłatę kwoty 126 871,23 euro.
Roszczenie dalszego zakresu jest odrzucane.
Powodowie ponoszą koszty sądowe i koszty pozasądowe każdorazowo w wysokości 14%, pozwana nr. 1 - 51%, a pozwana nr. 2 - 21%. Pozwana nr. 1 pokrywa swoje koszty pozasądowe samodzielnie. Z kosztów pozasądowych pozwanej nr. 2 powodowie pokrywają po 25%, a pozwana nr. 2 50%.



I jeszcze jedno rozstrzygnięcie w pełnym brzmieniu:




Sąd Rejonowy w Berlinie, wyrok z 15.12.2015 - 4 O 59/15


Według mnie niezbyt ekscytujące. Z wyroku:



1. Stwierdza się, że sprawa główna w zakresie wniosku powoda do punktu 1 została zakończona.
2. W pozostałym zakresie pozew zostaje odrzucony.
3. W odpowiedzi na powództwo wzajemne powodowie zostają zobowiązani solidarnie do zapłaty powodowej kwoty 12 773,80 EUR dla pozwanego.
4. W pozostałym zakresie wniosek wzajemny zostaje odrzucony.
5. Koszty procesu ponoszą powodowie solidarnie w wysokości 61% i pozwanego w wysokości 39%.


Z drugiej strony, to podsumowanie jest ładne:



Sąd Najwyższy orzekł, że orzeczenie dotyczące umowy ubezpieczenia było stosowane również przez sądy wyższej instancji w ich najnowszym orzecznictwie w przypadku umów kredytowych i innych umów, nawet jeśli – w przeciwieństwie do niniejszego przypadku – w chwili odstąpienia były one już w pełni spełnione; wykluczenie prawa odstąpienia zgodnie z § 242 BGB nie wchodzi w grę zgodnie z obecnie jednomyślnym stanowiskiem sądów wyższej instancji (OLG Stuttgart, wyrok z 24 listopada 2015 r. – 6 U 140/14 -; wyrok z 29 września 2015 r. – 6 U 21/15 -; wyrok z 06 października 2015 r. – 6 U 148/14 -; OLG Nürnberg, wyrok z 11 listopada 2015 r. – 14 U 2439/14-; OLG Frankfurt, wyrok z 26 sierpnia 2015 r. – 17 U 202/14 —; postanowienie z 02 września 2015-23 U 24/15 -; OLG Karlsruhe, wyrok z 22 maja 2015- 12 U 122/12-; wyrok z 14 kwietnia 2015- 17 U 57/14-; OLG Celle, wyrok z 21 maja 2015 – 13 U 38/14 -; OLG Hamm, wyrok z 25 marca 2015 – I- 31 U 155/14, 31 U 155/14-; OLG Dresden, wyrok z 11 czerwca 2015-8 U 1760/14-).


Uwaga, na test.de pod tym samym numerem aktu znajduje się decyzja Sądu Rejonowego w Konstanz. Nie wiem, czy to błąd.

Moim dzisiejszym ulubieńcem jest jednak to (aaO) (zobacz pełny tekst pod linkiem ponad Az.):





DKB Deutsche Kreditbank AG, umowa kredytu z dnia 18.05.2005
Sąd Okręgowy w Berlinie, wyrok z dnia 20.08.2015 (nie jest prawomocny)
Numer sprawy: 21 O 329/14
Pełnomocnik powoda: Radca Prawny Wolfgang Benedikt-Jansen, Frankenberg
Szczególność: Bank otrzymuje za okres do odwołania tylko rynkowe 4,22 zamiast umówionych 4,56 procent. Sąd uważa, że odwołuje się do statystyk Bundesbanku w celu potwierdzenia rynkowej stopy procentowej. Bank musiałby szczegółowo wykazać, dlaczego stopa procentowa z statystyk Bundesbanku nie odzwierciedla rynkowej stopy, twierdzą sędziowie. W celu obliczenia rekompensaty uważają za właściwą tradycyjną metodę. Bank musi zapłacić odszkodowanie za korzyści uzyskane z odroczonej spłaty kredytobiorcy. Kredytobiorcy przysługuje 5, a nie tylko 2,5 punkta procentowego powyżej stopy bazowej. Bank DKB twierdził, że przysługuje mu 70 249,41 euro. Zgodnie z wyrokiem otrzymuje teraz tylko 49 748,70 euro.


Z wyroku:



Pozwana nie może arogować sobie ochronnego zaufania z jednego powodu, że sama spowodowała sytuację, nie udzielając powodowi poprawnego pouczenia o odwołaniu (por. BGH aaO., OLG Karlsruhe ZIP 2015, 1011, Tz.33, juris).

...

Wpłacone raty powinny być odsetkowane przez pozwanego jako rekompensata w wysokości 5 punktów procentowych ponad aktualną stopą bazową. W przypadku płatności do banków istnieje przesłanka faktyczna, że banki czerpały korzyści w podanej wysokości (por. KG aaO.; Servais, NJW 2014, 3748, 3750/3751).

Wbrew stanowisku pozwanego raty wpłacane przez powoda nie powinny być odsetkowane jedynie w wysokości 2,5 punkta procentowego powyżej aktualnej stopy bazowej. Przepis § 503 ust. 2 BGB w tym kontekście nic nie zmienia. Reguluje wyłącznie zmniejszoną kwotę stałej rekompensaty na rzecz spóźnionego płatnika konsumenckiego w kontekście niższych kosztów refinansowania banku w przypadku kredytów hipotecznych w porównaniu do zwykłych kredytów konsumenckich. Chodzi tu jednak wyłącznie o to, jaką korzyść czerpała pozwana z płatności powoda. Nie wykazała, jaką korzyść czerpała z płatności w stosunku do swojego całego portfela w danym okresie oraz że była ona poniżej 5 punktów procentowych ponad aktualną stopą bazową.

Płatności dokonane przez powoda po odwołaniu swojej woli złożonej w zamyśle zawarcia umowy kredytu na rzecz pozwanego nie powinny być odsetkowane. Wraz z odwołaniem z dnia 18.06.2014 powód dokonał co najmniej dorozumianej kompensacji, więc dokonane płatności zmniejszyły jedynie saldo na korzyść pozwanego.

Uwaga, na test.de pod tym samym Az. opublikowano decyzję LG Konstanz. Nie jestem pewien, czy to błąd.

To raczej nie błąd, a zbieg okoliczności. Decyzja z Konstanz pochodzi z dnia 08.01.2016, a z Berlina z dnia 15.12.2015. Patrz #11854

myśl jest trafna i tak argumentuję również w tych przypadkach, Sądowo nie ma jeszcze nic. Fragment z odpowiedzi w trakcie trwającego postępowania:


Po pierwsze, oprócz już wcześniej skrytykowanych błędów w informacji o odwołaniu, poddawana jest krytyce także ostatnie zdanie informacji o odwołaniu zamieszczonej w punkcie 14, ponieważ wydatki tam wymienione (np. koszty notariusza, Palandt-Weidenkaff, 2014, § 495, ryc. 5) nie zostały poniesione przez pozwanego, a wskazanie na obowiązek zwrotu przez kredytobiorcę jest w tym zakresie zdolne do zniechęcenia przeciętnego konsumenta do skorzystania z prawa odstąpienia, ponieważ ze względu na nieprawidłowe sformułowanie musi obawiać się obowiązku zwrotu, którego jednak nie ma.


Zgodnie z zaleceniem dotyczącym wzorca urzędowego, zdanie to powinno być używane tylko wtedy, gdy takie wydatki zostały poniesione, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca.



To, że pozwanie również zauważyło tę mylącą nieprawdziwą informację, ponownie potwierdza porównanie do informacji o odwołaniu w późniejszym czasie w umowie z 2013 roku (K5), gdzie to zdanie zostało usunięte.

Dowód: pełna umowa o pożyczkę, K5a

Pomimo wyraźnego wyróżnienia wizualnego, wymaganie Art 247 § 6 ust. 1 EGBGB dotyczy jasnej i zrozumiałej informacji. Błędne i wprowadzające w błąd informacje, jak powyższe, są temu przeciwne.


W odniesieniu do wymaganego wyraźnego sformułowania pozostaje przy dotychczasowych twierdzeniach.

Nawet jeśli według ustawowych przepisów wyraźne wyróżnienie już nie jest wymagane (jak sugeruje komunikat prasowy dotyczący wyroku BGH z dnia 23.02.2106), to pozwanie nie może jednak korzystać z ochrony zaufania w przypadku braku wyraźnego wyróżnienia, ponieważ Art 247 § 6 ust. 2 zdanie 3 EGBGB w odróżnieniu od Art 247 § 6 ust. 1 EGBGB wymaga użycia wzorca w formie wyraźnie wyróżnionej i czytelnej, co odpowiada § 360 BGB aF, jak również Palandt-Weidenkaff, 2014, Art 247 § 6 EGBGB, ryc.4.

Weryfikacja treści informacji o odwołaniu jest zatem otwarta, a wyżej opisany błąd oraz dla przeciętnego konsumenta po prostu niezrozumiała odwołanie do § 492 ust. 2 BGB (także LG Ravensburg, wyrok z dnia 19.11.2015, 2 O 223/15) sprawiają, że informacja o odwołaniu staje się myląca i nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu.
pasują do tego stwierdzenia
LG Nürnberg-Fürth, wyrok z dnia 25 lutego 2016 r. – 6 O 6071 15 –, juris

ryc. 54
Wreszcie nie stanowi sprzeczności w ocenie, że według przyjętego tutaj stanowiska
właściwe pouczenie o odwołaniu nie musi być wyróżnione, podczas gdy błędne muszą, jeśli ma się cieszyć fikcją zgodności z ustawą. W interesie
konsumenta zachęca się zatem do graficznego wyróżnienia pouczenia, nawet jeśli nie ma ogólnego obowiązku prawnego w tym zakresie.

Tak też uważam. Na pewno można tak argumentować. Jednakże mogą wystąpić dwa problemy: Po pierwsze, będzie to zależało od konkretnego sądu/senatu. Podobnie jak przy starych pouczeniach o odstąpieniu od umowy, jedni mogą uznać informację za nieskomplikowaną, skutecznie pominiętą, podczas gdy inni mogą to uznać za poważny błąd. Po drugie, widzę tutaj problem dowodzenia. Jak można tu przedstawić dowód negatywny? Bank powie, że świadczy tego typu usługi albo nie (w zależności od obecności odpowiedniego zapisu). Wówczas można to atakować. Jednakże to nie pomaga, dopóki nie ma się wglądu w operacje banku. Czy takie publiczne wydatki są gdzieś udokumentowane?

no cóż, tutaj decydujące będą zasady ciężaru dowodu i objaśnień.
Bank ponosi ciężar dowodu dla wszystkich faktów korzystnych dla niego.

wj

Świetne orzeczenie! Czyta się płynnie (prawie) jak dobrą książkę. Dokładne, przekonujące, klarownie zorganizowane i językowo dość przyjemne. Zajęło mnie tak bardzo w pociągu, że prawie przegapiłem wysiadkę. Gdzie są słabe punkty tego orzeczenia?

Co do twoich dwóch pierwszych pytań, eugh:

Powódki muszą ponieść 3/4 kosztów procesu, ponieważ są w 3/4 przegrane:
Wartość sporu: 35 994 EUR. Wygrane: 8 870 EUR. To jest około 1/4 tego. Reszta = 3/4 = przegrane = udział w kosztach powódek.

Pozwanie nie przyłączyło się do oświadczenia o zakończeniu powództwa przez powódki w wysokości 22 509,09 €, ponieważ - słusznie - uważało, że powództwo w tym zakresie było od samego początku niespójne. W ten sposób zmusiło sąd do rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności wniosku o zwrot w ramach sporu i przedstawienia na to obszernej argumentacji. Tak postępuje się przynajmniej wtedy, gdy jest się dość pewnym swojej sprawy. Bo jeśli plan się powiedzie, sąd odrzuci pozew w zakresie rozstrzygnięcia przez powoda i to z wyczerpującym uzasadnieniem, czy to jako niedopuszczalny jak w tym przypadku, czy jako nieuzasadniony, i nałoży na niego koszty proporcjonalnie do § 91 KPO (ewentualnie jak w tym przypadku w połączeniu z 92 I KPO). Jednakże jeśli zamiast tego dołączy się do oświadczenia o zakończeniu powództwa przez powód, może się okazać, że nie otrzyma się szczegółowego uzasadnienia w odniesieniu do rozstrzygniętego punktu sporu, a jedynie pobieżnie uzasadnioną decyzję w sprawie kosztów na podstawie § 91a KPO. Może to być znacznie gorsze dla tej strony, która faktycznie powinna była wygrać w rozstrzygniętym punkcie sporu; ponieważ sąd decyduje w tym przypadku jedynie uwzględniając dotychczasowy stan faktyczny i prawny według uznania.

To jest naprawdę dobre wyjaśnienie dotyczące oświadczenia o zakończeniu, niestety dla mnie za późne. Mój adwokat dzisiaj zgodził się na zakończenie. Jednakże prawdopodobnie byłoby lepiej, gdyby tego nie zrobił. Moja przeciwniczka skierowała pozew dotyczący pozostałego długu bez żadnych warunków. Natomiast ja od razu przyznałem się do części, którą uważam za słuszną, i natychmiast ją uregulowałem. Bank musiał uznać tę część za zakończoną i zwolnił hipotekę w tej wysokości. Czy lepiej byłoby odrzucić zakończenie? Teraz chodzi o to, kto poniesie koszty za zakończoną część. Mój adwokat podniósł § 93 KPO - natychmiastowe przyznanie się. Jednak nie jestem pewien, czy wszystko pójdzie dobrze.

Orzeczenie też uważam za świetne. Szczególnie uzasadnienie dotyczące 5%. Udało mi się udokumentować to uzasadnienie w mojej sprawie nawet przy pomocy sprawozdań finansowych banku. Zobaczymy, co się stanie.