Przykro mi, ale muszę się poddać, ale RA Wedekind udostępnił informacje na test.de:
RAWedekind napisał 05.05.2015 o 18:58:
Komunikat prasowy Bundesgerichtshofu z dnia 05.05.2015 Link
Termin rozprawy: 23 czerwca 2015 r.
Nr akta BGH: XI ZR 154/14 (XI. Senat = Senat Bankowy)
Instancje poprzednie
LG Hamburg, wyrok z dnia 04.07.2013 r. - 328 O 441/12
OLG Hamburg, wyrok z dnia 26.02.2014 r. - 13 U 71/13
Źródło:
https://www.juris.de/jportal/portal/...enachricht.jsp
... jak uzupełnienie dla tych, którzy chcieliby przeczytać samodzielnie...
A oto treść komunikatu prasowego (na wypadek, gdyby link lub treść się zagubiły):
Informacja o terminie od Bundesgerichtshofu: Utrata prawa odstąpienia od umowy
Bundesgerichtshof będzie zajmował się 23.06.2015 kwestią utraty prawa odstąpienia od umowy.
Powodowie domagają się od banku pozwanego zwrotu zapłaconych odsetek oraz zwrotu odszkodowania za wcześniejsze spłacenie pożyczki. Powodowie przejęli umowy
kredytu wcześniej zawarte przez trzecie strony z bankiem na podstawie umów przejęcia z dnia 19.03.2007 na 01.03.2007. Ponadto złożyli dwie oświadczenia o odstąpieniu. Pożyczki spłacili z końcem 31.12.2008 r. W liście z dnia 28.12.2011 r. wycofali swoje oświadczenia woli dotyczące zawarcia umów przejęcia. Strony spierają się o to, czy bank prawidłowo poinformował powodów o prawie do odstąpienia, co oznaczałoby, że termin odstąpienia wygasł w momencie złożenia oświadczenia w grudniu 2011 r., oraz czy - zakładając, że powodowie nie zostali odpowiednio poinformowani i termin odstąpienia nie zapadł - prawo odstąpienia zostało co najmniej zasiedlone.
Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo. Apelacja powodów pozostała bezskuteczna. Sąd apelacyjny stwierdził m.in., że pouczenia o odstąpieniu były wadliwe i dlatego nie były w stanie uruchomić terminu odstąpienia określonego w § 355 Abs. 2 BGB. Informacja o rozpoczęciu terminu odstąpienia w pouczeniach odstąpienia nie była zgodna ani z § 355 Abs. 2 BGB, ani z Załącznikiem 2 do § 14 BGB-InfoV. Wręcz przeciwnie, dopuszczało ono nieprawidłowe i mylące interpretacje, zgodnie z którymi termin mógłby rozpocząć się już w chwili wysłania jeszcze niespodziewanych dokumentów umowy (czyli oferty banku).
Prawo do odstąpienia, które w zasadzie podlega zasiedzeniu, było jednak zasiedzione w grudniu 2011 r. w chwili złożenia oświadczenia o odstąpieniu. Zasiedzenie można przypuszczać przynajmniej wówczas, gdy konsument otrzymał wadliwe pouczenie o odstąpieniu, które jednak nie zniechęcało go do odstąpienia od umowy, a ponadto minął już znaczny czas od zawarcia umowy. Warunki te zachodziły w tym przypadku. Między zawarciem umowy a oświadczeniem o odstąpieniu minęły ponad cztery lata i trzy lata między całkowitą spłatą pożyczek na życzenie powodów a odstąpieniem (aspekt czasowy). Bank mógł po tak długim czasie ufać, że pożyczki zostały uregulowane i nie należy spodziewać się odstąpienia (aspekt okolicznościowy). Wytworzenie godnego ochrony zaufania banku nie było wykluczone nawet przez konkretną formułę pouczeń o odstąpieniu. Ponieważ powodowie podpisali pouczenia o odstąpieniu i umowy przejęcia pożyczek jednocześnie, tj. 19.03.2007 r., nie mogli zrozumieć, że odstąpienie nie było już możliwe po podpisaniu umowy przejęcia 19.03.2007 r.
Za zgodą Sądu Apelacyjnego powodowie kontynuują swoje żądania przez odwołanie.
Instancje poprzednie
LG Hamburg, wyrok z dnia 04.07.2013 r. - 328 O 441/12
OLG Hamburg, wyrok z dnia 26.02.2014 r. - 13 U 71/13
Źródło: Komunikat prasowy BGH Nr. 76/2015 z dnia 05.05.2015 r.
Ponadto na test.de pojawiło się kilka nowo wprowadzonych wyroków, które nie uzyskały jeszcze mocy prawnej (i częściowo zostały już wspomniane tutaj w wątku). Pozwalam sobie zauważyć wyroki, w których na test.de podkreślono pewne szczególne aspekty, np.:
PSD Bank Nürn*berg eG, Umowa kredytowa z dnia 24.03.2009 r.
Land*gericht Nürn*berg-Fürth, Wyrok z dnia 20.04.2015 r. (nieprawomocny)
Numer akt: 6 O 9499/14
Przedstawiciel pozwanej: Adwokat Siegfried Reulein, Norymberga
Skoncentrowanie: Umowa kredytowa zawierała dwie różne pouczenia o odstąpieniu. Jedno dotyczyło regulacji dotyczących transakcji zdalnych. Pomimo że powódka już w sierpniu 2011 r. rozwiązała umowę z nazajutrz po złożeniu odwołania w październiku 2014 r., uznano, że odwołanie to jest ważne, orzekł Land*gericht Nürn*berg-Fürth. Bank musi teraz zwrócić odszkodowanie w wysokości dokładnie 9 596,23
euro, jeśli wyrok nabierze mocy prawomocnej.
Sparda Bank Baden-Württem*berg eG, Umowy kredytowe z dnia 07.03. i 08.03.2006 r.
Land*gericht Stutt*gart, Wyrok z dnia 13.03.2015 r. (nieprawomocny)
Numer akt: 12 O 267/14
Przedstawiciel pozwany: Adwokat Maik Winneke, Pinneberg
Skoncentrowanie: Land*gericht Stutt*gart uważa, że procedura ułaskawienia na mocy metody Winneke jest właściwa. Opisuje, w jaki sposób należy dokonać ułaskawienia: „Następstwem odwołania, Kl...
PPS:
Szczególnie wyrok Sądu Rejonowego w Stuttgarcie z dnia 13.03.2015 r. (Az 12 O 267/14) wydaje mi się interesujący z punktu widzenia korzyści. Ducnici wspomniał już w wątku o Sozietät z Maikiem Winneke.
Czy ten Pan Winneke ma coś wspólnego z metodą obliczeniową według Winneke?
Czy ktoś ma pełny tekst wyroku pod adresem 12 O 267/14?