Capital Investment 4

[Linus2104]

Istnieje spór dotyczący tego, czy ogólne warunki umów Leonberger Bausarkasse AG dotyczące umów budowlanych w systemie LW obowiązują również umowy dochodowe sprzedawane w połowie lat 90., czy istniały osobne warunki umów dotyczących tych umów. Niestety, starych dokumentów umów nie ma.

Czy ktoś z was ma jeszcze takie dokumenty dotyczące takich umów lub może udzielić pomocnych informacji na ten temat? Możliwe, że obecnie takie dochodowe umowy wciąż obowiązują i są w związku z tym wypowiadane przez kasę oszczędnościową.

[bruno68]

Cześć Linus2104,

Nikt się jeszcze nie odezwał, więc zakładam, że tutaj nikt nie zna Leonberger Weg. Według Wikipedii,


""Leonberger Weg”

W październiku 1990 r. Leonberger Bausparkasse wprowadził nowy plan oszczędnościowy, który ustanowił standardy w branży.
System LW (skrót od Leonberger Weg) zastąpił sztywny model taryfowy, w ramach którego oszczędzający musieli już na początku umowy zdecydować się na konkretną wersję finansowania swojej budowy.
Nowa, elastyczna taryfa dała klientom możliwość zmiany istotnych parametrów swojej umowy oszczędnościowej nawet do dwóch miesięcy przed przyznaniem.
Zamiast dotychczasowych siedmiu możliwych wariantów umowy w taryfach T1 do T5, System LW otworzył ponad 200 kombinacji, które klient mógł również zmieniać bez dodatkowych kosztów.

Główne elementy to

oprocentowanie kapitału między zerem a 4,75 proc., oprocentowanie kredytu między 1,5 a 5,75 proc., kredyt do 150 proc. oszczędności budowlanych i okres spłaty od 11 do 16,5 lat.
Podstawowa idea budowania jako społeczności solidarnej pozostała bez zmian:
Kto korzysta z korzyści, musi zrezygnować z innych aspektów.
Ceną za elastyczność było zwiększone opłata początkowa w wysokości 1,6 proc. sumy oszczędnościowej.
System LW wymagał, według informacji firmy, czteroletniego okresu przygotowawczego.
Zatwierdzenie przez Federalny Urząd Nadzoru nad Kredytami zajęło dwa lata.

Taryfa była tak złożona, że nie dało się jej opisać w tabelach:
Dlatego przedstawiciele handlowi zostali wyposażeni w tzw. kalkulator taryfowy (kalkulator z dedykowanym oprogramowaniem).

Celem nowego modelu taryfowego było otwarcie europejskiego rynku wewnętrznego w 1993 roku. Wcześniej Spółka Kwotowa Schwäbisch Hall, Grupa BHW i wiosną 1990 roku wszystkie dwanaście regionalnych spółdzielni oszczędnościowych wprowadziły zmienne taryfy, które oferowały jednak tylko około dziesięciu opcji.

Skomplikowany system taryfowy został kilka lat później zastąpiony uproszczoną wersją o nazwie Leo Run.
Po raz pierwszy w branży oszczędnościowej możliwe było wymienienie dłuższych okresów oszczędzania na niższe stopy procentowe lub krótsze okresy oszczędzania na wyższe stopy procentowe w kredycie.

Nawet w dostępnych mi dzisiaj dokumentach taryfa Leonberger Weg jest teraz wyświetlana jako Leo Run!
Wydaje się, że nie ma już aktywnej umowy przynajmniej dla Leonberger Weg, ale dla Leo Run dostępna jest bezpłatna oferta zamiany na obecne taryfy.

Jest także komunikat o odrzuceniu dodatkowych wpłat, chociaż te taryfy działają już od 1988 roku! Mogą one być również bezpłatnie zamienione! Według dokumentacji nie mogą być już pośredniczone, ponieważ nie ma już wsparcia dla dystrybucji!
Moje pytanie brzmi jednak inaczej: Dlaczego pytasz o dokumenty?
Ponieważ niektóre z tych taryf zaczęły wygasać już w 1988 roku!
Oczywiście istnieje możliwość z powodu § 199 ust. 3 zdanie 2 30-letni okres przedawnienia, ale ten termin zapewne minął bezpowrotnie przed taryfami zawartymi przed tą datą!

Odnoszę się tu do moich notatek w związku z porozumieniem między klientem a wierzycielem w sprawie zmiany umowy, poprzez dodatkowe płatności! Jeśli klient dokonuje dodatkowej spłaty na swoje konto kredytowe i wierzyciel ją akceptuje. zgodnie i we wzajemnym porozumieniu, dochodzi do stałej zmiany umowy!

Ponieważ kwota odsetkowa kredytu podana w umowie jest wiążącym zobowiązaniem podpisanym przez obie strony!
Ty jako dłużnik jesteś gotów zapłacić tę kwotę, a wierzyciel jest gotów ją przyjąć!

Jednak jeśli zmieniasz umowę kredytową jednostronnie i wierzyciel milczać = akceptować dodatkową płatność.
Tym samym, dłużnik samodzielnie traci wszelkie karty do odwołania w procesie odszkodowawczym! Natychmiastowo i na przyszłość!

To samo dotyczy oszczędzania: Dokonujesz dodatkowej wpłaty jako oszczędzający i jeśli wierzyciel, spółdzielnia oszczędnościowa to akceptuje! Spółdzielnia oszczędnościowa musi wtedy zapłacić więcej odsetek od salda oszczędnościowego, niż w przypadku standardowej umowy oszczędnościowej!
Jednak można temu zapobiec poprzez wcześniejsze przeniesienie, co sprawia, że ogólna suma odsetek oszczędnościowych jest wyższa niż w przypadku zwykłego oszczędzania!
Dzięki temu klient otrzymuje wczesne przeniesione, wcześniej ustalone, zabezpieczone saldo kredytowe, które jest zabezpieczone stałą stopą procentową, spłatą kapitału i okresem trwania!

Więc dlaczego pytania o te stare dokumenty?

bruno68

[Linus2104]

Podstawą pytania jest to, że oszczędzający w ramach umowy oszczędnościowo-kredytowej nie ma już warunków umowy, a w warunkach umowy przedstawionych przez kasę oszczędnościową nie dokonano rozróżnienia między standardowym systemem a systemem rentowym. Różne warunki umowy mogą nie być właściwe dla umowy z bonifikatą, ponieważ na przykład nie wpłacono regularnej składki, a także już na etapie zawierania umowy zrezygnowano z kredytu hipotecznego. Umowa została prowadzona jako czysta umowa oszczędnościowa, tak jak ówcześnie zamierzała kasa oszczędnościowa w celu pozyskania kapitału.

W związku z tym byłoby pomocne, gdyby stare dokumenty dotyczące takich umów można było gdzieś odnaleźć. Pytanie brzmi także, czy kas w Leonbergu corocznie informowała o premiach odsetkowych na wyciągach bankowych. Wątpliwe jest, czy wspomniana umowa została zawarta w 1995 roku.

[NaTwoim13]

Powód pytania polega na tym, że oszczędzający na budowę nie ma już warunków umowy i w warunkach umowy przedstawionych przez Towarzystwo Budowlane nie dokonuje się rozróżnienia między systemem standardowym a systemem rentowym. Różne warunki umowy mogą nie mieć zastosowania do umowy rentowej, ponieważ na przykład nie został uiszczony żaden składka regulacyjna, a przy zawieraniu umowy od razu zrezygnowano z kredytu mieszkaniowego. Umowa była traktowana jako czysta umowa oszczędnościowa, tak jak chciało tego kiedyś Towarzystwo Budowlane do pozyskania kapitału.

Dlatego przydatne byłoby, gdyby stare dokumenty dotyczące takich umów były gdzieś wciąż dostępne. Pytanie jest również, czy Leonberger Bausparkasse każdego roku informowało o premiowych odsetkach na wyciągach bankowych. Wątpliwe jest również, czy kwota bonusowa została uwzględniona na wyciągach bankowych. Dotyczy to umowy zawartej w 1995 roku.

Bonusowy odsetek nigdy nie był uwzględniany na wyciągu bankowym. W przypadku rezygnacji z kredytu, bonus w systemie rentowym (narosłe zyski procentowe) w wysokości od 2,5% do 2,75% w zależności od stawki, jest wypłacany w dodatku do 2% odsetek podstawowych.

Leo Run był następcą taryfy SLW (System Leonberger Weg) i miał nawet 3% bonusowy odsetek w stosunku do 2% odsetka podstawowego i w częściach zwrot prowizji od otwarcia (ostatnio w połowie), co w przypadku SLW było zresztą standardem.

To najlepsze taryfy, jakie kiedykolwiek widział rynek budowlany! Poza tym w systemie kredytowym z oprocentowaniem od 1,5% w skokach co 0,5% aż do 5%. Oprocentowanie, które wówczas było jeszcze opłacalne. Absolutnie elastyczne i z przydziałem w ciągu 22 miesięcy po natychmiastowym uzupełnieniu kapitału były również taryfami, które zostały przydzielone najszybciej! Gdy stopy procentowe na rynku zaczęły coraz bardziej spadać, bardziej opłacało się zrezygnować z pożyczki (i w ten sposób zwiększyć saldo dzięki bonusowi) i resztę pozyskać na rynku, czyli w kredycie hipotecznym.