Re: Wyrok BGH XI ZR 309/16 - niedoszacowane skutki dla prawa do odstąpienia
Napisany przez RAGoepfert -
- czw kwie 26, 2018 11:00 am
Drogi Czytelniku i Zainteresowani,
Po tym jak kwestia odstąpienia od umów kredytowych często pojawia się w przypadku[url]kredytów[/url] hipotecznych, pragniemy w tym miejscu zwrócić uwagę na aktualne orzeczenie Sądu Najwyższego, które na pierwszy rzut oka nie dotyczy bezpośrednio odstąpienia, ale w rzeczywistości ma znaczącą siłę rażenia i z tego powodu uważane jest przez nas za zbyt niedocenione. Jak być może niektórzy Czytelnicy już się dowiedzieli, SN orzekł o uchyleniu klauzuli zakazu potrącenia, która występuje w niemal wszystkich umowach finansowych niemieckich banków. W związku z tym przedstawiamy nasze oświadczenie prasowe z dzisiejszego dnia:
__________________________________________________ ____________
Zaskakujące i powszechnie niedocenione orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20.03.2018 r., XI ZR 309/16, dotyczące nieważności klauzuli zakazu potrącenia w AGB-Banken
Decyzja ta może prowadzić do wycofania się z tysięcy umów, oprócz stwierdzenia nieważności klauzuli
Norymberga, 26 kwietnia 2018 r. SN ogłosił w szeroko komentowanym oświadczeniu prasowym z dnia 20.03.2018 r., że uważa klauzulę dotyczącą zakazu potrącenia, którą można znaleźć w niemal wszystkich regulaminach niemieckich banków, za nieważną. „Decyzja ta spotkała się z szerokim zainteresowaniem, ale jej konsekwencje mogą być dramatycznie niedoceniane, stwierdzają dr Marcus Hoffmann i Mirko Göpfert, partnerzy kancelarii prawniczej Dr. Hoffmann & Partner Rechtsanwälte z Norymbergi specjalizujący się w prawie bankowym i ochronie konsumentów.
Sąd Najwyższy stwierdził w swoim aktualnym orzeczeniu z dnia 20.03.2018 r., że klauzula w regulaminach banków, która ogranicza możliwości potrącenia zgodnie z prawem kosztem klientów banku, jest nieważna. „SN jednoznacznie stwierdził, że takie ograniczenie stanowi nieuzasadnioną dyskryminację konsumenta i w szczególności utrudnia korzystanie z prawa do odstąpienia, relacjonuje dr Hoffmann.
W niemal wszystkich Ogólnych Warunkach Bankowych znajduje się zazwyczaj następujące lub podobne postanowienie: „Klient może potrącać swoje roszczenia wobec banku jedynie wtedy, gdy jego roszczenia nie są kwestionowane lub zostały ostatecznie ustalone przez sąd. Ta klauzula ogranicza potrącenie przez klienta, które w swej istocie wymaga tylko faktycznie wymagalnego i równego, skierowanego na zapłatę pieniądze roszczenia do niekwestionowanych lub ostatecznie ustalonych roszczeń.
Jeśli bank kwestionuje istnienie roszczenia klienta, ten może być pozbawiony możliwości dokonania potrącenia, co ostatecznie utrudnia regulowanie zobowiązań wobec banku. W szczególności, gdy – jak ostatnio bardzo często – między bankiem a klientem sporny jest skuteczność odstąpienia, utrudnia to także wykonywanie tego prawa. Klient faktycznie musiałby uzyskać dodatkowe finansowanie w pełnej kwocie[url]kredytu[/url] wraz z dotychczasowymi odsetkami, aby spełnić swoje zobowiązania po odstąpieniu; decyzja ta jest zatem bardzo mile widziana i słuszna, choć według doświadczonych prawników z Norymbergi, idzie ona poza swój pozorny zakres.
„Klauzula ta, zgodnie z oświadczeniem prasowym SN, może utrudniać korzystanie przez klienta z prawa do odstąpienia. Wówczas zarówno klauzula, jak i pouczenie o odstąpieniu w umowie stają się podatne na atak, wyjaśnia adwokat dr Hoffmann. Konieczne jest zatem kompleksowe rozpatrzenie wszystkich warunków umowy, w tym również Ogólnych Warunków Bankowych, które wskazują na nieprawidłowy – niezgodny z prawem – wniosek, że klientowi jest zabronione spełniać swoje zobowiązania po odstąpieniu poprzez potrącenie. „W obliczu tych okoliczności, klient może być odstraszony od złożenia odstąpienia i zrezygnować z niego całkowicie, dodaje adwokat Göpfert.
Zasada jasności ma chronić konsumenta przed takimi wpływami, dlatego orzeczenie SN może mieć znaczenie znacznie przekraczające pierwotnie oczywistą treść. Zwykła argumentacja banków, że mogą one powoływać się na uprawnienie urzędowe dotyczące informacji o wzorcu odstąpienia narzuconym przez ustawodawcę, nie pomoże bankom. „Przepisy dotyczące wzoru odstąpienia wskazują wyraźnie, że nie przewidują zakazu potrącenia, dlatego taka klauzula podważa również domniemanie zgodności ze stosowanymi przez banki przepisami, zauważają prawnicy.
Dla kredytobiorców decyzja Sądu Najwyższego może być zatem uderzeniem w dzwon. Ponieważ, jak informuje adwokat dr Hoffmann, na podstawie swoich doświadczeń z analizy tysięcy umów kredytowych, taka klauzula występuje niemal we wszystkich umowach niemieckich banków i kas oszczędnościowych. W przypadku nowych umów po 11.06.2010 r. przepisy dotyczące wygaśnięcia Art. 229 § 38 ust. 3 EGBGB nie mają wątpliwości co do zastosowania, co oznacza, że tysiące konsumentów mogą nadal skutecznie odstąpić od swoich umów.
Dlatego kredytobiorcy powinni dokładnie przeanalizować swoje finansowanie za pośrednictwem adwokata specjalizującego się w prawie bankowym, jeśli chcą skorzystać z możliwości regularnie korzystnego odstąpienia.
__________________________________________________ ____________
Życzę wszystkim Czytelnikom i Zainteresowanym udanego dalszego tygodnia.
Serdeczne pozdrowienia z Norymbergi
Twój
Mirko Göpfert
Adwokat
Po tym jak kwestia odstąpienia od umów kredytowych często pojawia się w przypadku
__________________________________________________ ____________
Zaskakujące i powszechnie niedocenione orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20.03.2018 r., XI ZR 309/16, dotyczące nieważności klauzuli zakazu potrącenia w AGB-Banken
Decyzja ta może prowadzić do wycofania się z tysięcy umów, oprócz stwierdzenia nieważności klauzuli
Norymberga, 26 kwietnia 2018 r. SN ogłosił w szeroko komentowanym oświadczeniu prasowym z dnia 20.03.2018 r., że uważa klauzulę dotyczącą zakazu potrącenia, którą można znaleźć w niemal wszystkich regulaminach niemieckich banków, za nieważną. „Decyzja ta spotkała się z szerokim zainteresowaniem, ale jej konsekwencje mogą być dramatycznie niedoceniane, stwierdzają dr Marcus Hoffmann i Mirko Göpfert, partnerzy kancelarii prawniczej Dr. Hoffmann & Partner Rechtsanwälte z Norymbergi specjalizujący się w prawie bankowym i ochronie konsumentów.
Sąd Najwyższy stwierdził w swoim aktualnym orzeczeniu z dnia 20.03.2018 r., że klauzula w regulaminach banków, która ogranicza możliwości potrącenia zgodnie z prawem kosztem klientów banku, jest nieważna. „SN jednoznacznie stwierdził, że takie ograniczenie stanowi nieuzasadnioną dyskryminację konsumenta i w szczególności utrudnia korzystanie z prawa do odstąpienia, relacjonuje dr Hoffmann.
W niemal wszystkich Ogólnych Warunkach Bankowych znajduje się zazwyczaj następujące lub podobne postanowienie: „Klient może potrącać swoje roszczenia wobec banku jedynie wtedy, gdy jego roszczenia nie są kwestionowane lub zostały ostatecznie ustalone przez sąd. Ta klauzula ogranicza potrącenie przez klienta, które w swej istocie wymaga tylko faktycznie wymagalnego i równego, skierowanego na zapłatę pieniądze roszczenia do niekwestionowanych lub ostatecznie ustalonych roszczeń.
Jeśli bank kwestionuje istnienie roszczenia klienta, ten może być pozbawiony możliwości dokonania potrącenia, co ostatecznie utrudnia regulowanie zobowiązań wobec banku. W szczególności, gdy – jak ostatnio bardzo często – między bankiem a klientem sporny jest skuteczność odstąpienia, utrudnia to także wykonywanie tego prawa. Klient faktycznie musiałby uzyskać dodatkowe finansowanie w pełnej kwocie
„Klauzula ta, zgodnie z oświadczeniem prasowym SN, może utrudniać korzystanie przez klienta z prawa do odstąpienia. Wówczas zarówno klauzula, jak i pouczenie o odstąpieniu w umowie stają się podatne na atak, wyjaśnia adwokat dr Hoffmann. Konieczne jest zatem kompleksowe rozpatrzenie wszystkich warunków umowy, w tym również Ogólnych Warunków Bankowych, które wskazują na nieprawidłowy – niezgodny z prawem – wniosek, że klientowi jest zabronione spełniać swoje zobowiązania po odstąpieniu poprzez potrącenie. „W obliczu tych okoliczności, klient może być odstraszony od złożenia odstąpienia i zrezygnować z niego całkowicie, dodaje adwokat Göpfert.
Zasada jasności ma chronić konsumenta przed takimi wpływami, dlatego orzeczenie SN może mieć znaczenie znacznie przekraczające pierwotnie oczywistą treść. Zwykła argumentacja banków, że mogą one powoływać się na uprawnienie urzędowe dotyczące informacji o wzorcu odstąpienia narzuconym przez ustawodawcę, nie pomoże bankom. „Przepisy dotyczące wzoru odstąpienia wskazują wyraźnie, że nie przewidują zakazu potrącenia, dlatego taka klauzula podważa również domniemanie zgodności ze stosowanymi przez banki przepisami, zauważają prawnicy.
Dla kredytobiorców decyzja Sądu Najwyższego może być zatem uderzeniem w dzwon. Ponieważ, jak informuje adwokat dr Hoffmann, na podstawie swoich doświadczeń z analizy tysięcy umów kredytowych, taka klauzula występuje niemal we wszystkich umowach niemieckich banków i kas oszczędnościowych. W przypadku nowych umów po 11.06.2010 r. przepisy dotyczące wygaśnięcia Art. 229 § 38 ust. 3 EGBGB nie mają wątpliwości co do zastosowania, co oznacza, że tysiące konsumentów mogą nadal skutecznie odstąpić od swoich umów.
Dlatego kredytobiorcy powinni dokładnie przeanalizować swoje finansowanie za pośrednictwem adwokata specjalizującego się w prawie bankowym, jeśli chcą skorzystać z możliwości regularnie korzystnego odstąpienia.
__________________________________________________ ____________
Życzę wszystkim Czytelnikom i Zainteresowanym udanego dalszego tygodnia.
Serdeczne pozdrowienia z Norymbergi
Twój
Mirko Göpfert
Adwokat