Capital Investment 4

[wodim]

Cześć, to dzisiaj dostałem od AGAS-a: Co ode mnie chcą, wszystko mają od lata 08 roku, i od tego czasu czekam na termin. Jedyną rzeczą, która się od tego czasu zmieniła, był niespodziewany wizyt, aby upewnić się, że poza moim zasiłkiem (który zresztą i tak nie wystarcza) przypadkiem nie pracuję (za darmo). Możecie sobie wyobrazić, co im odpowiedziałem. A potem jeszcze badanie na zaburzenia zdrowia - na coś takiego mieli pieniądze. Oczywiście zaleciłem psychiatrze, żeby zbadali tych ludzi, co zakończyło to badanie, zanim się zaczęło. Naprawdę nie mam zamiaru pisać po raz trzeci od końca 04 roku wersji mojego biznesplanu, tylko żeby znowu został on zignorowany. Dlaczego, czyli jedyna szansa (oprócz mojej społecznie akceptowalnej przedwczesnej śmierci), aby zakończyć moje świadczenia, ludzie znają od lat równie dobrze jak ja (patrz link w moim podpisie). Teraz nadchodzi kolejny list, dosłownie taki sam jak latem 08 - od nowej referentki, która oczywiście znów nic nie wie. Więc co mam napisać tej dobrej kobiecie?

[wodim]

Tak więc wysłałem do niej następującą wiadomość e-mail: Szanowna Pani *****, „Samodzielny“ oznacza „sam” i „stały” - nie musisz mi tego tłumaczyć. Po prostu mam dość 6 ½ letniej walki o oczywistości zamiast produktywnej pracy. Chciałbym także przeprosić, że początkowo podejrzewałem Panią, że chce mi „udowodnić, że się nie da” - co może dotyczyć większości wnioskodawców, ale nie mojego przedsięwzięcia. Oczywiście warunki gospodarcze ciągle się zmieniają - i dzięki mniej niż postępowej polityce, rzadko na lepsze. Ale żądane przez Panią dokumenty są dokładnie takie same, jakie złożyłem półtora roku temu. Ich aktualizacja i ponowne uzyskanie potwierdzenia opłacalności (co również kosztuje), wiązałoby się z nowym nakładem pracy, który nie byłby w rozsądnym stosunku do korzyści. Możliwości wsparcia z Państwa strony są marginalne, mogłyby jedynie pokryć dodatkowe koszty. Istnieją pewne możliwości wsparcia, ale wszystkie wymagają określonej kwoty własnych środków. Do których muszę „tylko” sięgnąć - co od lat regularnie kończy się na względnie drobnych sprawach (które są nieco wyższe niż moje świadczenie z ALG II). Jeśli uważasz to za zły żart: jeśli ktoś w przeszłości mi to przewidział, również uznałbym go za szalonego. Proponowany przez Panią sposób nie przyniósłby nic nikomu, tylko dodatkową pracę dla Pani i dla mnie, oraz przedłużyłby moje korzystanie ze świadczenia. Proponuję więc pozostawić to w spoczynku - chyba że byłaby Pani gotowa wesprzeć niezbędne niejednoznaczne, ale całkowicie legalne i skuteczne kroki. Na pewno miałaby Pani na to możliwość. Z poważaniem