Capital Investment 4

[3eugh]

OLG Frankfurt, Postanowienie z dnia 09.08.2016 r. - 23 U 46/16: Niezawiniona utrata prawa w przypadku odwołania pięć lat po zawarciu umowy pożyczki. Zauważono, że sąd zamierza odrzucić apelację pozwanego przeciwko wyrokowi Izby Cywilnej LG Wiesbaden z dnia 16.02.2016 r. (1 O 102/15) postanowieniem zgodnie z § 522 ust. 2 ZPO. Po otrzymaniu tej informacji apelacja została wycofana.

[3eugh]

OLG Stuttgart, 11.10.2016 - 6 U 48/16:

Tezy
Dotyczące pytania, co konsument rozumie przez dokument umowy w informacji o odstąpieniu od umowy, gdy bank wysyła mu podpisana ofertę z tytułem umowy pożyczki.
Orzeczenie
W wyniku apelacji pozwanego wyrok sądu okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., numer aktu 12 O 84/15, zostaje uchylony w części i pozwolenie pozwanego na przeniesienie roszczenia na rzecz powodów w wysokości 737,30 EUR zostaje odrzucone, w związku z wyrokiem sądu okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., numer aktu 12 O 84/15, sformułowanie zapisu 1 jest ponownie sformułowane w celu wyjaśnienia:
Uznaje się, że umowa pożyczki nr ..., zawarta przez powodów z pozwanym dnia 27.05.2009/01.06.2009 na kwotę netto pożyczki w wysokości 263.000,00 EUR, została zamieniona na stosunek obrotu odstąpienia na skutek odwołania przez powodów w dniu 08.09.2014 r.W pozostałym zakresie apelacje stron przeciwko wyrokowi sądu okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., numer aktu 12 O 84/15, są odrzucane.Koszty postępowania apelacyjnego ponoszą powodowie w wysokości 75%, a pozwanego 25%. Poprawiając rozstrzygnięcie sądu okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., numer aktu 12 O 84/15, w zakresie kosztów, powodowie mają ponieść 78% kosztów postępowania sądowego w pierwszej instancji, a pozwanego 22%.Wyrok jest natychmiast wykonalny. Obydwie strony mogą zabezpieczyć się przed wykonaniem przez zabezpieczenie na kwotę 110% kwoty podlegającej wykonaniu na podstawie wyroku, chyba że wierzyciel nie zabezpieczy się przed wykonaniem zabezpieczeniem w wysokości 110% kwoty podlegającej wykonaniu przed wykonaniem.

Zezwala się na skierowanie apelacji.

[sebkoch]

Przepraszam, ale aktualnie nie nadążam z czytaniem tutaj. Proszę więc wybaczcie, jeśli moja uwaga może być nie w odpowiednim miejscu:
Pozdrowienia, Aachen, 15.11.2016 - 10 O 247/16:
Uwaga, 5% odsetki zwłoczne wydają się być odsetkami za zwłokę, a nie korzyściami: K.A., dlatego numer referencyjny OLG N został zanonimizowany (bo jest znany).

śmieszne, to jest ode mnie, nie wiedziałem, że zostało opublikowane.

[3eugh]

OLG Düsseldorf, 31.10.2016 - I-9 U 98/15:


Tenor:
Na apelację powoda wyrocznia wyroku 8. Izby Cywilnej Sądu Okręgowego w Düsseldorfie z dnia 21.08.2015 zostaje częściowo zmieniona i sformułowana następująco:
Pozwany zostaje zobowiązany do zapłaty powódce kwoty 2.889.230,15 € oraz odsetek w wysokości 2,5 punktu procentowego powyżej stopy referencyjnej od dnia 21.04.2015. Pozew w pozostałej części zostaje odrzucony.
Dalsza apelacja powoda i apelacja pozwanego zostają odrzucone.
Z kosztami pierwszej instancji obciążeni zostają w stosunku pięć do czterech piątych, na rzecz albo powoda albo pozwanego. Koszty apelacji zostają wzajemnie zrównoważone.
Wyrok jest wykonawczy. Każdy dłużnik może odwrócić wyegzekwowanie przez zabezpieczenie w wysokości 120% kwoty podlegającej wykonaniu zgodnie z wyrokiem, chyba że wierzyciel zabezpieczy kwotę do wyegzekwowania w wysokości 120% przed egzekucją.

Sprawa dotyczyła sporej sumy pieniędzy:

Wartość sporu apelacyjnego ustalona została na 1.125.606,90 €.

Przede wszystkim jednak z orzeczenia wynikają te ciekawe punkty:

b)
Ustna pouczenie o odstąpieniu udzielone pozwanemu (w załączniku K 1) nie było wystarczające, by rozpocząć bieg terminu odstąpienia.
aa)
Jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy, zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, pouczenie o odstąpieniu było niejednoznaczne, jeśli chodzi o początek terminu („w najwcześniejszym terminie”) (por. m.in. orzeczenia SN, postanowienie z 10.02.2015 r. - II ZR 163/14 -, Juris, Rz. 14; SN, wyrok z 12.07.2016 r. - XI ZR 564/15 -, Rz. 18; oba z uzasadnieniami).
bb)
Pouczenie nie było również zgodne z przepisami § 14 ust. 1 Rozporządzenia o Informacjach (BGB-InfoV), ponieważ odbiegało w kilku miejscach od standardowego wzoru (załącznik 2), podczas gdy skuteczność normy występuje wyłącznie wtedy, gdy stosowany formularz jest zgodny z modelem także pod względem treściowym (por. SN, postanowienie z 10.02.2015- II ZR 163/14 -, Rz. 8; SN, wyrok z 12.07.2016 r. - XI ZR 564/15 -, Rz. 22; we wszystkich z przytoczeniem orzeczeń). Argumenty apelacyjne powoda nie zdołają tego zakwestionować.
Sąd Okręgowy słusznie zauważył, że w pouczeniu powoda brakuje sformułowań zgodnych z modelem, a mianowicie: „Może to spowodować, że będziesz musiał(a) pomimo odstąpienia spełnić zobowiązania płatnicze za okres do czasu odstąpienia” i „Zobowiązania do zwrotu płatności musisz spełnić w ciągu 30 dni od wysłania oświadczenia o odstąpieniu”. Sformułowania te nie zostały włączone do pouczenia powoda. Przywoływane przez powoda orzeczenia sądów wyższej instancji opierały się na innym kształtowaniu. W nich chodziło o to, czy pouczenie o odstąpieniu, w pozostałym niebudzące zastrzeżeń, było błędne ze względu na brak jakiegoś sformułowania, zgodnego z pierwotnym, a nie o to, czy pouczenie (jak tutaj, ze względu na „w najwcześniejszym terminie”) było już pierwotnie błędne, a mimo to skuteczne.
Czy odbieganie w akapicie dotyczącym „Finansowanych transakcji” jest także szkodliwe, można pozostawić otwarte w tych okolicznościach. Sąd Okręgowy nie opierał się na przypisie w pouczeniu „Proszę sprawdzić termin w indywidualnym przypadku” (por. teraz SN, wyrok z 12.07.2016 r. - XI ZR 564/15 -, Rz. 19).
c)
Prawo odstąpienia pozwanego nie zostało ani zasiedziałe, ani żaden inny aspekt lojalności i wiarygodności nie przeciwstawiał się jego wykonaniu.

[3eugh]

śmieszne, to jest ode mnie, nie wiedziałem nawet, że zostało opublikowane.

Nie powinieneś chować swojego światła pod korcem.

[3eugh]

Dlaczego w tych przypadkach został nałożony nakaz zapłaty kosztów zastępstwa procesowego, gdy wartość sporu wynosiła

[3ducnici]

A oto wzmianka o OLG Norymberga, wyrok z dnia 10.10.2016 r. - 14 U 2519/14 - jak dotąd nieopublikowany (czy ktoś go zna?) .......

Jasne!

https://www.dropbox.com/s/cfukttdvzc...19-14.pdf?dl=0

Powód złożył skargę na niezgodność z prawem do Sądu Najwyższego...

[sebkoch]

ponieważ wniosek został złożony w momencie, gdy orzecznictwo Federalnego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie wartości spornego przedmiotu nie było jeszcze znane. Istnieje ono dopiero od 12.01.2016 roku

[3eugh]

Konkretna sprawa - tutaj instytucja kredytowa pierwotnie wygrała (jednak wyrok nie jest jeszcze prawomocny) przeciwko klientowi, który złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy: LG Heidelberg, 15.11.2016 - 2 O 107/16:

Leitsätze

Belehrung zum Widerruf, die den Darlehensnehmer nach § 312d Abs. 2 BGB in der Fassung vom 02.12.2004 darauf hinweist, dass die Widerrufsfrist einen Tag nach Eintreten der beschriebenen Ereignisse in der Belehrung beginnt, jedoch nicht vor dem Abschlusstag des Darlehensvertrags, erfüllt die Anforderung, dass der Darlehensnehmer eindeutig über den Beginn der Widerrufsfrist informiert wird (entgegen OLG Stuttgart, Urteil vom 29. September 2015 - 6 U 21/15 -, und OLG Koblenz, Urteil vom 29.07.2016 - 8 U1049/15).

Tenor

Es wird festgestellt, dass der zwischen der Klägerin und dem Beklagten abgeschlossene Darlehensvertrag mit der Nr. vom 23.02.2009 über einen Darlehensnennbetrag von 112.000,00 EUR nicht durch einen Widerruf des Beklagten in ein Rückgewährschuldverhältnis umgewandelt wurde und dass dem Beklagten infolge des Widerrufs des Darlehensvertrags keine Ansprüche gegen die Klägerin zustehen. Der Beklagte hat die Kosten des Rechtsstreits zu tragen. Das Urteil ist gegen Sicherheitsleistung in Höhe von 110 % des jeweils zu vollstreckenden Betrags vorläufig vollstreckbar.

Beschluss

Der Streitwert wird auf 14.364,35 EUR festgesetzt.

[3eugh]

Czy decyzja Sądu Najwyższego z dnia 15.09.2016 r. - I ZR 24/16 - oraz instancje niższe są znane? Sprawa dotyczy następującej kwestii, a zatem również WRB/WRI:


Powód to Stowarzyszenie Konsumentów Badenii-Wirtembergii. Pozwana firma z siedzibą w Szwajcarii oferuje niemieckim konsumentom kredyty gotówkowe, kredyty bez wpisów do Schufy oraz tzw. renowacje finansowe. Wykorzystuje ona pouczenie o prawie do odstąpienia od umowy, które zdaniem powoda jest sprzeczne z wymogiem jasności określonym w art. 246 ust. 3 zdanie 2 EGBGB oraz jest ono dodatkowo uznawane za wprowadzające w błąd. Powód, opierając się na przepisach §§ 8, 3, 4 Nr. 2 i 11, § 5 ust. 1 zdanie 2 Nr. 3 UWG 2008, żąda od pozwanego zaniechania działań.
...
Na podstawie tych kryteriów wartość uciążliwości oraz wartość sporu w postępowaniu o skargę na decyzję o nieprzyjęciu skargi kasacyjnej ustala się na 30 000 euro.
...
W takiej sytuacji sąd apelacyjny nie miał podstaw, aby inaczej ocenić interes powoda w skazaniu pozwanego i zmniejszyć wartość sporu do kwoty, która uniemożliwiłaby powodowi skontrolowanie nieprzyjęcia skargi kasacyjnej przez sąd kasacyjny. W szczególności nie było podstaw do zmniejszenia wartości sporu pod kątem ochrony powoda przed niewspółmiernym ryzykiem kosztów. Powód oszacował swoje dążenie i nie złożył wniosku o obniżenie wartości sporu zgodnie z § 12 ust. 4 UWG.

Jak to będzie teraz kontynuowane?

[3eugh]

Przepraszam jeszcze raz za zamieszczenie tutaj tak wielu wpisów dotyczących decyzji sądowych. 1. pozwala to łatwiej napisać odpowiedni komentarz (z cytatem, jeśli konieczne) do każdej decyzji i 2. jak już wspomniałem, nie miałem czasu, aby przeczytać wszystko. Dlatego może się zdarzyć, że część z tych informacji jest już znana. Dziękuję za wyrozumiałość.
Od kiedy ta decyzja jest publiczna? BGH, 11.10.2016 - XI ZR 482/15
Patrz także wpis na stronie test.de (jednak bez daty):
BW Bank (niezależny oddział Landesbank Baden-Württemberg LBBW), Umowa z 2004 roku
Sąd Okręgowy w Stuttgarcie, wyrok z dnia 17.10.2014 roku
Numer sprawy: 12 O 262/14
Sąd Apelacyjny w Stuttgarcie, wyrok z dnia 14.10.2015 roku
Numer sprawy: 6 U 174/14 (nieprawomocne)
Przedstawiciel powoda: Gansel Rechtsanwälte, Berlin
Sąd Najwyższy, wyrok z dnia 11.10.2016 roku
Numer sprawy: XI ZR 482/15 (unieważnienie dotychczasowych wyroków i odesłanie sprawy do Sądu Apelacyjnego w Stuttgarcie)
Przedstawiciel powoda: adwokat Richard Lindner, Karlsruhe
Istotne jest to, że powodowie spłacili kredyt przedterminowo i zapłacili rekompensatę za wcześniejszą spłatę. Półtora roku później anulowali umowę. Sąd Okręgowy w Stuttgarcie nakazał BW Bankowi zwrócenie powodom rekordowej sumy 64 670,64 euro. Do tego dochodzi jeszcze odszkodowanie za korzystanie w wysokości 2 243,16 euro (stan na dzień 16.10.2015). Sąd Apelacyjny podtrzymał wyrok. Sąd Najwyższy nie dopuścił skargi kasacyjnej. Jednak na skargę banku Sąd Najwyższy to zrobił – bez dodatkowej motywacji. Po rozpoznaniu sprawy unieważnił wyrok banku i odesłał sprawę do ponownego rozpatrzenia i wydania decyzji do Sądu Apelacyjnego w Stuttgarcie.
W międzyczasie została opublikowana uzasadnienie wyroku kasacyjnego. Dla obrońców i prawników konsumenckich niespodzianką okazało się to, że dodanie do pouczenia o cofnięciu „Jeśli jest kilku kredytobiorców, każdy z nich może odwołać swoje oświadczenie w osobnej formie” nie powoduje, że bank nie może powołać się na ochronę ustawowego wzorca tekstu. Mimo że w tekście tej formułki nie ma. Jest to jednak tylko „merytorycznie zgodne uzupełnienie”, jak wynika z uzasadnienia wyroku. Niemniej jednak Sąd Najwyższy uznał, że nie ma takiej potrzeby, i odrzucił sprzeczną z tym stanowiskiem test.de. Sąd Najwyższy nie uzasadnił tego stanowiska.
Pomimo tego, pouczenie o cofnięciu jest niepoprawne i nie jest uważane za poprawne z powodu użycia ustawowego wzorca tekstu. Bank miał pominiętą podtytułek „Prawo do cofnięcia” oraz pod nagłówkiem „Finansowane transakcje” połączył wzorce tekstowe dla umów kredytu i finansowanego zakupu nieruchomości wbrew wskazówkom dotyczącym projektu .
Nie ma natomiast nic nowego dotyczącego przedawnienia. Nie jest ono automatycznie wykluczone po spłacie kredytu, potwierdzili sędziowie Federalnego Sądu Zakresowego odpowiedzialni za prawo bankowe. Decydujący fragment w oryginale brzmi: „Prawo ulega przedawnieniu, gdy dłużnik może, w wyniku bezczynności wierzyciela przez określony czas, uznać, po dokonaniu obiektywnej oceny, że ten nie będzie już dochodził swojego prawa, tak że zbyt późne dochodzenie roszczeń jest sprzeczne z zasadami lojalnego postępowania. Do upływu czasu muszą dojść szczególne okoliczności wynikające z postępowania uprawnionego, które uzasadniają przekonanie zobowiązanego, że uprawniony nie będzie dalej dochodził swego prawa. Czy chodzi o przedawnienie, ostatecznie decydują okoliczności indywidualnego przypadku, które są ustalone i poddane ocenie przez sąd faktyczny, nie pozwalając przy tym na użycie domysłów. Zwłaszcza w przypadku umów kredytu konsumenckiego zakończonych, tak jak tutaj, zależność przedsiębiorcy od braku cofnięcia zgodnie z tymi normami może być uzasadniona, nawet jeśli udzielone ostrzeżenie o cofnięciu początkowo nie odpowiadało przepisom prawnym, a następnie zaniedbał on dowartościowanie konsumenta. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy zakończenie umowy kredytowej wynika z życzenia konsumenta.”
Co dokładnie to oznacza, jest niejasne. Do tej pory nie było przypadku, w którym Federalny Sąd Zakresowy potwierdził założone przez sądy niższej instancji przedawnienie. Jedyne co wiadomo, to że samo dokonywanie płatności rat kredytu i inne spełnienie umownych obowiązków nie stanowi samo w sobie podstawy do przedawnienia. Nawet spłacenie kredytu poprzez zapłatę rekompensaty za wcześniejszą spłatę nie stanowi samo w sobie okoliczności, z których bank może wnioskować, że sprawa została ostatecznie załatwiona.

[3eugh]

Przypominamy sobie o wyroku Sądu Okręgowego w Mönchengladbach z dnia 09.09.2015 - 2 S 29/15: Składka indywidualna w przypadku kredytów konsumenckich.
Związane z tym postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15.11.2016 - XI ZR 450/15:

Pozwana, po wycofaniu apelacji od wyroku ogłoszonego w dniu 9 września 2015 r. przez II izbę cywilną Sądu Okręgowego w Mönchengladbach, została pozbawiona prawa do tego środka odwoławczego. Koszty apelacji nakładane są na nią (§§ 565 zdanie 1, 516 ust. 3 ZPO). Wartość sporu: 1.866,08 €

[3eugh]

To naprawdę zadziwiające, jak szybko LG Dortmund, 04.11.2016 - 3 O 166/16 - chce się tu widzieć potwierdzone przez BGH: Sędzia podtrzymuje swoje stanowisko prawne - włącznie z ustaleniem okoliczności w ramach przedawnienia w przypadku umowy kredytu konsumenckiego zakończonej ponad cztery lata przed odwołaniem - potwierdzone przez (jeszcze nieopublikowane) orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 11.10.2016 w sprawie XI ZR 482/15. Niewiarygodne, jak to jest tu przekręcane - a to wszystko jeszcze bez znajomości szczegółowego uzasadnienia. Co to ma być?!

[3eugh]

LG Hamburg, 30.10.2015 - 308 O 477/14:
Pozew został odrzucony, ale postępowanie jest przypuszczalnie w toku przed BGH: XI ZR 99/16
Czy ktoś ma więcej informacji na ten temat?

[3eugh]

Więc, jeszcze następujące wpisy z test.de (już znane?) i to wszystko na dzisiaj ode mnie...

DSL Bank, Obszar działalności Deutsche Postbank AG, Umowa z 24.10.2005
Sąd Okręgowy w Berlinie, Wyrok z dnia 14.11.2016
Sygnatura: 331 O 302/16 (nieprawomocne)
Pełnomocnik powoda: Adwokat Maik Winneke, Pinneberg
Ciekawostki: Była to umowa z pouczeniem zawierającym klauzulę najwcześniej w odniesieniu do początku terminu. Powodowie odwołali umowę na kwotę 330 000 euro krótko przed upływem terminu wyłączenia odpowiedzialności za zobowiązania. Sąd Okręgowy w Berlinie zobowiązał bank do zwrotu powodom korzyści z tytułu ich płatności w wysokości 2,5 punktu procentowego powyżej stawki podstawowej. Sumują się one dokładnie do 28 747,80 euro. Ponadto bank musi zwrócić powodom opłatę za działalność pozaprawną ich adwokata.
[nowe informacje 02.12.2016]

Sparkasse Mansfeld-Südharz, Umowy z dnia 10.11.2008
Sąd Okręgowy w Halle, Wyrok z dnia 21.11.2016
Sygnatura: 4 O 261/16 (nieprawomocne)
Pełnomocnik powoda: Mathis Ruff Rechtsanwaltsgesellschaft, Berlin
Ciekawostki: Była to umowa z przypisem Prosimy sprawdzić termin w indywidualnym przypadku w pouczeniu o odwołaniu. Kredytobiorcy spłacili pożyczkę w 2015 roku i odwołali się od niej w 2016 roku. Sąd zobowiązał Sparkasse do zwrotu odszkodowania za wykupienie kredytu w wysokości ponad 23 000 euro oraz zwolnienia kredytobiorców z opłat za poradnictwo pozaprawne w wysokości około 1 500 euro. Spłata kredytu nie stanowiła odrębnej umowy, lecz jedynie modyfikowała pierwotną umowę kredytową – tak argumentował Sąd Okręgowy w Halle. Dlatego nie stanowiło to przeszkody dla odwołania.
[nowe informacje 02.12.2016]

BHW Bausparkasse AG, Umowa z 27.06.2008
Sąd Okręgowy w Hanowerze, Wyrok z dnia 27.10.16 (nieprawomocne)
Sygnatura: 3 O 532/15
Pełnomocnik powoda: Solmecke Rechtsanwälte, Sieburg/Bonn/Köln i inni
Ciekawostki: Chodziło o umowę z następującym sformułowaniem w pouczeniu: ...Termin na odwołanie zaczyna biec od dnia, w którym kredytobiorca otrzymał egzemplarz pouczenia o odwołaniu oraz kopię umowy kredytu, pisemną prośbę o udzielenie kredytu lub kopię umowy kredytu albo oświadczenia woli.... Sąd uznał, że to nie wystarcza, powołując się na wyrok Bundesgerichtshofu z dnia 10 marca 2009 r., sygnatura: XI ZR 33/08.
[nowe informacje 05.12.2016]

Quelle Bauspar AG (obecnie: BSQ Bauspar AG), Umowa z dnia 23.07.2007
Sąd Okręgowy w Norymberdze-Fürth, Wyrok z dnia 30.11.2016
Sygnatura: 6 O 2998/16 (nieprawomocne)
Pełnomocnik powoda: Solmecke Rechtsanwälte, Sieburg/Bonn/Köln i inni
Ciekawostki: Chodziło o umowę z następującym sformułowaniem w pouczeniu: Kredytobiorca ma prawo do odwołania (...) w terminie dwóch tygodni, licząc od dnia otrzymania podpisanych umów kredytowych w Quelle Bausparkasse, najwcześniej w momencie otrzymania tego pouczenia o odwołaniu (...). Sąd stwierdził, że odwołanie powoda spowodowało, że umowa przekształciła się w zobowiązanie zwrotne. Pouczenie zawierało trzy błędy: Kredytobiorca nie mógł wiedzieć, kiedy podpisane umowy kredytowe dotrą do Bausparkasse. Brakowało informacji, że termin nie rozpoczyna się przed otrzymaniem przez konsumenta również kopii umowy, żądania pisemnego lub kopii tego dokumentu. Ponadto Quelle Bausparkasse nie podała adresu, do którego należy kierować odwołanie.
[nowe informacje 05.12.2016]

Sparkasse Essen, Umowa z dnia 29.06./03.07.2006
Sąd Okręgowy w Essen, Wyrok z dnia 28.07.2016
Sygnatura: 6 O 170/16
Pełnomocnik powoda: Adwokat Nils Finkeldei, Bottrop
Ciekawostki: Chodziło o umowę z przypisem Prosimy sprawdzić termin w indywidualnym przypadku w pouczeniu o odwołaniu. Sąd stwierdził, że odwołanie kredytobiorcy spowodowało przekształcenie umowy w zobowiązanie zwrotne. Więcej szczegółów na stronie internetowej adwokata. Wyrok jest prawomocny.
[nowe informacje 05.12.2016]

[fighting lawyer]

LG Hamburg, 30.10.2015 - 308 O 477/14:
Pozew został odrzucony, ale sprawa jest prawdopodobnie w toku przed Bundesgerichtshofem: XI ZR 99/16
Czy ktoś może wiedzieć więcej na ten temat?

Według juris, NZB został prawdopodobnie odrzucony przez BGH postanowieniem z dnia 27.09.16.
Był to WRB z 06/2009 z fragmentami „Nie dla transakcji na odległość” i kumulacją w transakcjach finansowanych.

[sebkoch]

Nie znalazłem niczego na ten temat w źródłach prawnych

[fighting lawyer]

Znajdź decyzję Sądu Okręgowego, a następnie przejdź do decyzji OLG. Tam będzie również adnotacja.

[Recht_so]

LG Hamburg, 30.10.2015 - 308 O 477/14:
Pozew został odrzucony, ale sprawa jest obecnie w toku przed BGH: XI ZR 99/16
Czy ktoś ma więcej informacji na ten temat?

Spróbuj przypomnieć sobie swoją aktywność na forum w późnym popołudniu 4 listopada ... lub po prostu sprawdź jeszcze raz.

[Desposito]

Muszę teraz po prostu to powiedzieć - po przeczytaniu ostatnich kilkudziesięciu stron trzeba jednoznacznie stwierdzić, że wiatr się zmienił. Lobbying był evidently skuteczny. Pół roku temu mieliśmy ogólnie dobry trend, także po jednym czy drugim orzeczeniu Najwyższego Sądu, ale nawet te decyzje są teraz przekręcane (np. konfiskata) i liczba decyzji, które wywołują potrząsanie głową, stale rośnie.

[sebkoch]

Spróbuj przypomnieć sobie swoją aktywność na forum podczas późnego popołudnia 4 listopada ... albo po prostu sprawdź jeszcze raz.

Przepraszam, odpuściłem to, nawet mam decyzję Bundesgerichtshofu, ale nie ma w niej żadnego uzasadnienia.

[3eugh]

Chyba miał na myśli mnie, ale naprawdę nie mogę zapamiętać wszystkiego. Poza tym moje ostatnie posty z wczoraj nie wydają się zawierać nic nowego, co może wynikać z tego, że ostatnio nie miałem czasu czytać na forum i być może przeoczyłem kilka rzeczy.

[2RAM]

Prezydent Gauck odwiedził federalnych sędziów w Karlsruhe, informuje biuro prasowe Federalnego Trybunału Sprawiedliwości. Ponadto:

Tematem rozmów specjalistycznych było szczególnie obecna sytuacja sądów cywilnych i karnych w Federalnym Trybunale Sprawiedliwości. Omówiono między innymi znaczący wzrost liczby skarg o nieprzyjęcie do rozpoznania w postępowaniach cywilnych od 2012 roku oraz znaczący wzrost obciążenia sędziów śledczych oraz sądów karnych Federalnego Trybunału Sprawiedliwości postępowaniami śledczymi i karnymi związanymi z terroryzmem islamistycznym. Prezes Federalnego Trybunału Sprawiedliwości Bettina Limperg podkreśliła konieczność zbliżenia pracy Federalnego Trybunału Sprawiedliwości oraz znaczenia orzecznictwa do ludzi poprzez wzmocnioną działalność prasową i społeczną.

Czy coś to przyniesie?

[Texis]

Na pewno, wtedy wartość graniczna dla NZB po prostu zostanie podniesiona lub będzie zależna od dodatkowych warunków, a przekształcenie postanowień BGH będzie już z głowy. Może powinni po prostu utworzyć więcej izb i zlikwidować prawników BGH, albo wprowadzić modele postępowań wzorcowych z mocą wiążącą, to byłby prawdziwy sposób na pomoc. To jest żart, że dla jednego i tego samego WRB istnieje prawdopodobnie setki wyroków i x różnych stanowisk za i przeciw DN.

Bez wątpienia nic nie zostanie zrobione... oprócz dostosowania warunków do NZB.

[Arkturus]

lub po prostu wprowadzić proces wzorcowy z mocą wiążącą, to dopiero byłaby prawdziwa pomoc. To żart, że dla tego samego WRB istnieje pewnie setki wyroków i x różnych opinii za i przeciw DN.

Trzeba więc dokładnie rozróżniać. Wytyczne są oczywiście przestrzegane. Na przykład nie znam żadnego wyroku niższego sądu, który nie uznałby informacji najwcześniej za błędną. BGH wydał wyrok w tej sprawie i sądy postępują zgodnie. Oczywiście oznacza to nie, że każda informacja najwcześniej prowadzi do udanego odwołania. Wynika to stąd, że BGH wprowadził ochronę wzoru. Sądów również postępują zgodnie z BGH. Powodem tak wielu różnych wyroków niższych sądów w związku z tą samą informacją jest na przykład to, że różnie oceniane były zakres ingerencji w wzorcowe informacje o odwołaniu. Jednakże ani BGH, ani te sądy nie można niczego zarzucić. BGH nie może zabrać stanowiska co do każdej używanej informacji oświadczenia, jeśli ta nie zostanie mu przedstawiona, a sądy niższej instancji miały niewiele wytycznych i czuły się w pewnym sensie swobodne. Dopiero 12.07.2016 BGH mógł wydać wytyczne w tej sprawie, wcześniej praktycznie nie dostał przypadków, nad którymi mógłby zdecydować.

[Klinge]

Znam jedno orzeczenie
LG Magdeburg - wyrok z dnia 17.11.2016 - Oczywiście zostanie złożone odwołanie od tego wyroku. https://www.dropbox.com/s/mfds2lgoy0...BCfen.pdf?dl=0

[Harley]

Znam jedno orzeczenie
LG Magdeburg - Wyrok z dnia 17.11.2016 - Oczywiście zostanie złożona apelacja od tego wyroku. https://www.dropbox.com/s/mfds2lgoy0...BCfen.pdf?dl=0

Niewiarygodny ignorant, ten Sędzia Sądu Rejonowego. Istotne orzeczenie BGH z dnia 12.07.16 nie jest brane pod uwagę co do przypisów dolnych, a także dalsze ustalenie wartości sporu jest nadal oparte na restytucji.
Wygląda na to, że od roku nie zajmował się procedurą w zakresie WR i wydał osąd spontanicznie.

[3eugh]

Jeśli jesteś zainteresowany: OLG Karlsruhe, 22.11.2016 - 17 U 176/15:

Leitsätze
Pouczenie o rozpoczęciu terminu na odstąpienie od umowy zgodnie z § 355 Abs. 2 S. 1 BGB w brzmieniu obowiązującym do 10.06.2010 r. jest - niezależnie od związku przyczynowego błędu w poszczególnych przypadkach - niewystarczające, jeśli nie wynika jednoznacznie, że termin nie rozpocznie się, dopóki konsument nie będzie w posiadaniu swojego własnego oświadczenia o woli w formie pisemnej. Zawarcie umowy o rozwiązanie w celu spłaty kredytu nie powoduje ani unieważnienia odstąpienia od oświadczenia woli konsumenta, ani samo w sobie nie prowadzi do wygaśnięcia prawa do odstąpienia. Prawo do zwrotu opłaty za rozwiązanie nie wynika bezpośrednio z §§ 346 Abs. 1, 357 Abs. 1 BGB ani z § 812 Abs. 1 BGB, lecz z ogólnego prawa do odszkodowania po ustaniu podstawy umowy, zgodnie z § 313 Abs. 1 S. 1, Abs. 3 S. 1 BGB w związku z § 346 BGB.
Tenor
Apelacja pozwanego przeciwko wyrokowi sądu okręgowego w Karlsruhe z dnia 9 października 2015 r. – 6 O 149/15 - zostaje odrzucona. Koszty apelacji obciążają pozwanego. Wyrok oraz zaskarżony wyrok sądu okręgowego są wykonalne tymczasowo. Nie udziela się prawa do rewizji. Wartość przedmiotu sporu w postępowaniu apelacyjnym ustalona jest na 5.727,61 EUR.

[3eugh]

OLG Karlsruhe, 08.11.2016 - 17 U 187/15: Informacja o odstąpieniu od umowy kredytu konsumenckiego 2 tygodnie (1 miesiąc) jest niejasna.

Leitsätze

Podanie dwóch terminów 2 tygodnie (1 miesiąc) z wyjaśnieniem w przypisie w informacji o odstąpieniu od umowy kredytu konsumenckiego nie spełnia wymogu klarownego pouczenia, jeśli nie jest jednoznacznie określone, kiedy który termin obowiązuje. Pozew o ustalenie, że umowa kredytu konsumenckiego została zmieniona w stosunek zwrotny poprzez odstąpienie, jest dopuszczalny. Poszczególne parametry obliczeń w celu ustalenia salda do wycofania umowy kredytowej nie mogą jednak być przedmiotem pozwu o ustalenie.

Tenor

Apelacja pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Karlsruhe z dnia 12 października 2015 r. - 10 O 222/15 - zostaje odrzucona z postanowieniem, że ustalenie brzmi następująco:
Stwierdza się, że między stronami zawarta umowa kredytowa o numerze ... została zmieniona w stosunek zwrotny po odstąpieniu powoda z dnia 18.03.2015 r. Apelacja powoda zostaje odrzucona. Koszty apelacji ponosi pozwanego. Niniejszy wyrok oraz zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego są tymczasowo wykonalne.
Dłużnik egzekucyjny może odwrócić egzekucję wierzycieli poprzez zabezpieczenie w wysokości 120% kwoty podlegającej egzekucji, chyba że wierzyciele poprzedzą egzekucję zabezpieczeniem w wysokości 120% kwoty do wyegzekwowania. Zaskarżenie nie jest dopuszczone. Wartość sporu dla instancji apelacyjnej oraz - zmieniając postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11.10.2015 r. - również dla pierwszej instancji ustalona jest na 45.092,99 EUR.

[3eugh]

I teraz nadużycie prawa przez OLG Stuttgart: OLG Stuttgart, 06.12.2016 - 6 U 95/16:

Odmiennie niż w decyzji sądowej, korzystanie z prawa do odstąpienia od umowy przez powódkę jest jednak zgodnie z okolicznościami sprawy nadużyciem prawa.

Wykonanie prawa do odstąpienia od umowy konsumenckiej może w pojedynczych przypadkach stanowić niedopuszczalne nadużycie prawa z innych powodów i być sprzeczne z § 242 BGB, chociaż nie zachodzą przesłanki przedawnienia. Zasada lojalności i zaufania, zakotwiczona w § 242 BGB, stanowi ograniczenie treści dla wszystkich praw. Jakie wymagania wynikają z tego w pojedynczych przypadkach, czy w szczególności odwołanie się do stanowiska prawego wydaje się być nadużyciem prawa, może być z reguły ustalone jedynie poprzez wszechstronną ocenę wszystkich okoliczności sprawy, uwzględniając interesy wszystkich stron zaangażowanych w określony stosunek prawny (BGH, wyrok z 12 lipca 2016 r., sprawy XI ZR 564/15, zdanie 43, juris, z przypisami). Wykonywanie prawa może być niedozwolone zwłaszcza wtedy, gdy obiektywnie pojęty obraz sprzecznego zachowania wskazuje na to, że...

Mierząc tymi zasadami, wykazuje się, że korzystanie z prawa do odstąpienia od umowy przez powódkę jest nadużyciem prawa.

aa) Powódkowie uznawali co najmniej od października 2014 r., że mogą odstąpić od dwóch kwestionowanych umów o kredyt, a co najmniej wskutek pisma powództwa z dnia 21.10.2014 r. pozwanemu również było to wiadome. Niemniej jednak powódkowie spłacali kwestionowany kredyt po tym terminie i po tym, jak pozwanemu w piśmie z dnia 31.10.2014 r. oświadczył, że ich zdaniem nie istnieje prawo do odstąpienia, dalej. Żadnych zastrzeżeń dotyczących dalszych płatności nie zgłosili ani w piśmie z dnia 21.10.2014 r., ani przy poszczególnych płatnościach, nie można też przyjąć, że doszło do kontaktów ustnych.

bb) W ten sposób sytuacja zmieniła się istotnie od tego momentu pod względem dozwolonego zgodnie z zasadami lojalności i zaufania zachowania:

Ponieważ poddanie się zobowiązaniom umownym przed tym terminem pod względem lojalności i zaufania wydaje się być neutralne, staje się sprzecznym zachowaniem, gdy powódkowie mimo własnego oświadczenia, że mogą odwołać swoje oświadczenia woli dotyczące zawarcia umowy i w ten sposób bez szkody dla siebie uwolnić się od umów, początkowo...

Wbrew stanowisku powódków, istotne nie jest przede wszystkim to, czy pozwany zrozumiał, że powódkowie już złożyli oświadczenie o odstąpieniu w piśmie z dnia 21.10.2014 r.: Ponieważ sprzeczność zachowania powódków polega na tym, że pomimo ich własnego przekonania o możliwości rozwiązania umowy początkowo bez zastrzeżeń nadal ją spłacali, aby później wbrew temu odnieść się do odstąpienia od umowy – jes...

Dla trafności tego oszacowania przemawia zresztą decyzja ustawodawcy zawarta w § 814 Alt. 1 BGB. Chociaż ten przepis nie znajduje bezpośredniego zastosowania, istota tej normy jest właściwa: Kto wiedząc o możliwości nieuiszczenia świadczenia, dokonuje go mimo to, zachowuje się sprzecznie, gdy później odnosi się do tego, że nie był zobowiązany do świadczenia. Dotyczy to nie tylko poszczególnych rat, ale...

W szczególności trafne wydaje się to wynik, jeśli wziąć pod uwagę, że chociaż dla praw do zmiany nie obowiązuje ogólna zasada, według której przedawnienie następuje już po krótkim czasie, to jednak zasady lojalności i zaufania mogą wymagać od uprawnionego, aby w interesie drugiej strony umowy jak najszybciej wyraził jasność co do tego, czy zamierza skorzystać ze swoich praw i nie zwlekał z tym dłużej niż konieczne (por. BGH, wyrok z 11.3.1969 r. - III ZR 198/65, WM 1969, 721,...

[3eugh]

To znowu coś pozytywnego: OLG Frankfurt, 09.08.2016 - 23 U 46/16:

Postanowienie:
Zauważa się, że Senat zamierza odrzucić apelację pozwanego przeciwko wyrokowi 1. Izby Cywilnej Sądu Okręgowego w Wiesbaden z dnia 16 lutego 2016 r. poprzez uchwałę zgodnie z § 522 ust. 2 ZPO.
Istnieje możliwość złożenia wyjaśnień do dnia 13 września 2016 r.
Uwaga: W odpowiedzi na ostrzeżenie apelacja została wycofana.

Przepraszam, jeśli już to tutaj wcześniej napisałem.
Zresztą IG Widerruf również zwróciła uwagę na tę decyzję: klik

[dogfight76]

viewtopic.php?p=138979
Nadużycie prawa, ponieważ po odrzuceniu odwołania przez bank raty nadal były opłacane?? Czy dobrze to rozumiem??
Jeśli DN nie kontynuowałby płatności, bank ostatecznie zacząłby licytację przymusową, czyż nie??

[3eugh]

Tak to wygląda:

Powodowie zakładali najpóźniej od października 2014 roku, że mogą odwołać oba sporne umowy pożyczkowe i najpóźniej w związku z pismem powodowym z dnia 21.10.2014 r. pozwanym również stało się to znane. Niemniej jednak, po tym terminie, powodowie spłacali sporną pożyczkę i po tym, jak pozwanie oświadczyło w piśmie z dnia 31.10.2014 r., że ich zdaniem nie istnieje prawo do odwołania, kontynuowali spłatę. Nie zadeklarowali żadnych zastrzeżeń dotyczących dalszych płatności ani w piśmie z dnia 21.10.2014 r., ani przy poszczególnych transakcjach, nie można też zakładać, że miały miejsce kontakty ustne.

Według sądu konieczne byłoby, aby powodowie zapłacili tylko z zastrzeżeniem częściowego zwrotu (lub w jakiś inny prawidłowy sposób z punktu widzenia prawa). Zgadzam się, że jeśli zdecydowaliby się po prostu zaprzestać płatności, bank z pewnością przeprowadziłby egzekucję przymusową w pełni; a uzasadnienie już podał: mianowicie, że według ich zdania odwołanie było nieważne. Mam nadzieję dla powodów, że mają jeszcze możliwość złożenia skargi do Federalnego Trybunału Sprawiedliwości.

[3eugh]

OLG Stuttgart, 11.10.2016 - 6 U 48/16:


Tezy
W kontekście pytania, co rozumie konsument przez rozpoczęcie biegu terminu w umowie odstąpienia, jeśli bank przesyła mu podpisana ofertę z nagłówkiem "umowa pożyczki".
Wyrok
Na apelację pozwanego orzeczenie Sądu Okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., sygn. akt 12 O 84/15, zostaje uchylone w tym zakresie, a powództwo jest odrzucane, gdyż pozwanemu nakazano w punkcie 2 orzeczenia zapłatę 737,30 EUR powodom. Podpunkt 1 orzeczenia Sądu Okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., sygn. akt 12 O 84/15, zostaje sformułowany w celu wyjaśnienia następująco:
Ustala się, że umowa kredytu nr zawarta przez powodów z pozwanym dnia 27.05.2009/01.06.2009 na kwotę netto kredytu w wysokości 263.000,00 EUR została przekształcona w stosunek zwrotności w wyniku odstąpienia powodów z dnia 08.09.2014 r.W pozostałym zakresie apelacje stron od orzeczenia Sądu Okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., sygn. akt 12 O 84/15, zostają odrzucone.Powodowie ponoszą 75%, a pozwany 25% kosztów postępowania apelacyjnego. W zmienionym zakresie orzeczenia Sądu Okręgowego w Stuttgarcie z dnia 19.02.2016 r., sygn. akt 12 O 84/15, co do kosztów powodowie ponoszą 78% kosztów postępowania w pierwszej instancji, a pozwany 22%.Wyrok jest wykonalny przedterminowo. Każdy wierzyciel egzekucyjny może odwrócić egzekucję na rzecz dłużnika poprzez zabezpieczenie w wysokości 110% kwoty podlegającej egzekucji na mocy wyroku, chyba że wierzyciel przed egzekucją zabezpieczy w wysokości 110% kwoty podlegającej egzekucji.Dopuszcza się kasację.
_____________________________
Wartość przedmiotu sporu w postępowaniu odwoławczym:
do częściowego odwołania apelacji
350.913,32 EUR,

po częściowym odwołaniu apelacji
87.913,32 EUR.

Wartość przedmiotu sporu w pierwszej instancji:
337.789,64 EUR,


To się jednak robi drogie...

[Harley]

I teraz nadużycie prawa przez OLG Stuttgart: OLG Stuttgart, 06.12.2016 - 6 U 95/16:

Bardzo irytujące dla powoda, ale prawdopodobnie przypadek jednostkowy.
Przynajmniej osoby, które korzystały z szablonu z test.de, prawdopodobnie zarezerwowały sobie prawo do zwrotu płatności po WR.

[Marc33]

I teraz nadużycie prawa przez OLG Stuttgart: OLG Stuttgart, 06.12.2016 - 6 U 95/16:
Czy mam poważniejszy powód do wątpliwości?
DN został skierowany do dobrej wiary, ponieważ pozostał wierny umowie, pomimo informacji od banku, że trzyma się swojego (błędnego) pouczenia o odstąpieniu od umowy?
Sąd najwyraźniej zakłada, że odstąpienie w ogóle nie zostało złożone w październiku 2014 roku. Jeśli jednak zostało, brakuje mi pomysłu, dlaczego odstąpienie miało być wtedy przedawnione.
Zastanawiam się, w którym momencie sędziowie widzieli odstąpienie, jeśli uważają sprzeczne zachowanie za dostrzegalne w płatnościach po październiku 2014 roku.
W takim uzasadnieniu odmówienie dopuszczenia rewizji to policzek. Wydaje się, że daleko od pojedynczego przypadku jest sytuacja, w której kontynuuje się spłatę rat kredytu, oczekując, aż wymiar sprawiedliwości w końcu postanowi spisać uzasadnione wyroki na piśmie. Czy wszyscy odstępujący mieli walczyć w sądzie?
Dodatek: Faktyczne odstąpienie następuje dopiero 7 miesięcy później, sąd nie przypisuje pismu z października 2014 roku charakteru odstąpienia...

[reCthAbEr]

Czy powinienem wątpić w swoje zdrowe rozsądek?

W tej kwestii nie mogę się wypowiedzieć. Z mojego punktu widzenia sprawdzanie wszystkiego ma sens i jest zazwyczaj odpowiednie
Moim zdaniem decyzja jest zbyt surowa i trochę dziwna. Gdy kredytobiorcy znają swoje prawo do odstąpienia od umowy i jeszcze go nie wykorzystują, to moim zdaniem bardziej chodzi o przeterminowanie niż nadużycie prawa. Ale w zasadzie jest to sprzeczne: Znać swoje prawo do odstąpienia od umowy i jednocześnie twierdzić, że bank nie poinformował mnie poprawnie i dlatego nadal mogę odstąpić od umowy. Argumentacja niektórych jest dość przekonująca: Gdy kredytobiorcy znają swoje prawo do odstąpienia od umowy, muszą również w okresie odstąpienia zdecydować, nawet jeśli wiedza ta nie wynika z ponownego pouczenia, lecz z lektury www.test.de/kreditwiderruf lub jakiegokolwiek innego źródła zawierającego istotne informacje na ten temat, lub informacji z biura konsumenckiego w Hamburgu czy prawnika. Z drugiej strony oczywiście słuszne jest również to, że jeśli odstąpienie od umowy było pominięte przez lata i okres odstąpienia nie rozpoczął się jeszcze, to nie jest właściwe, gdy bank nagle powołuje się na dwutygodniowy okres odstąpienia od momentu poznania prawa do odstąpienia; w ten sposób też popada w sprzeczności...
Mam nadzieję, że takie sytuacje nie powtarzają się często. Ja osobiście nie wierzę, że tak było; ja od samego początku byłem przekonany: Negocjowanie z bankiem mając świadomość swojego prawa do odstąpienia od umowy, nie wyjaśniając jednak tego prawa, jest ryzykowne.

[3ducnici]

„4 W liście adwokackim z dnia 21.10.2014 (załącznik K 2) powodowie przekazali pozwanej, że mogą jeszcze odwołać umowy pożyczek i poprosili o propozycję ugody w sprawie kontynuacji pożyczek z zmienionymi warunkami. Nie wyjaśnili przy tym, że przyszłe płatności będą dokonywane tylko z zastrzeżeniem. W liście z dnia 31.10.2014 (załącznik K 3) pozwana była zdania, że powodom nie przysługuje prawo do odwołania, i odmówiła złożenia propozycji ugody. Z treści pierwszego zdania swojego listu odpowiedzi, pozwana zakładała, że powodowie już złożyli odwołanie w swoim liście z dnia 21.10.2014, co faktycznie nie miało miejsca. Nie było dalszych kontaktów pisemnych, aż do momentu, gdy powodowie w piśmie z dnia 20.5.2015 (załącznik K 4) odwołali swoje oświadczenia woli dotyczące zawarcia umów pożyczek.“ Wielkie dokonanie adwokackie... zawsze tu piszemy... Tworzenie faktów, najpierw odwołanie, potem rozmowa z bankiem.

[Marc33]

W założeniu jest to jednak sprzeczne: znać prawo do odstąpienia od umowy i mimo to uważać za słuszne stanowisko: Bank nie poinformował mnie poprawnie i dlatego mogę nadal odstąpić od umowy. Uważam, że argumentacja ta jest dość sensowna: Jak tylko kredytobiorcy zapoznają się z ich prawem do odstąpienia, muszą również w ciągu terminu odstąpienia zdecydować, czy chcą z niego skorzystać...

Nie odrzucam tego myślenia z założenia. Jednak w kontekście pouczeń dotyczących odstąpienia, mamy do czynienia z inną sytuacją. Prawie nie ma pouczeń, w których sytuacja prawna byłaby jasna (a zwłaszcza nie była jasna w 2014 roku). Biorąc pod uwagę zróżnicowane opinie poszczególnych Sądów Apelacyjnych, konsument w najrzadszym przypadku może rozumnie zakładać, że sądy faktycznie zakwalifikują jego umowę jako podlegającą odstąpieniu. I dlatego uważam, że odwoływanie się do § 814 Kodeksu cywilnego jest zbyt daleko idące. Podkreślam jednak, że wypowiadam się tutaj z mojego rozumowania jako osoba nie będąca prawnikiem. Wydaje mi się, że to bardziej oczywiste w kontekście zawłaszczenia, niż zakładać, że konsument musi najpierw zaznajomić się z całym rozwojem prawnym.
@ducnici: Dziękuję za cytowanie. Przeszło mi obok daty. Zatem pozostaje powództwo odszkodowawcze wobec ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej prawnika.

[Gaertner]

@ OLG Stuttgart 6 U 95/16
To, że prowadzone przed odwołaniem negocjacje z bankiem otwierają drogę do zarzutu naruszenia dobrej wiary, jest jasne. Na forum zawsze ostrzegano przed tym. Jednak nie uważam za konieczne, aby DN po odrzuceniu odwołania przez bank musiał wyraźnie oświadczyć, że wszystkie kolejne płatności są dokonywane z zastrzeżeniem zwrotu.

Pozdrowienia Gaertner

[widerrufsjoker]

A teraz nadużycie prawa ze strony OLG Stuttgart: OLG Stuttgart, 06.12.2016 - 6 U 95/16:

Czy to oznacza, że powód działał nadużycielsko, ponieważ w swoim piśmie o odwołaniu zapomniał wspomnieć, że kolejne płatności dokonuje wyłącznie zastrzegając sobie prawo do nich?
Jeśli tak, to ciekawe byłoby wiedzieć, czy list pochodził od adwokata?

[3ducnici]

Nie mogę się do tego odnieść. Moim zdaniem zawsze warto wszystko przemyśleć, co zazwyczaj jest stosowne
Decyzję uważam jednocześnie za zbyt surową i trochę dziwną. Jeśli kredytobiorcy znają swoje prawo do odstąpienia od umowy i jeszcze go nie wykorzystali, moim zdaniem bardziej chodzi o prekluzję niż nadużycie prawa. W założeniu jest to sprzeczne: znać prawo do odstąpienia od umowy i mimo to twierdzić, że bank nie poinformował mnie poprawnie i dlatego mogę nadal odstąpić. Uważam, że argumentacja niektórych jest dość przekonująca: gdy kredytobiorcy znają swoje prawo do odstąpienia, muszą wtedy w ramach okresu odstąpienia podjąć decyzję o jego wykorzystaniu, nawet jeśli wiedza ta nie wynika z powtórnej informacji, a z przeczytania www.test.de/kreditwiderruf lub innej strony z istotnymi informacjami na ten temat albo ze wskazówek z Centrali Konsumenckiej w Hamburgu lub adwokata. Z drugiej strony oczywiście jest również prawdą: jeśli odstąpienie było pominięte przez lata i okres odstąpienia jeszcze się nie rozpoczął, to nie jest w porządku, żeby teraz bank nagle powoływał się na dwutygodniowy okres na odstąpienie od momentu poznania prawa do odstąpienia; tym samym popada w sprzeczność...
Mam nadzieję, że takie sytuacje nie miały miejsca częściej. Nie wierzę w to, w każdym razie dla mnie od samego początku było jasne: prowadzenie negocjacji z bankiem mając świadomość prawa do odstąpienia, ale nie wyjaśniając odstąpienia, jest ryzykowne.

Jednak pod koniec 2014 roku mieliśmy nadal niejasne orzecznictwo w zakresie najwcześniejszych pouczeń,
ponieważ na przykład 27.01.2014 roku 10. Izba LG N-Fü uznawała pouczenie Sparkasse Nürnberg za właściwe.
Ten przypadek został ostatecznie rozstrzygnięty, jak wiemy, dopiero przez OLG N 11.11.2015 r. (14 U 2439/14) i przez BGH 12.07.2016 r. (XI ZR 564/15)
...
Nadal w roku 2016 miały miejsce np. wyroki OLG w Bambergu i także w OLG w Schleswig, w których najwcześniejsze pouczenia Sparkassen uznano za skuteczne...

Dzisiaj można by powiedzieć, że sytuacja prawna jest jasna i wiele działań po stronie powoda sprzed roku lub dwóch brzmi teraz inaczej,
ale jeszcze dwa lata temu wszyscy tu błądziliśmy w takim ciemnym tunelu, że dzisiejsze spojrzenie nie można po prostu bezpośrednio przenieść.

[3ducnici]

@ OLG Stuttgart 6 U 95/16
To, że prowadzone przed odwołaniem negocjacje z bankiem otwierają drzwi i bramy dla zarzutów naruszenia wierności i uczciwości, jest oczywiste. Wszystko to zostało zawsze ostrzeżone na forum. Niemniej jednak nie uważam za konieczne, aby po odrzuceniu odwołania przez bank Nabywca musiał wyraźnie oświadczyć, że wszelkie kolejne płatności są dokonywane z zastrzeżeniem zwrotu.

Pozdrowienia Gaertner
Dlatego mogę tylko ponownie relacjonować z OLG N...

tu widzimy jasne rozróżnienie dla okresu od zawarcia umowy do odwołania, podstawa prawna § 346 BGB
i
do przodu po odwołaniu na podstawie § 812 ff BGB. Tak więc to, co zostało uzyskane bez podstawy prawnej, musi zostać zwrócone.

Ponieważ umowa pożyczki i w związku z tym podstawa prawna dla uzyskania kolejnych rat nie istnieje już po odwołaniu.

Ale tutaj sytuacja jest inna w przypadku OLG S. Odwołanie nastąpiło 7 miesięcy później.

[3ducnici]

Czy to oznacza, że powód postąpił w sposób nadużywczy, ponieważ w swoim pismie odwoławczym zapomniał wspomnieć, że kolejne płatności dokonuje jedynie z zastrzeżeniem?
Jeśli tak, byłoby interesujące dowiedzieć się, czy pismo pochodziło od adwokata?

Na, wszystko jest zawarte w wyroku i cytacie z niego...

10-2014 pismo od adwokata do banku, w którym napisano, że można złożyć odwołanie i prosi o poprawioną ofertę... którą bank odrzucił...
05-2015 dopiero wtedy powód złożył odwołanie...

Co mnie personalnie zdziwiło, to bardzo szybkie opublikowanie. Wyrok z 06.12.2016, dzień później opublikowany.
Wygląda na to, że ktoś tam miał śpieszno. Wydaje się, że chcieli w ten sposób zmusić niektórych zbyt pewnych siebie powodów do ugody i porozumienia.

[Chubby]

eugh Tak więc wyrok Sądu Apelacyjnego we Frankfurcie 23 U 46/16 sprawia, że mam nadzieję. Również wyroki Sądu Apelacyjnego Ka 17 U 187/15 i 17 U 176/15 są bardzo obiecujące. Moja WRB wynosi 2 tygodnie (1 miesiąc) z przypisem dolnym.

[Texis]

Było wystarczająco dużo DN i RA, którzy najpierw pisali do banków i próbowali uzyskać korzystniejsze warunki za pomocą instrumentu odwołania, nie wyjaśniając odwołania. Było oczywiste, że wcześniej czy później to się nie uda. BGH otworzył tym argumentację swoimi ostatnimi decyzjami.

Myślę, że zastrzeżenie nie byłoby konieczne, gdyby DN najpierw wyjaśnili odwołanie, a następnie negocjowali warunki, ponieważ wtedy odwołanie byłoby już zrealizowane i nie mogłoby przepaść. Przez dalsze płatności można byłoby najwyżej udawać rezygnację lub coś w tym rodzaju, co prawdopodobnie nie jest dopuszczalne przez prawo.

Reasumo rekurencję mogło się jednak spokojnie dopuścić.

To, czy BGH też tak to widzi, w zeszłym roku wątpiłbym, w tym roku wszystko jest możliwe. Nawet to, że § 242 BGB musi być sprawdzany ex officio, wydaje mi się dość surowe. Brzmi dla mnie mocno jak orzecznictwo zorientowane na rezultat.

Postanowienie OLG FFM jest stosunkowo stare i zostało wydane przed nowszym orzecznictwem BGH. 19. Senat FFM nadal odrzuca wszystko, co zostało odwołane po przekazaniu, 24. raczej dołączy do tego. 17. robi co chce i raczej się nie zmieni. 10. jest obecnie bardziej przyjazny DN w nowszej orzecznictwie. Niewiele mówi się o 1, 3, 9 i innych. We Frankfurcie istnieje po prostu zbyt wiele senatów bankowych. Jednak 23. jest zdecydowanie najbardziej przyjazny DN. Okaże się, czy liczenie czasu zostanie napisane na nowo dla wyroków, które zostały wydane przed a po nowszej orzecznictwie BGH i ich opublikowaniem.

[3ducnici]

..... Moja WRB wynosi 2 tygodnie (1 miesiąc) z przypisem dolnym.

Obecnie jest ono uważane za błędne i wprowadzające w błąd przez kilka OLG.
OLG FFM, OLG Düsseldorf, OLG Hamm, OLG Bamberg, OLG Monachium...

OLG N uważa ją jednak za bezbłędną, gdy zachodziłoby przedstawicielstwo...

w każdym razie wtedy konieczne jest zezwolenie na apelację....

[SKR]

Cześć wszystkim,

Termin mojego procesu przeciwko Schwäbisch Hall w LG Heilbronn otrzymany po zaledwie 4 tygodniach. (Termin to 17.01.2017) To poszło bardzo szybko, zobaczymy czy będę od razu ukarany na ugody, czy sędzia jest po mojej stronie.

W zasadzie z umowami z 2003 roku najwcześniej oraz zmianami w konsekwencjach odstąpienia (brakujące słowo obu stron) wszystko powinno być jasne, ale poczekamy.

Bardzo interesujące jest to, że moje stawiennictwo zostało zarządzone! To tylko 800 km jazdy.

[2RAM]

Znowu nieudana próba RSV uniknięcia zobowiązania do pokrycia:
https://www.anwalt.de/rechtstipps/ag...rb_094265.html

[3ducnici]

Cześć wszystkim,
Otrzymałem termin na moją rozprawę przeciwko Schwäbisch Hall w LG Heilbronn po zaledwie 4 tygodniach. (Termin to 17.01.2017)
Poszło to bardzo szybko, zobaczymy, czy natychmiast zostanę ukarany na rokowaniach ugodowych, czy sędzia będzie po mojej stronie.
W zasadzie z umowami z 2003 roku i zmianami w skutkach odstąpienia (brakujące słowo po obu stronach) powinno być wszystko jasne, ale poczekamy zobaczymy.
Po prostu interesujące, że moje stawienie się jest nakazane!
To tylko 800 km drogi.

Który sędzia?