Część 2, brakuje części pośredniej
• Ruchomości są egzekwowane zgodnie z § 808 I ZPO poprzez to, że komornik je zabiera. Inne przedmioty niż pieniądze, kosztowności i papier wartościowy należy pozostawić w posiadaniu dłużnika, § 808 II ZPO. W takim przypadku należy oznakować je plombą zastawną. Z zajęciem następuje uwikłanie rzeczy i powstaje zastaw. Jeśli zajęta rzecz nie jest własnością dłużnika, to zgodnie z panująca teorią mieszanej zasady prawa prywatnego i prawa publicznego, rzecz jest skutecznie uwikłana, jednak zastaw nie powstaje. Niemniej jednak, uwikłanie rzeczy wystarcza do jej zbycia.
• Egzekwowanie wierzytelności polega na wydaniu postanowienia o zajęciu i przeniesieniu majątku (§§ 829, 835 ZPO) w przypadku wierzytelności pieniężnej. Postanowienie o zajęciu powoduje publiczno-prawne uwikłanie wierzytelności i powstanie zastawu. Składa się ono z dwóch części: zgodnie z § 829 I S.1 ZPO dłużnik trzeciej osoby nie może już płacić dłużnikowi (arrestatorium), a zgodnie z § 829 I S.2 ZPO dłużnik musi powstrzymać się od każdej dyspozycji wierzytelnością (inhibitorium). Uwikłanie powoduje względne ograniczenie dyspozycji zgodnie z §§136, 135 1 BGB. W przypadku zajęcia zastawnie zabezpieczonej wierzytelności § 830 ZPO zawiera przepis specjalny. Do zajęcia roszczeń o wydanie lub świadczenie materialnych rzeczy zastosowanie mają odpowiednio §§ 829 do 845 ZPO zgodnie z § 846 ZPO. Egzekwowanie zastawionej wierzytelności jest skutkiem postanowienia o przeniesieniu. § 835 ZPO. Istnieją zatem dwa rodzaje przeniesienia: Zgodnie z § 835 I 1 .Alt. ZPO upoważnienie do pobrania zajętej wierzytelności zostaje przekazane wierzycielowi egzekucyjnemu. Jest to przypadek ustawowego zarządu procesowego, ponieważ dłużnik egzekucyjny pozostaje formalnie wierzycielem wierzytelności. Egzekucja jest uznawana za skończoną dopiero wtedy, gdy wierzyciel otrzyma płatność od dłużnika trzeciego. Upoważnienie do pobierania, § 185 BGB, jest zastępowane postanowieniem o przeniesieniu, § 836 I ZPO. Zgodnie z § 835 I 2.Alt. ZPO wierzyciel egzekucyjny może również zażądać przeniesienia wierzytelności zamiast zapłaty. Ma to skutek cesji. Deklaracje woli wymagane zgodnie z § 398 BGB są zastępowane postanowieniem o przeniesieniu, § 836 I ZPO. Ponieważ zachodzi rzeczywista zmiana wierzyciela, § 835 II ZPO, wierzyciel egzekucyjny ponosi ryzyko dochodzenia wierzytelności, ponieważ jego wierzytelność wobec dłużnika egzekucyjnego wygasa poprzez przeniesienie zamiast płatności, § 3641 BGB. Dlatego ten sposób przeniesienia nie występuje praktycznie w praktyce.
• prawa oczekiwania: Sporny jest sposób, w jaki prawo oczekiwania, takie jak prawo zgodnie z §§ 857; 828 i nast. ZPO lub jak rzecz zgodnie z §§ 808 i nast. ZPO musi być zajęte. Doktryna konserwatywna reprezentuje teorię podwójnego zajęcia i decyduje się (jak zwykle) na połączenie obu. Ponieważ istnienie prawa oczekiwania nie jest widoczne, zajęcie rzeczy odbywa się obok zajęcia rzeczy również w formie prawa. Przed zmianą w pełne prawo na przedmiocie, tylko zakłada uwikłanie, co wystarcza do zbycia, ale brak zastawu, ze względu na brak własności rzeczy dłużnika. Zajęcie prawa oczekiwania jako prawa powoduje skuteczny sprzeciw dłużnika wobec płatności resztkowej kwoty zakupu przez wierzyciela zastawu i w ten sposób przeciwko zmianie prawa oczekiwania w pełne prawo. Poprzez zajęcie prawa oczekiwania jako prawa, zgodnie z § 829 I S.2 ZPO, dłużnik egzekucyjny jest zobowiązany do powstrzymywania się od wszelkich dyspozycji wobec wierzytelności, w tym od sprzeciwu zgodnie z § 267 II BGB.
zajęcie przedmiotu, wierzytelności (zajęcie wierzytelności) lub innego prawa państwowego w celu zaspokojenia wierzyciela z powodu wierzytelności pieniężnej. Rzeczy są zajmowane przez komornika poprzez zabranie lub założenie pieczęci zastawnej (§ 808 ZPO), kosztowności. Przez zajęcie prawa przechodzi uprawnienie do dysponowania na rzecz państwa (uwikłanie zastawu). Wierzyciel nabiera prawa zastawu, jeśli dłużnik jest właścicielem przedmiotu zastawu. Zajęcie wierzytelności i innych praw odbywa się przez postanowienie sądu wykonawczego (postanowienie o zajęciu), gdy jest doręczone dłużnikowi trzeciemu (§ 829 ZPO). m. zamiana zajęcia, ochrona przed zajęciem, zajęcie pustych rąk, zajęcie wynagrodzenia, dodatkowe zajęcie, naliczone zajęcie, zajęcie kieszeni, nadmierne zajęcie, zapasowe zajęcie. Zobacz także egzekucję.
jest środek przymusu wykonawczego, w ramach którego ruchomości lub prawa dłużnika są państwowo zajmowane w celu zaspokojenia wierzyciela. Zajęcie prowadzi do uwikłania zastawu za zajętym przedmiotem i powstania zastawu. Uwikłanie zastawu oznacza, że uprawnienie do dysponowania przechodzi z dłużnika na państwo. Prawo zastawu jest w przeciwieństwie do prawa zastawu prywatnoprawnego natury publiczno-prawnej; udziela wierzycielowi w stosunku do innych wierzycieli takie same prawa, jak znane z prawem zastawu ustanowionego na gruncie umowy (§ 804 ZPO).
Zajęcie ruchomości polega na tym, że komornik je przejmuje (§ 808 ZPO). Jeśli zostaną one pozostawione w posiadaniu dłużnika, zajęcie musi być oznaczone poprzez nałożenie pieczątki (Kukulka) lub w inny sposób. Zajęte przedmioty są zazwyczaj zbywane na licytacji (§814 ZPO). Wierzyciel otrzymuje dochód z licytacji, jeśli mu przysługuje; nadwyżka zastępuje zastawiony przedmiot, dlatego, jeśli był jego właścicielem, należy do dłużnika. Określone przedmioty niepodlegają zajęciu z powodów społecznych (patrz szczegóły w § 811 ZPO). Do nich należą przedmioty służące do utrzymania i wykonywania pracy przez dłużnika oraz inne cele warte ochrony (np. sprzęt kuchenny, narzędzia pracy, radio, ale nie telewizor).
Zajęcie 1/3 udziału w nieruchomości nie może być uniknięte, ponieważ zgodnie z § 803 ZPO ust. 2 należy unikać zajęcia tylko wtedy, gdy zajęcie przynosi mniej niż koszty zajęcia! Jednak żadne zajęcie nie może kosztować więcej niż wartość 1/3 nieruchomości!
Kodeks Postępowania Cywilnego § 803 Zajęcie
(1) Egzekucja ruchomości odbywa się przez zajęcie. Nie może być ono rozszerzone dalej, niż jest to konieczne do zaspokojenia wierzyciela i pokrycia kosztów egzekucji przymusowej.
(2) Zajęcie powinno być powstrzymywane, jeśli z zbycia przedmiotów podlegających zajęciu nie można się spodziewać nadwyżki ponad kosztami egzekucji przymusowej.
Dla opisanej sytuacji nie wolno już dłużej dawać swojemu bratu żadnych pieniędzy! Nawet nie banknotu 100
euro! Ponieważ biegnie już termin przedawnienia od momentu, kiedy to się stało, a jeśli pierwsze naruszenie umowy nastąpiło w roku śmierci (np. 01.01.2018), z trzema dodatkowymi latami, pierwsze upomnienie musi zostać złożone odpowiednio przed końcem roku 2021 w sądzie rejonowym, więc doręczenie do dłużnika w styczniu 2022 będzie uznane za terminowe!
Musi być panu jasne, że teraz każda darowizna pieniężna, nawet między rodzeństwem, czyni go osobiście winnym, zgodnie z §§ 289, 288, 283d i 283 Kodeksu karnego!
Musi pan również mieć świadomość, że zgodnie z § 283c ZK, nie wolno panu przywilejować żadnego wierzyciela! Spłata długu swojego brata może zostać przeprowadzona tylko przez płatnego komornika! Jeśli brat ma np. długi w wysokości 10.000
euro i płaconych przez pana 5.000
euro komornikowi gotówką lub przelewem, tylko 45 % długu będzie spłacone równo! Pozostałe 500
euro zostanie użyte jako opłata manipulacyjna!
Nie ma pan innego wyboru niż wypłata swojego brata, jeśli dojdzie do bankructwa, a on dalej jest wpisany do księgi wieczystej, 33 % wartości rynkowej zostanie zabezpieczone w 1. kolejności przez komornika. Jeśli chcesz wypłacić swojego brata, nie możesz zastawić w pierwszej kolejności, a tylko od 44 % do 100 %, zamiast do 66 %. Oznacza to dodatkowe koszty rzędu 0,5 % rocznie, co przełożone na 300.000
euro daje dodatkowe 1.500
euro odsetek rocznie.
Koniec części 2 bruno68