Capital Investment 4

[ADMCI4]

Dzień dobry, mój syn ma 17 lat i w ogóle nie potrafi zarządzać pieniędzmi. Ma już konto osobiste od 14. roku życia, ale ciągle znajduje się w kłopotach finansowych i pożycza od nas. Na razie to jeszcze nie jest problem, ale nie wiem, co będzie, gdy stanie się pełnoletni i być może będzie mógł ubiegać się o kredyt. W przyszłym roku skończy szkołę i mam nadzieję, że znajdzie miejsce na praktyki zawodowe. Czy jest pewne, że bank zatwierdzi mu wtedy kredyt? Wtedy będzie miał 18 lat, czyli będzie w pełni zdolny do czynności prawnych. Obawiam się jednak, że szybko straci kontrolę nad swoimi finansami. Czy można negocjować coś z bankiem? Z poważaniem, Blitzlicht

[2Bolitho]

Nie, ale być może Sąd Rejonowy może sprawdzić jego zdolność do czynności prawnych. Uwaga, to nie jest poważne. Opieka rodzicielska jest ważna i piękna. Jestem również ojcem i wiem, że chce się uchronić swoje potomstwo przed niektórymi złymi doświadczeniami. Niestety nie zawsze jest to możliwe. To, o co mi chodzi, doskonale ilustruje następująca historia: https://nlp-seminare.at/hypnose/raupe.htm

[2Bolitho]

Dzień dobry, mój syn ma 17 lat i zupełnie nie potrafi radzić sobie z pieniędzmi. Ten zdanie nie opuszczało mnie przez całą noc... Umiejętność zarządzania pieniędzmi to nie cecha, którą się ma albo nie ma. Można się tego nauczyć. Wygląda na to, że przez 17 lat coś było zaniedbywane. Jednak nie chodzi o szukanie winnego, lecz o znalezienie rozwiązania. Nie osiągnie się tego, zawierając porozumienia z bankami za plecami syna. To byłoby wyrazem zaufania. Ponadto nie można tego robić przez całe życie. Ponieważ nie można zmienić innych ludzi, a tym bardziej synów, zmiana zachowania syna musi wyjść od niego samego. Możesz mu tylko pomóc i wspierać. Można świetnie rozmawiać o sprawach finansowych i wyjaśnić, że kredyty to również produkty, które mają swoją cenę. Im więcej syn wie, tym lepsze będą jego decyzje. Jednak to są jego decyzje.

[2Escorpio]

Nie mogłem przestać myśleć przez całą noc o tym zdaniu... Umiejętność radzenia sobie z pieniędzmi to cecha, którą można się nauczyć, a nie cecha, którą się ma albo nie ma. Można to opanować. Wygląda na to, że przez 17 lat ta umiejętność została zaniedbana. Jednak nie chodzi tutaj o szukanie winnego, lecz o znalezienie rozwiązania. Nie osiągnie się go poprzez zawieranie umów z bankami za plecami syna. To byłby prawdziwy dowód zaufania. Poza tym nie można robić tego przez całe życie. Ponadto nie można zmienić innych ludzi, a już na pewno nie synów, dlatego zmiana w zachowaniu syna musi przyjść od niego samego. Państwo możecie jedynie wspierać. Można świetnie rozmawiać o finansach i wyjaśniać, że kredyty to również produkty, które mają swoją cenę. Im więcej syn będzie wiedział, tym lepsze będą jego decyzje. Jednak to jego decyzje.

Czy ktoś, kto nie potrafi gospodarować pieniędzmi i koniecznie chce kredytu, nie będzie miał raczej obojętności, czy widzi ten kredyt jako dostęp do gotówki czy jako produkt (za który trzeba zapłacić)? Teoria, że przez 17 lat nie nauczono kogoś radzenia sobie z pieniędzmi, nie musi koniecznie być prawdziwa... Wypowiedź matki/ojca właściwie pokazuje, że potrafią oni zarządzać pieniędzmi, inaczej nie zwróciliby się tutaj o pomoc... czyli wydaje się, że nie przekazywali 17-latkowi złej postawy finansowej?