Capital Investment 4

[Droggelbecher]

Cześć,

jestem kobietą, mam 27 lat i ukończyłam studia medyczne. Teraz nie mam pewności, jak chciałabym się ubezpieczyć w przyszłości.

Dla mnie ważny jest status pacjenta prywatnego, szczególnie w zakresie ambulatoryjnym (czyli swobodny wybór lekarza, szybki dostęp do terminów itp.). Chciałabym być uznana za pacjenta prywatnego zarówno u lekarza rodzinnego, jak i specjalisty (z zasadą zwrotu kosztów).

Nie planuję dzieci, ale w końcu nigdy nie wiadomo, co przyniesie przyszłość. Raczej pozostanę niezamężna i bez dzieci. Niemożliwe też nie jest otwarcie własnej praktyki w przyszłości.

Obecnie nie przekroczyłam jeszcze granicy dochodowej. Istnieje opcja anwarycyjna w firmie AXA, ponieważ w okresie szkolnym i studiów miałam prywatne ubezpieczenie w DBV.

Intuicyjnie skłaniam się ku prywatnej służbie zdrowia. Jednak zostałam ostrzeżona przez różne strony, że prywatna służba zdrowia to model na wylocie i powinnam raczej pozostać w systemie publicznym, ponieważ prywatna służba zdrowia prowadzi do bankructwa. Jestem świadoma, że przyszłość prywatnej służby zdrowia jest niepewna, ale nikt nie jest w stanie powiedzieć, co dokładnie się wydarzy za 20-40 lat.

Rozważałam opcje publiczne ubezpieczenie zdrowotne + dodatkowe ubezpieczenie gdzie funkcjonujesz jako pacjent prywatny (np. DKV, Württembergische...), ale pozostając w systemie publicznym... jednak jako osoba niewtajemniczona mam trochę zamętu i widzę kilka trudności:

a) Składki za dodatkowe ubezpieczenie (status pacjenta prywatnego) teoretycznie mogą wzrosnąć w nieskończoność... czyli ostatecznie mam ten sam problem co w przypadku prywatnej służby zdrowia (w starości jest bardzo drogo), czy źle to rozumiem? Przeczytałam, że istnieją również opcje dodatkowego ubezpieczenia ze złożoną rezerwą na starość... czy to może mieć więcej sensu?

b) W wieku emerytalnym nie otrzymam żadnych dopłat do publicznego ubezpieczenia zdrowotnego od organizacji lekarskich. Z tego co rozumiem, muszę pokryć koszty w całości -> to dla mnie oznacza: pełny składka do publicznego ubezpieczenia zdrowotnego + dodatkowe ubezpieczenie w emeryturze... czy w starości rzeczywiście bardziej opłaca mi się to niż w przypadku prywatnej służby zdrowia...???

c) Jeśli chciałbym ubezpieczyć wszystkie obszary, tak aby odpowiadał to usługom prywatnej służby zdrowia, kosztuje to dość sporo, a nawet pojawia się pytanie, czy to w ogóle jest możliwe w takiej formie...? Czy mogę w ramach takiej kombinacji trafić również do prywatnej kliniki lub do lekarzy bez konwencji z NFZ lub do ekspertów z całych Niemiec (lub nawet za granicą)...? Innymi słowy, czy naprawdę można dorównać prywatnej służbie zdrowia dzięki kombinacji publicznego ubezpieczenia zdrowotnego + dodatkowego ubezpieczenia (status pacjenta prywatnego, zasada zwrotu kosztów...)? Mam pewne wątpliwości.

d) Jak uciążliwe/skomplikowane jest negocjowanie z dwiema stronami, gdy pojawiają się problemy z pokryciem kosztów? Mieliśmy już złe doświadczenia z DBV i często dochodziło do irytujących dyskusji... w przypadku publicznego ubezpieczenia zdrowotnego + dodatkowego ubezpieczenia mam jeszcze dwóch partnerów, z którymi mogę się męczyć...

Moim celem jest więc wybranie dobrego prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego i odłożenie pieniędzy, które oszczędzę w młodym wieku, aby później móc sobie bez problemu pozwolić na wyższe składki w starości...

Aktualnie, patrząc na siebie (zdrową, młodą, bez zobowiązań rodzinnych, możliwa własna praktyka...) bardziej widzę korzyści w prywatnej służbie zdrowia, czy coś przeoczyłam?

[Spiagei]

Cześć,

jeśli chcesz być traktowany jako prywatny pacjent u lekarza, powinieneś także nim być.

Jeśli chodzi o wzrost kosztów w wieku starszym: PKV gromadzi rezerwy na starość. Obecnie wynoszą one już prawie 250 mld euro, które zostaną później wykorzystane do obniżenia twoich składek. Obecnie kasy chorych nie mają rezerw na starość. Jeśli spojrzysz na ostatnie podwyżki składek z ostatnich 30 lat, to w klinikach ubezpieczeń społecznych były one wyższe niż w PKV. Myślę, że w przyszłości te różnice będą się jeszcze bardziej zwiększać.

Zastanów się nad Twoim pomysłem. Ubezpiecz się w PKV i oszczędzaj na składkach, dzięki czemu w późniejszym wieku będziesz mógł je pokryć w całości. A jeśli przyjdzie na świat dziecko, to wystarczy, że zaprzestaniesz oszczędzania, a Twoja składka pozostanie taka sama.

Pozdrawiam, Stefan

[Matthew Pryor]

W kwestii wzrostu kosztów w wieku podeszłym: pvt ubezpieczenie zdrowotne tworzy rezerwy na późniejsze lata. Obecnie już prawie 250 mld €, które będą wykorzystywane do obniżenia twojej składki. Publiczne ubezpieczenie zdrowotne obecnie nie ma rezerw na starość.

Trochę mniej przychylnie sformułowane: W przeciwieństwie do publicznych kas chorych, prywatne ubezpieczalnie zdrowotne zaciągają duże długi u swoich klientów.

[Droggelbecher]

Pytanie brzmi, jaka strategia jest obecnie najbardziej sensowna. Czy naprawdę jest jeszcze sensowne teraz przechodzić do prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego (PKV = model wygasający) i blokować sobie drogę do publicznego ubezpieczenia zdrowotnego? A jeśli tak, jak mogę znaleźć dobry kompromis, aby być członkiem publicznego ubezpieczenia zdrowotnego, ale nadal mieć status prywatny? Württembergische, DVK, Barmenia i Arag zasadniczo oferują ten status prywatny (z dodatkowym ubezpieczeniem ambulatoryjnym)... pytanie brzmi, ile prywatności (świadczeń) jest naprawdę w tym? Czy w końcu (w późniejszym wieku/emeryturze) nie okaże się, że ten model jest dla mnie nawet znacznie droższy niż PKV...? Na przykład DKV wypłaca tylko 80%, jeśli publiczne ubezpieczenie zdrowotne nie wykonuje świadczeń obowiązkowych. Dla mnie to nie brzmi zachęcająco. Niektórzy dostawcy wydają się być ograniczeni do najwyższych stawek GOÄ, co również dla mnie byłoby kryterium wykluczenia. Gdyby ktoś chciał podjąć leczenie w prywatnej klinice lub u lekarza bez kontraktu z NFZ, wówczas też trudno byłoby to zrealizować za pomocą takiego dodatkowego ubezpieczenia.... Nie potrzebuję leczenia przez ordynatora ani pokoju jednoosobowego (choć zazwyczaj jest to wliczone). Hmmm... Z pewnością istnieje więcej pułapek związanych z dodatkowym ubezpieczeniem, których jako laik nie jestem w stanie dostrzec. Dla mnie to wszystko jednak bardziej wygląda na zwykłe prywatne i wydaje mi się, że w końcu nie stanowi to prawdziwej zastępczej opcji dla PKV. Kolejne pytanie dotyczące PKV: Czy opłacalne są taryfy lekarskie, czy to raczej szum medialny? Co możecie polecić?

[Tikonteroga]

Obecnie nie przekroczyłam jeszcze progu dochodów. Istnieje możliwość uzyskania uprawnień w AXA, ponieważ byłam ubezpieczona prywatnie w DBV jako uczennica i studentka.

Tutaj należy uważać. Decyzję o wyborze ubezpieczyciela nie powinno się podejmować tylko dlatego, że w AXA istnieje możliwość uzyskania uprawnień. Ważniejsze jest, kto jest ubezpieczony w danym ubezpieczycielu, jak są kalkulowane składki, w jaki sposób ubezpieczyciel tworzy rezerwy na starość, ... Decyzja o wyborze ubezpieczyciela jest bardzo istotna.



Cytat od Droggelbecher
Mam obecnie wrażenie, że skłaniam się w kierunku PKV.
Jednak teraz zostałam ostrzeżona przez kilka stron, że PKV jest modelem wychodzącym z użycia i powinnam raczej starać się pozostać w GKV, ponieważ PKV doprowadziłaby mnie do ruiny. Jestem świadoma, że przyszłość PKV jest niepewna, ale ostatecznie nikt nie może mi powiedzieć, co dokładnie wydarzy się za 20-40 lat.

To obecnie trudne pytanie. Obie koncepcje mają swoje zalety i wady. GKV działa w oparciu o system kapitałowy, a PKV w oparciu o system dystrybucyjny. Obecnie PKV ma problemy z powodu polityki procentowej, która zmusza ją do obniżenia oprocentowania swoich rachunków. Ma to wpływ na wysokość rezerw i może prowadzić do wyższych składek emerytalnych. GKV obecnie i w przyszłości może mieć problem z wysokimi migracjami. Wierzę, że niewielu migrantom udaje się ubezpieczyć w PKV lub osiągnąć powyżejprzeciętny dochód (> 3000 EUR/miesiąc) i dlatego płacić powyższe składki. PKV krytykuje się z uwagi na wysokie wzrosty składek. W GKV systematycznie zwiększa się podatek dodatkowy. Dla dochodów powyżej granicy obciążenia składka wzrasta rocznie, ponieważ co roku podnosi się granicę obciązenia. W GKV składka jest ustalana na podstawie dochodu. W PKV początkowo od stanu zdrowia...



Cytat od Droggelbecher
Mój pomysł polegał na tym, że wybieram dobre ubezpieczenie PKV i oszczędzam pieniądze, które za młodu odkładam tak, że w późniejszym wieku mogę sobie (oby) bez problemu pozwolić na wyższe składki...
Więc jeśli wybierzesz PKV, oznacza to dla ciebie większą odpowiedzialność za budowanie swojego majątku. Musisz się zabezpieczyć, że będziesz w stanie opłacić składki lub ewentualnie udział własny.
Jestem pracownikiem i ubezpieczony w PKV. Podążam za następującą strategią, chociaż nie musi to być właściwa strategia. Moje składki na leczenie ambulatoryjne, szpitalne i stomatologiczne wynoszą około 14,6% mojej prognozowanej emerytury (komunikat emerytalny). Jeśli musiałbym pobierać zasiłek dla bezrobotnych, składki są tylko na tyle wysokie, że Agencja Federalna ds. Pracy pokryje je. Ponadto moje ubezpieczenie od utraty zdolności do pracy jest tak skalkulowane, że pokryję moje podstawowe koszty, zobowiązania, składkę PKV w pełnej wysokości oraz składki emerytalne w pełnej wysokości (18,7% z 80% brutto). Dodatkowo każdego miesiąca odkładam różnicę między wynagrodzeniem netto - składką PKV - zasiłkiem dla bezrobotnych i korzystam z niej na budowę majątku.
Problem tej strategii polega na tym, że musiałam zrezygnować z różnych świadczeń opcjonalnych i w przypadku usług ambulatoryjnych ustalić udział własny. Aktualnie nie stanowi to problemu, ponieważ jestem jeszcze młoda i zdrowa oraz nigdy nie byłam długo chora (1 raz rocznie grypa/katar) i dlatego nie chodzę do lekarza rodinnego. Co 5 lat mogę zmienić na wyższy poziom taryfowy bez ponownej oceny zdrowia i planuję to zrobić za każdym razem, jeśli prognoza emerytalna mi na to pozwoli.

[Peter Wolnitza]

Cześć,
ze względu na brak czasu, tylko krótko:
- nie, nie trzeba być szalonym, aby obecnie ubezpieczyć się w PKV, trzeba tylko być gotowym do samodzielnej odpowiedzialności za swoje zdrowie
- decyzję na rzecz PKV zawsze należy traktować jako decyzję na całe życie Nie wracają nigdy (mówiąc z punktu widzenia GKV - może nie do końca prawda, ale brzmi dobrze )
- Do takiej decyzji powinny wpływać:
Planowanie życia osobistego (kariera, rodzina, zagranica itp.)Co jest dostępne na rynku / Co z tego chcę? (Zakres świadczeń znacznie się różni)eigenverantwortlich medizinischer stan (żądanie historii choroby u lekarza!)
Próba odpowiedzi na zadane pytania:
- NIE: GKV+ZusatzPKV nie jest to samo co PKV (częściowo lepsze, częściowo gorsze)
- NIE: Taryfy lekarzy nie zawsze są lepsze, ale raczej w różnych obszarach bardziej dopasowane do zawodu lekarza
- TAK: Ograniczenie do maksymalnych stawek nie jest aktualne: są specjaliści, którzy za zwykłą stawkę nie wezmą skalpela do ręki!
- NIE: obecne podwyżki składek nie będą prowadzić do wyższych składek w późniejszym wieku - raczej przeciwnie (Wyobraźnia: Co się stanie, jeśli stawki procentowe kiedyś znowu wzrosną?)
- TAK; Axa może być opcją dla lekarzy - obok (przynajmniej) trzech innych dostawców - trzeba jednak bardzo dokładnie przyjrzeć się, jakie taryfy się trafi
Jak już wspomniałem: GKV to taka Easy-Sorglos-brauchst Dich um nix kümmern Geschichte (Chyba że poważnie zachorujesz, wtedy będzie inaczej!). Dlatego brak prawa do głosu, podlega polityce.
PKV wymaga większego wysiłku, wstępnej informacji itp. - ale ma wyraźne korzyści w razie wystąpienia szkody majątkowej. Dlatego pełna odpowiedzialność za wybór taryfy i finansowanie.
NIE: Nie uważam PKV za model wygasający, raczej przeciwnie. Jeśli dokonam prognoz na branżę, to w 2016 r. powinny być zanotowane znaczne wzrosty.
I: odczuwalnie 70-80% wszystkich posłów jest prywatnie ubezpieczonych (Nawet przewoźnik całego narodu!), których nawet dyscyplina partyjna nie przekona do zagłosowania przeciwko PKV.
Przepraszam, trochę się rozpisałem.
Powodzenia w podjęciu właściwej decyzji.

[brainy]

Tak samo uważam.

Jeśli SPD ponownie wejdzie do przyszłego rządu, bardzo możliwe, że wprowadzona zostanie ubezpieczenie zdrowotne dla wszystkich obywateli.

Sądzę, że ubezpieczenie prywatne pozostanie jedynie dla funkcjonariuszy państwowych, ponieważ mają oni już wystarczająco trudną sytuację.

W każdym razie warto zastanowić się nad finansowaniem składki na starość. Często ubezpieczenie prywatne w późniejszym wieku jest droższe niż ubezpieczenie publiczne. Warto o tym pamiętać z wyprzedzeniem.

[Droggelbecher]

Dziękuję za odpowiedzi.

[ADMCI4]

Najpierw ważne jest, jaki masz obecnie status. Powiedziałeś, że właśnie skończyłeś studia. Jeśli teraz zatrudnisz się na etacie i zarobisz poniżej rocznego limitu (obecnie 57 600€ rocznie), będziesz w każdym razie zobowiązany do ubezpieczenia w GKV. Jeśli zarabiasz tylko trochę powyżej limitu, nie powinieneś jeszcze przechodzić do PKV, ponieważ limit jest corocznie dostosowywany i możesz z powrotem wpasować się poniżej limitu, co oznacza, że znów będziesz zobowiązany do ubezpieczenia.
Jeśli pracujesz jako osoba samozatrudniona, masz wybór. W takim przypadku skłaniałbym się ku PKV, ponieważ składki (jeśli musisz je opłacać samodzielnie) są bardzo zbliżone do tych w GKV, ale otrzymujesz lepsze świadczenia. Jak już wspomniano, w PKV gromadzone są rezerwy na starość, więc nie będziesz musiał płacić tak wysokich składek w późniejszym wieku.
Cała ta sprawa jest bardzo obszerna i trudno ją zmieścić w jednej wiadomości.
Napisz mi wiadomość osobistą, skąd pochodzisz. Jestem doradcą finansowym i mogę wyjaśnić Ci kilka rzeczy osobiście, jeśli nie mieszkamy zbyt daleko od siebie

[Peter Wolnitza]

Cześć,
ładny przykład, jak można opowiedzieć bzdury dwa razy w jednym zdaniu, nie zatrzymując się na oddech...
- to się nazywa Granica Dochodu Pracy Rocznej, a nie jakkolwiek inaczej; warto to wiedzieć, zanim ktoś zdecyduje się na poradę w sprawie ubezpieczenia zdrowotnego
- uzyskanie Granicy Dochodu Pracy Rocznej niekoniecznie powoduje obowiązek ubezpieczenia w ubezpieczeniu zdrowotnym państwowym, także warto to wiedzieć, zanim podejmie się temat.
Myślę, że @Droggelbecher powinien/w powinna raczej zapytać kogoś, kto ma pojęcie na ten temat, przepraszam za dość bezpośrednie słowa.