Capital Investment 4

[testbild]

Dom moich teściów jest obecnie obciążony zobowiązaniami w wysokości 140 000 euro. Dom ma ogromne zaległości w zakresie konserwacji. Jedna z części musiałaby zostać wyburzona i zbudowana na nowo. Nie będzie możliwe uzyskanie ceny sprzedaży przewyższającej pozostałe zadłużenie. Moi teściowie chcą teraz zaprzestać płacenia rat kredytowych z dokładnie takim uzasadnieniem. Bank wcześniej czy później wypowie kredyty i nastąpi licytacja komornicza. Ile to potrwa, zanim bank wypowie kredyty? Co się stanie po licytacji komorniczej, jeśli Dom zostanie sprzedany za 100 000 euro, czy bank wciąż będzie miał roszczenie w wysokości 40 000 euro wobec moich teściów, czy może zaspokoić się tylko z kwoty uzyskanej ze sprzedaży?

[Daukind]

Czy mówisz poważnie? Twoi teściowie zawdzięczają bankowi kwotę 140 000 wraz ze wszystkimi kosztami i opłatami. W przypadku zajęcia i sprzedaży jest to...

[testbild]

To nie moje zdanie, ale mojego teścia. Zastanawia się, dlaczego nadal ma spłacać pożyczkę za nieruchomość, która okazała się złomem. Pomijając fakt, że sam jest nieco winny tej sytuacji, uważam, że to jest przynajmniej rozsądne rozważenie.

Jakie koszty i opłaty powstają, gdy bank decyduje się anulować i spłacić pożyczkę? Cała sytuacja jest dość skomplikowana i może zakończyć się nawet prywatną upadłością.

[NaTwoim13]

To zakończy się bankructwem lub upadłością, jeśli licytacja komornicza nie przyniesie dochodu w wysokości kwoty roszczenia, albo jeśli dłużnik nie będzie w stanie pokryć różnicy, a kwota roszczenia składa się z waluty oraz odsetek, które nadal będą naliczane do końca okresu odsetkowego (jeśli bank wypowie umowę, te znikną), kosztów postępowania, a także wszystkich opłat.

[Tikonteroga]

Cześć,
zanim przestaniecie płacić ustaloną umową ratę kredytu, powinniście skonsultować się z prawnikiem.
Mam również pytanie, czy bank może żądać nie tylko pozostałej kwoty kredytu w wysokości 140 000 EUR, ale także kwoty odsetek, która byłaby wymagalna do końca okresu obowiązywania odsetek. W niektórych przypadkach przy wcześniejszej spłacie pożyczki przed końcem okresu obowiązywania odsetek należy zapłacić bankowi rekompensatę za wcześniejszą spłatę...
Pozdrowienia

[NaTwoim13]

Jeśli bank rozwiąże umowę kredytu, nie może pobierać opłat za wcześniejszą spłatę zgodnie z wyrokiem Federalnego Sądu Najwyższego.

[Alex [CryptoMod]]

Rachunek:



140.000 EUR długów

100.000 EUR dochód z licytacji



= 40.000 EUR pozostałych długów dla teściów plus wszystkie koszty związane z sądem/egzekucją/inkaso itp.



-> Upadłość konsumencka.....

[spassinnebacken]

Nie ma potrzeby procesu windykacji lub upomnienia, ponieważ bank może egzekwować z tytułu egzekucyjnego (umowy o ustanowienie zastawu hipotecznego), w której zobowiązuje się do natychmiastowej egzekucji. Po wypowiedzeniu umowy kredytowej przez bank, ten dokument zostanie dostarczony, a następnie można złożyć wniosek o licytację przymusową.

W postępowaniu licytacyjnym bank zgłosi kwotę kapitału zastawu hipotecznego oraz bieżące i zaległe odsetki w zawartej w księdze wieczystej wysokości odsetkowej, w tym wszelkie ewentualne dodatkowe płatności.

W przypadku przyjętej kwoty z licytacji w wysokości 100 000 euro, sąd odliczy koszty postępowania i koszty rzeczoznawcy oraz - jeśli zgłoszono - bieżące ciężary publiczne w pierwszej kolejności, a pozostałą kwotę odda wierzycielce zajmującej pierwsze miejsce. Jeśli kwota nie wystarczy na całkowite zaspokojenie, pozostałą kwotę można ścigać osobiście przeciwko dłużnikowi (komornik, zajęcie wynagrodzenia i konta itp.). Co więcej, również na podstawie wymienionego powyżej dokumentu, nie ma potrzeby dodatkowego upomnienia ani procesu sądowego.

W zależności od wysokości długu, dla dłużnika pozostaje jedynie droga do upadłości konsumenckiej. Upadłości ogłaszanej w Niemczech nie ma już od około 15 lat.

Taniej alternatywą może być znalezienie kupca dla nieruchomości. Zazwyczaj jest to znacznie tańsze.

[guest]

... i dodatkowo powiedzieć:
w przypadku swobodnej sprzedaży nieruchomości za założone 100 000 euro, ewentualnie pozostaje mniejszy dług wobec banku niż w przypadku egzekucji.
MOŻNA zrobić wszystko, ale należy być świadomym konsekwencji. Niezależnie od tego, że prawdopodobnie zarówno przy sprzedaży, jak i przy sprzedaży poprzez egzekucję, nie będzie się można pozostać w domu i trzeba będzie tu także płacić czynsz.
Jeśli dzisiaj nieruchomość faktycznie jest warta 140 000 euro, a pozostały dług wynosi faktycznie tę kwotę, to gdzie jest podstawa dla teścia, aby być może nie kontynuować spłaty pożyczki? Jeśli nieruchomość faktycznie byłaby warta tylko 60 000 euro, a pozostały dług wynosi 140 000 euro (motyw złej jakości nieruchomości, choć termin jest używany w innym znaczeniu niż powyżej), staje się pytanie o prywatną upadłość. Jeśli teść jest obecnie niewypłacalny lub zadłużony, to bez względu na egzekucję można już złożyć wniosek o prywatną upadłość.
Powodzenia!
gość

[6Bankkaufmann]

Gdy bank może oszacować, że zostanie z zadłużeniem, nie ma absolutnie problemu, aby skontaktować się z bankiem, aby zapytać, czy zrezygnuje się z dużej części zadłużenia, gdy zadłużenie zostanie przeniesione na inną osobę. Na przykład, w tym przypadku, czy opcją mogłoby być przeniesienie zadłużenia na inną osobę?
Ile rat zalega już do spłaty?

[Daukind]

Ponieważ bank może oszacować, że pozostanie z roszczeniem, nie ma absolutnie żadnego problemu zwrócić się do banku, napisać, w jakim stopniu rezygnuje się z dużej części roszczenia, gdy roszczenie jest refinansowane przez inną osobę. Na przykład, dla rozpoczynającego wątek na forum Testbild, czy to byłaby opcja?
Ile rat już jest zaległych?

Bzdura. Nic z tego, co zostało napisane, nie ma sensu, nie mówiąc już o tym, że jest prawdziwe.

[6Bankkaufmann]

@Daukind, w mojej codziennej pracy zajmuję się restrukturyzacją zerwanych kredytów bankowych i udało mi się już uniknąć wielu licytacji komorniczych.
W przypadku zerwanych kredytów bankowych wiele jest możliwe.
Jeśli pracownicy działu windykacji banku polecają mi klientów, abym mógł się przyjrzeć całej sytuacji, to także świadczy o tym.
Jak już wspomniałem, każda sprawa jest inna.

[Banker]

Absurd. Nic z tego, co zostało napisane, nie ma sensu, nie mówiąc już o jego prawdziwości.

Oczywiście, to ma sens! Czy się uda, to już inna sprawa.
Już kilka razy zdarzyło mi się zgodzić po badaniu i ekspertyzie oraz zrezygnować z części roszczenia.
Jednak kwota jest dość wysoka. Gdy jeszcze pracowałem w banku, kwoty do 20 tys. EUR były kwotami, na rzecz których rezygnowano.
Warto spróbować.

[6Bankkaufmann]

@Bankier, przykład na to, że wiele jest możliwe.
Klient z Aschaffenburga ma zaległe składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 47 000 EUR z kilku lat (bez znaczenia powodów).
Zabezpieczenie hipoteczne w księdze wieczystej = problem z finansowaniem.
Napisałem do ubezpieczyciela, wyjaśniłem sytuację i udało się zmniejszyć roszczenie do 12 000 EUR.
Tak więc zrezygnował z kwoty 35 000 EUR za jednym zamachem.
Dlatego nigdy nie przestawaj walczyć nawet gdy sytuacja jest beznadziejna, nie ma mowy o resignacji.

[spassinnebacken]

Rezygnacja z hipoteki zabezpieczającej (która i tak stanowi dość słabe zabezpieczenie w świetle jej pozycji w księdze wieczystej) jest jednak zupełnie inny przypadek niż w przypadku TE, gdzie chodzi prawdopodobnie o (pierwszorzędne) zastawienie hipoteczne.
Jak ktoś już powiedział... Można próbować różnych rzeczy. Czy się uda, to już inna sprawa.

[guest]

Czasami uważa się, że banki są głupie?!

Z jednej strony bank ma tytuł, którego może śmiało egzekwować. Poza nieruchomością.

JEDNAK, JEŚLI dłużnik udowodni, że nie ma nic (ze względu na utratę pracy, zasiłek Hartz IV, itp.), osiągnie odpowiedni wiek (powyżej 65 lat ciężko będzie mu znaleźć nową pracę, bardziej pewne jest przejście na emeryturę) i w przypadku przymusowej licytacji nieruchomości z powodu usterek budowlanych uzyskałby kwotę 100k, dlaczego bank miałby się nie zgodzić na zrezygnowanie z np. 20k, ale otrzymać resztę? Nie bez powodu banki próbują również uzyskać wyższą kwotę za nieruchomość w sprzedaży ustnej przed przymusową licytacją. Nie robią tego po to, aby biedni dłużnicy mieli później mniej długów.

JEŚLI warunki są odpowiednie, rozmowa jest z pewnością sensowna.

JEŚLI jednak dłużnik może w średnim okresie czasu znowu zbudować majątek, ma dobrą pracę lub duże portfolio akcji. Czemu bank miałby zrezygnować chociażby z jednego grosza? Ja wciąż egzekwuję tytuły sprzed 20/25 lat i ktoś, kto dzisiaj jest bankrutem, może jutro mieć pieniądze.

gość

[NaTwoim13]

Nadchodzące koszty odsetek, które będą wymagalne, lub inne opłaty, odpisy lub koszty z licytacji komorniczej, w ogóle nie stanowią jeszcze istniejących realnie roszczeń, więc wciąż niepodlegają negocjacjom. Tylko tymczasowe zaległości w płatnościach rat, jeśli takie istnieją.

Jeśli można by negocjować te roszczenia, to każdy mógłby stworzyć sobie strach i powiedzieć nie obchodzi mnie to, weźcie sobie co możecie, ode mnie nic więcej nie dostaniecie. Dokładnie tak jest w tym przypadku, gdy dochodzi do trzeciej możliwości wykorzystania majątku, zamiast prowadzić czystą rozmowę z wierzycielem, jak można przywrócić zdolność obsługi kapitału przez restrukturyzację długu lub zawieszenie spłaty rat kapitałowej. Żadna bank nie dąży od razu do egzekucji komorniczej, a przynajmniej nie w przypadku braku trzech zaległych rat, a uważam, że w przypadku TE bankowi nie są jeszcze znane nietypowe zachowania klienta lub jego punkt widzenia.

Jeśli nie widać, że koncepcje restrukturyzacji mają szansę powodzenia i/lub dłużnik nie jest współpracujący, bank podejmie działania egzekucyjne. Przed terminem egzekucji bank sprawdzi jednak wszystkie możliwości, włącznie z tym czy sprzedaż za porozumieniem stron ma większą szansę na powodzenie. Niemniej jednak musi wszcząć egzekucję, ponieważ inaczej nie może sprzedać ani w inny sposób zrealizować obiektu.

Intencje TE lub jego teścia są z mojego punktu widzenia zupełnie inne, również nie znamy faktycznego statusu sprawy (zaległości, już odbyte rozmowy, sytuacja finansowa), dlatego moim zdaniem jest bezcelowe dalsze dyskutowanie na temat sposobu postępowania i decyzji banku. Dodatkowo, należy zauważyć, że jeden bank postępuje w jedny sposób, a inny w inny.

Jeśli istnieje rozwiązanie, to tylko poprzez współpracę i szczere, rozsądne oraz otwarte rozmowy z bankiem. Jeśli takie rozmowy nie zachodzą, prowadzi się do bankructwa, ogłasza upadłość osobistą lub składa oświadczenie majątkowe i co 2 lata jest spokój, jeśli nie posiada się niczego. Dzięki rozmowom można poddać się restrykcjom i opracować rozwiązania, jeśli ich nie znajdziemy i stracimy Dom, współpraca przynajmniej minimalizuje straty, w końcu drogą dobrowolnej sprzedaży, aby znaleźć rozwiązanie wobec nadmiarowej kwoty zadłużenia.

[3eugh]

Opisany teściowi przypomina mnie następująca sytuacja:

Rzemieślnik niedbalstwo na budowie, inwestor zatrzymuje część żądanej kwoty w fakturze, rzemieślnik niedługo potem ogłasza upadłość, a kilka tygodni później znów działa (nawet pod tą samą nazwą firmy, ale z jego żoną jako dyrektorem zarządzającym). Jest czysty, ale inwestor uświadamia sobie, że tak naprawdę zatrzymał za mało, i tak samo może być z innymi.

Przekładając na bankowość:
Jeśli teraz teść (częściowo z własnej winy) mieszka w złym mieszkaniu, chce teraz sprowadzić wszystko na nikłe poszanowanie, mając nadzieję, że bank jakoś się z tym upora i jakoś ujdzie mu to na sucho. Moim zdaniem, jako zięć, dziękowałbym, ponieważ - jeśli się nie mylę - długi teścia mogą ostatecznie obciążyć jego spadkobierców, czyli córkę, żonę autora wątku. Czy coś przeoczyłem, czy też testbild powinien zastanowić się nad tym cieplej?

Chociaż być może to już stara historia: Co z opcją odstąpienia od umowy? Czy kredyt można jeszcze w ten sposób odwołać? Informacji na ten temat znajdziesz tutaj na forum i w innych miejscach w dużej liczbie...

[NaTwoim13]

Nu, ale zięć nie musi przyjąć spadku, po 6 latach już go nie będzie.

Ja też uważam, że to wszystko nie jest dobre i nie jest właściwym rozwiązaniem. WRJ na pewno byłby warty spróbowania, ale nie potrafi skrócić kredytu w taki sposób, żeby badziewna nieruchomość (jeśli to w ogóle jest) przyniosła dochód wystarczający na spłatę pozostałego długu po odstąpieniu od umowy.

[3eugh]

Dziękuję, Thomas, ale o co dokładnie chodzi Ci z po 6 latach są już z dala?
Pozdrowienia,
Eugen

[Sparky]

Chodziło o prywatne bankructwo. Nawiasem mówiąc, tutaj leży pies, przepraszam. Prywatne bankructwo miało na celu dać ludziom drugą szansę. Jak widać, nadużycia mają miejsce na szeroką skalę, a społeczeństwo ponosi tego koszty, o czym nie należy zapominać pomimo zrozumienia.

[NaTwoim13]

Upadłość zazwyczaj trwa 6 lat, a następnie długi są umarzone.

[6Bankkaufmann]

Upadłość 6 lat
Umorzenie długu 1 rok
Następnie wynik mojego dotychczasowego doświadczenia klienta nadal wynosi 5% i trwa kolejne 3 lata, zanim będziesz klinicznie czysty.
Więc od A do Z razem 10 lat.
Osobiście nie widziałem jeszcze nikogo, kto po usunięciu informacji o umorzeniu długu w Schufa od razu ma wynik powyżej 90%. To powszechny błąd.

[testbild]

Spadek, który można odziedziczyć, nie jest do oczekiwania, sytuacja w ostatnich dniach znacząco się pogorszyła. Istnieją dodatkowe kredyty. Ostatecznie mówimy o długach w wysokości 80 000 euro. Teraz nie ma to już nic wspólnego z pierwotnym tematem, redukcja długu i w razie potrzeby także upadłość konsumencka są nieuchronne. Zadam kilka pytań na ten temat w innym miejscu na forum i będę wdzięczny za odpowiedzi.

[testbild]

Warto tutaj również podkreślić:
Krótki opis sytuacji:
Moi teściowie oboje są emerytami, on otrzymuje 1465,- euro, a ona 615,- euro miesięcznie.
Mają około 80 000 euro długów. Przeciwko pożyczkom i kredytom w wysokości około 180 000 euro stoi nieruchomość o wartości około 100 000 euro. Poza 10-letnim łóżkiem wodnym nie ma żadnych innych wartościowych przedmiotów.
Moi teściowie przeprowadzili się rok temu z domu do wynajmowanego mieszkania. Powrót do domu nie ma sensu, ponieważ wymaga on poważnych remontów i nie jest odpowiedni dla osób starszych.
To tylko długi bankowe, opłaty za telefon, prąd i czynsz są zawsze płacane na czas. Raty kredytów również zawsze były płacone, pomagali w tym ich córki.
Chciałbym porozmawiać z wierzycielami o umorzeniu długów, ale potrzebuję kilku liczb, aby zrozumieć, jakie roszczenia mieliby wierzyciele podczas prywatnej upadłości.
Poniższe wynikły z moich poszukiwań w internecie, więc będę wdzięczny za ewentualne poprawki:
Emerytura mojej teściowej w kwocie 615,- euro podlega egzekucji komorniczej. Z emerytury mojego teścia kwota egzekwowalna wynosi 270,28 euro. Istnieje jednak wątpliwość, czy moja teściowa jest osobą zobowiązaną do płacenia jego utrzymania, nie byłaby w stanie utrzymać się z kwoty 615,- euro miesięcznie. W takim przypadku nic nie mogłoby być egzekwowalne od mojego teścia.
Egzekwowalna suma całkowitej emerytury moich teściów wynosi 270,28 euro miesięcznie, czyli poprawnie?
W sumie mówimy więc o 72 miesięcznych egzekucjach w wysokości każdorazowo 270,28 euro, co daje łącznie 19 460,16 euro. Pozostały dług, pomijając koszty postępowania, zostanie umorzony. Czy to prawda?
Ostatecznie pozostanie 5 wierzycieli, dwie banki, które razem nadal żądają około 30 000 euro, oraz dwie córki i ja jako zięć, którzy żądają około 50 000 euro. Nasze roszczenia mogą być przedstawione przed syndykiem upadłościowym i wszystkie były obsługiwane przez konta bankowe.
Czy można w przybliżeniu oszacować koszty syndyka upadłościowego i postępowania?
Jeśli keep się przy kwocie 270,28 euro, jak zostaną one rozdzielone?
Co z tego trafi do syndyka upadłościowego, co do sądu i ile pozostanie dla wierzytelnych?