Capital Investment 4

[Beachlifestyle]

Cześć wszystkim, obecnie zastanawiam się, czy ocena możliwości odwołania jest stosowna i możliwa: 1 x kredyt hipoteczny Constant od Wüstenrot z listopada 2010 r. 1 x kredyt hipoteczny od Sparkasse z 2017 r. Czy macie jakieś wskazówki, jak postępować dalej, może jakieś dobre źródło, które mogłoby to zbadać? Na podstawie dat zawarcia umów, moim zdaniem w obu przypadkach powinno to być możliwe. W przypadku umowy z Wüstenrot już znalazłem następujące informacje, ponieważ jest to podobna sprawa i wygląda na ten sam rodzaj umowy: ...Umowa zawarta z Wüstenrot jest sprzeczna i wprowadzająca w błąd. Poza tym kredytobiorca nie otrzymuje w ten sposób kompletnych i prawidłowych, wymaganych przez prawo informacji dotyczących jego umowy. Bez tych informacji termin na odwołanie, którego zasadniczo czasowo nieograniczono, nie przestaje obowiązywać. Kredytobiorca może w związku z niewystarczającymi informacjami zrezygnować z kredytu. Może to zrobić nawet lata po zawarciu umowy. Bank jednak nie chciał zaakceptować odwołania i kontynuować ściąganie od kredytobiorcy wysokich odsetek. Po wyroku Sądu Apelacyjnego umowa kredytowa musi teraz zostać rozwiązana. Umowa zostaje zakończona. Kredytobiorca może teraz skorzystać z aktualnie niskich stóp procentowych lub spłacić kredyt własnymi środkami, ale bez opłaty za wcześniejszą spłatę. Oszczędził tym samym ogromne koszta.

[bruno68]

@ Beachlifestyle, 1 x pożyczka mieszkaniowa stała od Wüstenrot z listopada 2010 Twoje oświadczenie zdaje się być potencjalnie błędne! Nie możesz odnosić się do prawnego stanu z 2020 roku, ale musisz uwzględnić stan prawa z lat 2009/2010, które dodano (a.F.) Dlatego obowiązuje orzecznictwo z lat zawarcia umów! Co oznacza również dla (1 x finansowania budowy przez Sparkasse z 2017 roku) W przypadku sprawy związanej z Wüstenrotem, nie tylko przedawnienie, powszechny pokój prawa po 10 latach i dobrowolne rozwiązanie umowy pożyczkowej mogą wykluczyć roszczenie o odszkodowanie z punktu widzenia prawnego! Nawet odwieczne prawo odstąpienia może ulec przedawnieniu według Floriana Burghardta Błędne pouczenia o prawie do odstąpienia umożliwiają klientom banków i firm ubezpieczeniowych wycofanie się z umów nawet lata po ich zawarciu. Jednakże dwa ostatnie wyroki pokazują, że odwieczne prawo odstąpienia również ma swoje granice. Tak zwane odwieczne prawo odstąpienia oparte na błędnych pouczeniach o odstąpieniu od umowy nadal stanowi problem dla banków i firm ubezpieczeniowych. Ostatnio Generali musiała podpisać z Hamburgskim Stowarzyszeniem Konsumentów (VZHH) oświadczenie o niepodejmowaniu działań w tej sprawie. Instytucje finansowe również mogą być zobowiązane do wycofania się z umów pożyczki z powodu czasami błędnie sporządzonych pouczeń jeszcze lata po zawarciu umowy. Tak było niedawno w przypadku klienta Sparda-Bank, na korzyść którego orzekł BGH. Pozew odrzucony Jednakże wygląda na to, że odwieczne prawo odstąpienia może również ulec przedawnieniu i uniemożliwić klientowi wycofanie się z umowy. Na to wskazują dwa ostatnie wyroki. W lipcu tego roku Sąd Rejonowy w Dortmundzie odrzucił pozew dwóch osób prywatnych (Az.: 425 C 2560/19), które odstąpiły od wspólnej umowy pożyczki 5 lat i 11 miesięcy po jej zawarciu. W wyniku wycofania byli by zdali otrzymać od banku zapłacone odsetki. Sami nie musieliby już nic płacić, ponieważ spłacili pozostałą kwotę pożyczki przedwcześnie w marcu 2013 roku. Przedwczesna spłata wykazywała intencje Jednakże ta przedwczesna spłata pożyczki była dla nich zgubna. Według sądu odstąpienie od prawa odstąpienia dokonywane jest w momencie, gdy jeden z partnerów „przy obiektywnej ocenie” może polegać na tym, że druga strona nie będzie już rościć sobie tego prawa. To zaufanie jest wtedy chronione. Chociaż takie chronione zaufanie nie może być budowane jedynie na podstawie faktu, że druga strona zachowywała się zgodnie z umową przez cały okres jej obowiązywania. Innymi słowy, że dłużnicy, jak w tym przypadku, regulowali ustalone raty odsetkowe i spłatową. Jednakże to, że powodowie spłacili pożyczkę bankowi przed wyznaczonym terminem, oznacza, że bank mógł z dużym prawdopodobieństwem zakładać, iż pożyczkobiorca także uważał umowę za zakończony proces i nie zamierzał później kwestionować jej istnienia wstecz. „W związku z tym, że doszło do przedwczesnego zakończenia umowy, bank mógł bardzo składać się na to, że pożyczkobiorca również uważał stosunek umowny za zakończony w sposób definitywny i nie będzie później kwestionował swojego istnienia wstecz”, sądził sąd. Dlatego też pozew w sprawie wycofania został odrzucony. Też Sąd Okręgowy w Berlinie niedawno uznał prawo odstąpienia pożyczkobiorcy za przedawnione (Az.: 26 U 49/18). W jego przypadku między zawarciem umowy a złożeniem wniosku o odstąpienie minęło aż 12 lat i 6 miesięcy. W styczniu 2016 roku mężczyzna zażądał od swojej instytucji kredytowej wycofania umowy. Po odrzuceniu przez bank złożył przeciwko niemu pozew. Bez skutku. Ponieważ także w tym przypadku sąd dokonał analizy elementów, które wskazywały na potwierdzenie intencji umownej i tym samym wykluczały odwieczne prawo odstąpienia. Zmiany potwierdzają intencję umowną Sędziowie uznali, że kluczowe znaczenie miało to, że strony umowy jednomyślnie zwolniły drugiego wspólnika zadłużenia ze stosunku umownego w trakcie jego obowiązywania. Ponadto strony dokonały wspólnie zmian w umowie pożyczki, potwierdzając ją tym samym. Pomimo stałej możliwości zwykłego rozwiązania umowy po upływie dziesięciu lat, nie rozwiązali jej w sposób zwykły ani przez kolejne dwa i pół roku nie zasygnalizowali, że nie zgadzają się dalej z umową. W tym przypadku rola odgrywał także długi okres czasu dla wyroku. To, że powód możliwe, że w tamtym momencie nie miał świadomości o istnieniu nadal praw do odstąpienia, nie miało znaczenia. Ponieważ ogólnie Sąd Okręgowy przy okresie 10 lat automatycznie zakłada przedawnienie prawa do odstąpienia. Dotyczy to tego, że szereg norm z różnych dziedzin prawa cywilnego mają na celu zapewnienie, aby po upływie dziesięciu lat, niezależnie od wiedzy stron, nastąpiło prawne ład i pokój, jak uzasadniono. Ponieważ wygląda na to, że zastąpiłeś pożyczkę Wüstenrotu pożyczką Sparkasse, podjęto opisaną powyżej drogę, co oznacza, że wykorzystałeś swoją możliwość odstąpienia na zawsze! bruno68

[Beachlifestyle]

Dziękuję za informację, oba umowy są jednak niezależne od siebie i obecnie wciąż aktywne. Jednakże obie mają być spłacone w ciągu najbliższych 2 miesięcy, a przynajmniej w przypadku pożyczki udzielonej przez Sparkasse należy zapłacić prawie 50 tysięcy euro odszkodowania za wcześniejszą spłatę. Dlatego chciałem przynajmniej sprawdzić kwestię pouczenia o prawie do odstąpienia od umowy. Dlatego też pytanie powyżej.

[vision]

Sprawdź tutaj na forum w dziale dotyczącym Widerrufsjoker - tam było wiele dyskusji. A kiedy już się trochę zaznajomisz, od razu znajdziesz odpowiedniego adwokata. Bardzo Ci go polecam. Najlepiej zignorujesz Bruno.

[bruno68]

@Beachlifestyle,

niestety popełniłem pewien błąd, ponieważ sposób zapisu mogą taki wprowadzić w błąd!

Teraz na temat wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie prawa odstąpienia od umowy [url]kredytu[/url] konsumenckiego

WYROK TRYBUNAŁU (Szósta Izba) z dnia 26 marca 2020 r.

"Odesłanie do orzecznictwa w trybie prejudycjalnym – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2008/48/WE – Umowy [url]kredytu[/url] konsumenckiego – Prawo odstąpienia – Termin na skorzystanie z tego prawa – Wymagania dotyczące niezbędnych informacji w umowach – Informacja ograniczająca się do odesłania kaskadowego do przepisów krajowych"

W sprawie C-66/19 dotyczącej wniosku o orzeczenie w trybie prejudycjalnym na podstawie art. 267 TFUE, złożonego przez Landgericht Saarbrücken (Niemcy) orzeczeniem z dnia 17 stycznia 2019 r., wpłyniętym do Trybunału dnia 29 stycznia 2019 r., w sprawie JC przeciwko Kreissparkasse Saarlouis, TRYBUNAŁ (Szósta Izba) w składzie: Przewodniczący izby M. Safjan (sprawozdawca) oraz Sędziowie L. Bay Larsen i N. Jääskinen

Tutaj w części 2. wyroku pojawia się sedno sprawy!

W sprawie wnoszący pytanie zastanawia się, czy odesłanie do § 492 ust. 2 BGB, dokonane w odniesieniu do wymaganych informacji przekazywanych kredytobiorcy w rozpatrywanej umowie, spełnia wymóg określony w art. 10 ust. 2 lit. p dyrektywy 2008/48, zgodnie z którym w umowie kredytowej należy jasno, zwięźle wskazać istnienie prawa odstąpienia oraz zasady korzystania z tego prawa.

W szczególności stwierdza, że § 492 ust. 2 BGB sam odsyła do innego przepisu prawa krajowego, a mianowicie do art. 247 §§ 6-13 EGBGB, który z kolei odsyła do dalszych przepisów BGB. W związku z tym, aby uzyskać wszystkie niezbędne informacje, których udzielenie decyduje o rozpoczęciu biegu terminu na odstąpienie, konsument musi korzystać z przepisów krajowych zawartych w różnych ustawach.

Ponadto konsument zostaje zmuszony do ustalenia, zgodnie z art. 247 § 9 EGBGB, czy umowa, którą zawarł z przedsiębiorcą, dotyczy [url]kredytu[/url] hipotecznego w rozumieniu § 503 BGB, co pytanie to nie mogłoby być udzielone przez przeciętnego konsumenta niezaznajomionego z prawem.

W punkcie 21 wymienionej 2. połowy zdanie zgodnie z art. 247 § 9 EGBGB! Co wynika z tekstu EGBGB (stan na 2018 r.), na stronie 558 jako art. 247 § 9, pozostaje tylko słowo "zniesiony". Wyjaśnia to dlaczego, bo wyrok Trybunału UE odnosi się tylko do umów zawartych przed 12 czerwca 2014 roku!

Jeśli pierwsze pytanie zostanie udzielone odpowiedzi twierdzącej:

Czy art. 10 ust. 2 lit. p dyrektywy 2008/48 stoi na przeszkodzie wykładni, zgodnie z którą informacja o odstąpieniu jest "jasna" i "zwięzła", jeśli w odniesieniu do biegu terminu na odstąpienie nie wskazuje samodzielnie w pełni wymaganych do udzielenia informacji, ale odnosi się do przepisu prawa krajowego - w niniejszym przypadku § 492 ust. 2 BGB w obowiązującej do 12 czerwca 2014 r. wersji - który z kolei odsyła do dalszych przepisów krajowych - w niniejszym przypadku art. 247 §§ 6-13 EGBGB w obowiązującej do 12 czerwca 2014 r. wersji - i dlatego konsument musi zapoznać się z wieloma przepisami prawa zawartymi w różnych ustawach, aby uzyskać jasność co do tego, jakie informacje muszą zostać udzielone, aby termin na odstąpienie od jego umowy kredytowej wszedł w życie?

W takim przypadku twoja umowa kredytowa w Sparkasse nie będzie podlegać odstąpieniu, ponieważ umowa została zawarta po 13 czerwca 2014 roku!

Jednak zauważam wysoką kwotę przedterminowej spłaty w wysokości 50 tys. [url]euro[/url]? Dobrze 7 lat przed terminem z różnicą oprocentowania 2%, daje to kwotę refinansowania w wysokości około 358 000 [url]euro[/url]! Czy może tu zostać przekroczona granica ustawy o lichwie § 138 ust. 2 BGB? To mogłoby być punktem wyjścia do zbadania, czy bank nie wyłudza zbyt dużo pieniędzy?

W przypadku Wüstenrot

...To umowy Wüstenrot są zarówno sprzeczne, jak i wprowadzające w błąd. Ponadto kredytobiorca w ten sposób nie otrzymuje pełnych i prawidłowych, wymaganych prawem informacji dotyczących swojej umowy. Bez tych informacji termin odstąpienia, który w zamyśle jest ograniczony czasowo, nie wygasa. Kredytobiorca może zerwać umowę z powodu niewystarczających informacji, nawet lata po zawarciu umowy. Bank jednak nie chciał zaakceptować odstąpienia i dalej utrzymywać kredytobiorcę przy wysokich stopach procentowych.

To, co czytasz teraz w 2020 r., nie będzie mieć zastosowania do umowy z 2010 r.! Obowiązuje prawo obowiązujące w chwili zawarcia umowy!

Bruno68

[Beachlifestyle]

Dziękuję najpierw za odpowiedzi. Odnośnie umowy z 2017 roku z banku Sparkasse: Chodzi tutaj o średnią sumę w wysokości sześciu cyfr, która zostanie spłacona wcześniej z powodu sprzedaży. Zarówno kalkulatory internetowe, jak i obliczenia banku Sparkasse przewidują podobną wysokość opłaty za wcześniejszą spłatę. Dla nas jest to akceptowalne, ponieważ było to wcześniej znane i zostało uwzględnione w zysku ze sprzedaży. Jeśli jednak istnieje możliwość cofnięcia umowy w przypadku odwołania, z pewnością bylibyśmy zainteresowani;-) Odnośnie Wüstenrot Z tego, co czytam w tekstach prawnych, umowy z tego okresu podlegają nieograniczonemu prawu do odwołania. Po dokładnym sprawdzeniu okazało się jednak, że uwzględniono tutaj odpowiedni wzór odwołania, co jest poprawne. W związku z tym, wygląda na to, że wszystko jest w porządku.

[Beachlifestyle]

Według nowego wyroku, pouczenie od Wüstenrot jest jednak błędne https://ibb.co/QPP3xqj