- wt lip 05, 2016 1:56 pm
To jest beznadziejne... Ale dziękuję!
A propos Sparkasse: Wyrok OLG F z dnia 18.05.2016 (17 U 67/15) przeciwko Sparkasse Hanau (umowy z 2004 i 2005 roku) jest teraz również dostępny w całości na stronie dejure.org. Patrz także Szczegółowy raport na stronie internetowej prawników powodów (Hünlein Rechtsanwälte, Frankfurt). => Brak ochrony zgodnie z § 14 ust. 1 BGB-InfoV w przypadku odbiegania od tekstu wzorcowego (w tym przypadku: odbieganie od wskazówki dotyczącej formy Nr 9).
Cytat OLG F:
Wykorzystana instrukcja odwoławcza zawiera najpierw dodatek w nagłówku oraz dwa odnośniki do przypisów dolnych oraz dodatek w nawiasie, które nie występują w tekście wzorcowym. Może pozostawać kwestią otwartą, czy w tym przypadku nastąpiła przeróbka treściowa i tym samym odstępstwo od wymaganego wzorca na biuletynach do § 14 BGB-InfoV a. F. Niemniej jednak sąd uznał, że poprzez umieszczenie przypisu dolnego 2, którego tekst znajduje się poza obramowaniem, nie miała miejsca przeróbka treści tekstu, lecz nie stanowi już on części właściwej instrukcji odwoławczej, oraz nie stanowi zmiany treściowej, ponieważ po prostu wyjaśnia, że termin powinien być sprawdzony w każdym przypadku, a zatem nie poddaje terminu ani jego rozpoczęcia i trwania merytorycznej przeróbce ani zmianie (podobnie jak OLG Bamberg…; inaczej: OLG Norymberga, wyrok z dnia 11.11.2015 r., Az. 14 U 2439/14, juris Rn. 31; OLG Monachium, wyrok z dnia 21.10.2013 r., Az. 19 U 1208/13; Brandenburgisches OLG, wyrok z dnia 17.10.2012 r., Az. 4 U 194/11).
Niemniej jednak sąd uważa, że w trzecim akapicie, zatytułowanym „Finanzierte Geschäfte” (Finansowane transakcje), ma miejsce zmiana i odstępstwo od instrukcji wzorcowej. Wynika z tego, że z zaleceń dotyczących formy Nr 9 ówczesnego wzorca wynika, że ten fragment może być pominięty, jeśli nie ma transakcji powiązanej. Oznacza to, że ustawodawca w zasadzie uznał za konieczne przeprowadzenie obszernej informacji, ale pozostawił użytkownikowi możliwość zrezygnowania z tego fragmentu, jeśli nie ma transakcji finansowanej. Pozwolono jednak Beklagte na dodanie tego akapitu, chociaż nie występuje żadna powiązana transakcja w rozumieniu § 358 ust. 3 zdanie 3 BGB a. F. Ponadto zalecenie Nr 9 z załącznika 2 do § 14 BGB-InfoV a. F. przewiduje, że w przypadku wystąpienia transakcji finansowanej dostępnych jest kilka alternatyw informowania, w zależności od tego, czy ma być udzielona informacja o transakcji finansowanej...
W tym przypadku Beklagte jednak zignorowała wskazania dotyczące formy Nr 9 dotyczące informacji o transakcjach finansowanych, wskazujące, że w przypadku finansowanego zakupu nieruchomości zdanie 2 ogólnych wskazówek musi obowiązkowo zostać zastąpione specjalnymi wskazówkami. Zamiast zastąpić zdanie 2, Beklagte umieściła informację dotyczącą finansowanego zakupu nieruchomości za zdaniem 2 w zachowanych wskazówkach dotyczących informacji o transakcjach finansowanych. Ponadto zmieniła merytoryczną treść zaleconej formułki, zastępując wprowadzające sformułowanie: Należy przyjąć, że sformułowaniem odstępnym: Przy finansowaniu zakupu nieruchomości lub prawa rzeczowego związanego ekonomiczna jedność jest przyjmowana tylko, co oznacza, że w ramach swoich możliwości związanych z kształtowaniem informacji o odwołaniu wzorcowym poprzez wskazówki dotyczące formy, Beklagte odeszła merytorycznie od przewidzianego kształtowania, co oznacza, że nie może już powołać się na ochronę zaufania przewidzianą w § 14 BGB-InfoV a. F. Nie ma znaczenia, czy zmiany są istotne, czy mają negatywny wpływ na zrozumienie instrukcji. Decydującym jest tylko to, czy przedsiębiorca poddał tekst instrukcji wzorcowej własnej przeróbce przy redagowaniu instrukcji odwoławczej (por. BGH z dnia 10.02.2015, Az. II ZR 163/14, juris Rn. 8). I właśnie w niniejszym przypadku tak się stało, ponieważ Beklagte naruszyła wskazówki dotyczące formy Nr 9 i ingerowała merytorycznie w przewidziany tekst wzorcowy w udostępnionym wzorcu. Toteż nie może już powołać się na ochronę przewidzianą wraz z niezmienionym stosowaniem instrukcji wzorcowej, niezależnie od tego, czy zmieniona część instrukcji wzorcowej ma zastosowanie w konkretnym przypadku (BGH, wyrok z dnia 28.06.2011 r., Az. XI ZR 349/10, juris Rn. 39).
Ponieważ instrukcja odwoławcza Beklagte odbiega od instrukcji wzorcowej z załącznika 2 do § 14 ust. 1 BGB-InfoV a. F. i Beklagte z tego powodu nie może powoływać się na ochronę zaufania, nie ma znaczenia, czy instrukcja odwoławcza odbiega również z innych powodów zgłaszanych przez powodów z punktu 1).
Kończąc, zastosowanie prawa do odwołania przez powoda z punktu 1) nie stoi na przeszkodzie zarzutowi przedawnienia.
Także bardzo ciekawe jest to:
Niemniej jednak nie można mówić o nadużyciu prawa, nawet jeśli konsument - jak w tym przypadku - nie zamierza skorzystać z ochrony przed pośpiechem, ale chce odwołać się dla osiągnięcia korzyści ekonomicznej (BGH, wyrok z dnia 16.03.2016 r., Az. VIII ZR 146/15, Juris Rn. 16 i n.).
Zwłaszcza następujące zdanie Senatu jest zabawne. Tak zresztą działają wszystkie instytucje kredytowe: z czystego interesu gospodarczego:
W tym kontekście z całą pewnością zgodne jest, że prawo do odwołania się z czystych względów ekonomicznych jest możliwe do zastosowania (BGH, wyrok z dnia 16.03.2016 r., Az. VIII ZR 146/15, Juris Rn. 16 i n.;…; OLG Stuttgart…; Müggenborg/Horbach, NJW 2015, 2145 [2148]; w inne: OLG Hamburg…).
A propos Sparkasse: Wyrok OLG F z dnia 18.05.2016 (17 U 67/15) przeciwko Sparkasse Hanau (umowy z 2004 i 2005 roku) jest teraz również dostępny w całości na stronie dejure.org. Patrz także Szczegółowy raport na stronie internetowej prawników powodów (Hünlein Rechtsanwälte, Frankfurt). => Brak ochrony zgodnie z § 14 ust. 1 BGB-InfoV w przypadku odbiegania od tekstu wzorcowego (w tym przypadku: odbieganie od wskazówki dotyczącej formy Nr 9).
Cytat OLG F:
Wykorzystana instrukcja odwoławcza zawiera najpierw dodatek w nagłówku oraz dwa odnośniki do przypisów dolnych oraz dodatek w nawiasie, które nie występują w tekście wzorcowym. Może pozostawać kwestią otwartą, czy w tym przypadku nastąpiła przeróbka treściowa i tym samym odstępstwo od wymaganego wzorca na biuletynach do § 14 BGB-InfoV a. F. Niemniej jednak sąd uznał, że poprzez umieszczenie przypisu dolnego 2, którego tekst znajduje się poza obramowaniem, nie miała miejsca przeróbka treści tekstu, lecz nie stanowi już on części właściwej instrukcji odwoławczej, oraz nie stanowi zmiany treściowej, ponieważ po prostu wyjaśnia, że termin powinien być sprawdzony w każdym przypadku, a zatem nie poddaje terminu ani jego rozpoczęcia i trwania merytorycznej przeróbce ani zmianie (podobnie jak OLG Bamberg…; inaczej: OLG Norymberga, wyrok z dnia 11.11.2015 r., Az. 14 U 2439/14, juris Rn. 31; OLG Monachium, wyrok z dnia 21.10.2013 r., Az. 19 U 1208/13; Brandenburgisches OLG, wyrok z dnia 17.10.2012 r., Az. 4 U 194/11).
Niemniej jednak sąd uważa, że w trzecim akapicie, zatytułowanym „Finanzierte Geschäfte” (Finansowane transakcje), ma miejsce zmiana i odstępstwo od instrukcji wzorcowej. Wynika z tego, że z zaleceń dotyczących formy Nr 9 ówczesnego wzorca wynika, że ten fragment może być pominięty, jeśli nie ma transakcji powiązanej. Oznacza to, że ustawodawca w zasadzie uznał za konieczne przeprowadzenie obszernej informacji, ale pozostawił użytkownikowi możliwość zrezygnowania z tego fragmentu, jeśli nie ma transakcji finansowanej. Pozwolono jednak Beklagte na dodanie tego akapitu, chociaż nie występuje żadna powiązana transakcja w rozumieniu § 358 ust. 3 zdanie 3 BGB a. F. Ponadto zalecenie Nr 9 z załącznika 2 do § 14 BGB-InfoV a. F. przewiduje, że w przypadku wystąpienia transakcji finansowanej dostępnych jest kilka alternatyw informowania, w zależności od tego, czy ma być udzielona informacja o transakcji finansowanej...
W tym przypadku Beklagte jednak zignorowała wskazania dotyczące formy Nr 9 dotyczące informacji o transakcjach finansowanych, wskazujące, że w przypadku finansowanego zakupu nieruchomości zdanie 2 ogólnych wskazówek musi obowiązkowo zostać zastąpione specjalnymi wskazówkami. Zamiast zastąpić zdanie 2, Beklagte umieściła informację dotyczącą finansowanego zakupu nieruchomości za zdaniem 2 w zachowanych wskazówkach dotyczących informacji o transakcjach finansowanych. Ponadto zmieniła merytoryczną treść zaleconej formułki, zastępując wprowadzające sformułowanie: Należy przyjąć, że sformułowaniem odstępnym: Przy finansowaniu zakupu nieruchomości lub prawa rzeczowego związanego ekonomiczna jedność jest przyjmowana tylko, co oznacza, że w ramach swoich możliwości związanych z kształtowaniem informacji o odwołaniu wzorcowym poprzez wskazówki dotyczące formy, Beklagte odeszła merytorycznie od przewidzianego kształtowania, co oznacza, że nie może już powołać się na ochronę zaufania przewidzianą w § 14 BGB-InfoV a. F. Nie ma znaczenia, czy zmiany są istotne, czy mają negatywny wpływ na zrozumienie instrukcji. Decydującym jest tylko to, czy przedsiębiorca poddał tekst instrukcji wzorcowej własnej przeróbce przy redagowaniu instrukcji odwoławczej (por. BGH z dnia 10.02.2015, Az. II ZR 163/14, juris Rn. 8). I właśnie w niniejszym przypadku tak się stało, ponieważ Beklagte naruszyła wskazówki dotyczące formy Nr 9 i ingerowała merytorycznie w przewidziany tekst wzorcowy w udostępnionym wzorcu. Toteż nie może już powołać się na ochronę przewidzianą wraz z niezmienionym stosowaniem instrukcji wzorcowej, niezależnie od tego, czy zmieniona część instrukcji wzorcowej ma zastosowanie w konkretnym przypadku (BGH, wyrok z dnia 28.06.2011 r., Az. XI ZR 349/10, juris Rn. 39).
Ponieważ instrukcja odwoławcza Beklagte odbiega od instrukcji wzorcowej z załącznika 2 do § 14 ust. 1 BGB-InfoV a. F. i Beklagte z tego powodu nie może powoływać się na ochronę zaufania, nie ma znaczenia, czy instrukcja odwoławcza odbiega również z innych powodów zgłaszanych przez powodów z punktu 1).
Kończąc, zastosowanie prawa do odwołania przez powoda z punktu 1) nie stoi na przeszkodzie zarzutowi przedawnienia.
Także bardzo ciekawe jest to:
Niemniej jednak nie można mówić o nadużyciu prawa, nawet jeśli konsument - jak w tym przypadku - nie zamierza skorzystać z ochrony przed pośpiechem, ale chce odwołać się dla osiągnięcia korzyści ekonomicznej (BGH, wyrok z dnia 16.03.2016 r., Az. VIII ZR 146/15, Juris Rn. 16 i n.).
Zwłaszcza następujące zdanie Senatu jest zabawne. Tak zresztą działają wszystkie instytucje kredytowe: z czystego interesu gospodarczego:
W tym kontekście z całą pewnością zgodne jest, że prawo do odwołania się z czystych względów ekonomicznych jest możliwe do zastosowania (BGH, wyrok z dnia 16.03.2016 r., Az. VIII ZR 146/15, Juris Rn. 16 i n.;…; OLG Stuttgart…; Müggenborg/Horbach, NJW 2015, 2145 [2148]; w inne: OLG Hamburg…).
- By Alex [CryptoMod]