Capital Investment 4

[soldisoldi]

Witajcie drodzy członkowie społeczności,

mój przyszły zięć wziął kiedyś wraz ze swoją ówczesną dziewczyną [url]kredyt[/url] na samochód. Obydwoje byli współkredytobiorcami w równych częściach. Ponieważ ON wtedy zarabiał więcej, to on regulował raty [url]kredytu[/url] w wysokości 500 [url]euro[/url] miesięcznie. Jednak nie zostało to dodane do umowy, że to tylko on musi płacić. Teraz jego była partnerka (czyli drugi kredytobiorca) mieszka w Szwajcarii i do tej pory nic nie płaciła. ON jest teraz bezrobotny i może zapewnić jedynie połowę raty z pewnością. Pisał do swojej byłej partnerki wielokrotnie, prosząc ją o przejęcie drugiej połowy [url]kredytu[/url]. Jednak ona unika odpowiedzialności, twierdząc, że nie można jej obciążyć, ponieważ mieszka w Szwajcarii. Ponadto uważa, że nie ma obowiązku spłacania [url]kredytu[/url], ponieważ finansowany samochód używał tylko on. Samochód od dawna już nie należy do niego i został sprzedany. Teraz ma nowy związek z moją córką, która ma 2 dzieci, a trzecie jest w drodze. Niestety, jej dochody pochodzą wyłącznie z Jobcenter i alimentów.

Ponieważ ON otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych, nie jest w stanie spłacić [url]kredytu[/url] w wysokości 500 [url]euro[/url], ponieważ inaczej nie starczyłoby tego na życie dla wszystkich. Co można zrobić, aby obciążyć drugiego kredytobiorcę odpowiedzialnością? Bank nie zgadza się na obniżenie raty. Chciałby przedłużyć okres spłaty i ponownie nałożyć nowe odsetki na nową umowę. To nie jest jednak pożądane, ponieważ pozostała kwota [url]kredytu[/url] znowu by wzrosła. Co można zrobić? Dziękuję bardzo!

[tomy778]

Dla mnie na razie pojawiają się inne pytania:

Gdzie zostało sfinansowane auto w salonie samochodowym?
Co się stało z pieniędzmi, gdy samochód został sprzedany ponownie?

Jaka jest wysokość pozostałego długu i jaka była cena sprzedaży?

Odpowiedzialność ponoszą obaj, jeśli nie może zapłacić. To, czy można się do nich dostać w Szwajcarii, to inna sprawa. Może być trudne, ponieważ windykacja tam nie będzie możliwa. Jeśli pozostaną tam na zawsze (mieszkanie i [url]konto[/url]), nie będzie to możliwe.

[2utopus]

W przypadku Jobcentera i wspólnego zamieszkania należy uważać - wówczas mamy do czynienia z gospodarstwem domowym potrzebującym pomocy. W takim przypadku Jobcenter może wypłacać mniej, jeśli dołączy ktoś z dochodem (również zasiłek ALG1).

Dlaczego była żona ma płacić za samochód byłego przyszłego zięcia, jeśli samochód został już sprzedany (czy dochód został podzielony na pół?)

Jeśli nie jesteśmy w stanie spłacać swoich zobowiązań finansowych, albo musimy wrócić do pracy albo porozmawiać z wierzycielami.

[soldisoldi]

Jobcenter ma to wszystko już ustalone. Jeszcze jest okres próbny lub znalezienia pracy. Była miłością, nie żoną. Tylko dziewczyną. A opłacać powinna tylko połowę, czyli 250 [url]euro[/url], bo obecnie nie jest możliwe spłacenie tego [url]kredytu[/url] w wysokości 500 [url]euro[/url] (ale to jest napisane wyżej). I musi ona być wzięta odpowiedzialności, ponieważ jest drugim współkredytobiorcą. Obydwoje są traktowani jako pełnoprawni kredytobiorcy. Nie ma znaczenia, czy to było auto czy wykupili spinacze do bielizny. Faktem jest, że OBYDWOJE są wpisani w umowie kredytowej w tej samej proporcji. Nie jedna jako płatnik, a druga jako poręczyciel. Nie! Obydwoje mają równe prawa. I jeśli chodzi o znalezienie pracy... gdy już się coś znajdzie, to to jest oczywiste. Ale do tego czasu trzeba płacić. A jeśli już się o to troszczysz i chcesz wziąć drugiego kredytobiorcę do odpowiedzialności, ponieważ tak po prostu jest w umowie, to nie powinno się słyszeć takich rzeczy. I jak już wspomniałem... bank mówi, że wydłużenie okresu spłaty z nową umową i mniejszą ratą jest możliwe. Ale wtedy znów trzeba by więcej zapłacić. Czego się nie chce. Dlaczego kredytobiorca może uchylić się od swojego zobowiązania, które w końcu przyjął podpisując umowę? Po co w takim razie jest drugi kredytobiorca, jeśli nie można go pociągnąć do odpowiedzialności? I tak na marginesie... Mój przyszły szwagier miał pracę, z której został zwolniony, ponieważ (a wiem, że to brzmi niewiarygodnie, ale tak niestety jest) poznał moją córkę. Od tego momentu zaczęli go mobbingować w pracy ile tylko mogli. I mimo to chciał tam zostać, bo ciężko znaleźć pracę. Ale po 4 tygodniach od poznania mojej córki, otrzymał wypowiedzenie z przyczyn ekonomicznych. Mój przyszły szwagier wysłał już 40 podań o pracę przed zgłoszeniem się do urzędu i nadal bardzo gorliwie poszukuje pracy. Powiedzenie, że trzeba iść do pracy, jest po prostu nie fair.

[Elex85]

Co się stało z pieniędzmi ze sprzedaży samochodu? Czy została nimi spłacona duża część [url]kredytu[/url]? Czy była to 50-procentowa udział dla byłej dziewczyny?

[2utopus]

Ze względów zawodowych warto natychmiast złożyć pozew o ochronę przed zwolnieniem (jeśli sytuacja nie wydaje się być oparta na prawdziwych przyczynach) - można to zrobić również bez adwokata i bez dużych kosztów (lub posiadać [url]ubezpieczenie[/url] ochronne lub skorzystać z pomocy związku zawodowego ...) - jak wysoka była odszkodowanie - jeśli było wystarczająco wysokie, można ewentualnie zrezygnować z wniosku - lub pozostawić wysokość odszkodowania do ustalenia przez sąd.

Nie chciałem tu nikomu zarzucić, że nie chce pracować!

W przypadku [url]kredytu[/url] samochodowego często zdarza się, że tytuł własności pojazdu jest zabezpieczeniem, przez co samochodu nie można sprzedać - czy więc było to raczej ogólne zadłużenie?

Jak duże jest pozostałe zadłużenie? Jeśli samochód został już dawno sprzedany, a 500€ były płatne przez długi okres, to pewnie nie pozostało zbyt wiele?

[soldisoldi]

Ponieważ zaufanie zostało poważnie naruszone przez mobbing, zdecydował się on zrezygnować z pozwu o ochronę przed zwolnieniem. Pracował tam również zaledwie rok.

Kredyt został prawdopodobnie wzięty jako [url]kredyt[/url] uniwersalny, ponieważ kupiono prywatnie samochód, który po pół roku uległ zepsuciu. Następnie oboje wzięli dodatkowy [url]kredyt[/url] i znowu kupili prywatnie auto. Ponieważ w nowej pracy otrzymał samochód służbowy, oboje sprzedali auto, a wynikająca z sprzedaży kwota została przekazana na dodatkową spłatę [url]kredytu[/url].

Dotychczas spłacał samodzielnie, ponieważ był głównym żywicielem rodziny.

W umowie nie ma osobnej klauzuli, co oznacza, że NADAL OBOJE mogą być wzywani do spłaty [url]kredytu[/url].

Pozostała kwota zadłużenia to około 24 000 [url]euro[/url]. Słyszałem, że są tam także długi jego byłej partnerki, która w przeszłości zamawiała ubrania/meble na jego nazwisko. Teraz on spłaca to wszystko.

Ponieważ zawsze dobrze zarabiał, nie widział problemu w spłacaniu rat kredytowych w wysokości 500 [url]euro[/url].

Do rozstania doszło nagle. Był w podróży służbowej, wrócił, a ona wyrzuciła go na ulicę. Koniec historii!

Wspólnie z bankiem zdecydowali się na miesięczną przerwę w spłatach, aby sfinansować nowe gospodarstwo domowe. Następnie zaczął ponownie płacić te 500 [url]euro[/url].

Oboje mieszkali razem w Szwajcarii. Po wyrzuceniu on przeprowadził się do Niemiec, a ona pozostała w szwajcarskim mieszkaniu.

Jednakże często przebywa u rodziców w Niemczech i ma chyba także niemieckie [url]konto bankowe[/url].

W zasadzie przeszłość nie ma znaczenia. Moje pytanie brzmi... czy jeden z dłużników może po prostu wycofać się z odpowiedzialności, jeśli krótkoterminowo tylko połowa raty zostanie opłacona.

On nie chce zmieniać warunków umowy kredytowej, chce po prostu, aby ona na krótko (do momentu powrotu do pracy) opłaciła drugą połowę, czyli 250 [url]euro[/url].

Jednakże przeczytałem, że nie można jej zmusić do płacenia, dopóki mieszka w Szwajcarii, więc musisz pozostawić to jej decyzji, czy chce płacić czy nie.

Problemem jest to, że moja córka ma swoje środki, ale jeśli po roku próbnym oboje będą stanowić gospodarstwo domowe, urząd nie przejmie się tym, że jest [url]kredyt[/url] do spłacenia w wysokości 500 [url]euro[/url] miesięcznie. Jest to bardzo kłopotliwe, że była partnerka może prowadzić beztroskie życie, podczas gdy on musi się naprawdę starać, aby wszystko pogodzić.

[BenniG]

Cześć,

póki pieniądze regularnie docierają do banku, bank nie będzie podejmował działań (chyba że zechce).

Jeśli pieniądze przestaną napływać, bank może wybrać jednego z dwóch kredytobiorców. Prawdopodobnie pierwszym będzie twój szwagier. Jeśli tam nic nie znajdzie, spróbuje szczęścia u byłej żony.

Skutki nieudanej operacji odzyskiwania na finansową sytuację twojego szwagra można sobie łatwo wyobrazić.

24 000 € to naprawdę duża suma [url]kredytu[/url] w formie blanko - pytanie tylko, czy opłaca się złożyć wniosek o upadłość konsumencką... to zależy od tego, jak szybko szwagier znajdzie nową pracę i ile wtedy będzie zarabiał.

[FloHH]

Jak już zostało wspomniane: obie podpisy sprawiły, że zięć i były mąż stali się współdłużnikami. Wierzyciel może wybrać, od kogo chce odebrać pieniądze. Na razie nie ma w tym nic niesprawiedliwego - dlaczego wierzyciel miałby być zmuszony do jeszcze większego tropienia swoich dłużników, skoro i tak jest to często konieczne. Powinien to być szczególnie uznany, ponieważ zięć ma wewnętrzne prawo do żądania rekompensaty od byłej żony. Przy kwocie 24 000 [url]euro[/url] warto udać się do adwokata. Można odnieść się do jednorazowej porady (bezpłatnie) w lokalnym sądzie rejonowym, uzyskać tytuł przeciwko byłej żonie, a następnie już zająć istniejące [url]konto[/url] w Niemczech...