Witajcie wszystkie,
zostałem poinformowany o sprawie błędnych pouczeń o odstąpieniu od umowy przez znajomego. Być może moglibyście rzucić okiem na nasze pouczenia o odstąpieniu od umowy i udzielić mi opinii. Chodzi o finansowanie nieruchomości z kwietnia 2008 roku.
Podział:
Bank domowy Nord/LB
KfW
LBS
Moim laickim pierwszym osądem i badaniom tutaj na forum, wszystkie pouczenia o odstąpieniu od umowy nie są zgodne z przepisami.
Jestem bardzo ciekawy Waszych opinii.
Zakładam, że w tym przypadku mamy do czynienia z obecnością banku, a nie transakcją zawartą na odległość, oraz brakiem finansowanego przedsięwzięcia (jednocześnie związane z ubezpieczeniem spłaty
kredytu, które jest spłacane wraz z ratą i/lub sprzedażą sfinansowanej nieruchomości przez SPK)
Umowa 1 z NordLB:
Czy to już kilkakrotnie sądami OLG skazana WRB związków oszczędnościowo-kredytowych....więc proszę szukać tutaj wątku, wszystko zostało już napisane...ogólnie nieważne, tylko LG N-FÜ wydała w tej sprawie decyzję o ważności przez wydanie przez jedną z izb przez wątpliwego sędziego (inna izba uznała za nieważną), jednak idzie do apelacji/kasacji i decyzja zapadnie w kwietniu w OLG N-FÜ...
Umowa 2, NordLB (dlaczego mają dwie różne WRB?):
Klauzula dotycząca rozpoczęcia terminu została uznana przez BGH pod koniec 2009 roku za nieważną.
Tutaj NordLB jednak w dużej mierze trzymała się wzoru. Mogłaby więc odwołać się do skutków ochronnych.
Jednakże tutaj wprowadzono klauzule dotyczące finansowanych przedsięwzięć. Mając na uwadze fakt, że ich nie ma, można argumentować, że jest to zmiana w stosunku do wzoru, który nie przewiduje klauzul w przypadku braku finansowanych przedsięwzięć...
Jeśli uchylenie skutków ochronnych byłoby możliwe, można by podważyć pouczenie uznane przez BGH jako nieważne ...najwcześniej......
Dokonano również zmian w tytule przez podanie numeru pożyczki i numeru konta, czego nie przewiduje wzór
Ponadto od 01.04.2008 roku istniał inny wzór z zupełnie innym pouczeniem. Jednakże dla tego użytego pouczenia istniał okres przejściowy do 30.09.2008 roku, który jednak dotyczy tylko niezmienionego wzoru...
W efekcie końcowym oznacza to to samo... ..najwcześniej... = nieważne..
Kluczowo błędne jest pouczenie o finansowanych przedsięwzięciach, bez względu na to, czy takie przedsięwzięcie istniało czy nie. Od zdania 3 wstawiono mieszankę różnych fragmentów wzoru...
W przypadku finansowanego nabycia nieruchomości....jednostronnie korzystające
nie występuje taka klauzula w wzorze. Zastosowano tu zasadę polewania wodą według zasady im więcej tym lepiej, a laikalny konsument ma zdecydować, czy w ogóle zachodzi finansowane przedsięwzięcie, a jeśli tak, to jakie...
Jeśli bank lub pracownik nie może tego zrobić, jak ma to zrobić laikalny konsument?
Idziemy dalej, po tym następuje dodatkowe pouczenie o finansowanych przedsięwzięciach...
=> służy jedynie wprowadzeniu w błąd, konsument ma być zdezorientowany przez niezrozumiałe klauzule, których nie rozumie, aby zrezygnować z odstąpienia od umowy...
=> nie zgodne z wymogiem jasności określonym w §355...
=>WRB również można by podważyć...
Umowa 3, LBS:
Tutaj również wydaje się, że przyjęto się do wzoru tekstu. Dopiero po bliższym przyjrzeniu się pojawiają się tutaj poważne wady.
Czy dopuszcza się kilka adresów do odstąpienia od umowy, to pozostawmy na boku. Moim zdaniem umowa może mieć TYLKO JEDNĄ stronę umowy i tym samym TYLKO JEDEN adres (=adres do doręczeń)
Dotycząc ...najwcześniej... wszystko już zostało napisane
Teraz, w konsekwencjach odstąpienia od umowy, ostatnie zdanie
Obowiązki zwrotu płatności muszą zostać spełnione w ciągu 30 dni od wysłania oświadczenia o odstąpieniu od umowy
zostało po prostu pominięte.
Poważny błąd!
Tak samo jak w Finansowanych przedsięwzięciach jak w Umowie 2 zostało napisane. Mieszanka różnych fragmentów, które powinny być zastosowane osobno, w zależności od danego przypadku, a nie jako opcja wyboru dla konsumenta...
Powrót do konsekwencji odstąpienia od umowy... pominięcie tu informacji, że w ciągu 30 dni należy dokonać zwrotu płatności, także już zostało osądzone.
Na skutki prawne § BGB § 357 Abs. BGB § 357 Abs. 1 i BGB § 357 Abs. 3 BGB należy zwrócić uwagę. Wynika to z handlu domowego z § BGB § 312 Abs. BGB § 312 Abs. 2 BGB.
Na przykład BGH, wyrok z dnia 22.5.2012 r. – BGH numer akt IIZR111 II ZR 1/11.
Jednak nie można z tego wyciągnąć wniosku, że pouczenie o skutkach prawnych nie jest konieczne, ponieważ § BGB § 355 Abs. BGB § 355 Absatz 2 Satz 1 BGB określa, że należy w sposób wyraźny uświadomić konsumentowi jego prawa.
O tym świadczy również BGH, wyrok z dnia 12.4. 2007 r. – BGH numer akt VIIZR12206 VII ZR 122/06, przypis 17
Jest to tylko moja laicka opinia i wymaga oceny prawnej!
Mam gdzieś w głowie jeszcze jakieś nowsze wyroki. Ale teraz mi brakuje dostępu do moich synaps, gdzie mogłem to przeczytać...
Harley i inni na pewno coś jeszcze powiedzą na ten temat...
Aktualizacja:
Właśnie znalazłem to, o czym myślałem. DKB również zmieniła lub pominęła zdania dotyczące skutków odstąpienia od umowy lub finansowanych przedsięwzięć. Chodziło o to, czy jest to zmiana w pouczeniu względem wzorca...co było zgodne z decyzją sądu...
https://openjur.de/u/754969.html
Kolejny istotny element to fragment tekstu pod podtytułem „Finansowane przedsięwzięcia”. Ponieważ pouczenie o odstąpieniu od umowy pozwanego zawiera tylko zdania 1 i 2 wzorca (zgodnie z wersją wytycznych do punktu 9 umowy kredytowej, jeżeli ma ona służyć do finansowania nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego do nieruchomości), a nie następujący po nim fragment z wzorca, który rozpoczyna się słowami: „Jeśli z tą umową kredytową finansowane jest przekazanie rzeczy” i kończy słowami „… mogą Panowie wskazać jako stronę załatwienia tego nie tylko tę, ale także nas”. O tym właśnie zwrócił słusznie uwagę przedstawiciel procesowy powódki w mowie procesowej w apelacji. Oczywiście ten fragment zawiera przepisy odnoszące się do zwrotu rzeczy nadających się do nadania w przesyłce i odbioru rzeczy nienadających się do nadania w przesyłce, które nie pasują do finansowanego zakupu nieruchomości lub prawa majątkowego do nieruchomości. Nie ma to jednak znaczenia przynajmniej dla obowiązującej kwestii, czy wytyczne z punktu 9 wzorca pouczenia można były w tym przypadku zupełnie pominąć, gdyż w omawianymsię przypadku nie było żadnego powiązanego przedsiębiorstwa.
Zdaniem Sądu Najwyższego kluczowe jest jedynie to, czy stosujący zamieścił tekst wzorcowego pouczenia przygotowany przez ustawodawcę podmiotowego (patrz tylko BGH WM 2011, 1799 Rdn. 39 – cytowane za juris). Tak właśnie było zdecydowanie w tym przypadku.