- wt sie 01, 2017 1:41 pm
Tutaj wskazanie na, moim zdaniem, ważne orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE, wydane już przed wybuchem skandalu związanego z emisją spalin:
TSUE, 19 listopada 2014 r. - C-404/13
Z tych powodów Trybunał (Druga Izba) orzekł:
1. art. 22 ust. 1 dyrektywy 2008/50/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystego powietrza dla Europy należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, aby móc przedłużyć maksymalnie o pięć lat termin określony w załączniku XI do tej dyrektywy dla spełnienia określonych w nim wartości granicznych dla dwutlenku azotu, jest zobowiązane złożyć odpowiedni wniosek i sporządzić plan jakości powietrza, jeżeli dane dostępne i mimo stosowania odpowiednich środków zmniejszających zanieczyszczenie przez to państwo obiektywnie wskazują, że te wartości graniczne nie mogą być spełnione w określonym obszarze lub obszarze zurbanizowanym w wyznaczonym terminie. Dyrektywa 2008/50 nie zawiera wyjątku od zobowiązania wynikającego z jej art. 22 ust. 1.
2. Jeśli okaże się, że wartości graniczne dla dwutlenku azotu określone w załączniku XI do dyrektywy 2008/50 nie mogą być spełnione w określonym obszarze lub obszarze zurbanizowanym państwa członkowskiego po dniu określonym w tym załączniku, tj. 1 stycznia 2010 r., bez tego, że to państwo członkowskie zwróciłoby się o przedłużenie terminu zgodnie z art. 22 ust. 1 dyrektywy 2008/50, sporządzenie planu jakości powietrza zgodnie z art. 23 ust. 1 podust. 2 tej dyrektywy samo przez się nie upoważnia do stwierdzenia, że to państwo spełniło mimo to swe obowiązki wynikające z art. 13 tej dyrektywy.
3. Jeśli państwo członkowskie nie spełniło wymagań art. 13 ust. 1 podust. 2 dyrektywy 2008/50 oraz nie wystąpiło o przedłużenie terminu zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 22 tej dyrektywy, należy ewentualnie wezwane właściwe krajowe sąd, do wszczęcia wobec organu krajowego każdej koniecznej środka, takiego jak zarządzenie, w celu zapewnienia, że organ ten przygotuje plan wymagany zgodnie z tą dyrektywą na warunkach przewidzianych w tej dyrektywie.
Do tego przedłożenia nawiązuje moim zdaniem także pozwany DUH przeciwko landowi Hesja:
VG Wiesbaden, 16.08.2012 - 4 K 165/12.WI - również długo przed skandalem związanym z emisją spalin:
Teza
Organ ochrony środowiska ma prawo wnosić skargi w ramach planowania ochrony środowiska.
Wyrok:
Land Hesja zobowiązywany jest do zmodyfikowania planu ochrony środowiska obowiązującego w mieście Darmstadt w taki sposób, aby zawierał on niezbędne środki do niezwłocznego spełnienia granicznej wartości imisji dwutlenku azotu wynoszącej 40 mikrogramów na metr sześcienny w ciągu roku kalendarzowego na obszarze miejskim Darmstadt.
Koszty postępowania ponosi pozwanie.
Wyrok podlega czasowej egzekucji. Pozwany kraj może odwrócić przymusową egzekucję poprzez wpłacenie zabezpieczenia na kwotę ustaloną jako koszty postępowania, chyba że powód wypłaci wcześniej zabezpieczenie na odpowiednią kwotę.
Zostaje dopuszczona skokowa rewizja.
Sprawa trafiła do Bundesverwaltungsgericht: BVerwG, 05.09.2013 - 7 C 21.12:
Komunikat prasowy nr 60/2013
BVerwG 7 C 21.12
05.09.2013
Organizacje ochrony środowiska mogą wnosić skargi dotyczące planów ochrony środowiska Bundesverwaltungsgericht w Lipsku dzisiaj orzekł, że uznane organizacje ochrony środowiska mogą dochodzić sądowo przestrzegania przepisów dotyczących planów ochrony środowiska.
Plan ochrony środowiska dla miasta Darmstadt przewiduje różne, w szczególności związane z ruchem drogowym środki na rzecz zmniejszenia stężenia zanieczyszczeń pyłów i tlenków azotu, takie jak na przykład zakazy wjazdu i jazdy nocnej dla ciężarówek. Obowiązujące wartości graniczne dla tlenków azotu nie będą jednak na trzech najbardziej obciążonych ulicach do czasu na razie spełnione. Na skutek skargi organizacji ochrony środowiska, sąd administracyjny zobowiązał pozwanego landa do zmiany planu ochrony środowiska tak, aby przewidywał on niezbędne środki do niezwłocznego spełnienia granicznej wartości imisji NO2; do rozważanych środków należy między innymi wprowadzenie strefy ekologicznej. W ramach skokowej rewizji land argumentował przede wszystkim, że skarżąca organizacja ochrony środowiska, pomimo prawa unijnego, nie posiada legitymacji procesowej i z tego powodu skarga jest już niedopuszczalna.
Bundesverwaltungsgericht odrzucił skokową rewizję landu i potwierdził decyzję sądu administracyjnego. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie konwencji z Aarhus prawo wspólnotowe wymaga dostępu organizacji ochrony środowiska do sądów w celu skutecznego egzekwowania prawa Unii Europejskiej w zakresie ochrony środowiska. Zgodnie z tą wytyczną niemieckie prawo może zostać zinterpretowane tak, że uznane organizacje ochrony środowiska mają prawo do egzekwowania przestrzegania przepisów dotyczących prawa oczyszczania powietrza, ustanowionych do wdrożenia dyrektywy unijnej, i mogą wnieść tę sprawę do sądu. Na podstawie faktycznych ustaleń sądu administracyjnego, którymi Bundesverwaltungsgericht był związany, decyzja merytoryczna nie była również kwestionowana.
BVerwG 7 C 21.12 - Wyrok z dnia 5 września 2013 r.
Instancja poprzednia:
VG Wiesbaden 4 K 165/12.WI(1) - Wyrok z dnia 16 sierpnia 2012 r.
DUH - Ogień otwarty!
- By Alex [CryptoMod]