@RAM:
Czy masz na myśli to Rn?
19 Zgodnie z §§ 346 ff. BGB wynika również, że bank udzielający
kredytu, który musi zwrócić korzyści z odpłatności odsetkowych i spłaty kapitału, zostaje w konsekwencji postawiony w sytuacji, jak gdyby otrzymał walutę częściowo za wcześnie i musiałby zatem oprocentować domniemane korzyści z użytkowania w międzyczasie (Hölldampf/Suchowerskyj, WM 2015, 999, 1002). Jest to konsekwencja faktu, że umowa
kredytu konsumenckiego zostaje przekształcona ex nunc w stosunek zwrotny wraz z otrzymaniem oświadczenia o odstąpieniu.
20 Fakt, że konsument jest * przynajmniej częściowo * traktowany tak, jakby dokonał
lokaty oprocentowanej (Hölldampf/Suchowerskyj, WM 2015, 999, 1002), nie może być sprostowany wstecz bez ustawowego polecenia. Takie polecenie jest nieobecne. Korekta sprowadziłaby się do zredukowania odniesienia § 357
ust. 1 zdanie 1 BGB aF do §§ 346 ff. BGB w sposób teleologiczny lub rozszerzenia wyłączenia zwrotu korzyści, które jest uregulowane w § 357a BGB na mocy wyraźnego polecenia w Art. 229 § 32 ust. 1 EGBGB za pośrednictwem analogii na umowy o
kredyt konsumencki zawarte przed 13 czerwca 2014 r. (w tym kierunku Edelmann/Hölldampf, KSzW 2015, 148, 153). Obydwa rozwiązania są dla Sądu zabronione. Rozwój prawa przez redukcję teleologiczną, podobnie jak analogia, wymaga ukrytej luki regulacyjnej polegającej na celowej niekompletności ustawy (na temat redukcji teleologicznej BGH, wyrok z dnia 26 listopada 2008 r. * VIII ZR 200/05, BGHZ
179, 27 Rn. 22 mwN, na temat analogii BGH, wyrok z dnia 1 lipca 2014 r. * VI ZR 345/13,
BGHZ 201, 380 Rn. 14). Czego tutaj brakuje.
PS:
Witaj w klubie powodów!