... Pouczenie późniejsze to obowiązek, który zaczyna obowiązywać wtedy, gdy wiadomo, że jest konieczny. Zazwyczaj ma to miejsce przed zawarciem umowy o rozwiązaniu. ...
Masz sposób, aby wskazać PV powoda na to dobre argument?
Oto wpis na temat BGH z test.de (dzięki, reCthAbEr, za wskazówkę - oraz 2 kolejne wpisy z dzisiaj):
BW Bank (niezależna placówka Landesbank Baden-Württemberg LBBW), Umowa z 2004 roku
Sąd Krajowy w Stuttgarcie, wyrok z dnia 17.10.2014 r.
Numer akt: 12 O 262/14
Sąd Apelacyjny w Stuttgarcie, wyrok z dnia 14.10.2015 r.
Numer akt: 6 U 174/14 (nieprawomocny)
Przedstawiciel powoda: Kancelaria Gansel Rechtsanwälte, Berlin
Sąd Najwyższy, wyrok z dnia 11.10.2016 r.
Numer akt: XI ZR 482/15 (Unieważnienie dotychczasowych wyroków i odesłanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Apelacyjny w Stuttgarcie)
Przedstawiciel powoda: Adwokat Richard Lindner, Karlsruhe
Rozbieżność: Powodowie spłacili
kredyt przedterminowo i zapłacili odszkodowanie za wcześniejsze spłacenie. Półtora roku później odwołali się od umowy. Sąd w Stuttgarcie nakazał BW Bankowi zwrot rekordowej kwoty 64 670,64
euro dla powodów. Do tego dochodzi korzyść z tytułu użytkowania w wysokości 2 243,16
euro (stan na dzień 16.10.2015 r.). Sąd Apelacyjny potwierdził to nakazanie. Sąd Najwyższy nie zgodził się. Jednak po wniesieniu skargi przez bank, zrobił to - bez podania dalszego uzasadnienia. Po rozpatrzeniu sprawy Sąd unieważnił nakaz dla banku i odesłał sprawę do ponownego rozpatrzenia i wydania decyzji do Sądu Apelacyjnego w Stuttgarcie. Uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego nie jest jeszcze gotowe; zostanie prawdopodobnie opublikowane najwcześniej pod koniec listopada. Po przebiegu rozprawy wydaje się, że także Sąd Najwyższy uznał, że pouczenie o odwołaniu było wadliwe. Jednak Sądy w Stuttgarcie, według sędziów w Karlsruhe, nie sprawdziły dostatecznie dokładnie, czy powodowie nie utracili prawa odwołania przy lub po spłacie
kredytu. Ponieważ zakończenie umowy kredytowej czyniłoby bezsensowna późniejsze pouczenie, a możliwość późniejszego pouczenia wydawałaby się równoważeniem dla nieograniczonego prawa odwołania przy niewystarczającym pouczeniu, po zakończeniu
kredytu zatracenie prawa do odwołania jest przynajmniej możliwe, a nawet być może oczywiste. Niemniej jednak w każdym przypadku muszą zachodzić okoliczności, które pozwalają bankowi na zaufanie, że teraz nie ma już odwołania. Jakie okoliczności mogłyby to być według XI. senatu pozostaje nadal niejasne. Zgodnie z orzecznictwem innych izb Sądu Najwyższego jest to możliwe tylko wtedy, gdy chodzi o szkodę dla kredytobiorców albo o dyspozycje wiedząc o conajmniej możliwości cofnięcia zgody. IV. Senat orzekł co do odwołania od zakończonej umowy ubezpieczenia na życie: „Samo z siebie pozwolenie na szanowanie dobra nie może rościć sobie pozwane zdanie (= ubezpieczyciela). Jednakże sytuację tę powołała sama w życie, nie dając powodowi prawidłowego pouczenia o odwołaniu.” (Orzeczenie z dnia 07.05.2014 r., numer akt: IV ZR 76/11).
[nowe wyrok rewizyjny z dnia 13.10.2016 r.]
Sparda-Bank Nürnberg eG, Umowy z dnia 03.04.2003 i 18.11.2010
Sąd Krajowy w Norymberdze, wyrok z dnia 04.08.2015 r.
Numer akt: 10 O 9199/14
Sąd Apelacyjny w Norymberdze, wyrok z dnia 01.08.2016 r.
Numer akt: 14 U 1780/15 (nieprawomocny, złożono skargę rewizyjną)
Przedstawiciel powoda: Adwokat Siegfried Reulein, Norymberga
Rozbieżność: Sąd Krajowy uznał, że pouczenia Sparda w dwóch umowach były nieprawidłowe. Pierwsze pouczenie podawało dwa i cztery tygodnie, w zależności od tego, kiedy zostaje zawarta umowa i kiedy udzielane jest pouczenie. To różniło się od prawidłowego wzoru i uniemożliwiało konsumentom jednoznaczne określenie terminu, orzekł sąd. Drugie pouczenie nie było wystarczająco wyraźnie wyróżnione względem wzoru prawnego, stwierdzili sędziowie. Sąd Apelacyjny zarzucił po odwołaniu banki: „Informacja przekazana konsumentowi, że termin zaczyna się po zakończeniu umowy, ale dopiero po otrzymaniu wszystkich obowiązkowych informacji zgodnie z § 492 II BGB, nie pozwala konsumentowi jednoznacznie i z akceptowalnym nakładem czasu określić początek okresu. Ponieważ nie jest mu pokazane - z wyjątkiem trzech przykładowo wymienionych obowiązkowych informacji - ile i jakie obowiązkowe informacje dotyczą jego konkretnej umowy oraz jakie inne obowiązkowe informacje musi otrzymać. Oznacza to, że nie jest jasne, kiedy zaczyna się termin na odwołanie.“ Sąd Krajowy stwierdził, że umowy są nieważne ze względu na odwołanie. Ponadto nakazał bankowi udzielenie powodom informacji o tym, jakie korzyści uzyskał z kwot otrzymanych od powodów. Sąd Apelacyjny w Norymberdze potwierdził to nakazanie. W związku z trzema kolejnymi umowami z dnia 30.01.2007 i z dnia 12.05.2008 Sąd Krajowy odrzucił powództwo. Potwierdził to również Sąd Apelacyjny. Te pouczenia były jednak co najmniej przy zawarciu umowy w placówce poprawne, orzekli sędziowie w Norymberdze, mimo że wiele innych sądów je zakwestionowało. Raport w sprawie postępowania na stronie internetowej kancelarii. Sprawą zajmuje się teraz jeszcze Bundesgerichtshof. Zarówno powodowie, jak i bank złożyli skargę rewizyjną. Numer akt w BGH: XI ZR 446/16
[nowe skargi rewizyjne z dnia 13.10.2016 r.]
Sparkasse Harburg-Buxtehude, Umowa z dnia 08.07.2010 roku
Sąd Krajowy w Lüneburgu, wyrok z dnia 07.10.2016 r.
Numer akt: 5 O 262/14 (nieprawomocny)
Przedstawiciel pozwanych: Kancelaria Sozietät Wedekind, Lüneburg
Rozbieżność: Nie kredytobiorcy, a Sparkasse stali się pozwani przed sądem. Stało się tak: Kredytobiorcy chcieli sprzedać
Dom sfinansowany kredytem i zatem zerwali umowę kredytową. Sparkasse rozliczyła
kredyt i ustaliła odszkodowanie za wcześniejsze spłacenie. Dochód ze sprzedaży domu nie wystarczył, aby spłacić pozostałe zadłużenie i pokryć odszkodowanie. Powodowie odwołali się od umowy miesiąc później. Mimo to Sparkasse wytoczyła powodom sprawę o zapłatę pozostałej kwoty, zwłaszcza ze względu na odszkodowanie za wcześniejsze spłacenie. Koniec końców poniosła porażkę. Na wniosek powodów Sąd Krajowy w Lüneburgu nakazał Sparkasse zapłatę 43 230,84
euro powodom. Pouczenia odwoławcze były wadliwe, a odwołanie od umowy było zatem możliwe nawet po spłacie
kredytu. Sparkasse nie ma więc prawa do odszkodowania za wcześniejsze spłacenie. Z kolei musi zwrócić powodom korzyści w wysokości 2,5 punktu od comiesięcznych opłat. Powodowie nie domagali się wyższych korzyści. Kolejna osobliwość tej sprawy: Był to umowa, dla której nie istniała ustalona wzorcowa instrukcja. Takie wzorce były dostępne do 10.06.2010 r. i ponownie od 30.07.2010 r. Rząd federalny, Bundestag i Prezydent federalny nie zdołali wprowadzić nowego obowiązującego wzorca instrukcji na czas. Nawet jeśli Sparkasse chciała skorzystać z takiego wzorca, musiała się obejść bez niego.
[nowe złożono skargi rewizyjne z dnia 13.10.2016 r.]