Cześć wszystkim,
ostatnio mocno zająłem się tematem odstąpienia od umowy. Wygląda na to, że obecna sytuacja prawna i orzecznictwo są następujące:
a) Okres do odstąpienia
Zgodnie z §§ 357 Abs. 1 zdanie 1, 346 Abs. 1 zdanie 2 Alt. 1 BGB, DN musi najpierw zwrócić DG kwotę udzielonego mu
kredytu (BGH WM 2008, 683 f. = juris Rn 14; Nobbe/Maihold, a.a.O., § 357 BGB Rn 4-6, z odpowiednimi odnośnikami). Ponadto DN jest zobowiązany do zapłaty DG zgodnie z § 346 Abs. 2 zdanie 1 Nr. 1 BGB w połączeniu z §§ 346 Abs. 2 zdanie 2 półzdanie 1 BGB odsetek od udostępnionej mu kwoty kredytowej zgodnie z oprocentowaniem określonym w warunkach umowy kredytowej (Nobbe/Maihold, a.a.O., § 357 BGB Rn 13), priorytetowo jednak DN ma udowodnić, że stawka procentowa w momencie zawarcia umowy kredytowej była niższa niż rynkowa stawka procentowa dla porównywalnego
kredytu (MüKoBGB/Masuch, a.a.O., § 357 BGB Rn 33). DN może udowodnić, że stawka procentowa w momencie zawarcia umowy była korzystniejsza za pomocą statystyk Bundesbanku. Wyciąg z statystyk Bundesbanku wystarczył niektórym sądom do udowodnienia rynkowej stawki procentowej.
Oberlandesgericht Schleswig, postanowienie z dnia 17.03.2010, AZ 5 U 2/10
Oberlandesgericht Brandenburg, wyrok z dnia 14.07.2010, 4 U 141/09
Oberlandesgericht Düsseldorf, wyrok z dnia 17.01.2013, I-6 U 64/12
Kammergericht Berlin, wyrok z dnia 22.12.2014, 24 U 169/13
Landgericht Berlin, wyrok z dnia 20.08.2015, 21 O 329/14
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 27.05.2015, 8 O 246/14
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 17.06.2015, 8 O 195/14
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 24.06.2015, 8 O 14/14
Landgericht Trier uważa, że decydująca jest uzgodniona umownie stawka procentowa.
Landgericht Trier, wyrok z dnia 28.10.2014, 6 O 217/14
Natomiast DG musi zwrócić DN opłacone raty odsetkowe i kapitałowe. Ponadto, zgodnie z §§ 357 Abs. 1 zdanie 1, 346 Abs. 2 zdanie 1 Nr. 1 BGB, DG jest zobowiązany do zapłaty DN na rzecz wartości skorzystania z kapitału uzyskanego z otrzymanych rat odsetkowych i kapitałowych odsetek (BGHZ 152, 331 = WM 2002, 2501 ff. = juris Rn 22; BGHZ 180, 123 f. = WM 2009, 932 ff. = juris Rn 29; Nobbe/Maihold, a.a.O., § 357 BGB Rn 18, z odpowiednimi odnośnikami). W przypadku płatności dokonywanych na rzecz banku istnieje faktyczna przypuszczenie, że bank czerpał zyski w postaci zwyczajowych odsetek zwłoczności w wysokości pięciu punktów procentowych ponad stopą referencyjną, które musi zwrócić jako zadośćuczynienie za korzyści z tytułu korzystania z kapitału (BGHZ 180, 123 f. = WM 2009, 932 ff. = juris Rn 29 z odpowiednimi odnośnikami).
Pięć procent ponad stopę referencyjną uznane zostało przez następujące sądy za prawidłowe.
Bundesgerichtshof, wyrok z dnia 24.04.2007, XI ZR 17/06
Bundesgerichtshof, wyrok z dnia 10.03.2009, XI ZR 33/08
Oberlandesgericht Köln, wyrok z dnia 23.01.2013, 13 U 218/11
Oberlandesgericht Köln, wyrok z dnia 23. 01. 2013, 13 U 69/12
Oberlandesgericht Köln, wyrok z dnia 23.01.2013, 13 U 217/11
Oberlandesgericht Düsseldorf, wyrok z dnia 17.01.2013, I-6 U 64/12
Oberlandesgericht Stuttgart, wyrok uznający ugodę z dnia 17.09.2014, 9 U 120/14
Kammergericht Berlin, wyrok z dnia 22.12.2014, 24 U 169/13
Oberlandesgericht Karlsruhe, wyrok z dnia 14.04.2015, 17 U 57/144
Landgericht Berlin, wyrok z dnia 20.08.2015 21, O 329/14
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 27.05.2015, 8 O 246/14
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 17.06.2015, 8 O 195/14
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 24.06.2015, 8 O 14/14
Landgericht Oldenburg, wyrok z dnia 14.08.2015, 8 O 625/15
Landgericht Trier, wyrok z dnia 28.10.2014, 6 O 217/14
Warto zauważyć uzasadnienie Landgericht Potsdam: znaleźć na test.de
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 27.05.2015 8 O 246/14
""(...) nie ma znaczenia dla możliwości generowania zysków dla banku (...), z jakiego typu umowy pochodzą te płatności klienta"". Sąd uznał za słuszne 5% ponad stopę referencyjną, a nie tylko 2,5% (jak twierdziła bank).
b) Okres po odstąpieniu
Po czasie odstąpienia od umowy, DG nie ma prawa do odsetek od żądania zwrotu kwoty kredytowej z powodu nieprzestrzegania prawa odstąpienia z powodu przepisu § 301 Kodeksu cywilnego, ponieważ DG znajduje się w zwłoce zgodnie z § 357 Abs. 1 zdanie 2 BGB a.F., § 286 Abs. 3 BGB. W związku z tym oświadczenie o odstąpieniu odpowiada fakturowaniu lub równoważnej specyfikacji płatności. Zwłoka następuje w ciągu 30 dni od terminu płatności oraz otrzymania oświadczenia o odstąpieniu. Tak orzekł LG Münster. Wyrok jest prawomocny.
Landgericht Münster, wyrok z dnia 26.09.2013, 014 O 331/12
Także LG Potsdam i LG Stuttgart podzieliły to zdanie. Jednakże sam nie przeczytałem tego. Informacja z test.de
Landgericht Potsdam, wyrok z dnia 17.06.2015, 8 O 195/14
Moje osobiste zdanie prawne: Bank jest w opóźnieniu przyjęcia i w opóźnieniu płatności. Nie przyjął mu przyznanej kwoty i odmówił płatności odsetek i kapitałowych rat kapitałowych wraz z zadośćuczynieniem za korzystanie z kapitału. Niestety sądy nie widzą tego w ten sposób.
c) Obliczenie wzajemnych roszczeń
Większość sądów uważa tradycyjną metodę obliczania odstąpienia za prawdziwą. Bank może więc żądać odsetek od całej kwoty
kredytu od wypłaty do odstąpienia (OLG Düsseldorf nie obliczało tego tak), a kredytobiorcy przysługuje zadośćuczynienie za korzystanie w wysokości pięciu punktów procentowych powyżej stopy referencyjnej dla wszystkich rat. Dzięki temu, że bank może naliczać odsetki od całej kwoty
kredytu przez cały okres do odstąpienia, DN płaci więcej odsetek. Jeśli wszystkie raty są oprocentowane pięcioma procentami ponad stopę referencyjną, rachunek powinien korzystać z DN. Jednakże jeśli opłacone raty są oprocentowane tylko dwoma i pół procenta, a raty miały wysoką kapitałową spłatę, pod pewnymi warunkami (wysokość
kredytu, okres trwania) rachunek dla DN może być równy 0 lub (nieznacznie) ujemny. Powinno się to obliczyć wcześniej. Do obliczeń użyłem kalkulatora test.de, wprowadzając kilka zmian, aby upewnić się, że nie żądam zbyt wysoko przed sądem. W ten sposób ryzyko pozostania na części kosztów sądowych spada. Nie mam RSV. Liczę na oprocentowanie z umowy, więc jestem bezpieczny.
Proponuję proste obliczenia dla sędziego. Mam nadzieję, że ktoś skorzysta z mojego postu.
Czy ktoś zna wyrok korzystny dla banku w sprawie odstąpienia od umowy? Nie dotyczący skuteczności odstąpienia, lecz odstąpienia. Wszędzie jest mowa o braku jednolitego orzecznictwa, ale nie znalazłem żadnych wyroków przeciwko DN.
Dziękuję Ducnici i eugh za Waszą pracę tutaj.