Capital Investment 4

[viktor]

Jeśli ktoś ma tylko niewielką emeryturę i musi ubiegać się o zasiłek socjalny;

czy nie byłoby dla niego bardziej sensowne przejście na wcześniejszą emeryturę (nawet z obniżką), skoro i tak jego emerytura jest zbyt niska?
Obniżki emerytury i tak zostaną zrekompensowane przez zasiłek socjalny, prawda?
Ponadto wiek emerytalny został przesunięty na 67 lat!

[2utopus]

Mozesz otrzymać jedynie zabezpieczenie socjalne, jeśli jesteś niezdolny do pracy lub osiągnąłeś wiek emerytalny. Jako zwykły emeryt możesz więc ubiegać się o zabezpieczenie socjalne dopiero w wieku 65-67 lat - musisz więc przetrwać lata wcześniejszej emerytury. Ponieważ zabezpieczenie socjalne opiera się na poziomie świadczeń HartzIV, możesz oczywiście zastanowić się, czy w ogóle chcesz pracować...

[viktor]

Grundabsicherung dopiero po osiągnięciu wieku emerytalnego. Jako zwykły emeryt możesz ubiegać się o minimum socjalne dopiero w wieku 65-67 lat. Ponieważ minimum socjalne jest na poziomie zasiłku Hartz IV, oczywiście możesz zastanowić się, czy w ogóle warto pracować...Hm. w takim przypadku praca naprawdę się nie opłaca. Lepiej pracować trochę mniej (bo nie można w ogóle nie pracować), ubiegać się o Hartz IV, a później o minimum socjalne.Hm. szkodliwe dla społeczeństwa.

[2utopus]

To oczywiście zaczyna się stosunkowo wcześnie od wyboru zawodu i wzorca rodziców - w wielu zawodach o stosunkowo niskich zarobkach ubóstwo w starości jest praktycznie zadane. 40 lat minimalnej płacy po prostu prowadzi do ubóstwa w starości. Jeśli obecnie zarabiasz w Niemczech średnio prawie 4 tys. € miesięcznie i zarabiasz tym samym około 1 punktu rentowego (32 €) - przy dochodzie brutto 2 tys. € miesięcznie jest to tylko 1/2 punktu rentowego rocznie - czyli po 40 latach jest to 20 punktów rentowych x 32 € = 640 € brutto renty - z czego musi być odliczona opłata za ubezpieczenie zdrowotne/opiekuńcze... Podatki prawdopodobnie nie będą już pobierane. Jako absolwent studiów np. z 1,5 punktami rentowymi rocznie po 40 latach będzie to 60 punktów rentowych -> 1920 € (brutto) renty - jeśli posiadasz nieruchomość i nadal masz prywatne i/lub firmowe zabezpieczenie, to dochodzi jeszcze coś więcej (lub np. nie jest już konieczne wynajmowanie mieszkania).

[viktor]

Jako absolwent z np. 1,5 punktów emerytalnych rocznie po 40 latach otrzymuje się 60 punktów emerytalnych -> 1920€ (brutto) emerytury

Nawet przy dochodzie w wysokości 6 tysięcy euro i pracy przez 40 lat, wynik emerytury jest dość niski. Oznacza to, że trzeba zarabiać dużo i nieprzerwanie już na początku kariery zawodowej. Nic dziwnego, że występuje ubóstwo w starości.

[2titan1981]

Jeśli ktoś polega tylko na państwie w kwestii emerytury, zostanie sam i słusznie. Możesz inwestować tylko w siebie i wpływać na wychowanie dzieci, aby nie interesowały się sztuką bez perspektyw i chciały się odpowiednio kształcić. Albo po prostu prowadzić życie bez dochodu od samego początku. Tylko nieliczni akademicy naprawdę pracują przez 40 lat, ponieważ wielu zaczyna pracować dopiero po 27 roku życia i zarabiają odpowiednio dużo, aby zdobyć 1,5 do 2 rentowe punkty przez 40 lat, a akademicy, którzy mogliby otrzymać więcej niż 2 rentowe punkty ze względu na wyższe zarobki, ostatecznie otrzymują tylko 2 punkty, oszczędzając w ten sposób składki do ubezpieczenia społecznego i mogąc przekazać je innym formom zabezpieczenia. I najgorszą sytuacją jest, kiedy ktoś pracował i był żonaty, a potem rozwodzi się. Jeśli partner mniej wpłacił do ZUS, ponieważ wolał żyć, oszczędny partner płaci różnicę za to, co rozrzutny partner przepuścił przez te lata. Dlatego radzę wszystkim, którzy zarabiają pieniądze, niezależnie od wysokości dochodu, że po rozwodzie z osobą, która nigdy nie pracowała albo pracowała mało, nie ma znaczenia, czy przepracowaliście 40 czy nawet 50 lat, pozostaje wam z tego z umówionych działań tylko połowa waszego zabezpieczenia. Jeśli nagle musisz oddać połowę z twoich rzekomych 60 punktów emerytalnych, znajdujesz się znowu tylko na 960€ emerytury za 40 lat pracy i 1,5 punkta rentowego rocznie. To największa pułapka na ubóstwo w starości, jaka w ogóle istnieje. Ponieważ przyzwyczaiłeś się do jakości życia i zarobku. Upadek jest wtedy bardzo głęboki, gdy z twoich 6k€ lub więcej zostaje ci tylko 1,1k€ miesięcznie, pracując 40 godzin tygodniowo i ponosząc odpowiedzialność. Dlatego wniosek może być tylko taki, że ten, kto dużo zarabia, musi znaleźć kogoś, kto stale zarabia tyle samo i preferuje takie samo zabezpieczenie emerytalne, w przeciwnym razie wszystko szybko pójdzie na przekór, a niewielu naprawdę potrafi się z tego ponownie podnieść. Albo tez można po prostu poślubić dopiero na emeryturze, wówczas żona otrzymuje tylko tyle emerytury, ile jest związana z akademikiem i nie, umowy przedślubne również nie chronią przed tym.

[2utopus]

To maksymalne worst-case scenario dotyczy oczywiście tylko sytuacji, gdy jedna osoba pracuje bardzo dobrze, a druga w ogóle nie pracuje, i to przez 40 lat - kto rozważa rozwód po 40 latach?
Jeśli jedna osoba zajmuje się pieniędzmi, a druga opieką nad dziećmi i domem, wówczas ta równowaga ciężaru jest oczywiście sprawiedliwa - przed sytuacją, w której jedna osoba pozostaje bez niczego. (W przypadku 20 lat małżeństwa byłoby to tylko tylko 15/30 punktów rentowych, które zostają przekazane, zdobyte w tym czasie - prawda?)
Jeśli oprócz tego dąży się do zabezpieczenia emerytalnego w firmie i inwestuje się w prywatne aktywa, takie jak wykorzystywana przez siebie nieruchomość, wartościowe papiery wartościowe lub wynajęte nieruchomości, wtedy powinno się poradzić sobie w emeryturze.

[viktor]

dziękuję za głębsze spojrzenie na system emerytalny. Miałem inne wyobrażenie.
Główną zaletą emerytury jest to, że jest niezajęta.

Dobrze, że to mnie nie dotyczy, że nigdy nie będę emerytem.

[Birgit]

@Titan
Problem polega na tym, że większość par w końcu chce mieć dzieci.
I wtedy zazwyczaj decyduje się, że kobieta zajmie się dziećmi i domem.
Często kilka lat bez zatrudnienia przekształca się w stałe niepracowanie.
W rezultacie kobieta otrzymuje niższą emeryturę, a mężczyzna musi oddać część swoich punktów emerytalnych, co jest sprawiedliwe.
Oczywiście najlepszym rozwiązaniem dla obojga byłoby, gdyby kobieta tylko na początku zrezygnowała z pracy zawodowej.
I potem wróciła do pracy na pełny etat.
To byłoby najlepsze rozwiązanie w przypadku ewentualnego rozwodu.

Jednak wiele kobiet chce zajmować się dziećmi jak najdłużej, a większość mężczyzn, moim zdaniem, cieszy się, gdy kobieta zajmuje się dziećmi i domem.
Innym problemem jest to, że większość ludzi nie interesuje się inwestycjami finansowymi i nie chce się nimi zajmować.
Chyba że rodzice pokazali im przykład.

[peer]

dobrze, że to mnie nie dotyczy, nigdy nie zostanę emerytem.

Dlaczego nigdy nie staniesz się emerytem? Zdrowy styl życia?

[2utopus]

Albo kontynuować pracę na zawsze, jeśli nie możesz/nie chcesz sobie pozwolić na emeryturę.

[viktor]

Dopóki się kochamy, chętnie dajemy partnerowi bezwarunkową miłość. O, ileż gorzej, gdy miłość odchodzi. Podział rent może być sprawiedliwy lub niezbyt w zależności od powodu separacji. Nigdy nie będę emerytem. - dlaczego? Nigdy nie zgadniecie.

[BenniG]

nie będę emerytem. - dlaczego? Nigdy nie zgadniesz.

Myślałem najpierw o urzędniku - ale skoro nigdy nie zgadniemy, to nie może być takie proste.

[2utopus]

viktor to SI i w końcu zostanie wyłączony...