- pt kwie 08, 2016 12:54 pm
Dziękuję, ducnici!
Oto dostępne teraz orzeczenie: LG Hamburg, 31.12.2015 - 329 O 149/15:
...
W przypadku odwołania należy zwrócić otrzymane świadczenia zgodnie z § 357 ust. 1 zdanie 1 BGB, 346 BGB a.F. oraz zwrócić korzyści osiągnięte z ich używania. W przeciwieństwie do stanowiska powodów, do korzyści, które powód ma zwrócić pozwanemu, nie należą korzyści związane z płatnościami amortyzacyjnymi powoda. Według obliczeń powodów, na rzecz pozwanego pozostaje zatem otwarty saldo na kwotę 30 193,21 €. Powodowie obliczają zobowiązanie do zwrotu wartości pozwanego w razie konieczności zwrotu korzyści z tytułu odsetek i spłat amortyzacyjnych na kwotę 45 371,20 € (pismo procesowe, str. 19, załącznik K 11), podczas gdy odszkodowanie za korzyści ograniczone do zapłaconych odsetek wynosi 15 177,99 € (pismo z dnia 25.08.2015 r., str. 16, k. 116 d.A., Załącznik K 15).
Korzyści z płatności amortyzacyjnych nie podlegają zwrotowi przez pozwanego, ponieważ płatności amortyzacyjne nie są „otrzymanymi świadczeniami” w rozumieniu art. 346 BGB. Art. 346 BGB obejmuje wzajemne obowiązki świadczeniowe stron umowy. Przedmiotem umowy pożyczki jest udzielenie pożyczki pieniężnej na czas. Późniejsza spłata tej samej kwoty pieniężnej nie jest zatem wynagrodzeniem za otrzymanie kwoty pożyczki, ale jedynie konieczną konsekwencją tego, że pożyczkobiorcy kapitał nie był przeznaczony na trwałe, lecz miał mu pozostać tymczasowo (jak już zauważył RGZ 161, 52, 56). Jedynie udostępnienie korzystania wiąże się z obowiązkiem zapłaty odsetek przez pożyczkobiorcę, nie zaś wypłacenie pożyczki, które ma jedynie służyć realizacji umowy. Zatem po odwołaniu pożyczkobiorca winien zwrócić udostępnione korzystanie, a nie zwracać otrzymanej płatności (Feldhusen, BKR 2015, 441, 443). Prawo do rozliczenia z istniejącym saldem zgodnie z § 488 ust. 1 zdanie 2 BGB nie jest przywilejem związanym z wycofaniem; staje się ono natomiast wymagalne tylko z chwilą skutecznej rezygnacji (Schnauder, NJW 2015, 2689, 2690, Müller/Fuchs, WM 2015, 1094, 1095, Pieckenbrock/Rodi, WM 2015, 1085, 1087).
Sąd nie umniejsza faktu, że w swoim postanowieniu z dnia 22.09.2015 r. (Az. XI ZR 116/15) Sąd Najwyższy podając się do swojego wcześniejszego orzeczenia z dnia 10.03.2009 r. (Az. XI ZR 33/08) stwierdził, że pożyczkodawca jest zobowiązany do zwrócenia pożyczkobiorcy odszkodowania za korzyści wynikające z wykorzystania odsetek i spłat amortyzacyjnych. Należy jednak zauważyć, że decyzja z dnia 10.03.2009 r. oraz powołane w niej orzeczenie z dnia 24.04.2007 r. (Az. XI ZR 17/06) dotyczyły pożyczek, które służyły jako związane transakcje finansowania nabytku udziałów. Jeśli wtedy Sąd Najwyższy orzekł, że po odwołaniu oświadczenia o umowie pożyczki pożyczkodawca może żądać zwrotu „z własnego majątku” z otrzymanych z własnego majątku korzyści z tytułu odsetek i spłat amortyzacyjnych (wyrok SN z dnia 24 kwietnia 2007 r. – XI ZR 17/06 -, BGHZ 172, 147-157, Rn. 22; wyrok SN z dnia 10 marca 2009 r. – XI ZR 33/08 -, BGHZ 180, 123-134, Rn. 20), to w każdym razie należy stwierdzić, że w przypadku niniejszej sprawy, która dotyczy transakcji
niezwiązanej finansowania, zwrot kwoty pożyczki nie dokonuje się z majątku pożyczkobiorcy, ale z kapitału, który pożyczkodawca nie miał ostatecznie zwrócić pożyczkobiorcy, ale miała ona pozostać mu tymczasowo. W przypadku orzeczenia z dnia 22.09.2015 r., w którym Sąd Najwyższy podkreśla, że jego ustalone zasady są kwestionowane przez niektórych autorów (Edelmann/Hölldampf, KSzW 2015, 148, 152 f.; Hölldampf/Suchowerskyj, WM 2015, 999, 1001 ff.; Müller/Fuchs, WM 2015, 1094, 1095 f., 1098 f.; Piekenbrock/Rodi, WM 2015, 1085, 1086 f.; Schnauder, NJW 2015, 2689, 2691 f.) „nieprzekonującymi argumentami”, brakuje dyskusji z argumentami tych autorów, a także z orzecznictwem pierwszej instancji (jak w przypadku: OLG Stuttgart, wyrok z dnia 24 listopada 2015 r. – 6 U 140/14 LG Bonn, wyrok z dnia 19 maja 2015 r. -30 206/14; LG Stuttgart, wyrok z dnia 09 kwietnia 2015 r. -120 293/14 -, Rn. 91).
Dodatkowo, odwołanie umowy pożyczki nie powinno prowadzić do poprawy sytuacji pożyczkobiorcy (Prütting/Wegen/Weinreich-Kessal-Wulf, BGB, 8. Aufl. § 495 Rn. 11). Umówiona proporcjonalność wartości świadczenia i wzajemnej korzyści powinna być zachowana również podczas rozliczenia zwrotnego transakcji (H. Schmidt, in: BeckOK-BGB, 37. Ed., § 346 Rn. 46). Sytuacja poprawy występowałaby, gdyby pożyczkodawca musiał zwracać odszkodowanie za korzyści z tytułu płatności amortyzacyjnych. Ponieważ tylko w przypadku odwołania pożyczkodawca musiałby oprocentować przez niego udzieloną kwotę pożyczki, w przypadku w którym została ona zwrócona przed odwołaniem poprzez spłaty amortyzacyjne; bez odwołania tego by się nie zdarzyło.
Co sądzicie?