I cytatowałem wcześniej orzeczenie, w którym mowa jest między innymi o przypisach - wygląda na to, że dotyczy to również spółdzielni oszczędnościowych, czyż nie? Przeniosłem ten post tutaj i mam nadzieję, że to w porządku...
Może to być interesujące dla obliczeń:
LG Dortmund, Beschluss vom 17.03.2015 - 3 O 123/14
Źródło: test.de (Highway69 napisał(a) 16.07.2015 o godz. 20:47)
Z postanowienia - piękna kolekcja orzeczeń do galerii
Landgericht Dortmund, 3 O 123/14
Data: 17.03.2015
Sąd: Landgericht Dortmund
Izba rozjemcza: 3. Izba cywilna
Rodzaj decyzji: Postanowienie
Numer akta: 3 O 123/14
Treść:
Według sądu, prawo odstąpienia powódki nie wygasło, ponieważ pouczenie o odstąpieniu od umowy kredytowej z dnia 10.12.2003 było niespójne jedynie z powodu sformułowania „najwcześniej”. Jest to stałe orzecznictwo sądów następujących senatów BGH:
I ZR 66/08, orzeczenie z dnia 29.04.2010, pkt. 21,
III ZR 83/11, orzeczenie z dnia 01.03.2012, pkt. 15,
VIII ZR 82/10, orzeczenie z dnia 01.12.2010, pkt. 12,
VIII ZR 219/08, orzeczenie z dnia 09.12.2009, pkt. 12 ff.,
VIII ZR 103/10, orzeczenie z dnia 02.02.2011, pkt. 14,
XI ZR 349/10, orzeczenie z dnia 28.06.2011, pkt. 34.
Zdaniem sądu pozwanie nie może powoływać się na § 14 ust. 1 i ust. 3 BGB Info V. Warunkiem koniecznym jest to, aby pouczenie o odstąpieniu, które sformułowała, odpowiadało w całości w każdym aspekcie, zarówno pod względem treści, jak i zewnętrznego wyglądu, ówczesnemu wzorcowi Załącznika 2 do BGB Info V. Także to jest stałe orzecznictwo BGH:
III ZR 83/11, orzeczenie z dnia 01.03.2012, pkt. 16,
III ZR 252/11, orzeczenie z dnia 19.07.2012, pkt. 14,
VIII ZR 103/10, orzeczenie z dnia 02.02.2011, pkt. 21,
VIII ZR 82/10, orzeczenie z dnia 01.02.2010, pkt. 14 ff.,
XII ZR 349/10, orzeczenie z dnia 28.06.2011, pkt. 36 ff. (zwłaszcza pkt. 39).
W niniejszej sprawie istnieją rozbieżności w stosunku do wzorca zarówno dotyczące punktów 1. i 2. jak i dodatkowych klamr oraz przypisu.
Sąd jest zdania, że prawo odstąpienia powódki nie uległo zaniechaniu, ponieważ pozwanie spowodowało sytuację samodzielnie poprzez błędne pouczenie o odstąpieniu i zaniechało późniejszego pouczenia (podobnie BGH, IV ZR 76/11, orzeczenie z dnia 07.05.2014, pkt. 39 oraz OLG Hamm, 31 U 74/14 i 75/14).
Zgodnie z przysługującymi w związku z odstąpieniem od umowy kredytowej przepisami §§ 357 ust. 1 zdanie 1, 346, 348 BGB, umowę tę należy traktować tak, jakby została ona przekształcona w stosunki zwrotne na mocy skutecznego odstąpienia powódki z dnia 26.11.2013 r. (K4, arkusz 10 dA) z mocą na przyszłość (BGHZ 180, 123 ff. = WM 2009, 932 ff. = juris pkt. 19; OLG Koblenz, NJW 2006, 919 ff. = juris pkt. 27 f. z odnośnikiem; Palandt/Grüneberg, wydanie 71., § 357 pkt 2; Nobbe/Maihold, komentarz do prawa kredytowego, 2. wydanie, § 357 BGB pkt. 1) (analogicznie OLG Düsseldorf, orzeczenie z dnia 17.01.2013, 6 U 64/12, pkt. 32).
Należy zatem przyjąć, że pr...
Co sądzicie o tym wszystkim? Jak to się dalej potoczyło?