- wt wrz 19, 2017 8:37 am
Hoppla, tutaj istnieje decyzja Bundesgerichtshofu, która nie istnieje, w ramach istniejącej decyzji. Skarga na niedopuszczenie do sądu kasacyjnego może zostać wycofana, nawet jeśli już została odrzucona. Dopiero gdy opuści sekretariat i zmierza w stronę stron, istnieje... Decyzja, której nie ma, jest w rezultacie (choć najwyraźniej nie jest to nowość, ale mimo wszystko) bardzo nieprzyjemna. Pouczenie w sprawie kilku umów wystarcza przynajmniej wówczas, gdy termin odstąpienia od umów zaczyna się w tym samym dniu.
to naprawdę coś własnego.
Faktycznie jest to dość nieprzyjemne i oczywiście ponownie bez uzasadnienia. Śmieszne (gdyby nie było smutne), że BGH odwołuje się do zupełnie sprzecznych decyzji OLG w celu uzasadnienia. Podczas gdy OLG Frankfurt (17. Senat) faktycznie przyjmuje, że istnieją dwa oświadczenia woli mogące być odwołane oddzielnie (moim zdaniem słusznie) i że pouczenie jest jasne w tej kwestii, OLG Hamm i w następstwie tego OLG Frankfurt (23. Senat) uważają, że istnieje w ogóle tylko JEDNO oświadczenie woli (pomimo kilku umów, także z różnymi partnerami umownymi) i można odwołać je tylko w całości.
Jak więc zwykły, prawnie niezorientowany konsument ma to rozpoznać, skoro nawet sądy bankowe nie są pewne, czy można odwoływać się oddzielnie, tylko BGH wie...
Poniżej zamieszczam moje uwagi do 17. Senatu OLG FFM z bieżącej sprawy:
Senat uważa, że pouczenie, mimo że dotyczy dwóch umów o pożyczkę, opartych na dwóch oświadczeniach woli powódki w ramach jednego aktu notarialnego, jest właściwe, ponieważ dla konsumenta z pouczenia łatwo jest zauważyć, że może on odwołać się od obu umów oddzielnie, strona 12, 2. akapit postanowienia wskazującego. Senat dosłownie (tak jak również w orzeczeniu z dnia 01.09.2016 r. w sprawie 17 U 126/16): „Tutaj, poprzez sformułowanie pouczenia o odwołaniu się, które wyraźnie wskazuje przez klamry na każdego z partnerów kooperacyjnych, podaje się w sposób jednoznaczny dla rozsądnego konsumenta, że konsument może odwołać się zarówno od umowy pożyczki zawartej z pozwana nr 1, jak i od umowy pożyczki zawartej z pozwana nr 2.” Na wstępie jest to zasadniczo właściwe, że powódki złożyły odrębne oświadczenie woli co do każdej umowy, które mogą być odwołane osobno. Tak samo twierdzi pozwana, co wynika z jej własnych twierdzeń w sprawie LG Frankfurt 2-18 O 371-15, następnie OLG Frankfurt 23 U 116/16:
Tam pozwana (lub jej poprzedniczka prawna) przedstawia w punktach 8 na dole strony i 9 na górze pod nagłówkiem „Pouczenie w przypadku dwóch pożyczek”: „W ten sposób jest jasne, że odwołane mogło zostać także tylko umowa o pożyczkę zawarta przez powódki z jednym z partnerów kooperacyjnych pozwanej.” Potwierdza to również ostatnie zdanie pouczenia przed akapitem dotyczącym skutków odwołania.
Niemniej jednak to nie jest takie oczywiste, że pouczenie to w sposób wystarczająco wyraźny zwraca uwagę na fakt, by spełnić wymagania dotyczące klarowności treści. Nawet dobrze wykształceni prawnicy nie potrafią tego rozpoznać.
Dlatego 23. Senat OLG Frankfurt w wyroku z dnia 17.01.2017 r., 23 U 116/16, powołując się na stanowisko OLG Hamm, doszedł do wniosku, że w identycznej sytuacji (przeciwko obecnej pozwanej lub jej poprzedniczce prawnej), istnieje tylko jedno oświadczenie woli mimo istnienia wielu umów z różnymi partnerami umownymi, co oznacza, że można odwołać się tylko od jednego oświadczenia woli. Dlatego pouczenie jest zgodne, OLG Frankfurt ww., strona 13 (załączona do akt sądowych). Również LG Wiesbaden niedawno doszło do błędnej oceny, że w danej sytuacji istnieje tylko jedno oświadczenie woli i dlatego pouczenie jest poprawne, LG Wiesbaden, wyrok z dnia 29.08.2017 r., 1 O 128/17, strona 5. Obie sądy zakładają w rezultacie, że w przypadku istnienia wielu oświadczeń woli pouczenie jest błędne. Ponadto te wyroki jednoznacznie pokazują, że to obecne pouczenie nie jest wystarczająco jasne dla konsumenta, aby mógł on odwołać się od obu umów osobno ze względu na liczbę jego oświadczeń woli oraz jak odwołanie jednej umowy może wpłynąć na drugą. Odsyłanie do liczby osób (strona 11 dolna część wskazówki) nie jest pomocne, ponieważ w tym zakresie BGH fundamentalnie wymaga, aby każdy kredytobiorca miał przynajmniej współwłasność dokumentu z umową zawierającą pouczenie o odwołaniu, aby każdy kredytobiorca mógł mieć przed oczami pouczenie i dotyczące jego oświadczenia woli. Niejasność i wprowadzanie w błąd w pouczeniu potwierdza również fakt, że pouczenie mówi tylko o jednym oświadczeniu woli w liczbie pojedynczej (w akapicie „Prawo do odwołania”) i w ten sposób wspiera fałszywe założenie, że istnieje tylko jedno oświadczenie woli, które może być odwołane w całości lub wcale.
- By Alex [CryptoMod]