Capital Investment 4

[Ozymandias]

Cześć,

czy istnieją kasy wsparcia, które zarządzają pieniędzmi za pomocą ETF-ów, gdzie można wybrać inwestycje?

[brainy]

W okresach zerowych stóp procentowych żadne inwestycje nie mają sensu, dlatego wiele firm ubezpieczeniowych zrezygnowało również z oferty Riestera (ochrona kapitału nie jest ich głównym celem).

Ale jest jeszcze sprawa podatkowa... w późniejszym wieku mniej...

I ci, którzy zarządzają tym produktem, pracują za darmo.

[bruno68]

Cześć Ozymandias,

istnieją sposoby, aby oszczędzać w inny sposób, poprzez sztuczną formę oszczędzania z dużym udziałem akcji w ramach Riester! Używam tutaj terminu "sztuczna", ponieważ ta forma obecnie nie gwarantuje swojej funkcji w drugiej fazie życia (fazie emerytalnej)!
Ponieważ zostanie ta forma zakupiona dopiero 5 lat przed przejściem na emeryturę przez sprzedawców, jeśli nie znajdą partnera ubezpieczeniowego, to Riesterrente zostanie anulowane!
Ponieważ musi być zwrócona, ponieważ nie może spełnić swojej głównej funkcji, czyli gwarantować emeryturę dożywotnio! Jakie są skutki? Należy zwrócić pełną wysokość dofinansowania i korzyści podatkowych, a to, co pozostanie, zostanie pomniejszone o odsetki za zwłokę!



Zabezpieczenie emerytalne: plan oszczędnościowy w fundusze czy polisa funduszowa? autorstwa Alexandra Meure
Podczas gdy plan oszczędnościowy w fundusze ze względu na swoją wysoką elastyczność jest bardziej odpowiedni dla krótko- i średnioterminowych celów, zabezpieczenie ryzyka długowieczności spełnia jedynie ubezpieczenie na życie. r

Trwający okres niskich stóp procentowych sprawia, że klasyczne produkty zabezpieczenia emerytalnego wypadają słabo. Potrzebny jest rynek kapitałowy, aby naprawdę zlikwidować luki w zabezpieczeniu. Klienci i pośrednicy zastanawiają się więc: polisa funduszowa czy plan oszczędnościowy w fundusze?
Różnice między planem oszczędnościowym w fundusze a polisą funduszową są znacznie większe, niż mogłoby się to wydawać na pierwszy rzut oka.
Dla pośredników często jest to już wyzwanie przekonania swoich klientów do dodatkowego zabezpieczenia emerytalnego. Krótkoterminowe życzenia konsumenckie stoją silniej niż długoterminowa perspektywa na komfortowe życie na emeryturze. Oprócz niskiej gotowości do przekierowania środków finansowych w kierunku zabezpieczenia emerytalnego, największą przeszkodą jest również odróżnienie możliwości zabezpieczenia i wybór odpowiedniego produktu. Jak to pokazało badanie zabezpieczenia emerytalnego przeprowadzone przez Continentale pod koniec 2019 roku. Mimo że 80 procent respondentów obawia się, że nie będą w stanie utrzymać swojego standardu życia na emeryturze, większość byłaby nawet gotowa ograniczyć wydatki na wakacje i inne przyjemności, aby móc oszczędzać prywatnie. To idealne warunki do podjęcia decyzji o zabezpieczeniu emerytalnym podczas konsultacji, można by pomyśleć. Jednak większość klientów zgłasza się na zbliżające się produkty i ich złożoność. W rezultacie w ogóle nie oszczędzają, a luka w zabezpieczeniu na starość jest zaprogramowana.
Trwający okres niskich stóp procentowych stanowi dodatkowe utrudnienie, ponieważ towarzyszy mu szereg ugruntowanych i znanych produktów zabezpieczenia emerytalnego, które stają się nieopłacalnymi pożeraczami kosztów. Klasyczne ubezpieczenie na życie praktycznie nie jest już aktywnie oferowane ani pośredniczone. Inni widzą nawet coś pozytywnego w okresie niskich stóp procentowych. Przemuszają do przemyślenia i zmuszają klientów do bardziej zainteresowania się możliwościami zabezpieczenia emerytalnego, zamiast uparcie żądać gwarancji za wszelką cenę. Na poziomie produktów zarówno pośrednicy, jak i klienci szybko przechodzą do szans, jakie dają rynki kapitałowe.

Skupić się na celach oszczędzania - uniknąć ryzyka odpowiedzialności
Zgodnie z paragrafem 7 ustawy o umowach ubezpieczenia, pośrednicy są zobowiązani doradzać klientom w zakresie celów inwestycyjnych i tolerancji na ryzyko. Doradztwo oferowane jest jednak zazwyczaj tylko w zakresie tolerancji na ryzyko, a cele inwestycyjne często są pomijane. W przeciwnym razie pośrednicy ubezpieczeniowi sprzedający produkty gwarantowane musieliby powiedzieć klientom: "Twoją jedyną gwarancją jest to, że nie osiągniesz swojego celu inwestycyjnego - czyli pokrycia luki w zabezpieczeniu."
Robią to niewielu pośredników, narażając się tym samym na naruszenie przepisów prawa - związane z odpowiednimi ryzykami odpowiedzialności.

Z czy bez osłony ubezpieczeniowej?
Potrzebne są dochodowe inwestycje, aby osiągnąć cele oszczędzania. Dlatego inwestycje w fundusze cieszą się ogromnym zainteresowaniem i stawiają doradców przed kolejnym wyzwaniem: plan oszczędnościowy czy polisa? Fundusze inwestycyjne z czy bez osłony ubezpieczeniowej? W końcu jest to indywidualna decyzja, która musi być opracowana podczas holistycznej konsultacji. Obydwa produkty mają jednak swoje zalety i wady, które muszą być przez klienta jasno przedstawione, aby jego decyzja przyczyniła się do osiągnięcia celu oszczędzania.
Często koszty są brane pod uwagę przy dokonywaniu wyboru produktu. To, co w zasadzie jest wątpliwe, może okazać się szczególnie kosztowne przy wyborze między planem oszczędnościowym w fundusze a polisą funduszową. Dlaczego? Nie należy tutaj brać pod uwagę tylko fazy akumulacji, w której plany oszczędnościowe mają przewagę nad polisą. Oprócz opłat emisyjnych wynoszących około 4 do 5 procent, które można zaoszczędzić, korzystając z wielu banków inwestycyjnych, naliczane są tylko stałe opłaty za zarządzanie i prowadzenie rachunku. W polisie funduszowej od samego początku uwzględnione są koszty związane z ubezpieczeniem na życie i fazą emerytalną.

Produkty dla różnych celów oszczędnościowych
Aby porównać oba produkty pod kątem kosztów, należy uwzględnić zarówno fazę akumulacji, jak i fazę emerytalną. W praktyce klient mający plan oszczędnościowy ma na początku okresu emerytalnego nieco wyższy wynik ze względu na niższe koszty.
Jednak jednocześnie musi zmierzyć się z koniecznością dodatkowego zabezpieczenia ryzyka długowieczności.
Dla przerobienia na jednorazową składkę na emeryturze naliczane są opłaty, często w wysokości 20-30 procent majątku, aby otrzymać rentę dożywotnią.
Również aspekt podatkowy przynosi różnice. Transakcje (przeniesienie lub zmiana) w obrębie osłony ubezpieczeniowej pozostają neutralne pod względem podatkowym, podczas gdy w przypadku planu oszczędnościowego obowiązuje podatek Belki (25%) plus opłata solidarnościowa.
Pod względem elastyczności czysty plan oszczędnościowy w fundusze jest w przewadze.
Niemniej jednak towarzystwa ubezpieczeniowe znacznie poprawiły swoje polisy funduszowe. Przerwy w składkach, dostosowania składek i wycofania w trakcie fazy akumulacji stają się coraz bardziej standardowe, podobnie jak elastyczny początek emerytury.
Różnice między planem oszczędnościowym w fundusze a polisą funduszową są znacznie większe, niż mogłoby się to wydawać na pierwszy rzut oka. Wiele ekspertów uważa oba produkty za odpowiednie do zupełnie różnych celów oszczędnościowych.
Dlatego zaleca się prowadzenie konsultacji (dotyczących zabezpieczenia emerytalnego) na podstawie celów oszczędzania klienta. Wtedy zrozumienie, dlaczego niektóre produkty są lepiej/słabiej odpowiednie, staje się łatwiejsze, a gotowość do osiągnięcia celu oszczędzania powinna wzrosnąć.


Co do U Kasse można powiedzieć, że jest to coś tylko dla firm z punktu widzenia prawnego i podatkowego, które same powinny zatrudniać doradcę podatkowego i prawnego. Niewłaściwe zagospodarowanie U Kasse prowadzi nieuchronnie do pułapki podatkowej ze wszystkimi skutkami ubocznymi, zakwalifikowanymi jako omijanie opodatkowania zgodnie z § 42 AO.

Jeśli znajdę do tego komentarz, wstawię go tutaj później.

bruno68

[bruno68]

niestety znalazłem tylko coś podobnego!



Hanzeatycki Sąd Administracyjny: Nawet zabezpieczone kasy wsparcia nie są bezpieczne w przypadku niewypłacalności – Dlaczego zabezpieczone kasy wsparcia prowadzą do odpowiedzialności pracodawcy –
PM Dr. Johannes Fiala / Dipl.-Math. Peter A. Schramm, Monachium
Hamburski SOA w swoim wyroku z dnia 14.1.2010 r. (Az. 4 Bf 22/08) wyjaśnia, że nawet w przypadku zabezpieczonych kas wsparcia (UK) istnieje zwiększone ryzyko niewypłacalności dla pracowników w porównaniu do funduszy emerytalnych i ubezpieczeń bezpośrednich. Ponieważ ubezpieczenia zabezpieczające UK nie zapewniają żadnej ochrony przed niewypłacalnością, a jedynie stanowią instrument finansowania.
1. Skutki niewypłacalności pracodawcy dla UK
Gdy pracodawca w sytuacji niewypłacalności przestaje płacić składki do UK, ta zazwyczaj zostaje zmuszona do obniżenia swoich świadczeń nawet poniżej obiecanych świadczeń emerytalnych. Wówczas pracododawca ponosi sam różnicę, a w przypadku swojej niewypłacalności musi interweniować Fundusz Gwarantowania Świadczeń Emerytalnych (PSVaG). Pozwany PSVaG wskazuje również na możliwość, że pracodawca mógłby nawet uzyskać wykup zabezpieczeń powrotnych poprzez organy UK, co oznaczałoby, że ten kapitał zabezpieczający UK dla pracowników zostanie stracony, a roszczenia teraz skierowane wyłącznie przeciwko pracododawcy muszą być pokrywane przez PSVaG w przypadku jego niewypłacalności.
Także syndyk układający masy upadłościowej może żądać od UK wydania zabezpieczeń powrotnych, jeśli np. obietnice świadczeń emerytalnych dla pracowników zostaną odwołane w przypadku planowanej sanacji (BAG, wyrok z dnia 29.09.2010 r., Az. 3 AZR 107/08).
2. Zilmeracja obciąża obietnice świadczeń pracodawcy
Gdy pracodawca niespodziewanie popada w niewypłacalność, lub gdy pracownicy odchodzą od pracodawcy po kilku latach, pracownicy zwykle odkrywają, że tylko niewielka część składek wpłaconych do UK pozostała jako kapitał emerytalny. W zasadzie to nie jest to problem, ponieważ prawa do świadczeń emerytalnych są uzależnione od obietnicy świadczeń, a nie od tego, co faktycznie znajduje się w instrumencie finansowania kasy wsparcia – zabezpieczenie powrotne - UK. Za resztę odpowiada pracodawca, a jedynie w przypadku niewypłacalności pracodawcy interweniuje PSVaG, właśnie z powodu zawsze obecnej odpowiedzialności pracododawcy.
3. 80%, 90% lub więcej na koszty zawarcia i administracji
Umowy zabezpieczenia powrotnego ubezpieczycieli zazwyczaj są tak skonstruowane, że w ciągu pierwszych 12 do 24 miesięcy nie tworzony jest żaden kapitał zabezpieczający dla UK, a wartość wykupu wynosi zero lub jest mniejsza niż połowa wpłaconych składek. Z tych składek utrzymują się ubezpieczyciele i pośrednicy. Niemniej jednak pracodawca ponosi odpowiedzialność za obiecane świadczenia. Problematyczna z punktu widzenia odpowiedzialności pracodawcy jest zwłaszcza zamiana wynagrodzenia w UK, ponieważ ustawa wymaga tutaj równoważności wartości z wniesionym wkładem.
4. Brak kongruencji między kapitałem zabezpieczającym a obietnicą świadczeń
Z tego co został zgromadzony w UK majątku zasadniczo nigdy nie będzie wystarczająco, aby w pełni sfinansować obiecane świadczenia. Pracodawcy i pracownicy regularnie nie są informowani o tym, ponieważ obietnice świadczeń są dostosowane do zabezpieczenia powrotnego w taki sposób, że zakładają niezakłócony przebieg aż do momentu rozpoczęcia emerytury, co jednak w praktyce stanowi rzadki wyjątek. Przedstawiane przez pośrednika urocze obliczenia ilustracyjne, z oprocentowaniem i wzrostem wartości zabezpieczenia powrotnego, przeważnie są możliwe jedynie przy terminowej płatności składek do zakończenia – bliższe przyjrzenie się przekonuje jednak, że można je najwyżej postrzegać jako stworzone na bazie nadziei fantazje, ponieważ często zakłada się zbyt optymistyczne prognozy.
5. Upadłość UK nie jest objęta ochroną przez PSVaG
Sąd Administracyjny w Hamburgu jasno stwierdza, że upadłość lub niewypłacalność UK lub innych instytucji świadczeniobiorczych w sprasowanej premii emerytalnej nie jest objęta Ustawą o świadczeniach emerytalnych na korzyść pracowników.W każdym z tych przypadków pracodawca ponosi odpowiedzialność za swoje zobowiązanie. Natomiast gdy pracodawca jest niewypłacalny, roszczenie pracownika przeciwko pracodawcy jest ekonomicznie bezwartościowe, a UK może w każdej chwili zaprzestać świadczeń, które były zaledwie obiecane bez prawnego zobowiązania – na przykład gdy zabezpieczenie powrotne jest zbyt małe ze względu na brak dodatkowych składek. UK nie ma już nic do dodania w obliczu zarzutu braku prawnego zobowiązania, poza stwierdzeniem, że nie ma to praktycznego znaczenia, ponieważ faktyczne, prawnie wiążące zobowiązanie pracodawcy istnieje.
6. Niewielka ochrona dla zarządzających wspólników (GGF) i Top-Managerów
PSVaG chroni jedynie świadczenia dla prawdziwych pracowników, co oznacza, że w przypadku niewypłacalności GGF dosłownie „patrzy w rurę kominową”, czyli odnosi całkowitą porażkę. Jeśli chodzi o Top-Managerów, jako prawdziwych pracowników, to w przypadku niewypłacalności najprawdopodobniej otrzymają tylko relatywnie niski odsetek emerytury, ponieważ PSVaG nie płaci w dowolnej wysokości.
7. UK jako instrument finansowania z opóźnioną niewypłacalnością pracodawcy
W praktyce sprzedaży liczne korzyści są promowane zarówno pracownikom, jak i pracodawcom, zwłaszcza w zakresie składek. Niemniej jednak faktem jest, że obietnice świadczeń będą musiały zostać spełnione za około 25 lat, co często obecnie jest postrzegane jako problem drugorzędny. Dla większości małych przedsiębiorstw przebudzenie może być bolesne, ponieważ nie ma obowiązku . Dopiero oceny matematyczne ubezpieczeń spowodowały zwiększenie przejrzystości wielokrotnie i skłoniły zarówno pracowników, jak i pracodawców do zrozumienia swojego błędu dotyczącego faktycznych warunków. dla doradców podatkowych, którzy juz ewoluujących zobowiązań z zapewnień o świadczeniach emerytalnych w bilansie (z) do informowania.
8. Maksymalizacja odpowiedzialności pracodawcy poprzez maksymalizację kosztów w UK
Operatorom UK zależy na osiągnięciu wysokich prowizji, dlatego często w sprzedaż są włączeni pośrednicy. Ich wysokie prowizje obciążają jednak świadczenia dla pracowników i są finansowane przez nich w przypadku zamiany wynagrodzenia. Z czasem jednak znika ich znaczenie, gdy weźmiemy pod uwagę, że często są przekupywani także radcy pracowniczy lub zarządcy. W tym kontekście UK może na przykład zdecydować, że pierwotne ubezpieczenia zabezpieczające nie są już optymalne, wypowiedzieć je i zawrzeć nowe umowy z nową prowizją. Większość pracodawców, nawet koncerny z indeksem DAX, rzadko podejmuje jakiekolwiek środki, aby uniknąć ciągłego zwiększania ich odpowiedzialności jako pracodawcy poprzez niepotrzebne koszty związane z zawieraniem i zarządzaniem umowami. Jednak widać tu hamulec awaryjny, ponieważ niektóre darmowe wzorce umów z ubezpieczycielskiego handlu, opracowane przez ekonomistów z naruszeniem np. ustawy o poradnictwie prawym, stają się praktycznym rozwiązaniem pełnej odwrotu, gdy pracodawca zauważy swój dotychczas mało zauważany aspekt odpowiedzialności.
9. Brak obowiązku informacyjnego UK dotyczącego kosztów zabezpieczenia powrotnego
Zarówno pracownikom, jak i pracodawcom tłumaczy się, że składki w 100% idą na rzecz UK i w 100% są one wpłacane do zabezpieczeń powrotnych. Natomiast przemilcza się fakt, że następnie dużą część pierwszych 5-letnich składek z każdej pojedynczej zamiany wynagrodzenia przekazywana jest pośredniemu maklerowi w formie prowizji, kosztem zgromadzonego majątku świadczeń, na czym nie zawiera się żadna regulacja dotycząca pośrednictwa ubezpieczeniowego przez pracodawcę, a tym bardziej w odniesieniu do pracownika.
Dlatego wszystkie obowiązki pośrednika i ubezpieczyciela dotyczące informowania o kosztach rozliczeń odpadają. Nawet informowanie UK o bieżącej wartości wykupu każdego ubezpieczenia musi być przekazywane tylko przez ubezpieczyciela – co ta informuje pracodawcę, pozostaje wyłącznie po stronie ubezpieczyciela. Dopiero oceny matematyczne ubezpieczeń spowodowały zwiększenie przejrzystości wielokrotnie i skłoniły zarówno pracowników, jak i pracodawców do zrozumienia swojego błędu dotyczącego faktycznych warunków.


Jest tego więcej, ale w pewnym momencie wychodzi poza ramy

bruno68