Capital Investment 4

Zrealizowana rezygnacja: Chciałbym jeszcze raz serdecznie podziękować forum. Wiele wpisów pomogło mi w ogóle podjąć decyzję o rezygnacji. Było dosyć udane, dzięki wielu pomocnym wskazówkom i relacjom doświadczeń, bez których z pewnością bym się poddał. Również poradziłem sobie z problemem podatku od odszkodowania za korzystanie poprzez swoje rozliczenie podatkowe. Nadal będę tutaj czytał i jeśli mogę udzielić wskazówek, to na pewno to zrobię.

SySta pisze: Zakończony odwołaniem: Chciałbym jeszcze raz wyraźnie podziękować forum. Wiele wpisów pomogło mi przeprowadzić moje odwołanie. Było to dosyć udane, dzięki wielu przydatnym wskazówkom i relacjom z doświadczeń, bez których na pewno wcześniej bym się poddał. Również problem z podatkiem od odszkodowania za korzystanie udało mi się załatwić odpowiednio w moim zeznaniu podatkowym. Będę nadal tu czytał i jeśli mogę udzielić wskazówek, to to zrobię.

Gratulacje! U mnie odwołanie również zostało załatwione. Mój adwokat musi tylko próbować odzyskać nadpłacone odsetki po odwołaniu. Po odwołaniu zapłaciłem oprocentowanie umowne. Co zapłaciłeś bankowi po odwołaniu?

Dzisiaj dostałem pismo od adwokata przeciwnika. Dotyczy ono odwołania złożonego przez mojego adwokata w 2014 roku, po wielokrotnym odmowie ze strony banku w 2017 roku wniósłem pozew. Niestety mój adwokat nie zastrzegł dalszych płatności. Bank powołuje się teraz na wyrok Sądu Apelacyjnego w Stuttgarcie 6 U 62/17, w którym orzeczono, że bezwarunkowe regulowanie pożyczki przez dwa lata po odwołaniu stanowi sprzeczne zachowanie i w rezultacie odwołanie jest nadużyciem prawa. Zna ktoś inne wyroki, w szczególności od Sądów Apelacyjnych lub Federalnego Sądu Sprawiedliwości, które mogą obalić to rozumowanie?

Moja pożyczka była praktycznie spłacona w momencie odwołania. Pozostałą kwotę wpłaciłem w jednorazowej płatności bezpośrednio po odwołaniu, korzystając z oprocentowania z umowy (które było korzystniejsze), co pozwoliło mi dodatkowo zaoszczędzić na odsetkach.

Tutaj cytat z Oberlandesgericht Stuttgart 6 U 62/17. Uważam, że argumentacja jest niesamowita.

SySta pisze: Również już poradziłem sobie z problemem podatku od odszkodowania za użytkowanie poprzez moje zeznanie podatkowe. Czytam dalej tutaj i jeśli mogę dać wskazówki, to zrobię to.

Cześć SySta, Czy mógłbyś to może trochę wyjaśnić? Mam także zakończoną umowę zgodnie z porozumieniem i w tym miesiącu muszę złożyć zeznanie podatkowe. Zazwyczaj robię to samodzielnie i byłbym wdzięczny za każdą wskazówkę! Pozdrowienia, Chris

galopperfan pisze: Cześć SySta, czy mógłbyś to może trochę wyjaśnić? Mam także zakończone odwołanie z porozumieniem i muszę złożyć w tym miesiącu zeznanie podatkowe. Robię to jednak sam i będę wdzięczny za każdą wskazówkę! Pozdrowienia, Chris

Cześć Chris, Obawiam się, że nie mogę służyć ogólnymi radami, które mogłyby ci teraz pomóc. U mnie rzeczywisty sukces zależał wyłącznie od mojej sytuacji podatkowej i raczej nie od bardzo szczegółowych wyjaśnień, które przedstawiłem urzędowi skarbowemu. Na kilku stronach internetowych adwokatów wtedy znalazłem następujące wskazówki dotyczące decyzji BFH. ... że wartość rekompensaty za korzystanie udzielona przez bank jest o wiele wyższa niż kwota, którą dłużnik musi zwrócić w postaci spłacanych odsetek. Cytat: Dlatego klient może zrekompensować wartość, którą otrzymuje od banku jako odszkodowanie za korzystanie, z wartością, którą musi zwrócić bankowi w zamian. Oto kilka linków. https://www.kanzlei-steinfartz.de/ind...egorie&id=5374 https://www.gunkel-partner.eu/keine-...lei-bielefeld/ Mam nadzieję, że pomogę.

Sąd Najwyższy Niemiec w postanowieniu z 10 lipca 2018 r., XI ZR 149/18 wyraził swoje stanowisko odnoście skargi i wartości sporu przy wzajemnym rozliczeniu roszczeń zwrotnych przez obie strony oraz odwołaniu się od wynikającego z tego salda na korzyść kredytobiorcy https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rech_titel.pl?Gericht=bgh&Art=en&Datum=Aktuell&nr=92250&pos=1&anz=543&Blank=1.pdf

Pytanie do prawników podatkowych: Czy zwrot wartości od pozwanego do powoda, jest przychodem podlegającym opodatkowaniu? Osoba otrzymałaby wartość, która została już zapłacona w ramach rozliczenia zwrotnego.

ducnici pisze: Bundesgerichtshof wydał decyzję w sprawie z 10 lipca 2018 r., XI ZR 149/18 na temat skargi i wartości sporu w przypadku wzajemnych roszczeń zwrotnych oraz żądania zwrotu wynikającego z tego salda na korzyść kredytobiorcy, wypowiedział się https://juris.bundesgerichtshof.de/cg...=1&Blank=1.pdf

Jak oceniliby Państwo skargę z powodu tej decyzji prewencyjnej banku (wartość sporu), jeśli kredytobiorca już wcześniej dokonał wzajemnej kompensaty i pozostało tylko saldo?

ducnici pisze: Pytanie do ekspertów od prawa podatkowego: Czy zwrot wartości odszkodowania przez pozwanego powodowi, jest przychodem podlegającym opodatkowaniu? Otrzymałbyś wartość, która została już wypłacona w ramach rozliczenia zwrotnego.

Co dokładnie masz na myśli?

leftleft pisze: O co dokładnie ci chodzi?

Otrzymuje się zwrot wartości, którą już - w ramach rozwiązania umowy kredytu - została zapłacona. Jak należy skwalifikować zwrot w podatkach od wartości?

ducnici pisze: Otrzymasz zwrot wartości, którą już - w ramach odstąpienia od umowy pożyczki - zapłaciłeś. Jak można sklasyfikować zwrot wartości pod względem podatkowym?

Jeśli dobrze Cię zrozumiałam, chodzi o odstąpienie od umowy zwrotu zobowiązania zgodnie z § 346 BGB. W związku z tym, oto wstępna ocena: W przypadku kapitałów, zasadniczo obowiązuje zasada przypływu, § 11 ust. 1 zd. 1 i ust. 2 zd. 1 EStG. W razie potrzeby można rozważyć kwestię wydarzenia wstecznego zgodnie z § 175 ust. 1 pkt 2 AO. Decydujące jest tutaj, czy mamy do czynienia z dochodami zgodnie z § 20 ust. 1 pkt 7 EStG (=Dochód) czy też z dochodami zgodnie z § 20 ust. 2 zd. 1 pkt 7, ust. 4 zd. 1 EStG (=Zysk). Pierwsze z nich podlegają zasadniczo § 11 EStG z problemem ewentualnego ograniczenia rozliczenia strat przy odstąpieniu z opóźnieniem, § 20 ust. 6 EStG. Natomiast w przypadku dochodów zgodnych z § 20 ust. 2 i 4 EStG w zasadzie bardziej odpowiednia wydaje się być aplikacja § 175 ust. 1 pkt 2 AO.

leftleft pisze: Jeśli dobrze Cię rozumiem, chodzi o cofnięcie umowy zwrotu zobowiązania zwrotu zgodnie z § 346 BGB. ....

Nie, chodzi o zwrot już zapłaconej wartości. Cofnięcie zostało już dokonane. Nie chodzi tutaj o zyski kapitałowe, takie jak odszkodowanie za korzystanie z mienia.

Taka płatność była dla mnie zwolniona z podatku. W ramach ugody z bankiem, po pierwsze, została wypłacona odszkodowanie za korzystanie z kapitału, a po drugie, został dokonany zwrot odsetek po odwołaniu. W przypadku pierwszej płatności bank potrącił podatek KEST, natomiast druga była zwolniona z podatku. Problem polega raczej na tym, że banki niechętnie zgadzają się na takie zwroty odsetek w ramach ugody (być może dlatego, że obawiają się dokładnie tej dyskusji podatkowej) i wolą traktować płatności jako odszkodowanie za korzystanie z kapitału i odprowadzają podatek KEST. Musisz więc mieć wyrok sądu, w którym przyznano Ci zwrot odsetek. Wtedy, według mojego zrozumienia, zwrot ten powinien być zwolniony z podatku.

To zależy od tego, w jaki sposób bank konkretizuje wniosek i czy WH jest kwestią sporną. Jeśli bank żąda stwierdzenia, że umowa nadal obowiązuje i nie została skutecznie odwołana, to analogicznie do orzecznictwa Bundesgerichtshof odnoszącego się do pozytywnego i negatywnego stwierdzenia dochodów banku, uznałbym sumę wszystkich płatności banku do odwołania jako wartość sporu. To właśnie roszczenie, którego nieważność ekonomicznie chce ustalić bank. Mogę sobie wyobrazić, że BGH również tak to widzi. Zwłaszcza po tym, jak przyznał tej samej wartości sporu zarówno w pozytywnym, jak i negatywnym stwierdzeniu dochodów. Moim zdaniem, w tym obszarze można mieć wiele kreatywnych podejść.

@texis, umowa została rozwiązana w momencie odwołania, a wniosek dotyczy jedynie stwierdzenia nieważności odwołania.

Mkempes pisze: Oto cytat z OLG Stuttgart 6 U 62/17. Uważam, że argumentacja jest absurdalna.

Dzisiaj potwierdzone przez Sąd Karnawałowy. W skrócie: Osoba, która w 2013 roku prosi o sprawdzenie wycofania zgody, a dopiero w 2015 roku wycofuje zgodę, postępuje z nadużyciem prawa. Natomiast nieistotne jest, że bank mimo znajomości orzecznictwa o wcześniejszym wydawaniu (w tym kontekście stosowne) nie dokonał późniejszego pouczenia, co nie powinno być brane pod uwagę przy ocenie kto jest godny ochrony, a kto działa z nadużyciem prawa. Odrzucenie politycznie motywowanej selektywnej percepcji w przedstawionej ocenie w związku z jawny wniosek. Apelacja nie dopuszczona.

BGH dzisiaj opublikował kilka decyzji XI ZR 758/17 z dnia 03 lipca 2018 r. dotycząca ustępstwa od §193 BGB https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Gericht=bgh&Art=pm&Datum=2018&nr=84566&Blank=1.pdf nie ma dalszego uzasadnienia XI ZR 736/16 z dnia 03 lipca 2018 r. dotycząca dopuszczalności powództwa o stwierdzenie i błędów w KRS przy braku umowy zawartej na odległość (nie dotyczy przed dniem zawarcia umowy kredytowej) https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Gericht=bgh&Art=pm&Datum=2018&nr=84566&Blank=1.pdf XI ZR 702/16 z dnia 03 lipca 2018 r. https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Gericht=bgh&Art=pm&Datum=2018&nr=84566&Blank=1.pdf XI ZR 572/16 z dnia 03 lipca 2018 r. https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Gericht=bgh&Art=pm&Datum=2018&nr=84566&Blank=1.pdf XI ZR 141/17 z dnia 26 czerwca 2018 r. https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Gericht=bgh&Art=pm&Datum=2018&nr=84566&Blank=1.pdf

Te nieuzasadnione decyzje są moimi absolutnymi ulubionymi

sebkoch pisze: te bezpodstawne decyzje są moimi ulubionymi

No dobrze... przynajmniej klauzula zakazu rozliczania nie została zdjęta ze stołu...

sebkoch pisze: te decyzje bez uzasadnienia są moimi ulubieńcami

Bardziej podobają mi się liczne decyzje o odrzuceniu, które, w przeciwieństwie do XI ZR 758/17, nie zawierają nawet konkretnej apodyktycznej wypowiedzi prawnej, zwłaszcza że takie decyzje nie są publikowane i dlatego prócz stron, ich pełnomocników procesowych oraz sądów niższej instancji, często nikt nie wie o nich ani o mocy prawomocnej zakwestionowanego orzeczenia.

Planuję właśnie zawarcie kredytu forwardowego na refinansowanie połączenia finansowego w połowie przyszłego roku. W związku z tym, że przed 3 laty złożyłem odwołanie od poprzedniej umowy w innej banku i obecnie jestem w fazie odwoławczej do Bundesgerichtshof po przegranej przed Oberlandesgericht (odwołanie wykluczone), czy ktoś może mi powiedzieć, czy wcześniejsza wypłata kredytu forwardowego w przypadku ewentualnego odwołania od starej umowy jest ogólnie możliwa bez problemów. Obawiam się, że nowy kredytodawca może mi postawić kłody pod nogi, ponieważ nie chce finansować osób odwołujących się. Oferta umowna i regulamin nie zawierają wskazówek, czy wcześniejsza wypłata jest możliwa. Umownie ustalono, że w połowie przyszłego roku w dniu x musi nastąpić wypłata (w przeciwnym razie naliczane są opłaty za udostępnienie środków). Czy ktoś już zdobył doświadczenie w zakresie wcześniejszej wypłaty kredytu forwardowego i czy bank mógłby po prostu to odrzucić?

@Dorfer więc moją wiedzą istnieje prawdziwy i fałszywy FWD. W zależności od tego, kiedy zaczyna się okres zakotwiczenia oprocentowania. https://www.immobilienfinanzierung.d...ward-darlehen/ Moim zdaniem w przypadku fałszywego FWD wcześniejsze wypłacenie niż zaplanowano, powinno być możliwe. Ponieważ okres zakotwiczenia oprocentowania zaczyna się od zawarcia umowy i tylko czas udostępnienia środków jest przedłużany... Dlatego najlepiej zapytać, czy wcześniejsza spłata jest również generalnie możliwa.

Jeśli wniosek dotyczy jedynie stwierdzenia, że odwołanie jest nieważne jako wniosek o ustalenie, można by to uznać za przypadek wniosku o odwołanie ze względu na uchylenie. Bank musiałby w przypadku dochodzenia o negatywne stwierdzenie roszczenia chcieć, aby to negatywne stwierdzenie ustaliło, że roszczenia rzekomo wynikające z odwołania nie przysługują DN, a po dokonaniu rekompensaty wartość sporu wynosiłaby jedynie sumę skorygowanych roszczeń zwrotu środków. DN nie miałby większych zastrzeżeń. W przypadku ogólnego ustalenia nieważności wniosku o odwołanie wartość sporu uznałbym jednak również, w nawiązaniu do wywodów BGH w sprawie wniosków DN o pozytywne lub negatywne stwierdzenie roszczeń, wartość sporu za sumę płatności DN do czasu odwołania. W końcu byłby to ekonomiczny roszczenie, które Bank chciałby uznać za nieistniejące i które stoi za wnioskiem o ustalenie Banku, niezależnie od twierdzeń DN. Pozytywne ustalenie, że umowa kredytowa nadal obowiązuje, byłoby z kolei mierzone, w braku (jeszcze) roszczenia o świadczenie, prawdopodobnie wartością zapasową lub ponownie sumą wszystkich płatności analogicznie do wywodów BGH. W tym przypadku pojawia się pytanie, czy w ogóle zachodzi potrzeba ochrony prawnej dla tego ustalenia. Szczególnie teraz można przyjmować dowolne stanowisko / wartość sporu. Podobnie jak na początku postępowań odwoławczych, gdzie również liczne, niekiedy nawet kuriozalne podejścia były śledzone przez sądy okręgowe i wyższe, aż BGH obalił je wszystkie w swoim legendarnym postanowieniu. To podobny problem jak w przypadku, gdy DN odwołuje kredyt indeksowany do kursu walutowego, który jeszcze nie został wypłacony. Pogląd BGH na wartość sporu pozostawia wiele do życzenia.

Cześć drodzy członkowie Społeczności Odwołania Dzięki Bundesgerichtshof, od pewnego czasu istnieje problem z wnioskami o ustalenie dotyczący kredytów, które jeszcze nie zostały spłacone... Czy zgodnie z opinią Bundesgerichthof, mają być one niedopuszczalne!? Czy ktoś może mi powiedzieć, jaki wniosek należy teraz złożyć, jeśli kredyt nie został jeszcze spłacony, zostało złożone oświadczenie o wzajemności oraz saldo korzystne dla banku? Za wszelką pomoc będę bardzo wdzięczny.

Texis pisze: Jest to podobny problem, jak gdyby DN odwołał przedwczesne zobowiązanie kredytowe, które jeszcze nie zostało wypłacone. Pogląd Sądu Najwyższego na temat wartości spornej jest wszystko, co najmniej, dalekie od doskonałości.

W tej konstelacji moim zdaniem pojawia się pytanie, jaki rodzaj pozwu jest dopuszczalny. W przypadku wypłaconych (jeszcze nie całkowicie spłaconych) kredytów, oczywiście dopuszczalny jest negatywny wniosek o stwierdzenie, że od momentu otrzymania oświadczenia o odwołaniu przez DG, nie przysługują już DN roszczenia o zapłatę odsetek umownych i zgodnej z umową spłaty. Ta sytuacja wydaje się problematyczna, ponieważ takie roszczenia nie wchodzą w grę przed wypłatą (przedwczesnego) kredytu, co oznacza, że DN musi najpierw przyjąć kwotę kredytu, aby takie roszczenia DG mogły powstać. Jednakże, biorąc pod uwagę, że przy kredytach hipotecznych zazwyczaj przyjęcie kwoty kredytu jest również obowiązkiem umownym DN (przy jej ostatecznym odmowie, DN zasadniczo zawdzięcza odszkodowanie za niedopełnienie odbioru), możliwe/jednak konieczne jest stwierdzenie braku obowiązku przyjęcia. W każdym razie nie wchodzi w grę pozew o świadczenie, a wniosek o pozytywne stwierdzenie wynikające z odwołania powodującego powstanie stosunku zwrotnego zapewne również nie, ponieważ (jeszcze) nie ma żadnych świadczeń związanych z kredytem do zwrotu. Jednakże istnieje wiele argumentów za tym, że ogólnie można również pozwać o stwierdzenie nieważności umowy o (przedwczesnym) kredycie.

Pajak pisze: Witajcie drodzy Widerrufs-Gemeinde Dzięki BGH od pewnego czasu istnieje problem z wnioskami o ustalenie w przypadku niespłaconych jeszcze kredytów... Czy według BGH powinny być one niedopuszczalne!? Czy ktoś może mi powiedzieć, jaki wniosek teraz powinienem złożyć, jeśli kredyt jeszcze nie został spłacony, została złożona zamiana i saldo jest na korzyść banku? Będę bardzo wdzięczny za wszelką pomoc.

Być może to tak: Stwierdza się, I. że powódki nie są winne pozwanemu na dzień [wstawić datę] na podstawie złożonego w dniu [wstawić datę odstąpienia] odstąpienia od umowy kredytowej o numerze [wstawić numer] z dnia [wstawić datę zawarcia umowy] kwoty nie większej niż € [wstawić kwotę]. II. (alternatywnie do punktu I.), że powódki od dnia odstąpienia z dnia [wstawić datę odstąpienia] nie są już zobowiązane do płacenia odsetek umownych i zwrotu kwoty kredytu po terminie wyznaczonym do zwrotu

"
Wie się dowiedziałem, w sprawie przeciwko Commerzbank (umowa z 2006 roku) został złożony skargę o niedopuszczenie do zażalenia do Federalnego Trybunału Sprawiedliwości (BGH).

do rozwiązania kwestii prawnych:

- tematyka 2 umów - 1 pouczenie (z 2 różnymi partnerami umownymi)
- jednostronne pouczenie o konsekwencjach odstąpienia od umowy
- klauzula zakazu potrącania
- zwłoka w zawarciu umowy lub odsetki za zwłokę po odstąpieniu od umowy
- rekompensata za korzystanie po orzeczeniu BGH w sprawie rocznej stopy procentowej brutto (średnia rynkowa stopa procentowa)

Czyli także czas po odstąpieniu od umowy podlega rozstrzygnięciu...

Otrzymam numer akta w późniejszym terminie.

Habe nun das Aktenzeichen dazu erfahren:

XI ZR 450/18

Cześć kochane Forum Rezygnacji,
Dzięki BGH od pewnego czasu istnieje problem z wnioskami o stwierdzenie niedorzeczności, jeśli jeszcze nie spłacone są [url]kredyty[/url]... Czy zgadza się BGH, że takie wnioski są niedopuszczalne!?
Czy ktoś może mi powiedzieć, jaki wniosek powinienem złożyć, jeśli [url]kredyt[/url] nie został jeszcze spłacony, została zadeklarowana kompensata i saldo jest na korzyść banku?
Za wszelką pomoc będę bardzo wdzięczny.

Zawsze dobrze mi się sprawdzały te wnioski:

Z cytatów od Hobbyesel

W sprawie [url]kredytu[/url]:
1. Stwierdza się, że z powodu skutecznego odstąpienia umowy kredytowej pozostaje ona zakończona i pozwana nie może wywodzić z umowy kredytowej z dnia xx.xx.xxxx o numerze 1111111 na kwotę początkową 111 400,00 € żadnych praw – w szczególności nie ma prawa do żądania spłaty odsetek i rat (już).
2. Stwierdza się, że strona powodowa w wyniku powstałych stosunków regresowych i zadeklarowanej w tym kontekście kompensaty na dzień 01.07.2016 nie ma obowiązku zapłaty kwoty przekraczającej 111 111,00 € na rzecz pozwanej.
3. Nałożenie na pozwaną obowiązku zapłaty pozwanej stronie odszkodowania w wysokości 111 111,00 € plus odsetki w wysokości 5 punktów procentowych powyżej bazowej stopy procentowej ECB od dnia 01.07.2016.
4. Stwierdza się, że pozwanemu przysługuje odmowa przyjęcia jeszcze otwartej kwoty z wniosku 2) od dnia 01.07.2016 i utracił on swoje prawo do odsetek od tego dnia.
Alternatywnie, w przypadku niepowodzenia głównej prośby 4)
Stwierdza się, że pozwanemu przysługuje odmowa przyjęcia jeszcze otwartej kwoty z wniosku 2) od dnia 01.07.2016 i w okresie między dniem 01.07.2016 a spłatą jeszcze otwartej kwoty ma on prawo tylko do odsetek zgodnych z odpowiednią stawką MFI Banku Federalnego Niemiec dla danego miesiąca – sekcja pożyczek hipotecznych z okresem wiązania od 5 do 10 lat.

Tak, ja bym powiedział, że wniosek pozycja 2 nie został ostatecznie uwzględniony przez BGH (wcześniej regularnie go składałem), por. BGH XI ZR 359/16, pkt 13. Był to oddzielny postępowanie i chociaż strony tam wzajemnie dokonywały obliczeń dotyczących rozwiązania umowy, było to niedozwolone i teraz jest ponownie przed OLG.

Wniosek dotyczący pkt. 2) faktycznie wielokrotnie powoduje konflikty. Ponieważ wniosek dotyczący pkt. 2) przedstawia (lub powinien przedstawiać) niekwestionowany saldo do daty odwołania (wyłączając odszkodowanie za korzystanie), jest on problematyczny jako negatywny wniosek o ustalenie. Moim zdaniem powinien on jednak być dopuszczalnym wnioskiem o ustalenie tymczasowe w związku z następującym wnioskiem dotyczącym pkt. 4). W przeciwnym razie nie będę mógł ustalić zwłoki w przyjęciu oferty... ponadto uważam za istotne, aby mieć niekwestionowaną podstawę obliczeniową do daty odwołania dla późniejszych roszczeń oprocentowania pozwanego (jeśli takowe ma). również z tego powodu uważam go za dopuszczalne wniosek o ustalenie tymczasowe. Wreszcie należałoby przypomnieć Sądowi Najwyższemu (BGH), że sam orzekł, iż interes w ustaleniu istnieje zawsze wtedy, gdy wszystkie sporne kwestie zostają wyjaśnione za pomocą przedstawionych wniosków, a zatem nie ma już potrzeby kolejnego procesu. === Gdyby XI. Wydział był aplikantem na praktyki, trzeba byłoby powtórzyć praktyki...nCałkowicie przyjęte uzasadnienia dogmatyczne może dawać sobie pozwolić tylko ten, kto wie, że nie będzie poddany weryfikacji... ntZ sądami okręgowymi i wyższymi sądami krajowymi mieliśmy mieszane doświadczenia. W międzyczasie zawsze w pozwie do punktu 2) składamy dosłowną ofertę.

W tej kwestii absolutnie się zgadzam, ta kombinacja roszczeń miała urok w rozwiązywaniu spornych kwestii dotyczących rozliczenia, ale nie wierzę, że BGH jeszcze raz zmieni zdanie, dlatego składam tylko wniosek dotyczący punktu 1, a następnie trzeba wszcząć kolejne postępowanie po rozdziale z powodu rozliczenia (co w praktyce w niemal wszystkich przypadkach przynosi rozwiązanie). Decyzja BGH zmusza strony do kolejnego postępowania. Na podstawie moich doświadczeń z ostatnich miesięcy sądy instancji również są tym przytłoczone, ponieważ w końcu jest to czysta terapia zajęciowa.

Proszę przesłać AZ wiadomością prywatną. Dziękuję!

Dziękuję bardzo ducnici! Zadam pytanie pośrednikowi kredytowemu.

Ddorf pisze: Planuję właśnie zawarcie kredytu forwardowego na refinansowanie środków na środku przyszłego roku. Trzy lata temu złożyłem wniosek o wycofanie się z poprzedniej umowy w innej banku i obecnie, po przegranej w OLG (bez możliwości rewizji), jestem w procesie skargi kasacyjnej przed Federalnym Sądem Sprawiedliwości. Czy ktoś może mi powiedzieć, czy w przypadku ewentualnego anulowania poprzedniej umowy, wcześniejsza wypłata kredytu forwardowego jest ogólnie możliwa bezproblemowo. Obawiam się, że nowy pożyczkodawca może mi stawiać przeszkody, ponieważ nie chce finansować osób, które złożyły odwołanie. Oferta kredytowa lub regulamin nie dają mi wskazówek, czy wcześniejsza wypłata jest możliwa. Jest określone umownie, że w połowie przyszłego roku wypłata musi nastąpić zgodnie z daną datą x (w przeciwnym razie naliczane będą opłaty za udostępnienie środków). Czy ktoś już posiadał doświadczenia z kredytem forwardowym w przypadku wcześniejszej wypłaty kredytu forwardowego i czy bank mógłby to po prostu odrzucić?

W przypadku kredytu forwardowego należy zwrócić uwagę na to, czy bank może wypłacić kredyt w dowolnym momencie przed terminem forwardowym oraz czy finansuje osoby z odwołaniami. Obie te kwestie nie zawsze są zapewnione, zwłaszcza ich połączenie. IG Widerruf opisuje tę tematykę bardzo dobrze na swojej stronie, chętnie mogę również wskazać ci banki, które spełniają oba warunki, w tym te, które łączą najlepsze warunki z tymi dwoma wymogami.

Cześć wszystkim, aktualnie toczę spór z LG Frankfurt w sprawie odwołania kredytu ING-DiBa. Adwokat pozwanej poprosił o trzy tygodnie na przedstawienie propozycji ugody. W ostatni dzień otrzymałem fax informujący, że nie złoży propozycji. Umowa z 2012 roku bez określonego terminu trwania (na czas nieokreślony), błędna metoda obliczania efektywnego oprocentowania, brak podanego oprocentowania referencyjnego, możliwości wypowiedzenia z oferty umownej znacznie różnią się od tych w regulaminie. W pozwie zgłosiłem również kwestię ubezpieczenia budynku. Równocześnie pojawił się temat zakazu wzajemnego rozliczenia, w związku z czym pozwana zadrżała. Czy macie doświadczenie, czy ten argument przekona sędziego, czy też go zablokuje i znowu po prostu się uśmiechnie? Wydaje mi się, że w każdym przypadku jest to argument za złożeniem propozycji ugody, prawda? Dzięki.

Roadrunner78 pisze: Witajcie, obecnie toczę spór z LG Frankfurt w sprawie odstąpienia od kredytu ING-DiBa. Adwokat pozwanej poprosił o trzy tygodnie na złożenie propozycji ugody. W ostatni dzień otrzymałem faks informujący, że nie złoży on żadnej oferty. Umowa z 2012 roku bez określonego terminu ważności, błędna metoda obliczania oprocentowania, nie podano żadnej referencyjnej stopy procentowej, możliwości wypowiedzenia z oferty umownej znacząco różnią się od tych w regulaminie. W pozwie podniosłem także kwestię ubezpieczenia budynku. Równolegle pojawiła się kwestia zakazu potrącania, co powoduje drgnięcie pozwanej. Czy macie doświadczenie czy ten argument przekona sędziego czy też oni go odrzucą i znowu będą się z tego śmiać? Myślę, że stanowi to argument za złożeniem ugody w każdym przypadku, czyż nie? Dziękuję.

zobacz #21185

https://juris.bundesgerichtshof.de/c...&pos=4&anz=580 3.7.2018 - XI ZR 520/16 OLG Stuttgart potwierdza i jeden z sądów apelacyjnych Karlsruhe został upomniany za niezbyt czyste obejście orzecznictwa BGH w sprawie pouczenia.

Texis pisze: ...OLG Stuttgart potwierdza...

Ale tylko w rezultacie, jeśli dobrze rozumiem. OLG Stuttgart uważało, że pouczenie dotyczące początku terminu było błędne, XI. Senat uważa za błędne jedynie uzupełnienie dotyczące korzyści wynikających z usług świadczonych przez bank przed upływem terminu odstąpienia od umowy. Decyzja, że kilku kredytobiorców jest współwłaścicielami wszystkich żądań dotyczących rozwiązania umowy, może w praktyce stwarzać znaczne trudności w niektórych przypadkach, jeśli się nie mylę...

WRB było już źle skonstruowane, co oczywiście wcześniej rozstrzygnął Bundesgerichtshof, podobnie jak pozycja współwierzyciela. Kontynuacja była więc bardziej konsekwentna w świetle powyższego wyroku. Interesujące jest raczej to, że BGH nie waha się przedstawić sprawy Trybunałowi Sprawiedliwości UE oraz poprawia błędną interpretację decyzji BGH przez OLG Karlsruhe. Zwłaszcza dlatego, że BGH sam zauważa, że kwestia zgodności z prawem europejskim nie musiałaby być rozstrzygnięta w konkretnym przypadku, ale mimo to podejmuje w tej sprawie działania. W przeciwieństwie do innych izb, XI. Senat ma trudności z wypowiedziami, których nie musi koniecznie przedstawiać, i jak to wielokrotnie zauważano na forum, wypowiada się zwykle oszczędnie. Dlatego uważam za godne uwagi, że potrafi działać inaczej.

BGH dziś ponownie coś opublikował... m.in. sprawa XI ZR 139/16, która podlegała sprzedaży na odległość, ale bank nie poinformował o tym sprzedaży na odległość i LG czy OLG we Frankfurcie tego nie uwzględnili... https://juris.bundesgerichtshof.de/cg...77&Blank=1.pdf Widać, że zawsze istnieje ryzyko dla banków, gdy sprawa trafia przed BGH... czy ktoś tu wie, która bank poinformowała o tym?

Wygląda jak Degussa.

IG Widerruf pisze: Wygląda na Degussa.

Tak, dobre oko! ;-)

Cześć zainteresowani, czy ktoś z was próbował zastosować tzw. żart na wypowiedzenie zamiast odwołania w bankach i ma z tym doświadczenia? Oczywiście, wady to brak rekompensaty za korzystanie w przeciwieństwie do odwołania, ale w przypadku nowych umów i tak niewiele z tego wynika, ważne, aby wyjść z umowy bez opłaty za wypowiedzenie. Interesuje mnie głównie ING Diba. W mojej umowie Diba poszła do akcji i umieściła w ofercie umownej informację o wypowiedzeniu oraz dodatkową w AGB, która znacząco się od niej różni. Napisano w AGB: Warunki wypowiedzenia wynikają z informacji w ofercie umowy ORAZ w AGB. Jeśli to nie jest mylące.... Od końca 2012 roku w tym zdaniu nie ma nic, chyba że obowiązują te, które są w ofercie umownej.

Jesteśmy w trakcie składania pozwów dotyczących tego tematu w różnych bankach. Wśród nich są ING DiBa, Deutsche Bank, Commerzbank, DSL. Będę informować, ale to potrwa trochę. Jeśli ktoś ma jeszcze przypadki z ubezpieczeniem RSV w jednym z tych banków po czerwcu 2010 roku, proszę o kontakt.

O.K. Super, Dzięki. Kolejna istotna kwestia w umowach DiBa to podanie na czas nieokreślony. Stara piosenka z podaniem całkowitego czasu trwania tylko w ESM jest znana, ale przy dokładniejszym studiowaniu Regulaminów z 2012 roku można znaleźć informację, że mimo trwania umowy na czas nieokreślony, podano minimalny okres trwania umowy. Jest on znowu podany z pierwszym okresem obowiązywania oprocentowania, ale maksymalnie 10 lat i 6 miesięcy. Uważam to przynajmniej za dziwne. Ponieważ czas nieokreślony oznacza BRAK okresu trwania, co oznacza również BRAK minimalnego okresu trwania umowy. Inne opinie na ten temat?

Cytuję z wyroku XI ZR 520/16, pkt 17: Jak Sąd uznał w wyroku z dnia 24 stycznia 2017 r. (XI ZR 183/15, WM 2017, 766 pkt 31), niejasne jest pouczenie o prawie do odstąpienia od umowy, które zależy od dwóch warunków, z których na podstawie art. 7 ust. 1 i 3, art. 6 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 3 ust. 1 nr 3 lit. a dyrektywy 2002/65/WE zobowiązanie do świadczenia wartości odstępnego zależy, a wymieniona została tylko jedna. To oznacza, że umowa zawarta na odległość (koniec 2008 roku), w której poucza się o skutkach odstąpienia, jest niejasna, czy też (patrz zdanie ode mnie pogrubione): Jeśli odstąpienie zostanie złożone zgodnie z formą i terminem, kredytobiorca nie jest już zobowiązany do umowy kredytu. W tej sytuacji należy zwrócić otrzymane świadczenia, a w razie potrzeby zwrócić uzyskane korzyści (np. odsetki). Jeśli kredytobiorca nie może całkowicie lub częściowo zwrócić otrzymanego świadczenia, musi on wypłacić XXX Bankowi odpowiednią wartość. Może to prowadzić do tego, że kredytobiorca nadal musi spełniać zobowiązania płatnicze z umowy do momentu odstąpienia. Obowiązek uiszczania wartości odstępnego kredytobiorca może uniknąć, jeśli nie skorzysta z usług XXX Banku przed upływem terminu na odstąpienie. Obowiązek zwrotu płatności kredytobiorca musi spełnić w ciągu 30 dni od złożenia oświadczenia o odstąpieniu. Jaka jest wasza ocena?

Nie, pouczenie w przypadku Degussy jest zawsze błędne (bez znaczenia, czy jest to sprzedaż zdalna, czy nie), 19. senat uznał jedynie nadużycie prawa i dlatego nie przejmował się tym zbytnio

sebkoch pisze: nie, pouczenie w Degussa zawsze jest błędne (czy to jest sprzedaż zdalna, czy nie), dziewiętnasty senat uznał jedynie nadużycie prawa i dlatego również nie zastanawiał się nad tym

Zgadza się, poz. 18....