Witaj
Dlatego nie oferujemy: żadne półprawdy tylko po to, aby opublikować post.
Dokładnie tak. Patrz poniżej.
Ścieżka nawigacyjna: Strona główna ›› Wiedza ›› Ubezpieczenia ›› Emerytury pracownicze ›› FAQ dot. emerytur pracowniczych
EP: Pytania i odpowiedzi
Jaka jest różnica pomiędzy § 40b a § 3 Nr. 63 ustawy o podatku dochodowym (EStG)? I które z nich jest teraz lepsze?
Wsparcie zgodnie z § 40b EStG przysługuje jedynie dla obietnic dotyczących emerytur pracowniczych w ścieżce realizacji ubezpieczenia bezpośredniego i kasy emerytalnej, które zostały złożone do końca 2004 roku. (Dla obietnic złożonych od 2005 r. to wsparcie nadal jest możliwe w przypadku kasy emerytalnej finansowanej na zasadzie składki.) Wsparcie według § 40b EStG oznacza, że składki do wysokości 1.752
euro rocznie są opodatkowane ryczałtowo 20 procentami plus opłatą solidarnościową i podatkiem kościelnym. Przy wyliczaniu średniej składki do wysokości 2.148
euro opodatkowanie wynosi 20 procent (§ 40 b ust. 2 zd. 2 EStG). Emerytury są opodatkowane na podstawie udziału w zyskach zgodnie z § 22 zd. 1 nr 1 EStG.
Wsparcie zgodnie z § 3 Nr. 63 EStG obejmuje emerytury pracownicze w ścieżkach realizacji ubezpieczenia bezpośredniego (od 2005 r.), kasy emerytalnej i funduszu emerytalnego. Tu można rocznie przeznaczyć cztery procent gwarantowanego wynagrodzenia (plus kwota dopłaty w wysokości 1.800
euro) z nieopodatkowanych dochodów. Jednak wypłaty są opodatkowane według § 22 zd. 1 nr 5 EStG, co oznacza pełne opodatkowanie, a nie tylko udziałem w zyskach.
Nie można udzielić jednoznacznej i ogólnej odpowiedzi na pytanie, która forma wsparcia jest lepsza. Porównując rozmiary składek brutto do emerytur netto po opodatkowaniu, można szybko zauważyć w konkretnym przypadku, która ścieżka wsparcia przy równych nakładach daje wyższą emeryturę, ale w tej kwestii kluczowe znaczenie ma to, jaki podatek dochodowy płaci dana osoba jako emeryt. Ogólnie można powiedzieć, że dla osób wchodzących na emeryturę w młodym wieku opodatkowanie zgodnie z § 40b powinno być korzystniejsze, jeśli stawka podatkowa wynosi 30 procent i więcej. Ponieważ w tym przypadku emerytury są opodatkowane jedynie udziałem w zyskach.
Dla niskich stawek podatkowych zaleca się natomiast korzystanie z § 3 Nr. 63, ponieważ pełne opodatkowanie zgodnie z § 22 zd. 1 bNr. 5 EStG nie wpływa wtedy tak mocno, a w nawarstwieniu nie trzeba płacić podatku ryczałtowego. Z kolei dla osób wchodzących na emeryturę w późnym wieku, które korzystają z ulgi w postaci odciążenia zgodnie z § 24a EStG w odpowiedniej wysokości, zazwyczaj bardziej korzystne jest wsparcie zgodnie z § 3 Nr. 63.
Jeżeli preferowane jest wypłata kapitałowa, to z pewnością korzystniejszy jest § 40b EStG, ponieważ przy spełnieniu określonych warunków możliwa jest zwolniona podatkowo wypłata kapitału. Jest to szczególnie interesujący aspekt dla wielu pracowników w kontekście ochrony przed skutkami śmierci.
Jako
ubezpieczenie bezpośrednie według starego prawa, a więc § 40b EStG, jest szczególnie popularnym środkiem realizacji dla osób samotnych, zwłaszcza jeśli chodzi o przekształcanie wynagrodzenia. Ponieważ istnieje możliwość wyznaczenia innej osoby niż małżonek lub partner życiowy lub pozostające dzieci jako beneficjentów w przypadku śmierci. W przypadku przekształcania wynagrodzenia za pośrednictwem funduszu wsparcia lub kasy emerytalnej, na przykład, nie jest to możliwe.
Śmierć pracownika oznacza zazwyczaj, że jego przekształcone wynagrodzenie pozostaje w funduszu wsparcia lub kasie emerytalnej i w efekcie korzysta z niego wspólnota zatrudnionych tam pracowników. Ta strona jest dla wielu osób samotnych zrozumiałą przeszkodą w decyzji o przekształcaniu wynagrodzenia za pośrednictwem funduszu wsparcia lub kasy emerytalnej. W przypadku ubezpieczenia bezpośredniego według starego prawa nie było to problemem. Ten punkt zmienił się dla nowych obietnic z 2005 r.; dotyczy to ubezpieczenia na wypadek śmierci według wąskiego pojęcia osób uprawnionych do pobierania renty (małżonek, dzieci, partner życiowy).