@Szepanski
odnośnie do pierwszej pożyczki:
Zastosowane pouczenie odstąpienia od umowy
kredytu jest, zgodnie z aktualnym orzecznictwem, błędne pod wieloma względami. Podobne pouczenia były już przedmiotem rozpatrywania w wielu postępowaniach.
Chciałbym zwrócić uwagę na kilka istotnych decyzji sądowych, m.in.
LG Hamburg z dnia 16.04.2014, sygn. 302 O 159/13,
LG Hamburg z dnia 06.02.2014, sygn. 313 O 191/13,
Brandenburski Sąd Apelacyjny z dnia 17.10.2012, sygn. 4 U 194/11
oraz również OLG Monachium z dnia 21.10.2013, sygn. 19 U 1208/13.
W szczególności w ostatniej decyzji ponownie niemiecki Sąd Apelacyjny uznał, że pouczenie odstąpienia od umowy
kredytu, zawarte w umowie z bankiem oszczędnościowym, nie jest zgodne z prawem i potwierdził nieograniczoną możliwość odstąpienia przez kredytobiorcę.
W swoim wyroku z dnia 21.10.2013 r. (sygn. 19 U 1208/13), OLG Monachium ocenił sformułowania „najwcześniej po otrzymaniu”, a także kontrowersyjne dodatkowe informacje odnoszące się do „uwag” w odniesieniu do obowiązku kontroli z perspektywy konsumenta, oraz pouczenia dotyczące powiązanych transakcji jako po prostu nieprawidłowe.
OLG Monachium nie dopuścił możliwości apelacji od tego wyroku.
Brandenburski Sąd Apelacyjny w swoim wyroku z dnia 17.10.2012 r. (sygn. 4 U 194/11) rozpatrzył między innymi kwestię zgodności zastosowanego pouczenia z wzorem w załączniku 2 do § 14 ust. 1 oraz § BGB-InfoV w wersji obowiązującej do dnia 31.03.2008 r., który to wzór mógł być nadal stosowany przez udzielającego
kredyt w okresie przejściowym, a zatem mógł on powoływać się na skuteczność §14 ust. 1 BGB-InfoV.
W niniejszym przypadku nie ma na to zgodności z wielu powodów.
Przede wszystkim nie został użyty formularz pouczenia odstąpienia od umowy
kredytu, który w każdym aspekcie odpowiadałby wzorcowemu formularzowi z załącznika 2 do § 14 ust. 1 i 3 BGB-InfoV wówczas obowiązującej wersji.
Bundesgerichtshof (BGH) wielokrotnie (ostatnio w wyrokach z dnia 01.03.2012 r., sygn. III ZR 83/11 oraz z dnia 19.07.2012 r., sygn. III ZR 252/11) wskazał, że przedsiębiorca może powoływać się na skuteczność § 14 ust. 1 BGB-InfoV wyłącznie wtedy, gdy użył wzorcowego formularza z załącznika 2 do § 14 ust. 1 BGB-InfoV zgodnego zarówno pod względem treści, jak i zewnętrznego wyglądu w danej obowiązującej wersji. W niniejszym przypadku tak się nie stało.
Ze względu na odstępstwo od ważnego wówczas wzorca z BGB, bank nie może więc powołać się na skuteczność ani na okres przejściowy.
Należy zwrócić uwagę na niedawny wyrok sądu LG Nürnberg-Fürth, (sygn. 10 O 3952/14). W swoim wyroku z dnia 27.10.2014 r. sąd uznał za skuteczne klauzule dotyczące odstąpienia od umowy w przypadku regionalnego banku oszczędnościowego, które zawierały sformułowania - Frist beginnt frühestens mit Erhalt dieser Belehrung - Bitte Frist im Einzelfall prüfen (footnote). LG uważa, że SPK odnosiło się do ówczesnego (?) wzorca pouczenia o odstąpieniu od umowy.
Jednakże, wyrok ten nie jest jeszcze publiczny, uzasadnienie sądu nie jest jeszcze dostępne, mimo to ośmielam się wątpić, czy ten wyrok wytrzymałby próbę w wyższej instancji.
Wzorzec nie przewidywał ani adnotacji 1 (Bezeichnung des konkret betroffenen Geschäftes, z.B. Darlehen von) ani adnotacji 2 (Bitte Frist im Einzelfall prüfen).
Zatem kompletna adaptacja wzorca nie miała miejsca.
Co do drugiej pożyczki...
Die Frist beginnt nach Erhalt dieser Belehrung in Textform, jedoch nicht, bevor Ihnen auch eine Vertragsurkunde, Ihr schriftlicher Antrag oder eine Abschrift der Vertragsurkunde oder des Antrags zur Verfügung gestellt worden ist.
wydaje się na pierwszy rzut oka być poprawny. Mówi się o Ihr schriftlicher Antrag.
Jednak... brakuje informacji, że termin rozpoczyna się następnego dnia po otrzymaniu tego pouczenia itd. Może więc przeciętny czytelnik pomyśleć, że termin zaczyna biec już od dnia otrzymania pouczenia + wniosku itp., co oczywiście nie jest prawidłowe z prawnego punktu widzenia:
BGB § 187
Fristbeginn
(1) Ist für den Anfang einer Frist ein Ereignis oder ein in den Lauf eines Tages fallender Zeitpunkt maßgebend, so wird bei der Berechnung der Frist der Tag nicht mitgerechnet, in welchen das Ereignis oder der Zeitpunkt fällt.
oraz
BGB § 186
Geltungsbereich
Für die in Gesetzen, gerichtlichen Verfügungen und Rechtsgeschäften enthaltenen Frist- und Terminsbestimmungen gelten die Auslegungsvorschriften der §§ 187 bis 193.
Der Fristbeginn muss durch das ihn auslösende Ereignis bzw. die ihn auslösenden Ereignisse konkret und unmissverständlich bezeichnet werden (§ BGB § 355 Abs. BGB § 355 Absatz 2 Satz 1 BGB).
Źródło: Widerrufsbelehrungen in Verbraucherimmobiliendarlehensverträgen
Dr. Timo Gansel, Dr. Andreas Gängel, Marko Huth
W związku z odstępstwami od wzorca, bank nie może powoływać się na skuteczność (fikcję zgodności z prawem)!
To jednak nie oznacza automatycznie, że pouczenie o odstąpieniu jest błędne i termin nie zaczął jeszcze biec... dlatego:
Do klauzuli istotnej dla rozpoczęcia terminu...
Der Frist beginnt nach Erhalt dieser Belehrung in Textform, jedoch nicht, bevor Ihnen auch eine Vertragsurkunde, Ihr schriftlicher Antrag oder eine Abschrift der Vertragsurkunde oder des Antrags zur Verfügung gestellt worden ist.
na pierwszy rzut oka wydaje się być w porządku. Mówi się o Ihr schriftlicher Antrag.
Ale... brakuje wskazania, że termin zaczyna biec od dnia po otrzymaniu tego pouczenia itd. Może więc przeciętny czytelnik pomyśleć, że termin zaczyna biec od dnia otrzymania pouczenia + wniosku itp., co oczywiście nie jest prawidłowe z prawnego punktu widzenia:
BGB § 187
Fristbeginn
(1) Ist für den Anfang einer Frist ein Ereignis oder ein in den Lauf eines Tages fallender Zeitpunkt maßgebend, so wird bei der Berechnung der Frist der Tag nicht mitgerechnet, in welchen das Ereignis oder der Zeitpunkt fällt.
oraz
BGB § 186
Geltungsbereich
Für die in Gesetzen, gerichtlichen Verfügungen und Rechtsgeschäften enthaltenen Frist- und Terminsbestimmungen gelten die Auslegungsvorschriften der §§ 187 bis 193.
Der Fristbeginn muss durch das ihn auslösende Ereignis bzw. die ihn auslösenden Ereignisse konkret und unmissverständlich bezeichnet werden (§ BGB § 355 Abs. BGB § 355 Absatz 2 Satz 1 BGB).
Źródło: Widerrufsbelehrungen in Verbraucherimmobiliendarlehensverträgen
Dr. Timo Gansel, Dr. Andreas Gängel, Marko Huth
W związku z odstępstwami od wzorca, bank nie może powoływać się na skuteczność (fikcję zgodności z prawem)!
To jednak nie oznacza automatycznie, że pouczenie o odstąpieniu jest błędne i termin nie zaczął jeszcze biec... dlatego:
Do klauzuli istotnej dla rozpoczęcia terminu...
Die Frist beginnt nach Erhalt dieser Belehrung in Textform, jedoch nicht, bevor Ihnen auch eine Vertragsurkunde, Ihr schriftlicher Antrag oder eine Abschrift der Vertragsurkunde oder des Antrags zur Verfügung gestellt worden ist.
na pierwszy rzut oka wydaje się być w porządku. Mówi się o Ihr schriftlicher Antrag.
Ale... brakuje wskazania, że termin zaczyna biec od dnia po otrzymaniu tego pouczenia itd. Może więc przeciętny czytelnik pomyśleć, że termin zaczyna biec od dnia otrzymania pouczenia + wniosku itp., co oczywiście nie jest prawidłowe z prawnego punktu widzenia:
BGB § 187
Fristbeginn
(1) Ist für den Anfang einer Frist ein Ereignis oder ein in den Lauf eines Tages fallender Zeitpunkt maßgebend, so wird bei der Berechnung der Frist der Tag nicht mitgerechnet, in welchen das Ereignis oder der Zeitpunkt fällt.
oraz
BGB § 186
Geltungsbereich
Für die in Gesetzen, gerichtlichen Verfügungen und Rechtsgeschäften enthaltenen Frist- und Terminsbestimmungen gelten die Auslegungsvorschriften der §§ 187 bis 193.
Der Fristbeginn muss durch das ihn auslösende Ereignis bzw. die ihn auslösenden Ereignisse konkret und unmissverständlich bezeichnet werden (§ BGB § 355 Abs. BGB § 355 Absatz 2 Satz 1 BGB).
Źródło: Widerrufsbelehrungen in Verbraucherimmobiliendarlehensverträgen
Dr. Timo Gansel, Dr. Andreas Gängel, Marko Huth
Do klauzuli istotnej dla rozpoczęcia terminu...
Moja opinia i ocena... oczywiście powinny zostać potwierdzone przez prawnika!
