Capital Investment 4

[ADMCI4]

Drodzy Użytkownicy.

Chciałbym teraz nie narzekać ani nie skarżyć się na swojego pracodawcę, ale zastanawiam się, czy istnieje podstawa prawna, że płace i wynagrodzenia powinny być dostosowane przynajmniej do wskaźnika inflacji? To przynajmniej byłoby jakąś podstawą do dyskusji, jeśli chodzi o nasze wynagrodzenie. Nie możemy argumentować minimum płacą, bo już je dostajemy. Ale wszystko wokół nas staje się droższe, a my musimy sobie radzić z takim samym wynagrodzeniem. Więc kto może nam pomóc?

Pozdrawiam Zorro6

[2titan1981]

Nie, prawnie nie można tego wymagać. Ale są rozmowy personalne, podczas których można poruszyć kwestię podwyżki. Jednak trzeba mieć dobre powody, dlaczego chce się więcej pieniędzy za pracę. Przede wszystkim poprzez dobrą pracę, zaangażowanie w firmę i podejmowanie większej odpowiedzialności można przekonać pracodawcę do podwyżki.

[Saskia63]

Myslę, że w pewnym momencie różnica między wynagrodzeniem a inflacją rozszerzy się na tyle, że pracodawca będzie musiał to automatycznie dostosować, aby nie wydawać się śmieszny. Tego jednak nie reguluje prawo.

[Pauli84]

Nie, nie musi.

[Malivin]

Nie, niestety nie. Dlatego politycy, którzy chcą zdobyć na znaczeniu, zawsze nalegają na dostosowanie płac do inflacji, aby zwalczyć tzw. zjawisko „chłodnej progresji”. Dotąd jednak z niewielkim skutkiem.

[Durchdacht]

To zostało już kilka razy wyjaśnione. Nie ma obowiązku.

Warto jednak zauważyć, że inflacja - nawet jeśli obecnie zbliżamy się raczej do deflacji - jest kolejnym argumentem za dostosowaniem wynagrodzenia. Ogólnie rzecz biorąc, każdy pracownik powinien co dwa lata rozważyć, czy nie nadszedł czas, aby sprawdzić, czy obecne wynagrodzenie nadal odpowiada wykonanej pracy i aktualnym warunkom. Dobra firma nie będzie temu przeszkadzać.

[Aristokratotele]

Uważam, że pracownicy powinni w ogólności i niezależnie od związków zawodowych bardziej angażować się w dążeniu do podwyżek płac, aby umożliwić rzeczywiste siły popytu i podaży w działaniu. Kapitalizm w swoim ideału jest sferą wolnych umów między autonomicznymi jednostkami. Jednak oznacza to również, że trzeba walczyć o swoje prawa, jeśli chce się być traktowanym sprawiedliwie. Związki zawodowe zniekształcają rzeczywistość, walcząc za bardzo zróżnicowane grupy i posiadając skoncentrowaną władzę. W rzeczywistości odpowiedzialność leży po stronie jednostki.

[Jetzaberr]

Nie. Nie musi, ale podczas rozmowy o wynagrodzeniu jest to dobry argument, który powinien być podany obok innych dobrych powodów, takich jak wysoka efektywność i efektywność, umiejętności przywódcze i zakres odpowiedzialności. Dlaczego?

Jeśli ktoś ma wykonywać dobrą pracę, potrzebuje nie tylko środków do życia, ale także innych aspektów, czyli czynników miękkich, dzięki którym ogólnie czuje się dobrze.

Aby to wyjaśnić, nie jest to odpowiedź mająca na celu promowanie "kucia". Uważam po prostu, że rozgraniczenie między pracą a życiem prywatnym po prostu nie pasuje już do współczesnego czasu. Ale o tym zaraz.

Do tych miękkich czynników należy również radzenie sobie z pieniędzmi, które się otrzymuje w taki sposób, że nie trzeba przewracać każdego centa w ostatnim tygodniu, zakładając nie-małostkowy styl życia. Jeśli jednak pieniądze nie wystarczają, ma to negatywny wpływ na samopoczucie. Kiepskie samopoczucie ma negatywny wpływ na pracę.

Co do rozgraniczenia między prywatnością a pracą, uważam, że każdy kiedyś zabrał stres z pracy do domu albo osobiste problemy, czy to związane z opieką nad dziećmi, czy dlatego, że związek stał w martwym punkcie, na miejsce pracy, dodatkowo coraz więcej pracowników po pracy mierzy się z mailami lub telefonami z pracy.

[Feinauer]

Niestety nie, ale uważałbym to za sensowne.

[katalog49]

Związki zawodowe zwykle będą brać tę miarę (i inne) pod uwagę podczas negocjacji zbiorowych. Wynik: otwarty!

Dla pracodawców niezwiązanych umowami zbiorowymi nie ma obowiązku orientowania się w wysokości wskaźnika inflacji.

Ponieważ już były okresy ze wskaźnikiem inflacji ujemnym, taka regulacja nieuchronnie doprowadziłaby do obniżenia wynagrodzeń. Podejrzewam, że to pytanie nie zostałoby postawione, gdyby tak było w ciągu ostatnich 3 lat. Dla wyjaśnienia: oczywiście rozumiem pytanie, ponieważ ujemna inflacja stanowi dużą wyjątek.

[Angka]

Jeśli płace miałyby być dostosowywane do inflacji, to wszystkie inne dochody również musiałyby być odpowiednio dostosowywane co roku: (honoraria lekarzy, notariuszy, inżynierów, rzemieślników, ....)
Automatycznie wzrastają wszystkie koszty, w rezultacie pozostające płace po dostosowaniu nie są wyższe niż wcześniej.

[katalog49]

Jeśli płace miałyby być dostosowywane do inflacji, wszystkie inne dochody również musiałby być corocznie dostosowywane: (honoraria lekarzy, notariuszy, inżynierów, rzemieślników, ....)
Automatycznie rosną wszystkie koszty, w końcu pomimo dostosowania płace nie pozostaną na tej samej wysokości jak wcześniej.

To takie jak Co było najpierw? Jajko czy kura?

Czy koszty lekarzy, notariuszy, inżynierów, rzemieślników wzrosły teraz, ponieważ przekazali one wyższe koszty wynagrodzenia, czy też płace wzrosły, aby zrównoważyć wyższe koszty dla lekarzy, notariuszy, inżynierów, rzemieślników?

Jednakże ostatniemu zdaniu można zgodzić się tylko częściowo. Niemniej jednak, Niemcy odnotowują wzrost realnych płac, chociaż w porównaniu europejskim jest to niewielka skala. Warto zauważyć, że rozwój wynagrodzeń brutto jest znacznie wyższy od rozwoju wskaźnika cen. Podziękujmy za nasze coraz wyższe obciążenia.

[maestro]

Nie powinien..to również problem.

[Narrator]

Oczywiście, nie musi tego robić... Czasami trzeba porozmawiać z szefem o podwyżce wynagrodzenia, jeśli nie ma się uregulowanego wynagrodzenia określonego w umowie zbiorowej