Capital Investment 4

[ADMCI4]

Każdego miesiąca mam tę samą sytuację. Właściwie nie chcę używać mojej karty kredytowej, ale muszę ją stale używać, aby zrównoważyć marny stan mojego konta osobistego. Aby jakoś wyjść z tego kryzysu, na pewno bardzo pomocne byłoby, gdybym nie miał również salda na karcie kredytowej, które zawsze jest odliczane. Gdyby na przykład było to spłacane w miesięcznych ratach, miałbym już trochę oddechu. Czy mogę złożyć wniosek o udzielenie praktycznie kredytu na karcie Mastercard? Dziękuję, pozdrowienia Selim

[Birgit]

Cześć, nie powinieneś martwić się o kolejny kredyt. Zamiast tego zastanów się, dlaczego Twój stan konta jest taki kiepski. Zapisz swoje miesięczne dochody i wydatki. Zastanów się, gdzie wydajesz zbyt dużo pieniędzy. Spróbuj to zmniejszyć. 1. Spłacaj długi 2. Buduj kapitał Zawsze powinieneś mieć pewną kwotę na koncie oszczędnościowym. Wtedy nie będziesz musiał korzystać z kredytu (debetu) w przypadku nieprzewidzianych wydatków. Ludzie finansują swoje zakupy zbyt dużo kredytami. Często jest bardzo łatwo zdobyć kredyt. Jednak kredyty także kosztują pieniądze, czyli odsetki. W rezultacie konsumpcja staje się droższa, niż byłoby to konieczne. Polecam każdemu opłacanie swojej konsumpcji (meble, samochód itp.) ze środków oszczędnościowych. Zamiast płacić dużo odsetek bankowi. Być może pomocne byłoby obliczenie, ile odsetek płacisz bankowi w ciągu roku. Może to otworzyć oczy niektórym osobom. Birgit

[2Bolitho]

Każdego miesiąca mam teraz tę samą sytuację. Właściwie nie chcę wcale korzystać z mojej karty kredytowej, ale muszę ją ciągle używać, aby zrównoważyć marny stan konta na moim koncie bieżącym.

Hmm, 2 pytania. 1) Kto zmusza cię do używania karty? Muszę sugeruje przymus. 2) Jeśli dobrze zrozumiałem, to graniczy to z oszustwem kart kredytowych. Być może istnieje na to ładniejsze słowo. Do postu Birgit nie ma nic do dodania. Jednak już teraz powinieneś się zastanowić nad rezygnacją z karty kredytowej i odniesieniem się do debetu, (również/dopuszczalnie), gdy dokonane zostało odpowiednie refinansowanie. Ponadto jedynym sposobem jest całkowita przezroczystość. Porozmawiaj z bankiem o rozwiązaniach. Wszystko inne tylko pogorszy sytuację.

[petethefarmer]

To brzmi dla mnie jak pułapka zadłużenia. Konsolidowanie jednego kredytu drugim może w niektórych przypadkach mieć sens, ale często jest tylko objawem złego zarządzania finansami. Musisz zdać sobie sprawę, że w długoterminowej perspektywie nie możesz wydawać więcej niż zarabiasz. To wręcz prawo natury! MUSISZ obniżyć swój poziom konsumpcji do poziomu odpowiadającego twoim dochodom, czyli nie przekraczającego ich. Ponadto, jeśli już masz długi do spłacenia, musisz jeszcze bardziej ograniczyć swoje wydatki, dopóki długi nie zostaną uregulowane. Nie ma od tego odstępstw!

[benno benz]

Uświadom sobie, że w dłuższej perspektywie nie możesz wydawać więcej, niż zarabiasz. To jest prawież prawo natury! MUSISZ ograniczyć swoje wydatki do poziomu odpowiadającego Twojemu dochodowi, czyli nie przekraczającego go.

Istnieją inne scenariusze, więc te rady nie są automatycznie poprawne. Weźmy mnie. Jestem mieszaniną pracownika etatowego i wolnego strzelca. Mój pracodawca pokrywa połowę (prywatnego) ubezpieczenia zdrowotnego, jednak tylko na wniosek i dopiero w marcu/kwietniu nowego roku za cały poprzedni rok. Oznacza to, że początkowo muszę pokryć cały rok ubezpieczenia zdrowotnego samodzielnie. To już przynosi całkiem pokaźną kwotę, która choć w końcu wraca, początkowo zmniejsza dostępny dochód. Następnie: Samochód nie działa (już). Jednak jest to konieczne w celach zawodowych. Oszczędzanie jest niemożliwe, musi być natychmiastowo naprawiony albo nabyty nowy. Na pewno jest prawdą, że nie powinno się wydawać więcej niż się zarabia, ale czasami konieczne jest wcześniejsze ponoszenie wydatków.

[2Bolitho]

Jestem mieszaniną pracownika i wolnego strzelca.

To by mnie interesowało. Jak dokładnie to działa? Dotychczas znałem tylko wyraźne granice. Chociaż istnieje kilka konstelacji, zwłaszcza gdy jest tylko jeden zleceniodawca, o których można mówić jako o tzw. fikcyjnym samozatrudnieniu. ;-) W przypadku ubezpieczenia zdrowotnego, przy dobrej/odpowiedniej planowaniu jest to konieczne tylko w pierwszym roku. Wtedy te kwoty powinny być pobierane z bieżących dochodów, o ile nie ma oszczędności. W drugim roku można użyć zwrotów z pierwszego roku. Nie jest to idealne rozwiązanie, ale powinno być zbliżone. Jeśli samochód jest niezbędny do pracy i jego funkcjonowanie (lub niefunkcjonowanie) stanowi ryzyko egzystencjalne, należy wcześniej przemyśleć odpowiednią rezerwę i ją utworzyć. W mojej ocenie wszystko inne byłoby rażącym niedbalstwem. Oczywiście nie można się przed wszystkim ubezpieczyć, ale to, że samochody mogą się psuć, jest powszechnie znane, podobnie jak fakt, że im starsze auto, tym ryzyko wzrasta. Solidne planowanie finansowe musi zdecydowanie uwzględniać takie kwestie. Moim zdaniem nie można tutaj mówić o losie czy czymś w tym stylu.

[benno benz]

To może być prawdą, ale gdy zaczyna się tę działalność w wieku 24 lat i nagle (na początku) dostaje się brutto-jak-netto, a American Express hojnie oferuje kartę kredytową i życie ma być kolorowe i piękne, wtedy nie myśli się o oszczędnościach ani o zeznaniu podatkowym. I potem przyszedł ten drugi punkt. Prawdziwy. Z płatnością i zaliczką. Wtedy było to 21 000 marek niemieckich. Płatne w ciągu 4 tygodni. Huk. Bum. Dzień dobry, drogi banku. Potrzebuję pieniędzy. Tak, wcześniejsze zastanowienie się na pewno pomaga. I wyciągnięcie wniosków z incydentu później również. Ale nie każdy może i chce to zrobić.

[2Bolitho]

To niezbyt mi odpowiada. Ludzko pojmuję to wszystko. Bez wątpienia. Niemniej jednak taka postawa jest sprzeczna z zasadami życia opartego na własnej odpowiedzialności i wolności. Taka postawa może jeszcze odrobinę pasować do pracownika zatrudnionego. Stąd też całe mechanizmy ochronne państwa opiekuńczego. Jednakże w moich oczach nie idzie w parze z myślą o samodzielnej pracy. I bez wątpienia rozumiem to bardzo dobrze. To jednak kwestia perspektywy. Gdy się postawię i zrzucę winę na los czy na firmę oferującą kredyt lub na kogoś innego, nie jestem szczery do siebie. Odpowiedzialność nie leży tam, lecz we własnej osobie. To oczywiście niewygodne i nie zawsze łatwe do zrozumienia. Ale tylko w ten sposób znajduję rozwiązanie dla sytuacji. Nie chcę nikogo skrzywdzić. Mam nadzieję, że rozumiesz, co mam na myśli. Jeśli mam coś wyjaśnić dokładniej, zrobię to chętnie. Być może dodatkowo: Tak, szczególnie w młodym wieku grozi to szczególnie dużym niebezpieczeństwem. Społeczeństwo skupia się na konsumpcji, a istniejące warunki ma niewielkie zainteresowanie informowaniem mas o kwestiach ekonomicznych. To z pewnością stanowi duże zło.