- wt wrz 08, 2015 3:57 pm
Deutsche Bank AG, Umowa kredytowa z dnia 12.04.2007
Sąd Rejonowy we Frankfurcie nad Menem, wyrok z dnia 09.12.2014
Numer sprawy: 2–02 O 104/13 (rozstrzygnięte)
Wyrok w formacie PDF można znaleźć tutaj: https://s3.amazonaws.com/widerruf-pro...pdf?1435049014
Powódki, będące konsumentami w rozumieniu § 13 BGB, zostały uprawnione do prawa odstąpienia od umowy zgodnie z § 355 BGB na podstawie przepisu przejściowego § 312d BGB a.F. Formalne oświadczenie o odstąpieniu złożone przez pełnomocników powódek zgodnie z § 174 BGB zostało również złożone terminowo, ponieważ termin odstąpienia, zgodnie z § 312d Abs. 2 S. 1 BGB a.F., nie rozpoczął jeszcze biegu.
Zgodnie z § 312d Abs. 2 S. 1 BGB a.F. okres na odstąpienie rozpoczyna się od momentu spełnienia obowiązków informacyjnych przewidzianych w § 312c Abs. 2 BGB a.F. Zgodnie z § 312c Abs. 2 BGB a.F., przedsiębiorca jest zobowiązany dostarczyć konsumentowi w odpowiedni sposób przed złożeniem przez niego oświadczenia woli w sposób zgodny z zastosowanym środkiem komunikacji na odległość jasne i zrozumiałe informacje oraz wskazać cel prowadzenia działalności gospodarczej, określony w rozporządzeniu na mocy art. 240 ustawy wstępnej do Kodeksu cywilnego. Informacje te nie zostały dostarczone powódkom w żadnym momencie. Eniegdywane jest więc, czy pouczenie o terminie odstąpienia w pozostałym zakresie odpowiadało wymogom § 355 BGB w brzmieniu obowiązującym od 8.12.2004 do 10.06.2010 r.
Ponadto powódki mogłyby odstąpić od umowy zawartej na odległość nawet w dniu 12 kwietnia 2013 r., pomimo że umowa kredytu konsumenckiego została wówczas już wypowiedziana przez pozwane. Stwierdza się w doktrynie oraz orzecznictwie, czy konsumentowi przysługuje prawo do odstąpienia od nieważnej umowy. Według orzecznictwa Federalnego Trybunału Sprawiedliwości, konsument posiada takie prawo niezależnie od tego, czy oświadczenie woli lub umowa w innych przypadkach jest ważna (BGH, wyrok z dnia 25.11.2009 r., VIII ZR 318/08; Rn. 16). Zasada ta obowiązuje nawet w przypadku, gdy konsument sam ponosi odpowiedzialność za okoliczności uzasadniające nieważność umowy (BGH, a.a.O., Rn. 20). W związku z powyższym nie można zakwestionować prawa konsumenta do skorzystania z konsekwencji prawnych wynikających z §§ 355, 346 ff. BGB, co wynika z celu ochrony konsumenta określonego w przepisach §§ 355, 312d BGB a.F. (por. Masuch, MüKo BGB, 6. wyd., 2012, § 355, Rn. 32 w przypadku nieważności). Ponadto nie zachodzi tutaj sytuacja, w której konsument już dokonał wyboru innego rodzaju środków ochrony prawnej niż odstąpienia w wyniku wypowiedzenia umowy lub jej unieważnienia, co z wyjątkiem uzasadniałoby przyjęcie, że odstąpienie po zakończeniu lub wykonaniu umowy nie jest już możliwe (por. OLG Hamm, postanowienie z dnia 31.08.2011 r., 20 U 81/11, 1-20 U 81/11). W przedmiotowej sprawie to przedsiębiorca zakończył umowę wypowiedzeniem, co z punktu widzenia oceny wartości nie powinno uniemożliwić konsumentowi skorzystanie z prawa wyboru. Wreszcie, żadne względy dogmatyczne nie przemawiają przeciwko odstąpieniu od oświadczenia woli skierowanego na rozwiązanie umowy rozwiązanej w wyniku wypowiedzenia. Jest powszechnie przyjęte, że także czynności prawne nieważne mogą być uchylone, co prowadzi do wniosku, że można to również zastosować do odstąpienia od nieważnej umowy (BGH, a.a.O., Rn. 18). Nie widać powodów, dla których nie miałoby to również obowiązywać w przypadku umowy rozwiązanej z powodu zwłoki w płatności konsumenta.
Sąd Rejonowy we Frankfurcie nad Menem, wyrok z dnia 09.12.2014
Numer sprawy: 2–02 O 104/13 (rozstrzygnięte)
Wyrok w formacie PDF można znaleźć tutaj: https://s3.amazonaws.com/widerruf-pro...pdf?1435049014
Powódki, będące konsumentami w rozumieniu § 13 BGB, zostały uprawnione do prawa odstąpienia od umowy zgodnie z § 355 BGB na podstawie przepisu przejściowego § 312d BGB a.F. Formalne oświadczenie o odstąpieniu złożone przez pełnomocników powódek zgodnie z § 174 BGB zostało również złożone terminowo, ponieważ termin odstąpienia, zgodnie z § 312d Abs. 2 S. 1 BGB a.F., nie rozpoczął jeszcze biegu.
Zgodnie z § 312d Abs. 2 S. 1 BGB a.F. okres na odstąpienie rozpoczyna się od momentu spełnienia obowiązków informacyjnych przewidzianych w § 312c Abs. 2 BGB a.F. Zgodnie z § 312c Abs. 2 BGB a.F., przedsiębiorca jest zobowiązany dostarczyć konsumentowi w odpowiedni sposób przed złożeniem przez niego oświadczenia woli w sposób zgodny z zastosowanym środkiem komunikacji na odległość jasne i zrozumiałe informacje oraz wskazać cel prowadzenia działalności gospodarczej, określony w rozporządzeniu na mocy art. 240 ustawy wstępnej do Kodeksu cywilnego. Informacje te nie zostały dostarczone powódkom w żadnym momencie. Eniegdywane jest więc, czy pouczenie o terminie odstąpienia w pozostałym zakresie odpowiadało wymogom § 355 BGB w brzmieniu obowiązującym od 8.12.2004 do 10.06.2010 r.
Ponadto powódki mogłyby odstąpić od umowy zawartej na odległość nawet w dniu 12 kwietnia 2013 r., pomimo że umowa kredytu konsumenckiego została wówczas już wypowiedziana przez pozwane. Stwierdza się w doktrynie oraz orzecznictwie, czy konsumentowi przysługuje prawo do odstąpienia od nieważnej umowy. Według orzecznictwa Federalnego Trybunału Sprawiedliwości, konsument posiada takie prawo niezależnie od tego, czy oświadczenie woli lub umowa w innych przypadkach jest ważna (BGH, wyrok z dnia 25.11.2009 r., VIII ZR 318/08; Rn. 16). Zasada ta obowiązuje nawet w przypadku, gdy konsument sam ponosi odpowiedzialność za okoliczności uzasadniające nieważność umowy (BGH, a.a.O., Rn. 20). W związku z powyższym nie można zakwestionować prawa konsumenta do skorzystania z konsekwencji prawnych wynikających z §§ 355, 346 ff. BGB, co wynika z celu ochrony konsumenta określonego w przepisach §§ 355, 312d BGB a.F. (por. Masuch, MüKo BGB, 6. wyd., 2012, § 355, Rn. 32 w przypadku nieważności). Ponadto nie zachodzi tutaj sytuacja, w której konsument już dokonał wyboru innego rodzaju środków ochrony prawnej niż odstąpienia w wyniku wypowiedzenia umowy lub jej unieważnienia, co z wyjątkiem uzasadniałoby przyjęcie, że odstąpienie po zakończeniu lub wykonaniu umowy nie jest już możliwe (por. OLG Hamm, postanowienie z dnia 31.08.2011 r., 20 U 81/11, 1-20 U 81/11). W przedmiotowej sprawie to przedsiębiorca zakończył umowę wypowiedzeniem, co z punktu widzenia oceny wartości nie powinno uniemożliwić konsumentowi skorzystanie z prawa wyboru. Wreszcie, żadne względy dogmatyczne nie przemawiają przeciwko odstąpieniu od oświadczenia woli skierowanego na rozwiązanie umowy rozwiązanej w wyniku wypowiedzenia. Jest powszechnie przyjęte, że także czynności prawne nieważne mogą być uchylone, co prowadzi do wniosku, że można to również zastosować do odstąpienia od nieważnej umowy (BGH, a.a.O., Rn. 18). Nie widać powodów, dla których nie miałoby to również obowiązywać w przypadku umowy rozwiązanej z powodu zwłoki w płatności konsumenta.
- By Alex [CryptoMod]