Capital Investment 4

[reno]

Kontrolowana, sterowana inflacja, jedyny sposób na wyjście z kryzysu. Wszyscy wiedzą, nawet nasi politycy, że różne kraje strefy euro nigdy nie będą w stanie spłacić swoich długów i z powodu swojej mentalności ostatecznie nawet nie będą chciały. Dotychczasowe działania, takie jak zwiększone parasole ochronne, prowadzą nas coraz głębiej w dylemat, pozwalając solidnie zarządzanym krajom i ich podatnikom dokładać coraz większe sumy. Na końcu w coraz krótszych odstępach czasu pojawiają się kolejno recesja, deflacja, inflacja, niekontrolowana hiperinflacja, a ostatecznie reforma walutowa, w ramach której zadłużone państwa uwalniają się kosztem małych ludzi (tak zawsze było). W oczekiwaniu na nadchodzący nowy początek bogaci i superbogaci ponownie stają na starcie, aby szybko zabezpieczyć się przed rozwijającymi się majątkami, podczas gdy małym ludziom znowu zaczyna się od 0. Istnieje więc tylko jedno czyste, sprawiedliwe wyjście z kryzysu, a mianowicie kontrolowana i sterowana inflacja, w wysokości np. 5-10%, dopóki wszystkie kraje związane z euro nie będą mogły znowu samodzielnie się finansować. Jeśli w przyszłości nałożone zostaną surowsze kontrole, a także banki zostaną poddane ściślejszej kontroli, z możliwością interwencji państw, kryzys zostanie pokonany, przy utracie wartości pieniądza np. 50% lub nawet więcej. Bardzo reklamowany oszczędzanie niestety byłoby za późno, zatrzymałoby koniunkturę oraz spowodowałoby deflacyjne bezrobocie z utratą majątku, tym razem także dla bogatych. Celowo zainicjowana inflacja ponownie korzysta z dużych majątków, ponieważ nie tylko państwo redukuje swoje długi poprzez utratę wartości pieniądza, ale również prywatni inwestorzy, których długi maleją, podczas gdy wartość aktywów inwestycyjnych rośnie inflacyjnie. Naturalnie należy zauważyć, że nie tylko mały człowiek znowu będzie cierpieć. Poniższe środki musiałby zostać podjęte w krótkim czasie: · Zwiększenie podaży pieniądza i inflacja na poziomie 5-10%, dopóki nie osiągnie się stabilnych i przewidywalnych warunków. · Pobudzanie gospodarki wewnętrznej za pomocą większych programów inwestycyjnych. · Znaczne podwyższenie płac, emerytur i emerytur w krajach, które do tej pory prowadziły solidną ekonomię. · Zmrożenie płac, emerytur i rent w krajach strefy euro, które do tej pory żyły na kredyt. Związaną z tym przewagą konkurencyjną pobudziłoby to gospodarkę tych krajów. · Umorzenie długów wszystkich państw z powodu inflacyjnej utraty wartości pieniądza. · Jednorazowe dodatkowe opodatkowanie dużych majątków, które w ciągu ostatnich 10 lat mogły odnotować ponadprzeciętne wzrosty majątku, podczas gdy mały człowiek musiał dźwigać główny ciężar, aby zaspokoić żądzę bezwzględnych inwestorów. · Umowna stawka podatku od większych majątków, które odnotują inflacyjny wzrost wartości swoich aktywów, takich jak nieruchomości, papiery wartościowe, udziały w przedsiębiorstwach, złoto itp. · Wyrównanie inflacji dla wszystkich mniejszych oszczędności. W jakich skalach powyższe środki byłyby realizowane, musiałoby zostać ustalone w szczegółowych badaniach przez płatnych miliony konsultantów i ekspertów. Uważam, że z powyższymi sugestiami nie powinienem tak bardzo się mylić i jestem wyraźnie rozczarowany, że nasza polityka oraz dobrze opłacani tzw. eksperci ds. gospodarki i finansów prowadzą dotychczas zupełnie odwrotną politykę, eksperymentując bez znalezienia prawdziwego sposobu wyjścia z kryzysu. Pozdrowienia, Reno

[Marvin73]

Myślę, że z powyższymi sugestiami nie powinienem się mylić, i jestem zauważalnie rozczarowany tym, że nasza polityka, a także dobrze opłacani tzw. eksperci gospodarczy i finansowi, do tej pory zachowują się zupełnie przeciwnie, eksperymentując tam i z powrotem, nie potrafią znaleźć prawdziwej drogi wyjścia z kryzysu. Pozdrowienia Reno

Oczywiście, robią to, widać to codziennie, zawsze to samo. Twoje sugestie zdecydowanie zmierzają we właściwym kierunku

[EuroPaule]

Wszyscy wiedzą, nawet nasi politycy, że różne kraje strefy euro nigdy nie będą w stanie spłacić swoich długów i z powodu swojej mentalności ostatecznie tego nie chcą.

Cześć, Dlaczego państwa w ogóle powinny być wolne od długów? Wystarczyłoby, gdyby stosunek dochodów państwa do długów był na poziomie uznawanym za zdrowy. Cytat od reno Dotychczas podjęte działania, takie jak zwiększone parasole ochronne, prowadzą nas coraz głębiej w kryzys, pozwalając solidnie zarządzanym krajom i ich podatnikom solidaryzować się z coraz większymi kwotami. W rezultacie w coraz krótszych odstępach czasu występują kolejno recesja, deflacja, inflacja, niekontrolowana hiperinflacja i ostatecznie reforma walutowa, w której zadłużone państwa uwalniają się kosztem małych ludzi (tak było zawsze). Sytuacja, w jakiej się teraz znajdujemy, nigdy wcześniej nie miała miejsca. Zawsze można odnaleźć pewne analogie do wcześniejszych kryzysów. Ale różnice są w każdym przypadku ogromne. To jak z funduszami: Wyniki z przeszłości nie pozwalają prognozować przyszłości. Cytat od reno Istnieje więc tylko jedna czysta, sprawiedliwa droga wyjścia z kryzysu, a jest nią kontrolowana i kierowana inflacja w wysokości 5-10%, dopóki wszystkie kraje powiązane z euro będą mogły ponownie finansować się samodzielnie. Jeśli w przyszłości nałożone zostaną silniejsze kontrole, a także banki zostaną poddane bardziej surowemu nadzorowi, z możliwością ingerencji państw, kryzys zostanie pokonany, przy utracie wartości pieniądza w wysokości 50% lub więcej. Jak można technicznie zrealizować stałą inflację? Ostatecznie dałoby się to osiągnąć tylko poprzez narzucanie cen przez państwo. Tym samym trafilibyśmy w gospodarkę nakazującą. Można założyć, że to nie jest skuteczny koncept, czyż nie? Cytat od reno Popieranie wywołanej umyślnie inflacji znowu sprzyja dużym majątkom, ponieważ nie tylko państwo redukuje swoje zadłużenie poprzez utratę wartości pieniądza, ale również prywatni inwestorzy, których długi maleją, podczas gdy wartość aktywów inwestycyjnych wzrasta w wyniku inflacji. Należy jednak zauważyć, że nie tylko mały człowiek poniesie straty. Wobec Boga i inflacji wszyscy są równi. Dłużnicy zyskują, a inwestorzy ryzykują straty, jeśli nie uważają. To jest właśnie to, co odróżnia bogatych od małych ludzi. Małe ludzie zazwyczaj oczekują, że ktoś inny zajmie się ich pieniędzmi i nie biorą na siebie odpowiedzialności. Wyniki są złe, zarówno z inflacją, jak i bez niej. Zakładam, że słowo, które zostało pogrubione w Twoim wpisie, było błędem pisarskim, czyż nie? Cytat od reno Pobudzanie gospodarki wewnętrznej poprzez większe programy inwestycyjne. Jeśli długi państwowe/dochody są dużym problemem, jak programy inwestycyjne mają być finansowane? Mogą one pomóc jedynie tymczasowo. Strukturalne problemy (brak konkurencyjności gospodarek narodowych) muszą być rozwiązane inaczej. Cytat od reno Energiczne podniesienie płac, emerytur i rent dla państw, które do tej pory prowadziły odpowiednią gospodarkę. Czyli rozwiązujemy problem przez osłabienie silnych? Cytat od reno Jednorazowe specjalne obciążenia dużych majątków, które w ciągu ostatnich 10 lat odnotowały powyżejprzeciętne wzrosty majątku, podczas gdy mały człowiek musiał dźwigać główny ciężar, aby zaspokoić chciwość bezlitosnych inwestorów. Czy to nie jest trochę za dużo retoryki? Niestety świat nie jest tak prosty, jak przedstawia to to obraz. Cytat od reno Wyrównanie inflacji dla wszystkich mniejszych oszczędności. Z czego to będzie opłacane? Obecnie nawet duzi inwestorzy nie otrzymują rekompensaty za inflację w związku z bezpiecznymi inwestycjami. Cytat od reno Uważam, że z powyższym pomysłem nie powinienem być tak bardzo w błędzie, i jestem wyraźnie rozczarowany tym, że nasza polityka oraz dobrze opłacani tzw. eksperci ekonomiczni nie prowadzą dotychczasowej, całkowicie odwrotnej zachowawczej drogi, eksperymentując tam i z powrotem, bez znalezienia prawdziwej drogi wyjścia z kryzysu. Dlatego widzę dwa powody: 1. Udział wielu różnych partii politycznych i brak wspólnego interesu, a jedynie przecięcie interesów jednostkowych. 2. Twoje propozycje prawdopodobnie nie są automatycznie właściwą drogą, tak jak zakładasz, co jest zrozumiałe. Pozdrowienia, Paule

[reno]

Cześć EuroPaule, dziękuję Ci za obszerną opinię. Mój esej miał jedynie służyć jako ogólna wytyczna, jak możemy wydostać się z obecnej opresji, nie powodując przy tym zbyt dużych cierpień dla większości ludności. Może to nastąpić jedynie poprzez całościowe podejście, uwzględniając cel końcowy, poprzez porzucenie durnej taktyki kroplowego podawania informacji. Dobre intencje i wprowadzone zdecydowanie za późno oszczędności same w sobie nie mogą naprawić zgromadzonych szkód z długiego czasu. Wkrótce doświadczymy, jak nas podsunięta polityczna gra prowadzi do scenariusza, który obawiam się (zmiana między recesją, deflacją i inflacją w coraz krótsze odstępy czasu), i który nie będzie już mógł być powstrzymany poprzez szybkie, zdecydowanie za późno wprowadzone przeciwdziałania. Pozdrowienia, Reno

[2Bolitho]

Ostatecznie znajdujemy się z takimi scenariuszami zawsze na wielkim rynku teorii. Wszystko ma różną prawdopodobieństwo. To, że coś musi się wydarzyć, jest oczywiste. Co to będzie, prawdopodobnie dzisiaj nikt nie wie dokładnie. Ale jakoś to będzie i pojawiają się przy tym również jakieś szanse. Czasami rozwiązanie jest takie, o którym nikt wcześniej nie myślał, ale jest w pełni logiczne i poprawne, podobnie jak przypływ po odpływie podnosi jednocześnie wszystkie łodzie. Prawdopodobnie będziemy mieli okazję to przeżyć. Cokolwiek to będzie.

[reno]

Jasne, że tak robią, widzimy to codziennie, zawsze to samo. Twoje sugestie zdecydowanie zmierzają we właściwym kierunku

Cześć Marvinie, cieszę się, że w zasadzie zgadzasz się z moimi rozważaniami. Wydaje się, że moje obawy zaczynają się już sprawdzać. Zbyt późno wprowadzone środki oszczędnościowe nie mogą już nadrobić wieloletnich zaniedbań polityków w całej Europie. Kran z pieniędzmi został już otwarty przez ECB, a rynki zostały zalewane nowo wydrukowanymi pieniędzmi, aby zapewnić pilnie potrzebną płynność. Te wydarzenia i próby ratowania będziemy mieli okazję jeszcze wielokrotnie przeżyć, aż dosięgnie nas nieuchronny automatyzm, który doprowadzi do cyklicznego rozwoju zdarzeń - recesji, deflacji, inflacji - w coraz krótszych odstępach czasu, z ostatecznie niepewnym, ale na pewno nie dobrym wynikiem. Pozdrowienia Reno