Dla wszystkich zainteresowanych decyzją z dnia 14 lipca 2014 r. Sądu Apelacyjnego w Celle.
WM 2014 Księga 30, str. 1421
Ostrzeżenie o odstąpieniu od umowy
kredytu konsumenckiego o rozpoczęciu terminu odstąpienia od „Rozpoczęcie terminu na odstąpienie od umowy
kredytu naszego w Celle: Wymagania dotyczące ostrzeżeń w odniesieniu do umowy
kredytu konsumenckiego zaczynają się następnego dnia po dostarczeniu mi kopii tego ostrzeżenia o odstąpieniu i dokumentu umowy, mojego pisemnego wniosku o zawarcie umowy lub kopii dokumentu umowy lub wniosku o zawarcie umowy” jest skuteczne. BGB § 355 ust. 2 zdanie 1 a.F.
Sąd Apelacyjny w Celle, decyzja z dnia 14 lipca 2014 r. (3 W 34/14)*
Z uzasadnienia
I.
Wnioskodawcy - między innymi - dnia 18 kwietnia 2006 r. zawarli z przeciwnikiem umowy
kredytu w wysokości 136.600,00 €, która była ustalona na czas do 30 kwietnia 2018 r. w odniesieniu do oprocentowania wynoszącego 4,6%. W związku z przekroczeniem limitu przeciwnik najpierw w dniu 11 stycznia 2013 r. wypowiedział rachunek bieżący, a następnie w dniu 5 lutego 2013 r. między innymi również kwestionowany
kredyt. W dniu 30 sierpnia 2013 r. wnioskodawcy zwrócili przeciwnikowi
kredyt wraz z opłatą za wcześniejszą spłatę.
Dnia 25 maja 2013 r. wnioskodawcy odwołali się prawnie od wszystkich umów kredytowych z przeciwnikiem i w dniu 25 listopada 2013 r. wystąpili z wnioskiem o udzielenie pomocy prawnej w ramach zamierzonego pozwu. Żądają oni zwrotu nadpłaconych kwot w wysokości 29.589,73 € oraz zwrotu 4.163,58 € kosztów przedprocesowych. Ponadto złożono dwa wnioski o ustalenie, raz żądając ustalenia, że przeciwnik ponosi odpowiedzialność za szkodę w związku z nieusunięciem wpisu w Biurze Informacji Kredytowej, oraz drugi wniosek żądający ustalenia, że odwołanie z dnia 25 maja 2013 r. wobec przeciwnika jest skuteczne.
Wnioskodawcy są zdania, że ich odwołanie nie wygasło z powodu wadliwości ostrzeżenia o odstąpieniu, a zatem jest skuteczne. Przeciwnie, przeciwnik uważa, że ostrzeżenie o odstąpieniu jest należycie przeprowadzone i w związku z tym odwołanie jest przedawnione. Ponadto wykonywanie prawa odstąpienia jest nielojalne, a roszczenie o zwrot jest niespójne.
W oparciu o postanowienie jednoosobowego sędziego z dnia 26 maja 2014 r., Sąd Okręgowy oddalił wniosek wnioskodawców o przyznanie pomocy prawnej, ponieważ brakuje mu wymaganej przez § 114 ZPO szansy na sukces, ponieważ odwołanie z dnia 25 maja 2013 r. jest nieskuteczne, ponieważ ostrzeżenie o odstąpieniu jest kompletne i poprawne. W związku z tym wnioskodawcy złożyli terminowo skargę o natychmiastowe odwołanie. Sędzia jednoosobowy postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 r. nie uwzględnił natychmiastowej skargi i przekazał sprawę sądowi do rozstrzygnięcia.
II.
Natychmiastowa skarga wnioskodawców z dnia 26 czerwca 2014 r. nie jest uzasadniona, dlatego została odrzucona. Sąd Okręgowy słusznie ocenił ostrzeżenie o odstąpieniu od umowy
kredytu z dnia 18 kwietnia 2006 r. jako nie wadliwe, w rezultacie odwołanie z dnia 25 maja 2013 r. jest przedawnione, a zamierzony pozew nie spełnia wymogu sukcesu na podstawie § 114 ZPO.
Ponieważ przeciwnik nie powołuje się w ogóle na § 14 ust. 1 BGB-InfoV, gdyż wzór, który jest dla niego wymagany, nie został przez niego użyty, zarzuty wnioskodawców w tym zakresie są nieważne. Istotne jest natomiast, że przy ocenie wadliwości ostrzeżenia o odstąpieniu decydujące znaczenie ma § 355 BGB w brzmieniu obowiązującym w chwili zawarcia umowy kredytowej z dnia 18 kwietnia 2006 r. Z tego wynika, że wadliwości ostrzeżenia o odstąpieniu nie można stwierdzić, a zatem odwołanie, które miało zostać złożone w terminie dwóch tygodni, jest w niniejszym przypadku przedawnione, ponieważ zostało złożone dopiero 25 maja 2013 r., czyli ponad siedem lat za późno.
W szczególności:
W zakresie, w jakim wnioskodawcy uważają, że ostrzeżenie o odstąpieniu stosowane przez przeciwnika narusza tzw. zasadę przejrzystości wynikającą z § 355 ust. 2 zdanie 1 BGB, jest to nieprawdziwe.
1. Wbrew twierdzeniu wnioskodawców nie wynika to jednoznacznie z ostrzeżenia o odstąpieniu, że termin na odwołanie rozpoczyna się już wraz z otrzymaniem oferty kredytowej, co Bundesgerichtshof zakwestionował swoim wyrokiem z dnia 10 marca 2009 r. (WM 2009, 932). Chodziło tam o ofertę banku, podczas gdy w niniejszym przypadku w ostrzeżeniu o odstąpieniu chodzi o ofertę wnioskodawców jako kredytobiorców. W ostrzeżeniu o odstąpieniu czytamy: „Termin na odstąpienie zaczyna biec z dniem, w którym została mi dostarczona kopia niniejszego ostrzeżenia o odstąpieniu i dokument umowy, mój pisemny wniosek o zawarcie umowy lub kopia dokumentu umowy lub wniosku o zawarcie umowy”.
Z bezpośredniego użycia zwrotów „mój pisemny wniosek o zawarcie umowy” lub „mojego wniosku o zawarcie umowy” jednoznacznie wynika, że chodzi o ofertę kredytobiorcy, a nie banku.
2. Jeżeli wnioskodawcy zarzucają, że nie zostało poinformowane, iż termin rozpoczyna się dopiero po otrzymaniu ostrzeżenia w formie tekstowej, to również to jest nieistotne. Zgodnie z § 355 ust. 2 BGB a.F. „termin zostaje zainicjowany w chwili, gdy konsumentowi zostało przekazane jasno sformułowane ostrzeżenie o jego prawie do odstąpienia, które w sposób jednoznaczny informuje go o jego prawach zgodnie z wymaganiami środka komunikacji stosowanego do przekazania tych praw, w formie tekstowej...”. Z tego wynika, że ostrzeżenie jako całość musi być przekazane w formie tekstowej, a nie tylko odnośnie do początku terminu. Że ostrzeżenie o odstąpieniu zostało przekazane w całości w formie tekstowej, nie budzi wątpliwości, w związku z tym jest oczywiste.
3. W miarę jak wnioskodawcy podają braki w informacjach o prawach i/lub obowiązkach po odstąpieniu, jest to również nieistotne, ponieważ zgodnie z § 355 BGB a.F. taka informacja nie była wymagana. Mimo że ostrzeżenie o odstąpieniu przeciwnika podaje, że w przypadku już otrzymanej usługi po odstąpieniu, kredytobiorca musi zwrócić otrzymaną usługę bankowi pomimo odstąpienia i musi zwrócić wszelkie korzyści, to informacja ta jest prawidłowa prawnie i uwzględnia stosunek rozliczeniowy po odstąpieniu.