Capital Investment 4

[Theodori]

Cześć ludzie,

jestem stosunkowo nowy na tym forum, a moim pierwotnym zamiarem było bardziej włączyć się w dyskusje z ludźmi na temat finansów. Powiedziałbym, że mam dość dobrą znajomość popularnych możliwości inwestycyjnych, takich jak ETFy, obligacje (rządowe), akcje indywidualne, dzięki moim inwestycjom.

Nie zdobyłem jeszcze doświadczenia w obszarze pożyczek P2P ani inwestowania poprzez platformy w pożyczki P2P. Proszę źle mnie nie zrozumieć, nie chcę udzielać pożyczek poprzez platformę P2P, a sama stać się inwestorem kredytowym. Przez ostatnią tygodnię zgłębiam tę opcję inwestycyjną i wszystko wydaje się dość rozsądne (wysokie stopy zwrotu, zabezpieczenia przed ryzykiem niewypłacalności itp.)

Chciałbym zapytać, kto z was inwestował już swoje pieniądze za pośrednictwem takich platform i jakie macie z nimi doświadczenia? Przeszukując internet, natknąłem się na platformę monefit i Bondora, wydają się one dość renomowane i zgodnie z opiniami https://rethink-p2p.de/monefit-smartsaver-erfahrungen/ polecane

Byłbym wdzięczny za dzielenie się waszymi doświadczeniami i poradami

Pozdrowienia

Wasz Theodori

[Zapp73]

Przeczytaj drobny druk w regulaminach. Dla mnie była to kwestia wykluczenia, aby występować tam jako inwestor. Możesz zainwestować trochę kapitału ryzyka, jeśli masz i chcesz, ale moim zdaniem to się nie opłaca.

[wary]

(wysokie zwroty, zabezpieczenie przed ryzykiem niewypłacalności itp.)

Proszę, opowiedz nam o tym.

Jakie są zabezpieczenia przed ryzykiem niewypłacalności?

Zwroty i ryzyko niewypłacalności zawsze korespondują na rynku, zazwyczaj odchylenia od rozkładu normalnego występują prawie zawsze na niekorzyść inwestorów.

Dlaczego miałoby być inaczej na korzyść inwestorów w tym przypadku?

[bruno68]

Co tam piszesz, Zapp73?

Przeczytaj, co to jest i gdzie jest:

1) Oprocentowanie wynosi maksymalnie 6,75 % rocznie.

2) Ta platforma nie ma zgody w Niemczech i zatem brakuje bezpieczeństwa! Co gorsza, możliwe jest, że ryzyko dotyczące spełnienia umowy oraz ewentualnej odpowiedzialności za długi zostało ustalone w sposób akceptowalny!





Ogólne wyjaśnienie ryzyka dotyczące Bondory

Jeśli nie jesteś pewien, jakiego ryzyka chcesz podjąć i co oznacza to dla oczekiwanych zysków, skonsultuj się z doradcą finansowym.

Bondora oferuje wierzytelności w postaci niezabezpieczonych kredytów konsumenckich wobec kredytobiorców. Inwestowanie w niezabezpieczone kredyty konsumenckie obarczone jest ogromnym ryzykiem. Nie ma gwarancji, że zainwestowane pieniądze przyniosą zyski.


Innymi słowy, inwestujesz swoje pieniądze i otrzymujesz wierzytelność od obcego kraju, czy chcesz być wynagradzany rentą?

Patrz na kryzys!



Bondora Capital OÜ A.H.Tammsaare tee 56, Tallinn 11316, Estonia Estnische Registernummer 12831506 EU-MwSt.-Nummer EE101252401 investor@bondora.com


Gdzie jest nadzór finansowy?

Również pytanie: Dlaczego numer VAT UE? dla banku, który nie podlega opodatkowaniu w zakresie transakcji bankowych, jak na przykład zaciąganie kredytów!






KOMUNIKAT O RYZYKU MONEFIT SMARTSAVER
Każda forma inwestowania niesie pewne ryzyko, tak samo jak inwestowanie poprzez Monefit SmartSaver (zwane dalej SmartSaver) w wierzytelności z umów kredytu konsumenckiego zawartych przez określonych pożyczkodawców (zwanych pożyczkodawcami).
Do powiązanych z tym ryzykiem inwestycyjnym należy ryzyko częściowej lub całkowitej utraty zainwestowanych środków.
Twoja inwestycja nie jest objęta systemami gwarantowania depozytów ustanowionymi zgodnie z dyrektywą 2014/49/UE Parlamentu Europejskiego i Rady.
Twoja inwestycja nie jest także objęta systemami kompensacyjnymi ustanowionymi zgodnie z dyrektywą 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
Otrzymanie zwrotu z inwestycji nie jest gwarantowane.
Istnieje ryzyko, że nie będziesz w stanie wypłacić wszystkich zainwestowanych środków w pełni według własnego uznania. W takim przypadku możesz otrzymać płatności z inwestycji w kilku ratach, zgodnie z warunkami użytkowania Monefit SmartSaver.
Dlatego szczegółowo opisaliśmy poniżej niektóre z potencjalnych ryzyk związanych z inwestowaniem w wierzytelności z umów kredytu konsumenckiego. Prosimy pamiętać, że opisane niżej ryzyka nie stanowią pełnej listy. Zachęcamy do zapoznania się z nimi oraz dokładnej oceny, czy inwestycja w takie przedsięwzięcie jest odpowiednia pod kątem Twoich osobistych okoliczności.


Ponadto trzeba zadać sobie pytanie, czy nie chodzi o pranie brudnych pieniędzy!
- Czy niezabezpieczone kredyty nie okazały się jednak zabezpieczonymi kredytami, a tylko przy sprzedaży zostało od nich odcięte zabezpieczenie i trafiło do sprzedawcy! W efekcie, w przypadku niewypłacalności, poniesiesz stratę, podczas gdy sprzedawca otrzyma zapłaconą cenę zakupu oraz dodatkowe zabezpieczenie.

Albo jeszcze lepiej, sprzeda Ci złom, a jednocześnie zgłosi Cię do niemieckich władz za naruszenie §32 KWG!

I jeszcze jedno, gdzie jest siedziba firmy? Nie w Niemczech, więc jest to raczej przypadek nielegalnego działania, gdyż do przeprowadzania transakcji finansowych w Niemczech wymagany jest adres do doręczeń.

Również kwestia działalności windykacyjnej jest w grę i w tym celu wymagana jest zgoda sądu okręgowego, w przeciwnym razie grozi odpowiedzialność z mocy prawa karnego, a mianowicie § 203!



Badanie kapitału jako nielegalna czynność z późniejszym postępowaniem karnym
Dlaczego pośrednicy w wątpliwych modelach inwestycji kapitałowych nie mogą liczyć na umorzenie długu
Współsprawstwo i pomocnictwo przy nielegalnym prowadzeniu działalności bankowej, § 32 KWG
Bundesgerichtshof wydał wyrok w dniu 21.04.2005 r., Az. III ZR 280/03, stwierdzając, że § 32 ustawy o nadzorze bankowym (KWG) ma zastosowanie również na korzyść inwestorów kapitałowych, którzy otrzymali od pośrednika tzw. obligacje inwestora firmy z Brytyjskich Wysp Dziewiczych. Pośrednik nie miał zezwolenia od Federalnego Urzędu Nadzoru Nadzoru Finansowego (BaFin) na świadczenie takich usług pośrednictwa lub doradztwa, co oznaczało, że naruszenie obowiązku uzyskania zezwolenia zgodnie z § 32 KWG bezpośrednio prowadziło do nielegalnej działalności. W rezultacie, osobista odpowiedzialność zarządu i pośrednika została uznana, bez możliwości ochrony poprzez działanie przez spółkę pośredniczącą. Tym samym późniejsze umorzenie długu stało się praktycznie niemożliwe.
Transakcje bankowe z krajów spoza UE prowadzą do nieważności umów, § 32 KWG
Pewnego razu istniał prywatny bank szwajcarski z zatwierdzoną przez BaFin spółką-córką w Niemczech. Niemniej jednak w oddziałach w Niemczech można było uzyskać umowy na założenie konta z depozytem w Szwajcarii, albo po prostu kredyt w frankach szwajcarskich na finansowanie ubezpieczenia na życie na okresie przejściowym przez brytyjskie towarzystwo ubezpieczeniowe. Bundesverwaltungsgericht wydał wyrok w dniu 22.04.2009 r., Az. 8 C 2. 09, orzekając, że prowadzenie działalności bankowej w rozumieniu § 32 ust. 1 zd. 1 KWG obejmuje nie tylko działania prawne, ale także wszystkie istotne kroki prowadzące do zawarcia umowy. Osoba, która odbierze z Niemiec odpis z rejestru handlowego swojego zagranicznego banku, może czasami dostrzec niezwykłą rotację personelu, ponieważ powrót do macierzystej spółki zagranicznej niekiedy ma motywacje związane z odpowiedzialnością prawną. Często grozi aresztowaniem po powrocie do kraju i z powodu ucieczki z Niemiec jako potencjalnie niebezpiecznego dla śledztwa z powodu ryzyka ucieczki bez możliwości zwolnienia za kaucją.
Pośrednictwo w emisji weksli jako działalność bankowa wymagająca zezwolenia, § 32 KWG
OLG Monachium (wyrok z dnia 22.02.2006 r., Az. 7 U 4657/05) także uznał pośrednictwo w emisji weksli za działalność bankową. Brak zezwolenia grozi osobistą odpowiedzialnością pośredników i inicjatorów takich modeli biznesowych. Jak w przypadkach wymienionych wcześniej, osoba ta odpowiada za wszelkie szkody, nawet jeśli wszystko zostało wykonane zgodnie z prawem, a brak zezwolenia stanowi jedyny błąd doradczy.

Zlecenie windykacji w związku z szkodami na kapitale inwestycyjnym i roszczeniami od ubezpieczeń na życie
Bardzo popularne i masowo promowane przez doradców i pośredników są sprzedaże wierzytelności wobec instytucji kredytowych, ich spółek-córek oraz firm ubezpieczeniowych. Kluczowy punkt polega na tym, że te sprzedaże w rzeczywistości są dla wielu inicjatorów czystą działalnością windykacyjną, ponieważ klient ma na końcu uczestniczyć w sukcesie, pod warunkiem że roszczenia są dochodzone przed ich przedawnieniem.
Federalny Sąd Najwyższy wydał wyrok w dniu 11.12.2013 r., Az. IV ZR 46/13, oceniając dochodzenie roszczeń zgodnie z §§ 2 ust. 2 zd. 1, 3 Ustawa o świadczeniu usług prawnych (RDG) jako działalność prawną wymagającą zezwolenia, pod warunkiem że również pierwotny posiadacz roszczeń ma korzyść z efektu ekonomicznego, pozostaje z ryzykiem niewypłacalności roszczeń jako udział w zysku, nawet jeśli koszty egzekucji tych roszczeń ponosi kupujący takie roszczenia. Jeśli inicjator nie ma zezwolenia jako firma windykacyjna, umowy są nieważne na mocy § 134 BGB. Niemniej jednak kupujący roszczeń ponosi odpowiedzialność za nieudolny model biznesowy.


Masz jeszcze jakieś pytania, Theodori? Przypomina mi to Greenskill z Bremy.

bruno68

[2tneub]

Również pytanie: Dlaczego nr VAT UE dla banku, któremu nie podlega opodatkowanie w przypadku operacji bankowych, takich jak zaciąganie kredytów!

W takim razie powinieneś zerknąć na informacje o bankach. Większość z nich ma numery identyfikacyjne VAT, ponieważ banki mogą dobrowolnie podlegać opodatkowaniu VAT. Ale oczywiście ten trol z forum o tym nie słyszał.

[bruno68]

@tneub,

być może powinieneś wreszcie nauczyć się czytać!

Te dwa sklepy nie mają pozwolenia na windykację w Niemczech niezabezpieczonych należności, zezwolenie to przysługuje jedynie autoryzowanym firmom windykacyjnym zgodnie z niemieckim prawem o windykacji!

Ten, kto prywatnie płaci za takie śmieci, nie grozi mu tylko nieważność zgodnie z § 138 BGB, ale także korzystne byłoby zajrzenie do § 203 StGB.



Kodeks karny (StGB)
§ 203 Naruszenie tajemnicy prywatnej
(1) Każdy, kto nieupoważnionie ujawnia obcą tajemnicę, w szczególności tajemnicę związaną z osobistą sferą życia lub tajemnicę firmową lub biznesową, powierzoną mu lub którą w inny sposób poznał jako

1.
7.
jest zagrożony karą pozbawienia wolności do roku albo grzywną.
(2) Ponadto karą objęty jest każdy, kto nieupoważnionie ujawnia obcą tajemnicę, w szczególności tajemnicę związaną z osobistą sferą życia lub tajemnicę firmową lub biznesową, którą poznał jako

1.
6.
powierzono mu lub którą poznał inaczej. Informacje osobiste lub rzeczowe otrzymane od innych osób, które zostały zgromadzone do celów administracji publicznej, są równoważne z tajemnicami o których mowa w zdaniu 1; zdanie to nie ma jednak zastosowania, jeśli takie informacje są udostępnione innym organom lub instytucjom do zadań administracji publicznej i prawo nie zabrania tego.
(2a) (usunięte)
(3) Ujawnienie w rozumieniu tej przeprowadównie nie zachodzi, gdy osoby wymienione w ustępach 1 i 2 ujawniają tajemnicę swoim zawodowo zatrudnionym pomocnikom lub osobom pracującym pod ich kierownictwem w celach zawodowych. Osoby wymienione w ustępach 1 i 2 mogą ujawnić obce tajemnice innym osobom współpracującym zawodowo lub służbowo, jeśli jest to konieczne do skorzystania z pracy tych osób; to samo dotyczy innych osób współpracujących, jeśli korzystają one z pomocy innych osób, które współpracują z osobami wymienionymi w ustępach 1 i 2 w celach zawodowych lub służbowych.
(4) Kara pozbawienia wolności do roku lub grzywna grozi temu, kto nieupoważnionie ujawnia obcą tajemnicę, którą poznał w ramach wykonywanej lub przy okazji swojej pracy jako osoba współpracująca lub inspektor ochrony danych pracujący dla osób wymienionych w ustępach 1 i 2. Ponadto karami objęta jest osoba, która

1. jako osoba wymieniona w ustępach 1 i 2 nie zadbała o to, aby inna osoba współpracująca, która nieuprawnionie ujawniła obcą dla niej tajemnicę, którą poznała w ramach swojej pracy, została zobowiązana do zachowania takiej tajemnicy; nie dotyczy to jednak innych osób współpracujących, które same są osobami wymienionymi w ustępach 1 lub 2,
2. jako osoba współpracująca w rozumieniu ustępu 3 korzysta z dalszej osoby współpracującej, która nieuprawnionie ujawnia obcą dla niej tajemnicę, którą poznała w ramach swojej pracy, i nie zadbała o to, aby została ona zobowiązana do zachowania takiej tajemnicy; nie dotyczy to jednak innych osób współpracujących, które same są osobami wymienionymi w ustępach 1 lub 2, ani
3. po śmierci osoby zobowiązanej zgodnie z ustępem 1 lub ustępami 1 lub 2 nieuprawnionie ujawnia obcą tajemnicę, którą dowiedział się od zmarłego albo której nabył z jego pozostawionego majątku.
(5) Przepisy ustępów 1-4 stosuje się również w przypadku, gdy sprawca nieuprawnionie ujawnia obcą tajemnicę po śmierci osoby dotkniętej.
(6) Jeśli sprawca działa dla wynagrodzenia lub w celu wzbogacenia się lub zaszkodzenia innemu, kara to pozbawienie wolności do dwóch lat lub grzywna.


Ponieważ obowiązuje § 402 BGB



§ 402 Obowiązek udzielenia informacji; Wydanie dokumentacji. Poprzedni wierzyciel jest zobowiązany udzielić nowemu wierzycielowi informacji niezbędnych do dochodzenia roszczenia i przekazać mu dokumenty służące do udowodnienia roszczenia, o ile znajdują się one w jego posiadaniu.


Warto znać także ten przepis,



Prawo dotyczące świadczenia usług prawnych pozasądowych (Rechtsdienstleistungsgesetz - RDG)
§ 13 g Obchodzenie się z cudzymi pieniędzmi
Usługodawcy windykacyjni są zobowiązani niezwłocznie przekazywać obce pieniądze odpowiedniej osobie odbierającej lub deponować je na osobne konto.






§ 13c Umowy o wynagrodzenie za usługi windykacyjne i usługi prawne w obcym prawie
(1) Umowa dotycząca wynagrodzenia za usługę windykacyjną musi, o ile działalność nie ogranicza się do ustnych lub pisemnych porad lub informacji, być sporządzona w formie pisemnej. Umowa musi

1. być oznaczona jako umowa o wynagrodzenie lub podobnie,
2. być wyraźnie odróżniona od innych umów z wyjątkiem zlecenia,
3. być oddzielona od pełnomocnictwa i
4. zawierać informację o skutkach zasad § 13e ustęp 1.

(2) Jeśli ustalone wynagrodzenie jest w świetle okoliczności rażąco wysokie, w postępowaniu sądowym może zostać obniżone do odpowiedniej kwoty.
(3) Umowa o wynagrodzenie za wynik musi zawierać:

1. informację, jakie wynagrodzenie ma być otrzymane w przypadku spełnienia określonych warunków,
2. informację, czy i ewentualnie jaki wpływ umowa ma na ewentualne koszty sądowe, koszty administracyjne i koszty związane z rekompensatą innych uczestników, które powinien ponieść zamawiający,
3. kluczowe powody stanowiące podstawę określenia wynagrodzenia za sukces, w szczególności w odniesieniu do szans na powodzenie egzekucji prawa, wysiłków usługodawcy windykacyjnego i możliwości uzyskania zwrotu kosztów egzekucji od dłużnika, oraz
4. informację, czy w przypadku przedwczesnego zakończenia umowy zostanie naliczone wynagrodzenie.

(4) Umowa o wynagrodzenie za sukces jest niedopuszczalna w zakresie, w jakim usługa windykacyjna dotyczy roszczenia, które nie podlega zajęciu komorniczemu.
(5) Dla usług prawnych w obcym prawie stosuje się ustęp 1 zdanie 1 i 2, punkty 1-3 oraz ustępy 2-4 odpowiednio.


Ponieważ roszczenia zawsze są sprzedawane poniżej 100% wartości nominalnej, sprzedaż dalsza osobom trzecim nie jest przewidziana prawnie, zwłaszcza jeśli nie posiadają one uprawnień prawniczych!
Którykolwiek zatem pragnie się wzbogacić, musi posiadać zezwolenie zgodnie z § 32 KWG, a nie z ustawą o świadczeniu usług prawnych, ponieważ te ostatnie mogą pobierać jedynie opłatę!
Dla wszystkich innych, którzy wykonują tę działalność bez zezwolenia, przewidziana jest kara pieniężna do 50 000 €. Jednak § 20 ust. 3 RDG ustępuje na rzecz § 203 ust. 6 StGB jako zarzutu.




Czy popełnienie czynu może być zarówno przestępstwem, jak i naruszeniem prawa administracyjnego?
Jeśli ustalony stan faktyczny jest zagrożony karą pieniężną i/lub pozbawieniem wolności zarówno jako przestępstwo, jak i jako naruszenie prawa administracyjnego, istnieje zatem jedność czynu między przestępstwem a naruszeniem prawa administracyjnego, zastosowanie ma jedynie przepis karny (§ 21 ust. 1 zdanie 1 OWiG).


Tak więc stwierdza się, że Niemiec bez zezwolenia na ogół narusza zasady o wzbogacaniu się zgodnie z § 203 ust. 6 StGB, narażając się na karę pozbawienia wolności do 2 lat w każdym przypadku!
Ponieważ kara pieniężna w przypadku § 203 ust. 6 StGB jest wykluczona, zatem handel wierzytelnościami po cenie zakupu jest zobowiązujący do pozbawienia wolności bez zawieszenia kary!
W tej kwestii nie ma nic więcej do dodania!

bruno68

[2tneub]

Naprawdę myślisz, że ktoś będzie czytał cały twój bełkot, skoro już na samym początku widać, że jest pełen błędów?

[bruno68]

ja, ja Fehler Tneub,

to jest zaprzeczający dalszemu kształceniu brak umiejętności, kto nawet nie zauważa, że od 01.01.2024 r. wszyscy pośrednicy w sprzedaży nieruchomości, ubezpieczeń, produktów finansowych i pożyczek zgodnie z § 45 ust. 1 Ustawy o zapobieganiu praniu pieniędzy zobowiązani są zgłaszać niepewne osoby, takie jak osoby prywatne, stowarzyszenia i osoby prawne Generalnej Dyrekcji Celnej na własną rękę.

Możesz zapytać noelmaxim i innych, czy sami są już zarejestrowani w FIU.

Ponadto powinieneś zastanowić się: Dlaczego nagle próbuje się sprzedawać długi z nieznanego kraju tutaj w Niemczech osobom prywatnym? Czy ten sposób nie służy ukrywaniu, czyli praniu pieniędzy? Klient kupujący ma tu kupić nieznany dług z zagranicy! Dlaczego? Czy to nie jest tańsze w tym samym kraju?

Nie, takie rzeczy są robione tylko wtedy, gdy są zyskowne, gdy akceptowane są straty do 50%.

Ponieważ odzyskiwanie długów poniżej 25% ceny zakupu to fatamorgana, koszta stoją ponad kwotą spłaty.

I jeśli dłużnik zawsze płaci 100%, coś jest nie tak z tym żądaniem, bez względu na wartość nominalną!

Ponieważ pytanie brzmi: Dlaczego stary wierzyciel sprzedaje te długi? Jeśli dłużnik zawsze płaci wartość nominalną!

Nie, prawdopodobieństwo jest bardzo duże, że tutaj coś nie gra!

Zgadzam się z tobą w jednej kwestii: Nie muszę być ostrożny!; ale jeśli prokurator informuje mnie o zarzutach w HB, to już po wszystkim.

Ponieważ pewnie będzie tam coś takiego: Naruszenie ustawy o kontroli broni wojennej, handel, finansowanie i promocja wojny agresywnej, narkotyków i handlu ludźmi, globalne pranie pieniędzy!

Jak już mówiłem, dlaczego, na przykład, Fin miałby ustanawiać swoje roszczenie przeciwko sobie i sprzedawać je za granicę? Ponieważ takie tytuły są wysyłane tylko w kraju przy zmianie adresu!

Najtańszy przypadek to sprzedaż bezwartościowych roszczeń, przy których tracisz tylko pieniądze, ale to nazywane jest oszustwem.

bruno68