Capital Investment 4

Cześć Karat i inni fani surowców...

Czy istnieje może mądre certyfikat dla kakao? Kakao dotychczas rozwijało się dość płasko, ale jeśli poniższe stwierdzenia są prawdziwe, to długoterminowo musi być coś do zrobienia...


PRASA/Barry Callebaut obawia się braku kakao
20.02.2006 06:37:15, AWP Podstawowy Niemiecki

HAMBURG (AWP International) - Największy na świecie producent czekolady Barry Callebaut obawia się, że może zabraknąć kakao z powodu szybko rosnącego popytu z Chin. Jeśli konsumpcja czekolady na rynkach w Azji wzrośnie, długoterminowo, za około pięć do dziesięciu lat, popyt może przewyższyć podaż, powiedział Patrick de Maeseneire, szef Barry Callebaut, dla Financial Times Deutschland (wydanie poniedziałkowe).

Koncern szwajcarski według gazety przewiduje, że zmiana nawyków żywieniowych spowoduje wysoki wzrost konsumpcji produktów czekoladowych w Chinach, Indiach i Indonezji. Podczas gdy przeciętny konsument w Europie spożywa rocznie około dwóch kilogramów czystego kakao, konsument w Chinach zjada nawet niecałe 20 gramów, wynika z analiz rynkowych Międzynarodowej Organizacji Kakao ICCO.

Jeśli Chińczycy rzeczywiście polubią produkty z kakao, to według ekspertów rynkowych może to spowodować gwałtowny wzrost ceny surowca. Strona podaży na rynku kakao nie jest wystarczająco elastyczna, aby zareagować na wzrost popytu. Po prostu trwa zbyt długo, zanim nowe drzewa wydadzą owoce, powiedział Christoph Eibl, kierownik handlu surowcami w Tiberius Asset Management, dla gazety. Drzewa kakaowca rosną tylko w wąskim pasie wokół równika, zanim wydadzą pierwsze owoce, minie ponad pięć lat.

W dzisiejszym Tagi pojawił się artykuł o kakaowcu (niestety nie mogę go znaleźć na stronie internetowej Tagi:evil:), poza tym potwierdzono również informacje dotyczące Callebaut. Obecnie poziom produkcji kakao zmierza w stronę deficytu, a także z punktu widzenia analizy technicznej wydaje mi się, że to dobry moment na wejście.

Oto certyfikat ABN AMRO: WKN: ABN0CF
ISIN: NL0000210946

Dzisiaj go kupiłem.

Pozdrowienia

Nadal wspomniany artykuł w gazecie Tagi:

«Tages-Anzeiger» z dnia 28.2.2006, strona 29

Słodki, pożądany przez łasuchów i być może niedługo nie do zdobycia


Z jednej strony czekolada zdobywa nowe rynki, z drugiej zaś produkcja kakao maleje.
W rezultacie grożą nam braki i wzrosty cen.

Autor: Christine D’Anna- Huber, Kapsztad

Nadal w Wybrzeżu Kości Słoniowej produkuje się więcej kakao niż gdziekolwiek indziej na świecie. Jest to około 1,3 miliona ton rocznie, co stanowi ponad 40 procent światowej produkcji kakao. Jednakże w 2002 roku w dawnym „afrykańskim cudzie gospodarczym” wybuchła krwawa wojna domowa. Po nieudanym zamachu stanu przeciwko prezydentowi Laurentowi Gbagbo kraj został podzielony: Północ znajduje się w rękach rebeliantów, Południe kontrolują lojalne wobec rządu milicje, a między nimi patrolują francuskie oddziały i siły pokojowe ONZ. Mimo podpisanej umowy pokojowej, nadal nie została ona w pełni wdrożona. Tymczasowy rząd miałby rozbroić lojalne wobec rządu milicje i oddziały rebeliantów oraz przygotować wybory do października. Niemniej jednak sporadyczne zamieszki wciąż wrze.

Kakao finansuje gospodarkę wojenną

Pomimo konfliktu, kakao pozostało największym źródłem dewiz dla gospodarki Wybrzeża Kości Słoniowej, umożliwiając rządowi finansowanie działań wojennych, a rebeliantom na Północy lukratywny przemyt. Od wprowadzenia przez kolonialistów w 1912 roku ziarna kakao Wybrzeże Kości Słoniowej wydaje się przynosić zarówno dobrobyt, jak i cierpienie. Do końca lat 80. handel cennym surowcem przyczynił się do względnego dobrobytu kraju, a intensywna uprawa kakao zapewniała dochód wielu migrantom z sąsiednich zachodnioafrykańskich krajów. Następnie ceny na światowych rynkach spadły, a Wybrzeże Kości Słoniowej pozostało z nadwyżkami plonów. Nagle migranci nie byli już mile widziani i wręcz oskarżani o złą sytuację gospodarczą. To z kolei doprowadziło do wzrostu nastrojów antyobcowskich, które wkrótce przerodziły się w napięcia etniczne i ostatecznie w wojnę domową.

Zaniedbane plantacje

Niestabilna sytuacja polityczna odbiła się na uprawie kakao. Roślina ta potrzebuje dużej ilości wody i pielęgnacji, rośnie tylko w półcieniu chroniona przed wiatrem. W Wybrzeżu Kości Słoniowej głównie uprawia się ją na małych gospodarstwach rodzinnych w zalesionej części Południa.

Wiele z tych plantacji obecnie jest opuszczonych. Plantatorzy kakao obawiają się pracować, borykają się z trudnymi warunkami dostaw w podzielonym kraju, zredukowali swoją produkcję lub całkowicie z niej zrezygnowali powierzchnia upraw kakaowca zmniejszyła się o około 10 procent rocznie od czasu wojny domowej, nowe sadzonki kakao praktycznie nie są sadzone.

Organizacje broniące praw człowieka nieustannie podnoszą zarzuty, że zamiast migrantów z zachodnioafrykańskich sąsiadujących krajów teraz część pracy muszą wykonywać dzieci-słudzy. Wszystkie te czynniki prowadzą do mniejszej i gorszej jakości produkcji kakao. Według najnowszych raportów firma handlowa ED&F Man Cocoa Ltd. przewiduje tegoroczne zbiory na około 1,195 miliona ton - najmniejszą ilość od początku kryzysu.

Także szwajcarski koncern Barry Callebaut, największy na świecie producent produktów kakaowych i czekoladowych, w swoim ostatnim biuletynie wyraża zaniepokojenie bardzo słabymi plonami kakao w Wybrzeżu Kości Słoniowej.

Brakujące dostawy są nieuniknione

Skutki na rynku światowym są nieuniknione: Z malejącą produkcją przez największego producenta kakao, spada produkcja sukcesywnie. W tym roku spadek szacuje się na 2,8 procent. Nie jest to łatwo zrekompensować: Drzewa kakaowca rosną powoli i po czterech do pięciu latach dopiero przynoszą dojrzałe nasiona kakao.

Jest to tym bardziej fatalne, że obecnie rośnie popyt. Dotychczas Europa Zachodnia i Ameryka Północna były najważniejszymi odbiorcami kakao. Jednak teraz Indie i Chiny również stopniowo nabierają smaku do kakao: Ta nowa azjatycka moda spowodowała już w zeszłym roku deficyt na rynku o 38 000 ton. Trend ten powinien się utrzymać. Barry Callebaut przewiduje, że konsumpcja w Azji w najbliższym czasie będzie rosła rocznie nawet o 25 procent, i z tego powodu ostrzega przed ni mniej, ni więcej, jak przed „stanem wyjątkowym związanym z kakao”.

Przypuśćmy: Jeśli 1,3 miliarda Chińczyków przestanie zadowalać się 20 gramami czekolady rocznie, a zamiast tego zechce spożywać tyle, co przeciętny Europejczyk - aż 2 kilogramy - to dla miłośników czekolady nadchodzą straszne czasy.

Zwłaszcza że rząd Chin obecnie otwarcie zabiega o poparcie Wybrzeża Kości Słoniowej: W stolicy Abidżan finansuje nowy budynek parlamentu. W zamian za ten gest przyjaźni prawdopodobnie liczy na uprzywilejowany dostęp do rynku.

AA świetny rytm! Dzięki!

Tutaj dodatkowo, jeśli kogoś interesuje: Valor: 1796063


Pozdrowienia

W mojej opinii patrzę na to tak.:
Istnieją towary, których potrzebujemy do życia, i takie, których niekoniecznie potrzebujemy. Jestem skłonny zapłacić wyższą cenę za pierwszą kategorię, jeśli taki jest wymóg rynku.
Do tej kategorii zaliczają się na przykład leki, benzyna, telefonia, internet itp.
Jeśli czekolada stanie się zbyt droga, można z niej zrezygnować. Ceny w większości kształtowane są przez konsumentów.
Mówi się, że czekolada ma być pocieszeniem, zwłaszcza podczas złamanego serca. Ale gdy staje się za droga, można też sięgnąć po mocniejsze trunki.. Na zdrowie.
Tylko taki przemyślenia. Pozdrowienia Rich

Widzę to z mojej perspektywy tak.:
Istnieją dobra materialne, których potrzebujemy do życia, i takie, których niekoniecznie potrzebujemy. Jestem skłonny zapłacić wyższą cenę za pierwszą kategorię, jeśli rynek tego wymaga.
Do tej kategorii zaliczają się np. leki, benzyna, telefonia, internet itp.
Czekolada, jeśli stanie się zbyt droga, możemy sobie na nią odpuścić. Ceny w większości ustalane są przez konsumentów.
Mówi się, że czekolada jest pocieszycielem, zwłaszcza przy załamaniach uczuciowych. Ale jeśli stanie się zbyt droga, można też zamiast niej wypić drinka.. Na zdrowie!
To tylko taki sposób myślenia.
Pozdrowienia Rich

Zgadza się, ale ceny muszą najpierw wzrosnąć, aby móc sobie na to pozwolić, a ty możesz na tym skorzystać.

AA super wynik! Dzięki!

Tutaj dodatkowo, jeśli kogoś to interesuje: Wartość: 1796063


Pozdrowienia

Dlaczego kupować certyfikat we Frankfurcie, skoro można go mieć w Zurychu?

COCOQ Wartość: 1940815

Pozdrowienia SLIN

Cena kakao rośnie, ale cena jednostki zatrzymała się dzisiaj - dlaczego?

toczyć?

toczyć się?

=?

text jest nie mojej autorstwa....


W zasadzie celem certyfikatów surowcowych jest śledzenie zmian cen surowców. Jednakże nie jest to łatwe, ponieważ w większości przypadków inwestorzy nie chcą przechowywać złotych sztabów pod łóżkiem.
W bankach możemy przeczytać, że certyfikaty surowcowe są inwestycją w rotujące kontrakty terminowe na surowce. Jak banki lub my, inwestorzy, na tym zarabiamy? Aby to zrozumieć, najpierw trzeba wiedzieć, jak działają kontrakty terminowe.

KONTRAKTY TERMINOWE to dzisiaj zawarte na określoną ilość i jakość standaryzowane umowy dotyczące aktywów bazowych, których realizacja następuje w przyszłości. Płatność odbywa się przy dostawie.
Jeśli ustalona cena kontraktowa odpowiada cenie kontraktów terminowych handlowanych na rynkach, nie płynie początkowo żadne pieniądze; kontrakt terminowy nie ma wartości sam w sobie, wartość kontraktu początkowo wynosi zero; realizacja kontraktu następuje dopiero w przyszłości.
Wydaje mi się, że tutaj jest jedno ze sposobów, w jaki emitent zarabia pieniądze. Inwestor płaci za certyfikat surowcowy od razu, podczas gdy bank musi wydać jedynie niewielką część (o tym później) od razu. Emitent osiąga więc zysk z odsetek.
Indeksy surowcowe są obliczane jako indeksy zwrotu nadwyżkowego i całkowitego zwrotu surowców. W przypadku indeksów zwrotu nadwyżkowego zysk z odsetek pozostaje u emitenta, a w przypadku indeksów całkowitego zwrotu pieniądze są zamrożone (indeks całkowitego zwrotu można porównać do indeksu wydajności)

W czasie trwania kontraktu korzysta oczywiście nabywca kontraktu terminowego z rosnących cen kontraktów terminowych. Nabywca kontraktu terminowego (sprzedający kontrakt terminowy analogicznie) ponosi jednak ryzyko spadku cen kontraktów terminowych.
To ryzyko musi być zabezpieczone depozytem zabezpieczającym (margines początkowy). Jeśli cena kontraktu terminowego spada, najpierw zużyty zostaje ten margines początkowy, a jeśli cena spada dalej, nabywca kontraktu terminowego musi wpłacić dodatkowe środki poniżej pewnego poziomu (margines utrzymania). Można powiedzieć, że prowadzone jest konto, z którego środki są pobierane w przypadku spadku ceny kontraktu terminowego i do którego środki są wpłacane w przypadku wzrostu ceny kontraktu terminowego. Sądzę, że ewentualne nadwyżki są oprocentowywane przez osobę prowadzącą konto (podmiot rozliczeniowy).


W zależności od czasu trwania kontraktu terminowego mogą wystąpić różnice w cenach kontraktów terminowych.
Jeśli cena bazowego aktywa przy dzisiejszej dostawie (cena gotówkowa albo na miejscu) jest wyższa od ceny kontraktu terminowego i krótkoterminowe ceny kontraktów terminowych są wyższe niż długoterminowe, mówimy o backwardation. Jeśli natomiast cena gotówkowa jest niższa od cen kontraktów terminowych, mówimy o contango.
Dla inwestora jest szansa na zysk w przypadku struktury krzywej kontraktów terminowych w sytuacji backwardation. Kontrakt terminowy krótkoterminowy jest kupowany po niższej cenie niż cena gotówkowa. Jeśli następnie kontrakt zbliża się do terminu wygaśnięcia i struktura krzywej kontraktów terminowych pozostaje mniej więcej taka sama jak w momencie zakupu, to dawny kontrakt terminowy, który w wyniku upływu czasu staje się niemal instrumentem gotówkowym, może zostać sprzedany po wyższej cenie gotówkowej. Jednak uwaga: W przypadku surowców krzywe kontraktów terminowych mogą się zmieniać (contango, backwardation i odwrotnie)

Aby uzyskać mniej więcej taki sam przebieg cen jak na rynku gotówkowym, emitenci certyfikatów surowcowych wybierają krótkoterminowe kontrakty terminowe (trzymiesięczne wydają się być standardowe). Ponieważ certyfikat nie ma określonego okresu trwania, w trakcie trwania kontraktu terminowego musi zostać zakupiony nowy kontrakt terminowy o ponownym trzymiesięcznym okresie ważności. Ten proces nazywany jest roll-over. Jeśli emitent otrzymuje za stary kontrakt terminowy więcej pieniędzy, niż płaci za nowy kontrakt terminowy, to oczywiście znowu wydaje całą zebraną kwotę na nowe kontrakty terminowe. Jednak za sprzedany kontrakt terminowy otrzymuje więcej nowych. Albo w słowach emitenta: Wskaźnik uczestnictwa rośnie. (analogicznie w przypadku contango - spada uczestnictwo).

Kto na czym zarabia?
-Twórca indeksu: opłata zarządcza/ opłata za korzystanie z indeksu
-Emitent: opłata zarządcza, różnica między ceną kupna a sprzedaży, opłata za roll-over, ewentualne zabezpieczenia walutowe
-My, inwestorzy: Rośnie ceny, ewentualnie backwardation

Główne indeksy
-GSCI obliczany jako indeks całkowitego zwrotu i jako indeks zwrotu nadwyżkowego. Certyfikaty GS zazwyczaj oparte są na indeksie zwrotu nadwyżkowego - brak opłat za korzystanie z indeksu
Wagi według wartości światowej produkcji
-Produkty ABN
np. Soft Commodity I: 0,10% wartości od każdego roll-over odjęte
-RICI Rogers International Commodity Index®
Opłata zarządcza za indeks wynosi 1,75% w skali roku z wyłączeniem kosztów roll-over
Wagi według istotności dla codziennego zapotrzebowania

Rozumiem tylko stację kolejową w tym tekście. - nieważne, dzisiaj certyfikat rośnie o +3.80% (16:29)!